Archief - Samenwonen in huis partner

Castil · 1 mei 2018

Maar waarom mag ze zich dan niet 'inkopen' als ge zeker zijt van uw relatie kan ze zich vanaf nu toch inkopen en dit procentueel laten vastleggen voor moest je uiteen gaan.

Verstuurd vanaf mijn E5823 met Tapatalk

Bimmer · 1 mei 2018

Dieter85 zei:
Ik was in gelijksoortige situatie.

Wat wij deden is de normale huurprijs van het huis opzoeken, en deze a ratio onze inkomens verdelen over ons 2.
Vervolgens betaalt zij haar aandeel maandelijks aan mij, alsof wij dit samen huren.
Ik maak daarbij dus een onderscheid tussen de eigenaar van het huis en ikzelf.
Want uiteindelijk gaat dat geld gewoon naar mij.
Alle kosten die voor een normale verhuurder zouden zijn, zijn voor mij.
Alle kosten die voor de huurders zouden zijn, die worden verdeeld over ons 2 a ratio inkomen.

Nu wij waren wel 2 jaar samen alvorens deze constructie kwam.
Dit systeem is ook vastgelegd bij de notaris en er zijn ook rekeningnummers voor gemaakt die dit bijhouden.
Alles van inboedel wat betaald is via de gemeenschappelijke rekening, is van beiden.

Voor grote verbouwingswerken zijn we er nog niet uit, want ook die wens ik niet 100% allemaal zelf te betalen, ik heb dat geld ook niet.
Nu het kan zijn dat dit opgelost wordt via een andere constructie, het huwelijk.
Wat in feite ook maar wat nauwkeurig beschreven papierwerk is, maar daar wordt nogal veel tamtam rond gemaakt.

Vanaf wanneer mag u vriendin wel mee eigenaar worden van het gedeelde dat ze betaald? Ik vraag me dat dan vaak af in zo'n situatie.

De vraag stel ik omdat ik niet kan inzien van wanneer er wel een moment dan komt van, Ja schat nu is u bijdrage wel geschikt om mee eigenaar te worden.

Five-seveN · 1 mei 2018

Bimmer zei:
Vanaf wanneer mag u vriendin wel mee eigenaar worden van het gedeelde dat ze betaald? Ik vraag me dat dan vaak af in zo'n situatie.

De vraag stel ik omdat ik niet kan inzien van wanneer er wel een moment dan komt van, Ja schat nu is u bijdrage wel geschikt om mee eigenaar te worden.

Zij betaalt een huur a ratio haar inkomen en de verhuurwaarde van het huis. Een huurder wordt ook niet na 30 jaar mee eigenaar. 0,0

Zij verhuurt ook haar eigen woning, waarvan ik ook 0,0 euro zie.

Daar is toch niets oneerlijks aan. En trouwens wat maakt het verschil dat zij een woning heeft of niet, of die verhuurt of niet. Het is allemaal hetzelfde principe. Als je ergens wil wonen, dan kost dat geld. Ben je geen eigenaar, dan betaal je huur.

Castil zei:
Maar waarom mag ze zich dan niet 'inkopen' als ge zeker zijt van uw relatie kan ze zich vanaf nu toch inkopen en dit procentueel laten vastleggen voor moest je uiteen gaan.

Weet jij hoeveel dat inkopen kost? Zij mag en kan zich ook 50% inkopen, dat krijgen we financieel wel geregeld. Maar dan wel 15K registratierechten te betalen door haar. Als wij uit elkaar gaan, dan betaal ik hetzelfde opnieuw om mij terug in te kopen. Dus dat kan zomaar 30K euro zijn die verdampt in een jaar. Neen. Het enig alternatief, is het huwelijk.

Scifo · 1 mei 2018

Dieter85 zei:
Kan je daar ook argumenten voor geven, of vind je het normaal dat uw vriendin u enkel vergoed in natura of je haar aanziet als een kind?

Uw vriendin heeft ook geen inspraak gehad over uw persoonlijke keuze van de woonst/ligging hé. In mijn situatie heb ik een appartement gekocht, met als doel later met mijn partner een gemeenschappelijke woonst te kopen.

