1) ook veel andere vermogenscomponenten worden niet zwaar belast
Klopt, daarom dat er asap bv. een vermogenswinstbelasting moet komen. Als je veel geld hebt, kan je in België nog altijd heel makkelijk uw geld massaal laten renderen. Zelfs een kapitalistisch land met weinig belastingen zoals de VS knabbelt meer aan grote vermogens dan België.
2) loon wordt bij vele mensen ook niet zwaar belast. Tussen theoretische belasting en effectieve belasting zit er een gigantisch verschil. Ik geef mezelf telkens als bewijs: laatste aanslagbiljet: belastingsvoet: 0%, vriendin 21,7% . Gezamelijk belastbaar inkomen uit loon (voor aftrekken, ...): >100.000 euro (waarvan het meeste dan nog van mij).
Allee niet zwanzen eh, arbeid wordt heel zwaar belast. Er is wat fiscale genade als het gaat over lage(re) lonen (belastingvrije som, lage tax brackets, sociale tarieven, etc.), maar eens je in de hoogste schijf komt (wat al tamelijk snel is) zit je al aan een marginal tax rate van 70% ofzo (inclusief bedrijfsvoorheffing). Daarom dat er een soort van 'plafond' is van brutoloon dat mensen kunnen verdienen: vanaf een zeker hoog loon komen werkgevers, bij opslag, vooral met meer extralegale voordelen op de proppen (die je netto veel meer opleveren dan een hoger brutoloon).
Als freelancer en zelfstandige (en vooral als je wat hocus pocus speelt met een eigen vennootschap) kan je in België nog heel veel verdienen (al dan niet door creatief belastingen te ontwijken), maar voor de gewone sukkel die werkt voor het baasje is er een redelijk plafond.
Als je het hebt tussen de laagste lonen en hoogste uitkeringen: ja. Daar is het verschil héél klein. Je kan kiezen om de hoogste uitkeringen te doen dalen, maar daar zal je werkenden, mee treffen, niet de luie mensen. Lage lonen verhogen is ook een optie, hé. En deze keer niet meer door de belastingen daarop te doen dalen, want die betalen al geen belastingen meer.
Het verschil tussen lage lonen en hoge uitkeringen is idd gedaald. Dit door het feit dat die sectoren al jaren collectief geen noemenswaardige loonsverhoging meer kunnen afsluiten. Samen strijden om dat af te schaffen of ook in de praktijk de niet-loonsverhoging doortrekken voor de hoge lonen?

.
Hoe je de kloof vergroot kan me imo geen hol schelen, het enige wat helpt is mensen financieel genoeg incentives geven om te gaan werken. De keuze tussen werken en niet-werken is er geen die gemaakt moet worden door de hoogopgeleiden en/of mensen met veel potentieel (want daar is het verschil tussen een werkloosheidsuitkering en het loon dat ze kunnen verdienen wel groot, ook al is het loon relatief laag met wat ze in het buitenland zouden kunnen verdienen), wel één die klassiek door laagopgeleiden wordt gemaakt.
Ons belastingsysteem zou eigenlijk van nul af aan terug moeten worden opgebouwd.
Dat komt idd deels door ons uitgebreid vangnet, maar ook door de lage flexibiliteit die men in België heeft. Ik ging gisteren gaan shoppen in Nederland. Aan de kassa was de voertaal Engels, kassierster kon geen woord Nederlands. Hoe hoog acht je de kans dat dit in België getolereerd zou worden?
Akkoord, de gemiddelde Belg heeft op dat vlak echt nog een gigantische kerktorenmentaliteit. Als hooggeschoolde heb je keuze zat uit bedrijven waar de voertaal Engels is, maar voor iets waarmee je mogelijks in contact zou komen met publiek verkrampen we helemaal en willen we enkel mensen die vlot Nederlands praten. (Al ging ik dit weekend wel minigolven en stond er achter de kassa een Thaise/Filipijnse/... die alleen Engels sprak. Voor mij niet het minste probleem om te switchen, maar voor een paar voorgangers die ik in de gaten hield was het wel een linguïstisch probleem.

)
Al heb ik de indruk dat velen (zelfs de OCMW & co) het niet (goed) kunnen van het Nederlands (of Frans) beschouwen als een blijvende handicap. Mensen die hier al enkele jaren zijn en in feite door die taalachterstand nog altijd niet 'kunnen' werken, verdienen die het wel om in het vangnet te blijven hangen?
Al zou je ook van het Engels een officiële taal kunnen maken, maar dan loop je weer het risico dat de "mediane" Belg (i.e. Mariette, Sylvain en Jef), die sowieso amper Engels kunnen, zich (nog) minder gaan thuis voelen in grootstedelijke omgevingen.