Financiële onafhankelijkheid

Veel hangt uiteraard ook af van het type vastgoed dat je koopt. Ik ben zelf eigenaar van een bescheiden nieuwbouwappartement met uitstekende ligging en zuidgericht tuintje. In theorie zal ik hier de komende x-aantal jaren geen grote kosten in hebben. Ga dit nu verhuren, mijn huurinkomsten hiervan dekken mooi mijn lening hiervoor. Nu net een lening aangegaan met mijn partner voor een tweede nieuwbouwappartement (wel groter, 3 kamers en grote tuin). Ben op deze manier op mijn 28e (mits steun van ouders, lijkt me anders onmogelijk, in tegenstelling tot wat hierboven wordt beweerd) eigenaar van 2 nieuwbouwappartementen.

Ik hoop ook om niet tot mijn 65e te moeten werken, maar tegen de tijd dat mijn eerste bescheiden appartementje afbetaald is, ben ik er wel al 50 :p. Dus indien er niet ineens een grote som geld vrijkomt om mijn hypotheek af te betalen van dat eerste appartement, maakt het qua inkomsten tussen nu en mijn 50 weinig verschil uit of ik nu 1 of 2 panden bezit :p.

Idealiter verhuren we dat tweede appartement binnen 10j ook aan een €1100 huurinkomsten per maand, en gaan we een derde lening aan, maar daar zullen de banken niet zo voor staan te springen :p
 
Ben op deze manier op mijn 28e (mits steun van ouders, lijkt me anders onmogelijk, in tegenstelling tot wat hierboven wordt beweerd) eigenaar van 2 nieuwbouwappartementen.
Zo lijkt het toch vaak te gaan.
Beetje steun van de ouders. Wat is dat dan? Bij sommigen is dat beetje steun 50k, 100kn 150k.
Dat zijn dan bedragen waarbij je voor FIRE zonder steun van de ouders al vlug 10+ jaar moet sparen.
 
In mijn geval 100k. Dat maakt investeren in vastgoed iet sinteressanter want het is geld dat ik kreeg voor een woning niet om te investeren in aandelen.
 
In mijn geval 100k. Dat maakt investeren in vastgoed iet sinteressanter want het is geld dat ik kreeg voor een woning niet om te investeren in aandelen.
"Ja, als ge zo veel krijgt is het gemakkelijk ja! Ge moet zelf niet werken voor uw geld".
Zo, nu hebben we die reactie gehad en kunnen we heel die discussie overslaan :p
 
Ben op deze manier op mijn 28e (mits steun van ouders, lijkt me anders onmogelijk, in tegenstelling tot wat hierboven wordt beweerd) eigenaar van 2 nieuwbouwappartementen.
Waarom is da onmogelijk? Ik heb een nieuwbouwappartement gekocht op mijn 25ste van 200k, nu ben ik 28 en heb ik mijn oorspronkelijke eigen inbreng ondertussen al teruggespaard (en uit noodzaak een stuk in aandelen gestopt want ik weet momenteel niet wat ik ermee moet doen :unsure:). Als ik een partner zou hebben, kan ik evengoed ook iets samenkopen en ben ik ook eigenaar van 2 eigendommen.

En dat is zonder hulp van ouders want we waren met 4 thuis.
 
In mijn geval was dat 60k. Het is ook gewoon een realiteit dat het zonder steun van de ouders moeilijk is om iets "nieuws" aan te kopen :p. Toch in mijn regio, rond de Brusselse rand.

Waarom is da onmogelijk? Ik heb een nieuwbouwappartement gekocht op mijn 25ste van 200k, nu ben ik 28 en heb ik mijn oorspronkelijke eigen inbreng ondertussen al teruggespaard (en uit noodzaak een stuk in aandelen gestopt want ik weet momenteel niet wat ik ermee moet doen :unsure:). Als ik een partner zou hebben, kan ik evengoed ook iets samenkopen en ben ik ook eigenaar van 2 eigendommen.

En dat is zonder hulp van ouders want we waren met 4 thuis.
Je loon zal waarschijnlijk hoger liggen dan het mijne. Mijn eerste appartement kostte €260k (inc BTW). Heb in de tussentijd wel geen massa's kunnen sparen. Voor mijn tweede pand heb ik dan steun gekregen van mijn ouders, en mijn vriendin uiteraard :p

Ik druk me wss verkeerd uit, uiteraard is het niet onmogelijk, maar het is toch geen evidentie.
 
In mijn geval was dat 60k. Het is ook gewoon een realiteit dat het zonder steun van de ouders moeilijk is om iets "nieuws" aan te kopen :p. Toch in mijn regio, rond de Brusselse rand.


