Ik volg de redenering wel dat het leuk is om een telefoon te krijgen van het werk. Ik zie het echter ook niet als een verloning of een beloning. Zeker niet als er VAA aan verbonden is.
Ik heb nu een MV abo. Ik gebruik daar 3-4-5 euro per maand van. Elke keer als ik herlaad, zie ik de teller naar boven gaan. Zit nu een jaar bij MV, en heb nog 45 euro over (en zet er dus 10 per maand op). Bel ik weinig? Niet echt. Hou ik mij in? Niet echt. Ik surf en bel zelfs als ik in het buitenland op reis ben. Moest ik dat niet doen, stond mijn teller al op 70 of 80 denk ik.
Ik stuur zelfs van die achterlijke SMS-en om mensen te steunen en goede doelen te sponsoren, anders ben ik het geld kwijt.
Moest ik dus een telefoon van werk krijgen en daar nog maar 10euro dankzij de VAA voor moeten betalen, zou ik dus mijn broek al scheuren.
Dat iemand 40 euro per maand opbelt, dat is zijn probleem. Maar ik heb niet zoveel te melden aan andere mensen. Als ik iets moet laten weten, bel ik, of stuur ik een bericht via internet. Ik hang nooit een half uur of een uur aan de telefoon prive. Zie ook niet in waarom ik dat plots zou doen als ik een foon van werk krijg. Vriendin is ook MV, 90% van mijn vrienden en familie ook. Daar bel ik allemaal voor niks naartoe.
Moest ik dus ooit een telefoon van het werk krijgen en ik moet tax op VAA dokken, dan bedank ik vriendelijk. Stel zelfs 40 VAA, 20 taxen, dat is 600 op 3 jaar. Daarvoor koop ik mij wel een smartphone die ik zelf kies en mag houden na die 3 jaar...
Als mensen break-even gedoe al als verloning gaan zien. Als je een tetterwijf bent, en 100 euro per maand erdoor belt, dan is het een voordeel. Anders zie ik neit in hoe dat verloning genoemd kan worden. Content met een dode mus noem ik dat
