PC

Dinosaurussen zijn in! En dat is al het geval sinds de jaren negentig, toen Steven Spielberg de eerste Jurassic Park-film naar het grote doek bracht. Kinderen werden even gek van dino's als van Pokémon eind vorige eeuw en nu zijn het vooral de volwassenen die van beide franchises genieten. Ook ontwikkelaar Frontier Developments lift mee op de hype. Enkele jaren geleden brachten ze Jurassic World Evolution uit en sinds kort is de tweede game in de reeks beschikbaar. Ik neem je graag mee op avontuur in de review van de tweede game met de bijzonder originele titel: Jurassic World Evolution 2.

Ik ga meteen eerlijk zijn: het was een uitdaging om deze review neer te pennen. Mensen die het gamenieuws wat volgen, weten dat de release van Grand Theft Auto: The Trilogy - The Definitive Edition voor heel wat commotie heeft gezorgd. Uiteraard heeft dat voor een stuk te maken met het feit dat de originele games gewoon érg goed onthaald werden, waardoor ook nu de verwachtingen hoog waren. Ik schrijf bewust “een stuk”, want jammer genoeg zijn er nog een legio aan andere redenen waarom de kritiek wel degelijk terecht was. Ik nam mezelf voor om open minded aan de games te beginnen, want één ding was zeker: een stukje nostalgie zou er sowieso aan te pas komen. Of ik de hele hetze overdreven of eerder terecht vond, kom je te weten in onderstaande review!

Square Enix kondigde deze zomer de Final Fantasy Pixel Remaster Collection aan voor pc en voor mobiele platformen. Deze collectie bevat de eerste zes Final Fantasy-games, die een kleine make-over kregen met onder andere een nieuwe orkestrale muziekscore onder goedkeurend oog, of oor in dit geval, van de legendarische componist Nobuo Uematsu en, zoals de titel al aangeeft, hertekende 2D pixel-art. Intussen zijn de eerste vijf spellen van de collectie beschikbaar, waarbij Final Fantasy V deze maand is verschenen, en nummertje zes zal beschikbaar zijn later deze maand.

Vele games gaan door een ontwikkelingshel om vervolgens roemloos in de vergeetput te eindigen of na heel wat getalm in een desastreuze staat op de markt te belanden. Ik denk dan meteen aan Duke Nukem Forever, als we dan toch over een anticlimax spreken. Een onafgewerkte game vijfentwintig jaar later op de wereld loslaten, vraagt heel wat lef en brengt veel risico's met zich mee. Uitgever Ziggurat Interactive vond het hoog tijd dat American Hero het publiek kreeg dat het verdiende. Deze full motion video (FMV) moest oorspronkelijk in 1995 verschijnen voor de Atari Jaguar CD, maar zag door het falen van deze console nooit het levenslicht. Of het de tand des tijds vlekkeloos heeft doorstaan, kom je in deze review te weten.

Hoewel Blue Reflection intussen alweer dateert van 2017, was het spel grotendeels aan mijn radar ontglipt. De matige ontvangst van het spel hielp hierbij natuurlijk niet, ondanks dat het een nieuwe titel was van ontwikkelaar Gust, die je waarschijnlijk wel kent van de Atelier-franchise of Azure Nights. Gelukkig leken zowel de ontwikkelaars als uitgever Koei Tecmo vertrouwen te hebben in deze nieuwe titel en leek het spel zijn fans te hebben, waardoor er dit jaar zowel een anime spin-off kwam als een sequel die de naam Blue Reflection: Second Light kreeg. Dit vervolg is sinds deze maand beschikbaar, dus was het hoog tijd om in de wereld van de Blue Reflection-franchise te duiken.

Zo’n tien jaar geleden, meer bepaald op 11 november 2011, verscheen de eerste editie van The Elder Scrolls V: Skyrim. Sindsdien zijn er door het enorme succes van deze action RPG heel wat versies voor diverse platformen uitgebracht. Ook dit jaar zag een nieuwe editie het levenslicht, getiteld The Elder Scrolls V: Skyrim Anniversary Edition.

