Gaming

We hebben enkele jaren moeten wachten op de nieuwste game van Big Bad Wolf Studio, maar vandaag verschijnt eindelijk Cthulhu: The Cosmic Abyss. Deze nieuwe game van de makers van The Council en Vampire The Masquerade: Swansong schotelt ons, zoals de titel doet vermoeden, een staaltje Lovecraftian horror voor, maar de opzet is toch lichtjes anders dan we gewend zijn. Verstoppertje spelen of afrekenen met cultisten zal je hier niet moeten doen, want Cthulhu: The Cosmic Abyss is namelijk een verhalend onderzoeksspel met een grote nadruk op verkenning en puzzels.

Zoals je kon lezen in mijn preview van Tomodachi Life: Living the Dream, kon de schattige life simulator mij wel bekoren. De game straalt gewoon gezelligheid en coziness uit, een mix die me doorgaans wel kan interesseren. Ik was dan ook heel benieuwd om de volledige game in al zijn facetten uit te testen.

Eén van de games waar ik dit jaar het meest naar uitkeek, was MOUSE: P.I. For Hire. Toen ik de eerste beelden, ondertussen al een hele tijd geleden zag, was ik meteen verliefd op de geweldige artstyle die het spel te bieden had. De visuele stijl is gebaseerd op klassieke tekenfilms uit de jaren 30, zoals Steamboat Willie, de eerste versie van onze welbekende muis Mickey Mouse. Alleen dat klonk al fantastisch, maar daarbovenop gooit de game die stijl in een mix met het boomer shooter-genre en een noir-detectivesetting. Voor mij klonk dat alleszins als een gouden combinatie. Het spel begon oorspronkelijk als een techdemo die het grote publiek voor het eerst in 2023 te zien kreeg en is intussen meermaals uitgesteld geweest. De reacties op het concept waren echter zo lovend dat Fumi Games, de ontwikkelaar, uiteindelijk besloot om er een volwaardige game van te maken. Of ze ook effectief in hun opzet geslaagd zijn, vertel ik jullie in deze review.

Hugh is een ordinaire volwassene die, samen met z’n even normale collega’s, voor een eenvoudige routine check naar een wetenschappelijk ruimtestation op de maan vliegt. Bij hun landing ontvangt niemand hen, wat de groep in kwestie onmiddellijk vreemd vindt, maar ze beseffen nog niet dat er een spreekwoordelijk vuiltje aan de lucht hangt. Enkele minuten na hun aankomst slaat het noodlot echter toe: een ‘aardbeving’ vernielt de boel rondom hen, waardoor Hugh op het randje van de dood komt te staan wanneer de vloer onder hem het plotseling begeeft. Gelukkig bezwijkt hij niet aan z’n verwondingen, omdat een jong meisje – die hij later Diana noemt – z’n toegetakelde ruimtepak herstelt en hem in leven houdt. Niet zomaar een weerloos kind met geen flauw benul van wat er überhaupt aan de hand is, want het blijkt dat zij een synthetische en hoogst geavanceerde creatie is die bijna alle apparatuur van dit ruimtestation kan hacken. De computers, de deuren, en ook de moordlustige machines die...

Hades 2 is voor mij een echte ‘Ja, het zal wel’-game. Wat ik daarmee bedoel is dat ik uiteraard in mijn periferie de hoge scores en superlatieven voor de game zag passeren toen het uit early access kwam en torenhoge cijfers wist te scoren op pc en Switch 2. Het blijft echter een roguelike, een genre waar deze guy doorgaans niet graag mee fuckt omdat het zoiets vereist als geduld en toewijding, twee kwaliteiten die ik volgens minstens twee van mijn exen ontbeer. Maar die reputatie die de game heeft, die triggert uiteraard. Met die mindset begon ik dus aan Hades 2. De game wist een resem 10’en te scoren en werd onthaald als het gaming-equivalent van Sydney Sweeney? Ja, het zal wel.

De identiteit van het zwijgzame personage wiens huid je in kruipt? Morgan, een gesnorde man met een kale knikker en een voortdurend nors gezicht. Hij werd ontvoerd door de organisatie van Volkov, een gemuteerde en amorele vetzak die Morgan forceert om aan z’n live show deel te nemen. Niets à la het Rad van Fortuin; deze titel liet zich in plaats daarvan inspireren door het concept van The Running Man, of ten minste de eerste film-vertolking ervan. Je moet met andere woorden tot de dood vechten als je ooit van je gevangenschap hoopt te ontsnappen, en als digitale belevenis betekent dit dat je onderworpen wordt aan een roguelite-formaat. Je bent echter niet zomaar een mens, want in dit universum is de wetenschap erop vooruit gegaan en je kan jezelf met als gevolg versterken via mechanische ledematen. In principe ben je dus een cyborg, en je bent een krak in 'killing …' Vandaar de naam KIBORG …