@Gonzo the Great
Waar ik wel mee akkoord ga: de VS denkt nog steeds als een klassieke grootmacht, en Iran kadert uiteraard binnen bredere Amerikaanse geopolitieke belangen. Idem wat betreft de Monroe Doctrine. Zelfs ik, iemand die Trump de grootste blaaskaak en corrupte dwaas vindt, ga dat niet ontkennen, maar je schuift wel heel snel van analyse naar narratief, en daar ben ik het niet per se mee eens.
Het is niet omdat er een strategie bestaat, dat die ook consequent wordt uitgevoerd. Niet elke concrete beslissing verloopt volgens plan. Dus ik hoop niet dat je hiermee insinueert dat Trump “niet zomaar wat doet” omdat er ergens een officieel strategisch document bestaat. Ik heb ook het gevoel dat je Trump, als persoon, als president en als “strateeg”, veel te veel krediet geeft. Maar dat kan misschien aan mijn bias liggen.
De NSS spreekt over freedom of navigation, supply chains, access en chokepoints, maar dat is volgens mij niet exact hetzelfde als “controle houden op de wereldhandel”. Je springt daar van invloed naar controle. Dat vind ik een vrij vreemde sprong tbh.
Wat betreft de olieproductie: dat staat ook nergens in de NSS(wat ergens logisch is). Maar economisch lijkt dat mij gewoon giga vreemd. Hogere olieprijzen zijn goed voor Amerikaanse olieproducenten, maar zoals we nu zien ook zeer negatief voor Amerikaanse consumenten, inflatie, industrie in het algemeen en vooral verkiezingsresultaten.
Het interessantste aan je analyse vind ik eigenlijk de MAGA tegenstrijdigheid. “Maar het is wel degelijk een globale evil strategie” lijkt mij een vreemde conclusie. MAGA verkoopt al jarenlang: America First (Israël First, maw), geen endless wars (Netanyahu lacht zich rot, lol), geen world police zijn (...lol) en geen interventionisme. Toch?
Alles wat volgens jou Trump doet van invloedssferen afdwingen, Venezuele/Cuba monitoren, Groenland cliamen, MO beheren, energiesupplies controleren, wereldhandel behinvloeden, "vijanden afremmen", klinkt niet erg als anti-interventionisme, maar pure klassieke Amerikaanse hegemony.
Ironisch gezien bewijst jouw analyse eerder dat Trump net géén isolationist is...
Als het over zaken zoals Iran gaat, moet je inderdaad het narratief en de MAGA petjes even vergeten, want dat gaat alle kanten uit. En nergens noem ik Trump "strateeg". De wereldkaart is al vele jaren wat ze is met Syrie, Irak en Iran op een scharnierplek tussen de grootmachten, handelsroutes en honeypot met olie en gas. En de wishlist van de grootmachten zijn al jaren wat ze zijn.
Trump heeft die strategie niet uitgestippeld, die bestaat ongetwijfeld al lang. Het is soms enkel wachten op een geschikt moment, of op een excuus tov de rest van de wereld, bvb een opstand van het eigen volk in dat land. De rol van de president is daarin eerder als een treinbestuurder denk ik: de route ligt vast, maar de ene staat misschien meer op de rem dan de andere. Trump is waarschijnlijk niet het meest terughoudend type op dat vlak, durft risico's nemen en een shitstorm meer of minder kan hem niet schelen. Soms kunnen er zich ook meer opportuniteiten aanbieden tijdens de ene zijn ambtstermijn dan de andere, dat kan ook, wij hebben geen inzage wanneer de inlichtingendiensten zeggen "het is missschien de moment voor X of Y". Maar veel krediet geef ik de president niet, die moet enkel "Do it" zeggen. Dus geen strateeg, maar evenmin zijn deze "militaire acties" de spinsels van een halve gare die plots opstaat met het idee "ik ga land X eens binnenvallen". Als je dat effectief denkt is dat bias ja.
