Capcom

Waarom is Dead Rising één van mijn favoriete games, twee decennia na de oorspronkelijke lancering ervan? Zombie-belevenissen had je gedurende de zevende generatie bij de vleet, maar er bestonden geen alternatieven die dezelfde doelstellingen voor ogen hadden. Tuurlijk, het heeft veel te danken aan Romero’s Dawn of the Dead – iets wat Capcom zelve destijds op de boxart van de Xbox 360-versie ‘bekende’ – en toch gaf het de geboorte aan een unieke videogame die weinig ontwikkelaars voor mij konden evenaren. Hoewel het geavanceerde concept de meningen toen (en sindsdien) verdeelde, was het in mijn ogen een uitstekend begin, niettegenstaande diens ruwere kanten. Later leverde hun Canadese partner (het inmiddels failliete Blue Castle Games) een lucratief vervolg, maar de twee afschuwelijke sequels die men daarna uitpompte, deed de serie zogezegd de das om. Dat Capcom dit jaar weer interesse in Dead Rising zou tonen, verwachtte ik niet...

Zij die het traject van Capcom met regelmaat op de voet volgden, weten dat de hoge omes ginds graag commerciële overeenkomsten sloten met firma’s die zich niet exact in videogames specialiseerden. Hieruit ontstonden een paar samenwerkingen die fans destijds overdonderden, maar achteraf gezien zitten ze nu opgescheept met een portie (van hun catalogus) waar ze niets mee mogen aanvangen zonder uitdrukkelijke toestemming. Tatsunoko vs. Capcom? Toen al een nachtmerrie om überhaupt naar het westen te brengen, vanwege de juridische/legale complicaties waarin al diens licenties verzeild raakten. De terugkeer van iets zoals Cadillacs and Dinosaurs – een beat ‘em up gebaseerd op een stripverhaal – zouden we ook als een mirakel mogen beschouwen, wegens gelijkaardige omstandigheden. Ultimate Marvel vs. Capcom 3 kun je vandaag nog bemachtigen, maar de oudste voorgangers van deze serie? "Kiss those babies goodbye," deels omdat Marvel zich nu in een veel betere positie bevindt om...

Hoort iemand de naam Capcom, dan denken de meesten automatisch aan hun populairste franchises, zoals Resident Evil, Monster Hunter, of Street Fighter. IP’s waarvoor de firma zonder aarzeling een (al dan niet geldig) excuus bedenkt om een nieuwe game of versie op de markt te gooien. Hierdoor krijgen ze soms de reputatie dat ze zich te veel op dezelfde soort games concentreren, maar als je hun hele loopbaan bestudeert, dan kun je observeren dat ze niet altijd aan die zakelijke impuls bezweken. Vooral gedurende de zesde generatie consoles experimenteerde men met een hoop originele titels, gameplay-georiënteerde wendingen die van het gewoonlijke formaat afweken en zelfs (voor hen) nieuwe genres. Survival horror, RPG’s, vechtspellen, platformers, racing games, beat ‘em ups, actie, shooters, enzovoort: noem eender wat op en naar alle waarschijnlijkheid liep één van hun teams ooit een gerelateerde ingeving achterna. Voor strategische concepten hadden ze echter zelden interesse erin of het...