Ik ga dus echt geen 100% huur vragen + delen vaste kosten. (delen vaste kosten + een verbruikskost van 100-200€ lijkt mij schappelijker :unsure:

)

Ook uw andere punten (veranda,garage,verwarmingsketel) lijken mij al punten die duiden op een langdurige stabiele relatie en in mijn situatie al een teken om uit te kijken naar een andere woonst. Nuja elke situatie is anders zeker -.-

Bimmer · 1 mei 2018

Dieter85 zei:
Zij betaalt een huur a ratio haar inkomen en de verhuurwaarde van het huis. Een huurder wordt ook niet na 30 jaar mee eigenaar. 0,0

Zij verhuurt ook haar eigen woning, waarvan ik ook 0,0 euro zie.

Daar is toch niets oneerlijks aan. En trouwens wat maakt het verschil dat zij een woning heeft of niet, of die verhuurt of niet. Het is allemaal hetzelfde principe. Als je ergens wil wonen, dan kost dat geld. Ben je geen eigenaar, dan betaal je huur.

Een huurder wordt inderdaad na 30 jaar geen eigenaar, maar een relatie met huurders is ook compleet iets anders als u relatie met u vriendin.

Omdat ze nu zelf iets verhuurd snap ik het al wel meer. Dan snap ik het ook wel dat ze een stuk van haar huur opbrengst aan u geeft, tenslotte zorg jij daar ook voor (door haar onderdak te geven, zodat ze het kan verhuren)

Ik snap dan niet zo goed u principes, omdat er bij mij wel een degelijk onderscheid is tussen u relaties met de mensen. Zoals je op u einde zegt van "Ben je geen eigenaar, dan betaal je huur", daarom dat ik dan vroeg van, van welk moment mag u vriendin dan wel eigenaar worden? Van mij is dat op het moment dat ze mee betaald met de lening, wordt ze in verhouding eigenaar van.

Ik kom hier niet zeggen wat je wel of niet moet doen, dat is iets tussen jullie beiden.

eniac · 1 mei 2018

Dieter85 zei:
Waarom? Kan die persoon dan minder hard sparen vergeleken met het scenario waarin zij niet bij u zou intrekken? Dat is juist hetzelfde. Is het dan de normale taak van de huiseigenaar om zijn vriendin rijk en onafhankelijk te maken?

Lijkt me dat het fair is dat beiden op gelijkaardige manier aan de toekomst kunnen denken. Als jij dan vasthoudt aan je eigen woning die 100% van jou blijft, wat je goed recht is, dan vind ik het logisch en fair dat zij in even grote mate ervoor mag zorgen dat zij alleen verder kan wanneer het nodig is.

Akkoord als je onder de gezamelijke kosten van de woning ziet:
- herstellingen van het dak
- behandelen van de muren tegen vocht
- grondbelastingen, woningbelasting
- brandverzekering
- interesten die betaald worden op de lening, schuldsaldoverzekering

Maar dat vind ik veel absurder dan gewoon een vaste bijdrage leveren vergelijkbaar met een normale huur.

Ik niet, ik vind dat normaal. Dat zijn geen zaken die op jaarlijkse basis meer dan een halve jaarlijkse huur betekenen.

Enige uitzondering: de intresten en SSV. Intresten staan tegenover inflatie van vastgoed die zij ooit zal moeten betalen en krijg je overigens ook een stuk van terug via belastingen.
SSV moet ze later ook nog betalen...

Je weet namelijk niet hoe lang de relatie nog duurt en een huurvergoeding kan je direct stopzetten.

En nu gaat men zeggen "jij zou die kosten ook gehad hebben als je alleen zou blijven wonen!". Ja en dan? Zij zou ook die kosten gehad hebben als zij alleen zou wonen. Er moet een evenwicht zijn.

Het evenwicht zit voor mij in gelijke mate aan de toekomst te kunnen werken terwijl beiden het voordeel hebben dat de leefkosten en onderhoudskosten gedeeld worden.