De strategie van Israel staat ook veelvuldig op papier: die hebben volgens de Bijbel recht op Nijl tot Eufraat. In Libanon ligt daar een stuk van.
Wat op Ruslands wishlist staat is ook vrij duidelijk.
Wat betreft Amerikaanse invloed of controle op wereldhandel en vaarroutes: Je moet bij die strategien steeds wat tussen de regels lezen. Neem nu dit voorbeeld:
The Indo-Pacific Strategy
Hier wil het eerder zeggen dat ze in dat deel van de wereld hun vaarroutes veilig stellen door partners te zoeken, maar ook door meer militaire aanwezigheid. Dat is hoe je dat ene woordje "secure" moet lezen in die mooi verbloemde strategie.
Dat brengt ons naadloos bij de "no endlesss wars", "geen interventionisme", enz... die je hier of daar opving. De VS gaat echt niet elk jaar zo'n defensiebudget ophoesten om te staan roesten. Die zetten dat gewoon in wanneer de gelegenheid zich voordoet of wanneer ze er internationaal mee weg kunnen komen. Als ze iets anders zeggen is dat enkel als dat hen uitkomt in een politieke campagne ofwel om hun imago wat te redden naar de rest van de wereld toe.
Wat betreft Venezuela en Cuba klinkt het woord "monitoren" dat je gebruikt dan weer wat zwak vind ik. Heel de western hemisphere moet weer uit hun hand eten, en daar dulden ze geen invloeden van andere grootmachten meer of ze vallen het land effectief binnen zoals ze deden in Venezuela. Dat gaat verder dan wat ze in MO en Indo-Pacific doen.
En wie zei dat de "pure klassieke Amerikaanse hegemony" gedaan was? Ik alvast niet. De koude oorlog is mi totaal niet gedaan, dus jezelf sterk maken en de andere grootmachten verhinderen zich te verrijken is nog steeds even belangrijk.
Ook zeer spijtig dat die koude oorlog de klimaatakkoorden in de weg staan, dat is ook totaal geen verrassing dat het akkoord van Parijs vrij kansloos was. De VS trok zich al 2x terug onder Trump. Rusland heeft momenteel andere zorgen aan hun kop. En China slaat er munt uit en ziet er een manier in om energie onafhankelijk te worden.
<<
De cijfers vertellen een dubbel verhaal. China stoot jaarlijks 12 miljard ton CO2 uit, evenveel als de VS, India, Europa en Japan samen. Maar het heeft ook 887 gigawatt aan zonne-energie geïnstalleerd, bijna dubbel zoveel als Europa en Amerika samen, én voegt dit jaar 240 gigawatt toe. Geen wonder dat diplomaten in Belém worstelen met de vraag of China nu de boosdoener of de redder is.
...
De drijfveer is niet alleen klimaat maar vooral strategische autonomie. China produceert slechts een kwart van de olie die het verbruikt, en dat betekent een gevaarlijke afhankelijkheid voor een land dat zelfvoorziening als topprioriteit ziet. Elke elektrische auto, elk zonnepaneel vermindert die kwetsbaarheid. Groene energie is voor China wat olie voor Amerika was, de sleutel tot onafhankelijkheid.
>>
China is voor ons klimaat het probleem én de oplossing: hoe zit dat?
En terwijl staan we ook nog steeds in een nucleaire Mexican standoff, hetgeen nog steeds de kern van de zaak is. Daar lijkt Trump's strategie simpel gezien akkoorden toch maar een vodje papier blijken: ik speel copain met Putin en Xi Jinping, we doen elk onze zin maar laten mekaar rechtstreeks gerust, en omdat we met Iran zo'n relatie niet kunnen hebben smijten we daar even wat bommen op als ze te dicht bij nukes komen.
Tjah... Zieke wereld en nog een paar jaar ons hart vasthouden met die Wall Street gek bij in dit delicate evenwicht zou ik zeggen.