Liften, het blijft toch altijd een ietwat hachelijke onderneming. Toegegeven, het herbergt de allure van avontuur, het niet weten hoever je op je reis zal vorderen en met wiens hulp. Het herbergt ook het gevoel van onzekerheid, omdat je nooit weet in wiens wagen je zal belanden wanneer je duimpje de lucht in gaat. Je kunt er nooit volledig zeker van zijn dat de persoon die je meeneemt geen snode plannen in de zin heeft of een Willy Sommers-fan die je de hele rit aan diens oeuvre wil onderwerpen. Hitchhiker speelt met dat onzekere gevoel dat elke onbekende auto die je binnenstapt een rol van de dobbelsteen is. Of het een game oplevert waar je duimpje voor in de lucht mag of iets dat je beter langs laat rijden ontdek je in de review.

Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep: A Wonderlands One-shot Adventure. O wat haat ik die titel met een passie. Zie je, toen dit ding plots de revue passeerde in ons groepje op Discord zag mijn slaapdronken brein de woorden Tiny Tina en Wonderland passeren en ... de rest is geschiedenis. Nee, dit is dus geen vervroegde release van het volgend jaar te verschijnen Tiny Tina’s Wonderlands, maar een heruitgave van haar eerste avontuur. Simpel gesteld is het een acht jaar oude Borderlands 2-uitbreiding die als een op zichzelf staande release wordt uitgebracht voor een kleine tien euro. Joepie?

Als er een man is die zeker in de geschiedenisboeken mag opgenomen worden, is het wel George Lucas, de man die zowel de film- als gamewereld wist te veroveren met de Lucasfilm- en LucasArts studio's. Dit laatste bedrijf ontstond al in de jaren tachtig, maar wist vooral in de jaren negentig menig hart te veroveren met games zoals Monkey Island, Indiana Jones and the Fate of Atlantis en later ook Grim Fandango en Full Throttle. Deze games vormden de hoogdagen van de point-and-click adventure games. De jaren negentig zijn natuurlijk al een ver verleden ondertussen en de gloriedagen van de point-and-click adventure games liggen al lang achter ons, maar toch bestaat er nog steeds een publiek dat van deze games houdt.

The Long Dark, No Man’s Sky, Green Hell, … Al jaren worden de survival-games in een onnavolgbaar tempo op ons afgestuurd, al dan niet met wisselend succes. De insteek van dit type games is dan ook doorgaans van hetzelfde laken een broek. Je bent door omstandigheden eenzaam en alleen ergens beland, zoals in een bos, een oerwoud of misschien zelfs een vreemde planeet, waar er allerlei gevaar om de hoek zit te loeren. Daardoor moet je iets gaan bouwen (een kamp, een hut, een versterkte burcht, een raket, …) waardoor je je veiliger zal voelen, zeker wanneer je er ook nog eens de nodige afweer kan voorzien. Vervolgens kun je dan beginnen werken aan je comfort, zoals het aanleggen van voedselvoorraden en de opslag van grondstoffen zoals water, hout, metaal, stenen, ... Net zolang, tot je er uiteindelijk in slaagt om jezelf te bevrijden uit de hachelijke situatie, tenminste indien de story-modus een optie is in de specifieke game. Soms gaat het namelijk louter om de ervaring van het...

Na mijn succesvolle ervaring met Skul: The Hero Slayer, gaf ik deze keer een andere indie roguelike game de kans, Tunche. Hoewel ze je de laatste tijd met roguelikes om de oren slaan, moet ik toegeven dat ik het genre best apprecieer. Als papa van twee heb ik niet altijd evenveel tijd om op normale uren te gamen, maar een paar rondjes van soortgelijke spellen kan ik er nog wel tussen krijgen. Aangezien ik van mijn vriendin mijn smartphone niet meer mag meenemen op langere toiletbezoeken (jonge papa’s zullen dit zeker herkennen), dan maar de Switch! Wat ik van de game vond, kom je te weten in onderstaande review.

Book of Travels is een succesvol Kickstarter-project dat eind 2019 gelanceerd werd door het Zweedse bedrijf Might and Delight. Nu twee jaar later is het spel in Early Access beschikbaar op Steam. Deze zou een tweetal jaar moeten duren en zal naast bugfixing gaandeweg van extra content voorzien worden. Ik mocht al een kijkje nemen hoe het eraan toegaat in de wereld van Book of Travels.