Je loon zal waarschijnlijk hoger liggen dan het mijne. Mijn eerste appartement kostte €260k (inc BTW). Heb in de tussentijd wel geen massa's kunnen sparen. Voor mijn tweede pand heb ik dan steun gekregen van mijn ouders, en mijn vriendin uiteraard :p

Ik druk me wss verkeerd uit, uiteraard is het niet onmogelijk, maar het is toch geen evidentie.
Bij mij was het 234k incl btw. Ik had wel geluk dat, hoewel het nieuwbouw is, er had een koppel een jaar er in gewoond maar ze hebben het moeten verkopen. Met verlies weliswaar. Denk dat het oorspronkelijk 230k was (excl btw), maar ze hebben het verkocht voor 185k. Dan nog staanplaats erbij en 34k eigen inbreng.

Ik heb wel altijd kunnen sparen toen ik thuis woonde (250 euro afgeven in de maand) plus een bedrijfswagen bij elke job dat ik had
 
Goh, 200k zou ook wel lukken, maar mijn is nieuwbouw in Brussel dat ong. €100k (130?) meer is. Daar moet dan nog een ondergondse autostaanplaats bij en voor beide delen 21% BTW, notaris en bankkosten. Dit brengt de totale kost incl. afwerking en meubels op €420K.

Ik heb heel wat gespaard maar zowat 90% zat in 2018 in aandelen en die zou ik moeten verkopen als ik geen hulp kreeg van mijn ouders.

Dusja, kopen zonder (directe) steun was mogelijk geweest, maar dan had ik niet zoveel in aandelen en wss niet het bovengenoemde onroerend goed.
Indirecte steun heb ik ook gekregen omdat ik tot mijn 28ste thuis bleef zonder "huur" te betalen, al lijkt me dit dan weer iets minder uitzonderlijk. Dit veranderde toen ik mijn vrouw leerde kennen eind 2018 en we tezamen zijn gaan wonen eind 2019.
 
Laatst bewerkt:
"Ja, als ge zo veel krijgt is het gemakkelijk ja! Ge moet zelf niet werken voor uw geld".
Zo, nu hebben we die reactie gehad en kunnen we heel die discussie overslaan :p
Probleem is dat dat wel vaak de grond is van al die zaken. als je 50k krijgt of 100k als coldvinc.. Ik bekijk dat niet in centen maar in jaren. Hoe lang duurt het voor je 100k kan bijeensparen bovenop of apart van wat je nu al doet, 10-15 jaar? Op een carriere van pakweg 45 jaar is dat een significant deel.
 
Laatst bewerkt:
Hier ook 'self made' zonder steun van ouders, wat ik ook niet gewild had want ik heb altijd gratis mogen wonen thuis, quasi gratis mogen meereizen op hun luxe (cruise)reizen etc, dus ik klaag niet. Maar het maakt het er natuurlijk niet makkelijker op als je een nieuwbouw appartement(je) van 205k volledig zelf moet bekostigen.

Gelukkig verdien ik relatief goed want anders is dat quasi onhaalbaar om als single alleen iets deftig te kopen.
 
Probleem is dat dat wel vaak de grond is van al die zaken. als je 50k krijgt of 100k of coldvinc.. Ik bekijk dat niet in centen maar in jaren. Hoe lang duurt het voor je 100k kan bijeensparen bovenop of apart van wat je nu al doet, 10-15 jaar? Op een carriere van pakweg 45 jaar is dat een significant deel.
Zeker. Daarom ik ook niet ga doen alsof geen geluk heb. Hoewel ik het me zelfs dan ook niet makkelijker heb gemaakt :ROFLMAO: . We leven nu met twee van 1 salaris dat ook de hypotheek moet betalen en binnenkort komt daar dus een baby bij. Zonder mijn huidige loon was dat ook niet mogelijk geweest.

Deze hele discussie maakt het voor mij wederom duidelijk dat het weldgelijk mee moet zitten om FIRE tot een goed einde te brengen.
Zoals @MiniJeffrey ook zei, hij verdient (relatief) goed, en heeft goede ouders.

Je zou denken dat op zen minst (gescheide) ouders hebben die goed voor je zorgen een vanzelfsprekendheid is, maar medewerkers die bij het OCMW en CAW werken, kunnen dat ieder moment van de dag tegenspreken medunkt.