En als je een relatie hebt van meerdere jaren, dan komen ook nog
- veranda plaatsen (want de vriendin zit o zo graag in een varanda)
- herstellingen of vervangen van de verwarmingsinstallatie (vriendin wil graag langer kunnen douchen, het warm water is te rap op)
- plaatsing nieuwe garagepoort (want de vriendin vindt die garagepoort vervallen en lelijk)

Hoe ga je dat allemaal regelen? Ook allemaal uit uw eigen zak betalen? Goed bezig.

Dat valt voor mij onder verbouwingen waarbij ik al aangaf dat dit nog een twijfelpunt is. Maar gezien uw initiële post is dat in jouw situatie ook niet bepaald helder.

the_fox · 1 mei 2018

Maar waarom maakt de relatie die je hebt met mensen uit?
En waarom vinden mensen het wel kunnen dat je je eigendom die je al hebt dan verhuurt om de inkomsten daarvan op je persoonlijke spaarboek te zetten en dan samen iets te huren/kopen, maar wordt er zo'n probleem gemaakt van een woonvergoeding? De financiële uitkomst is hetzelfde voor alle partijen hoor...

Ik kan mij vinden in Dieter85 zijn oplossing, maar ik moet het ook niet. Zolang beide betrokken partijen akkoord gaan, is het een goede regeling. Dat die voor andere mensen absurd klinkt of niet goed, is hun probleem!

eniac · 1 mei 2018

the_fox zei:
Maar waarom maakt de relatie die je hebt met mensen uit?

Een huurder is iemand waar je winst uit wil halen door een dienst aan te verkopen. Daarom alleen al kan je een partner niet op dezelfde voet behandelen.

Five-seveN · 1 mei 2018

Woonstvergoeding en huur worden hier ook door elkaar gegooid. Er is geen huurcontract maar wel een samenlevingscontract. Ik wil de eerste verhuurder nog wel eens zien die verhuurt aan een prijs a ratio inkomstenverdeling. Een verhuurder maakt winst maar iemand die gratis inwoont maakt ook winst. Een relatie is niet iets waaruit je winst moet halen. Er moet een evenwicht zijn.

Scifo zei:
Nuja elke situatie is anders zeker -.-

Elke situatie is inderdaad anders. Als je ver uit elkaar woont dan is het soms al een opoffering van de vriendin om te 'verhuizen'. Als je vlak bij elkaar woont dan heb je dat niet. Als je op een appartement woont dan is de oplossing op termijn toch samen iets kopen. Terwijl als iemand al zelf een behoorlijk huis heeft dan zijn verbouwingen of huwelijk fiscaal interessanter. Klopt wat je zegt. Maar toch goed dat er over gediscussieerd kan worden. Verder hou ik het wel voor bekeken in deze thread, veel reacties losgekomen precies.

Bimmer · 1 mei 2018

the_fox zei:
Maar waarom maakt de relatie die je hebt met mensen uit?

Ik denk toch dat u vriendin/vrouw andere zaken mag en doen wat andere niet mogen, ook op gebied van gebruik van goederen. Met u vriendin bouw je dan toch ook samen een leven op, terwijl bij de andere dat niet het geval is.

Waarom zou jij dan wel of niet u vriendin/vrouw mee eigenaar laten worden, ondanks ze er wel mee betaald? De meeste doen dat wel omdat hun relatie daar anders mee is, anders zou bij elk koppel iemand een huurder zijn.

the_fox · 1 mei 2018

eniac zei:
Een huurder is iemand waar je winst uit wil halen door een dienst aan te verkopen. Daarom alleen al kan je een partner niet op dezelfde voet behandelen.

En als je al een eigendom hebt (1 van de 2 of beiden maakt niet uit) als je je partner leert kennen, dan is die eigendom niet gekocht als opbrengsteneigendom. Dus de situatie is niet vergelijkbaar. De beslissingen die dan (in samenspraak) genomen worden voor de verdere huisvestingssituatie, zijn ook voor iedereen anders.

Zoals ik hierboven dus al vroeg: dus als Dieter85 zijn huis ook zou verhuren (net zoals zijn nieuwe partner nu) en dat ze dan samen iets huren, dan zou er geen probleem zijn? De financiële situatie komt op exact hetzelfde neer uiteindelijk, maar sommige mensen houden liever vast aan een geforceerd emotioneel gevoel...

