Een taal leert ge maar voor 'n kwart door op de schoolbanken te zitten, ge moet naar 'n desbtreffend land gaan om dat vlot te spreken. Btw, een zeer jong kind kan éénderwelke taal spontaan aanleren, dus voor hem/haar is zelfs 'n taal met 16 naamvallen 'n makkie, maar wel met vallen & opstaan.
Imo is het Engels 'n makkelijke taal, tot je teksten van één of andere universiteit leest. De media helpt je wel bij 't leren van 'n taal, maar tis toch de school die je iets meer bijbrengt, niet? Jeez, heb 'k dit nu écht gezegd, dat school je méér bijbrengt dan de media?
Nu, Chinees bv. leer je NIET door de media, maar moet je blokken, blokken en nog 'ns blokken, en ik kan 't weten. Nochtans, Chinees is 'n zéér simpele taal, maar de basis ligt bij de karakters. Ken je ze niet, dan kun je geen Chinees. In 't Engels lukt dat nog prima, omdat 't ten eerste 'n Indo-Europese taal is, én je er vaak mee in contact komt.
Ik vond 't Engels in 't middelbaar boring as hell, tot we opdrachten mochten doen ofzo. Leerkrachten zouden veel meer spreukbeurten moeten geven, zeker toch voor Engels of Frans. Gewoon zonder voorbereiding, er wat op los praten. Individueel of voor de klas, dat zou je veel meer deugd doen dan die saaie teksten, grammatica, tijden enz. Alhoewel deze ook best interessant zijn, leer je 't niet echt omdat je ze niet vaak gebruikt. En daar draait 't om bij 'n taal: herhaling en herhaling, tot vervelens toe. Zeker bij 'n taal die niet spontaan wordt aangeleerd, dwz dat je ouder dan 12 jaar bent en uit je 'kritische periode' bent gegroeid om dus spontaan 'n taal aan te leren.
)...wrong..american english is het 
.... voor héél simpele conversaties lijkt dat mss zo... vanaf de moment dat ge een uitgebreid gesprek begint te voeren zulde snel door de mand vallen