Waar legt u dan de oorzaak van een 'bepaald gedrag'?
Anekdotisch verhaal is anekdotisch maar ik heb een maat die in afrika blauwhelmen of iets dergelijk moest gaan opleiden. Er is daar letterlijk gewoon geen langetermijndenken aanwezig in het gebied waar hij zat. Wat ga ik vanavond eten dat is belangrijk. Morgen zien we wel. Opleiding van 8u tot 17 uur is van 10 uur tot max 15u als je geluk hebt.
Interessante vraagstelling.
My 2 cents en graag jullie kijk erop.
In dit geval (het citeren is niet goed gegaan) maakt het wel degelijk uit waar je woont. Honderden jaren geleden, in heel warme landen had het geen zin om eten te bewaren voor morgen. Het was of op of het bedierf zo snel dat er geen houden aan was. Het had geen zin een poging te wagen, want het hield geen stand. Wat je morgen at, dat moest je dan maar zien. Die kwaliteiten (plannen, organiseren, ed) werden ook niet ontwikkeld. In landen die kouder waren, waar de temperatuur het toeliet om iets te bewaren, wist men wel ongeveer wat men morgen, de dag erna, en de komende weken (ongeveer) zou eten. Daar werd het plannen, organiseren, ed ontwikkeld en verder ontwikkeld. Mede ook omdat de omgeving dat vroeg (nadenken over hoe om te gaan met het wassende water, bijvoorbeeld). De wereld bleek enigszins maakbaar.. en dat is nogal bepalend voor het wereldbeeld in het noorden van Europa. In het zuidelijkere deel van de EU, wordt er minder geplanned ed…
Het zelfde gaat op of je een zeevolk bent of juist een bergvolk: je staat anders tegenover een vreemdeling en daarmee ook tegenover veranderingen, nieuwigheden. Ook dat is bepalend hoe je je als volk, groep, ontwikkelt.
Konden alle leden van een Noord-Europese samenleving goed plannen & organiseren? Nee, uiteindelijk raakten mensen die dat niet goed konden, om welke reden dan ook, aan de onderkant van de samenleving en zij bungelden, als groep, als families die onderontwikkeld raakten, onderaan, een situatie die zichzelf grotendeels in stand hield. Armoede en (on)ontwikkeling worden van generatie op generatie doorgegeven. Je kan het ook verwaarlozing noemen. Je kan het ook zien als dat een kind dat opgroeit een kans moet zien om het beter te kunnen doen dan zijn ouders. Als je die kans niet hebt, niet ziet en er word je verteld dat het geen zin heeft, welke ambitie leg je dan aan de dag?
Je had ook wel inheemse koloniën waar deze families heen moesten verhuizen waar ze op dwingende wijze geleerd werd dat op maandag de was gedaan werd, op dinsdag de ramen, op woensdag was het gehaktdag…. Van uit het idee dat de mensen niet wisten hoe het moest en met wat structuur en strikt geloof, er wel in zouden slagen. Dat bleek helemaal niet te lukken. Tegenwoordig is wel duidelijk dat tegen verwaarlozing weinig te doen is.. het enige is de volgende generatie niet te laten verwaarlozen. Misschien ligt er ook een link met verwaarlozing, onder-ontwikkeling, armoede en laag iq wat zich in stand houdt, grotendeels.