Bimmer zei:
Waarom zou jij dan wel of niet u vriendin/vrouw mee eigenaar laten worden, ondanks ze er wel mee betaald? De meeste doen dat wel omdat hun relatie daar anders mee is, anders zou bij elk koppel iemand een huurder zijn.

Zie ook hierboven. In mijn ogen is er een groot verschil tussen de keuze om samen iets te kopen/huren en een al reeds verschafte eigendom waar de partner mee gebruik van maakt.

Bimmer · 1 mei 2018

the_fox zei:
Zie ook hierboven. In mijn ogen is er een groot verschil tussen de keuze om samen iets te kopen/huren en een al reeds verschafte eigendom waar de partner mee gebruik van maakt.

In mijn ogen niet, je beslist samen om in die woning te gaan wonen. Als dan de beide betalen voordat huis is er in mijn ogen ook geen verschil met of ze moesten dat huis nu tegelijk hebben gekocht of niet. Dus moesten ze het dan gelijktijdig hebben gekocht, dan was ze wel mee eigenaar (in verhouding), ondanks ze nu evenveel betaald ? Klopt toch niet. Dan zou ik als partner al zeggen van, kom dan trekken we wel iets in waarbij we gelijktijdig een kribbel onderzetten.

Nogmaals hé, iedereen kiest wat ze zelf willen. Maar ik vind het iets vreemd en snap het ook niet zo goed, daarmee de vragen.

eniac · 1 mei 2018

Dieter85 zei:
Ik wil de eerste verhuurder nog wel eens zien die verhuurt aan een prijs a ratio inkomstenverdeling.

Toch ook een scheefgetrokken vergelijking, dit. Een verhuurder wil een som voor zijn goed, voor de rest maakt het hem verder weinig uit in welke mate de huurders dat verdelen.

Jij wil ook een som voor je goed, en door je formule van berekenen stel je je partner inderdaad gelijk aan een huurder gezien je je baseert op de gangbare verhuurprijs waar de winst dus ook in zit.

Een verhuurder maakt winst maar iemand die gratis inwoont maakt ook winst. Een relatie is niet iets waaruit je winst moet halen. Er moet een evenwicht zijn.

Jij maakt ook winst, want je kan een pak kosten delen, waardoor je ook meer kan sparen naast het feit dat je vastgoed ook een vorm van sparen is.

eniac · 1 mei 2018

the_fox zei:
En als je al een eigendom hebt (1 van de 2 of beiden maakt niet uit) als je je partner leert kennen, dan is die eigendom niet gekocht als opbrengsteneigendom. Dus de situatie is niet vergelijkbaar.

Ja maar wacht, ik was toch niet degene die wou vergelijken met huren? Ik zeg net dat dat inderdaad niet vergelijkbaar is.

Zoals ik hierboven dus al vroeg: dus als Dieter85 zijn huis ook zou verhuren (net zoals zijn nieuwe partner nu) en dat ze dan samen iets huren, dan zou er geen probleem zijn? De financiële situatie komt op exact hetzelfde neer uiteindelijk, maar sommige mensen houden liever vast aan een geforceerd emotioneel gevoel...

Het feit dat de partner huurt is nieuwe informatie in de discussie en verandert de zaak wel degelijk.

De totale situatie is dan twee huizen in bezit waar in één gewoond moet worden en één verhuurd. Beiden betalen af dus werken aan de toekomst.

Logisch gevolg voor mij: huurprijs in twee en elk de helft (igv gescheiden financiën) of huurprijs mee in de gezamenlijke pot (igv financiën samen).

the_fox · 1 mei 2018

Bimmer zei:
In mijn ogen niet, je beslist samen om in die woning te gaan wonen. Als dan de beide betalen voordat huis is er in mijn ogen ook geen verschil met of ze moesten dat huis nu tegelijk hebben gekocht of niet. Dus moesten ze het dan gelijktijdig hebben gekocht, dan was ze wel mee eigenaar (in verhouding), ondanks ze nu evenveel betaald ? Klopt toch niet. Dan zou ik als partner al zeggen van, kom dan trekken we wel iets in waarbij we gelijktijdig een kribbel onderzetten.

