passero zei:
Wat een discussies hier allemaal...
Ik vraag mij trouwens ook af of de mensen wel degelijk begrijpen wat recruiters doen... Die gaan niet mensen aanwerven. Die maken de eerste selectie en sturen die door naar het bedrijf. HEt bedrijf zelf ik verantwoordelijk voor het uiteindelijk interview.
Ik heb vroeger enkele malen zo een aanbieding gekregen. Eerst op interview bij het HR kantoor. Die zien of ge ongeveer het profiel hebt en of ge het ziet zitten. Dan sturen ze u naar het bedrijf en daar gaat dan iemand met kennis ter zake een 2de en 3de interview doen.
Ik heb ook aan de andere kant gestaan waar we samen werkte met een HR kantoor. Die zoeken sturen ons de CV's door van mensen die aan het profiel voldoen. Doordat zij minder technische kennis hebben lieten ze ons beslissen wie we op interview lieten komen en wij maakten de beslissing.
Zijn er dan echt HR kantoren die mensen naar een job sturen zonder dat het eigenlijk bedrijf die persoon op voorhand heeft gezien? Lijkt me stom van zowel HR kantoor als bedrijf...
Nu werk ik voor Oracle en die heeft zijn eigen HR afdeling en daar is het zelf dat je 2 a 3 gesprekken met technische mensen moet doen voor je aangeworven kan worden. HR handelt gewoon het papierwerk af, meer doen die hier niet.
Dat gebeurt, enkel als het om interimmers gaan die hersenloze en tijdelijke jobs moeten doen.

Zelf al een aantal keren meegemaakt namelijk. Zonder dat je ooit een voet hebt binnengezet bij het bedrijf of nog maar hebt kennisgemaakt, start je dan aan je eerste dag. Enige voorwaarde was in dat geval iemand met een masterdiploma (waarbij in mijn geval het aanzien werd als voldoende daar ik voor een master studeer).
Wat het overige betreft:
- Viertaligheid is toch helemaal niet shockerend? Hoeveel mensen spreken vier talen? In België spreekt sowieso iedereen al Nederlands, Engels en Frans. Veel mensen spreken ook Duits, logisch gezien de situering en situatie in ons land.
Anderen spreken Spaans.
Zelf spreek ik de vier talen en een basis aan Spaans en Italiaans (ik kan beide talen verstaan als ik ze lees en ik kan me er zeer basaal in uitdrukken/ik kan me behelpen - een vergadering bijwonen of leiden zal echter niet lukken. (Het is overigens ook niet genoeg om professioneel een verschil te maken, behalve dan als je contacten moet hebben in een verkoopscontext bv waarbij het afgesproken is dat je sowieso in het Engels of Frans communiceert maar als extraatje, om je gesprekspartner te verrassen/hem te laten zien dat je zijn land/cultuur/taal waardeert hem wat in het Spaans/Italiaans toe te spreken (Liefst nog in het streekgebonden dialect dat van toepassing is).
Een substantiële groep spreekt Nederlands, Frans, Engels en een taal uit het land van herkomst (Marokkaans, Berbers, ... in vele gevallen is dit dan ook nog eens bv. Berbers en Arabisch ...).
Viertaligheid lijkt me dus niet direct zo uitzonderlijk, integendeel, het lijkt meer en meer de nieuwe norm. De tijden zijn veranderd ...
Wat betreft onredelijke of hoge eisen aan vacatures, waar je niet allemaal aan voldoet:
hetgeen waarop men alleen al test bij zo'n vacature, is om te zien of je de moeite hebt gedaan om alles te lezen ... Dat zegt sowieso ook al veel over de interesse en motivatie van een sollicitant.
Verder vertrouwde een recruteerder me toe: men kan veel vragen, maar de vraag is of men het ook kan krijgen ... Laat je dus zeker niet afschrikken bij het minste, een grondige motivatie is vaak al heel veel... En als die echt heel sterk is, is die aantoonbaar (bv door lid te zijn van bepaalde verenigingen, in je vrije tijd bepaald werk gedaan te hebben, je op de hoogte te houden over bepaalde informatie, ...).
De praktijk is helaas dat weinigen uitverkorenen zijn om hun droomjob ooit te zullen doen die volledig in de lijn ligt met hun interesse. Niet iedereen wordt profvoetballer of piloot bv. En anderzijds zijn er ook tal van jobs die niet echt overeenkomen met iemands' visie op een aantrekkelijke jobinhoud... Daarom zijn er volgens mij ook veel jobs met een zeer groot verloop...
Dit verklaart volgens mij ook hoe het komt dat er vacatures zijn die zeer lang online blijven staan: men vindt weinig geschikte kandidaten voor de job, terwijl het langs de andere kant dan weer jobs zijn waar weinig mensen zich toe aangesproken voelen (en dat is vaak zo voor masters maar ook mensen die niet verder gestudeerd hebben voelen zich niet geroepen om een hele dag ... weet ik wat te gaan doen). Er zijn slechts weinig mensen die zeggen "het interesseert me niet, als ik betaald word, is het goed".