Nogmaals hé, iedereen kiest wat ze zelf willen. Maar ik vind het iets vreemd en snap het ook niet zo goed, daarmee de vragen.

Ok, en stop nu eens met de projectie van uw eigen situatie/gedachten en probeer u in te leven in de situatie van de TS.
Beiden nog jong (hij 28, zij 24).
Wonen beiden nog thuis, dus nog nooit alleen gewoond en waarschijnlijk nog nooit met iemand buiten hun ouders samengewoond.
Hij was al beginnen bouwen voor ze elkaar leerden kennen, om er zelf in te gaan wonen.
Ouders van de TS haar partner hebben veel geld in het huis gestoken.

Wat zou jij dan doen in de situatie van de TS of TS haar partner? (Er is geen juist antwoord hé

)

En dit is nog een makkelijke situatie, in het geval van Dieter85 stond zijn huis er al iets langer. Hoe regel je dan het inkopen? Volgens de aankoopprijs of huidige marktwaarde? Hou je rekening met de intresten van de lening die hij voordien alleen gedragen heeft? Wat doe je met het waardeverlies? Wat met grote kosten die er mogelijks aan komen en waar de partner niet bijgedragen heeft aan de eerdere slijtage? ...

the_fox · 1 mei 2018

eniac zei:
Jij maakt ook winst, want je kan een pak kosten delen, waardoor je ook meer kan sparen naast het feit dat je vastgoed ook een vorm van sparen is.

Dat is ook een scheefgetrokken vergelijking uiteindelijk. Ze maken zo beiden winst, want samenwonen is voor beide partijen voordeliger dan elk apart. Dus dat heft elkaar al op.

eniac zei:
Ja maar wacht, ik was toch niet degene die wou vergelijken met huren? Ik zeg net dat dat inderdaad niet vergelijkbaar is.

Het feit dat de partner huurt is nieuwe informatie in de discussie en verandert de zaak wel degelijk.

Daarom dat ik ook net van in't begin al zei dat elke situatie anders is en dat iedereen maar zelf moet uitmaken hoe ze het regelen; zolang alle betrokken partijen er maar akkoord mee zijn

eniac · 1 mei 2018

the_fox zei:
Dat is ook een scheefgetrokken vergelijking uiteindelijk. Ze maken zo beiden winst, want samenwonen is voor beide partijen voordeliger dan elk apart. Dus dat heft elkaar al op.

Punt was dat er wel degelijk in beide gevallen winst is. Hoeveel winst maakt in mijn ogen weinig uit want de voorgaande situaties kunnen zodanig verschillen dat het sommige zin heeft.

Bvb je hebt alleen een huis gekocht en je partner woonde nog thuis, je beslist nu om te gaan samenwonen. Indien je partner jou niet had ontmoet woonde ze misschien nog tien jaar bij haar ouders, alwaar ze geen inwoonkost betaalde.

En nu? Partner maakt nu door bij jou in te wonen ineens geen winst tov een huursituatie, maar serieus verlies tov een inwonende situatie. Kan nu trager sparen voor eigen huis. Gaat ge ze dan geld toesteken?

Daarom dat ik ook net van in't begin al zei dat elke situatie anders is en dat iedereen maar zelf moet uitmaken hoe ze het regelen; zolang alle betrokken partijen er maar akkoord mee zijn

Natuurlijk. Volledig akkoord. Maar discussiëren erover is ook interessant.

Bimmer · 1 mei 2018

the_fox zei:
Ok, en stop nu eens met de projectie van uw eigen situatie/gedachten en probeer u in te leven in de situatie van de TS.
Beiden nog jong (hij 28, zij 24).
Wonen beiden nog thuis, dus nog nooit alleen gewoond en waarschijnlijk nog nooit met iemand buiten hun ouders samengewoond.
Hij was al beginnen bouwen voor ze elkaar leerden kennen, om er zelf in te gaan wonen.
Ouders van de TS haar partner hebben veel geld in het huis gestoken.

Wat zou jij dan doen in de situatie van de TS of TS haar partner? (Er is geen juist antwoord hé )

Maw eigenlijk krak hetzelfde situatie als dat van mij. Dus hetzelfde zoals ik al zei, geld trouwens voor andere scenario's ook.

Als ik dan iemand leer kennen en we beslissen om dan samen te gaan wonen in mijn huis, dan zal op de moment dat ze mee betaald met mijn lening in verhouding eigenaar worden. Ik verlies zo niet mijn geld en tijd dat ik in mijn bouw heb gestoken hé. Wilt niet zeggen omdat ze 50% betaald van mijn lening dat ze 50% eigenaar wordt. Ze wordt eigenaar naar het belang dat ze mee investeert in mijn huis, wat in mijn ogen normaal is.

the_fox · 1 mei 2018

eniac zei:
Punt was dat er wel degelijk in beide gevallen winst is. Hoeveel winst maakt in mijn ogen weinig uit want de voorgaande situaties kunnen zodanig verschillen dat het sommige zin heeft.

Bvb je hebt alleen een huis gekocht en je partner woonde nog thuis, je beslist nu om te gaan samenwonen. Indien je partner jou niet had ontmoet woonde ze misschien nog tien jaar bij haar ouders, alwaar ze geen inwoonkost betaalde.

En nu? Partner maakt nu door bij jou in te wonen ineens geen winst tov een huursituatie, maar serieus verlies tov een inwonende situatie. Kan nu trager sparen voor eigen huis. Gaat ge ze dan geld toesteken?

Maar dat is in mijn ogen ook een scheve vergelijking. In de situaties waar we het hier over hebben, hebben de partners elkaar al leren kennen en is de keuze al gemaakt om de volgende stap te zetten: samenwonen. De discussie gaat er (in mijn ogen) over hoe je dat dan regelt in de mogelijke situaties (1 of beiden al een eigendom, 1 of beide al huren, beide nog thuis wonen, ...).
Als 1 van de 2 nog thuis woont en de andere al een eigendom heeft, moet je in mijn ogen de situatie van woonstbijdrage vergelijken met samen iets kopen of huren; niet met nog thuis blijven wonen. Stel dat de persoon met de eigendom verkoopt, zal die een groter spaarpotje hebben. In geval van samen kopen, zal dit ook zo geschreven worden in 99% van de gevallen...
In geval van eigen woonst verhuren om samen iets te kopen/huren, zal die ook geen groter inkomen hebben; met een beetje chance zal de huur de afbetaling dekken; maar in de meeste gevallen zal er nog een inkomsteninjectie nodig zijn in het verhuurde pand. Eens de lening afbetaald is, verandert de situatie inderdaad compleet. Maar tegen dan is de relatie ook al veel verder. Ik maak ook nog steeds een onderscheid tussen een prille relatie (voor de eerste keer gaan samenwonen) en reeds een langdurige relatie.

eniac zei:
Natuurlijk. Volledig akkoord. Maar discussiëren erover is ook interessant.

Vind ik ook, is soms leuk om anderen hun mening erover te weten

the_fox · 1 mei 2018

Bimmer zei:
Als ik dan iemand leer kennen en we beslissen om dan samen te gaan wonen in mijn huis, dan zal op de moment dat ze mee betaald met mijn lening in verhouding eigenaar worden. Ik verlies zo niet mijn geld en tijd dat ik in mijn bouw heb gestoken hé. Wilt niet zeggen omdat ze 50% betaald van mijn lening dat ze 50% eigenaar wordt.

Maar hoe regel je het dan wel? En hoe zal je dat wettelijk bepalen?
Ga je echt voor iemand waar je nog nooit mee samengewoond hebt alles laten herschrijven (met de bijkomende kosten en rompslomp)? Dat zou ik nooit doen. Ik zeg ook niet dat Dieter85 zijn oplossing een langdurige oplossing is, maar als je nog maar net gaat samenwonen zou ik mij daar wel in kunnen vinden.

Archief - Samenwonen in huis partner

Castil

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member

Five-seveN

Legacy Member

Scifo

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member

eniac

Legacy Member

the_fox

Legacy Member

eniac

Legacy Member

Five-seveN

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member

the_fox

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member

eniac

Legacy Member

eniac

Legacy Member

the_fox

Legacy Member

the_fox

Legacy Member

eniac

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member

the_fox

Legacy Member

the_fox

Legacy Member