Een goed betaalde job lijkt dan weer iets dat je zelf in handen zou moeten hebben, maar hier kan ik mezelf als voorbeeld geven waarom dat niet perse zo is.
Ik had in het hoger moeite met het begrijpen van C# software design patterns. Hierdoor sleepte ik programmeren met mee tot het einde van mijn studies waar ik 4 jaar i.p.v. 3 jaar over deed. Uiteindelijk ben ik goed terecht gekomen, maar ik was maar 1 punt verwijderd van jaar 5.

Een vriend van mij maakt het verkrijgen van een goed salaris nog duidelijker. Hij is industrieel ingenieur, maar heeft moeite met sociaal contact. Hierdoor heeft hij, ondanks maar 1 jaar jonger te zijn, een loon dat bruto de helft van het mijne is.
Hij heeft therapie gevolgd en kreeg continue ondersteuning tijdens zijn studies, maar sinds dat dat weg is gevallen, gaat het toch allemaal moeilijker. Hij heeft het zeker niet slecht, maar echt vooruitgaan doet hij ook niet.
Zo heb ik nog situaties rondom mij van mensen die het (relatief) goed doen, maar dan alsnog niet meteen FIRE zullen bereiken tegen hun 45ste.
 
Laatst bewerkt:
Hier ook 'self made' zonder steun van ouders, wat ik ook niet gewild had want ik heb altijd gratis mogen wonen thuis, quasi gratis mogen meereizen op hun luxe (cruise)reizen etc, dus ik klaag niet. Maar het maakt het er natuurlijk niet makkelijker op als je een nieuwbouw appartement(je) van 205k volledig zelf moet bekostigen.

Gelukkig verdien ik relatief goed want anders is dat quasi onhaalbaar om als single alleen iets deftig te kopen.

Je moet natuurlijk wel keuzes maken in het leven, je kunt niet alles hebben. Het is een appartement geworden met terras naar het Oosten. Ik heb dus weinig zon op mijn terras, maar anders was het vlotjes 25k opleggen voor hetzelfde appartement gericht naar het zuiden. Aan de andere kant zit ik wel op een hoek met grote ramen dus heel veel licht in het appartement, terwijl de andere vaak tussenappartementen zijn en dus vrij donker.

Mensen die alles willen, hebben vaak niks.
 
Zo lijkt het toch vaak te gaan.
Beetje steun van de ouders. Wat is dat dan? Bij sommigen is dat beetje steun 50k, 100kn 150k.
Dat zijn dan bedragen waarbij je voor FIRE zonder steun van de ouders al vlug 10+ jaar moet sparen.
Het percentage ouders dat hun kinderen zo'n pot geld kan toestoppen, zal zeer klein zijn. Het is tegelijkertijd ook de meest overschatte vorm van ouderlijke steun. De grootste duw in de rug van je kinderen die het verschil kan maken, is er geen van financiële aard, maar opvoedkundig.

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime

Deels verloopt dat automatisch. Als kind wil je dezelfde levensstandaard aanhouden als de omgeving waarin je opgegroeid bent. Dat is een referentiepunt dat je ambities qua studies en sparen mee zal sturen want je wil er niet op achteruit gaan.

En aangezien de financiële intelligentie van je kind op school totaal niet ontwikkeld wordt (ze daar alleen maar klaargestoomd worden voor de typische werknemersfunctie in de maatschappij), is het best dat je je kinderen leert omgaan met geld. Het gezelschapsspel Monopolie is daarvoor ideaal.

Ik heb nooit een som geld toegestopt gekregen. Maar als 10 jarige manneke droeg mijn vader al het zakgeld dat ik in mijn spaarvarken gespaard had af naar de bank om daarmee kasbons (in de tijd dat dit nog opbracht) te kopen nadat hij mij uitgelegd had hoeveel dan in waarde zou stijgen. Ik wist dat als ik 2.000 BEF bijeengespaard had, dat dan telkens 1 nieuwe kasbon was.
Ooit zijn mijn ouders wel uitgevlogen dat ik overdreef. Ik had op mijn 16de zakgeld meegekregen had voor een schooltrip naar Frankrijk om rond te komen. 'En, zijt ge daarmee toegekomen?' Toen bleek dat ik met meer geld terug kwam dan ze mij meegegeven hadden want ik had het geld dat ik aan een klasgenoot uitgeleend had om sigaretten te kunnen kopen met intrest geïnd. :biglaugh:
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Het percentage ouders dat hun kinderen zo'n pot geld kan toestoppen, zal zeer klein zijn. Het is tegelijkertijd ook de meest overschatte vorm van ouderlijke steun. De grootste duw in de rug van je kinderen die het verschil kan maken, is er geen van financiële aard, maar opvoedkundig.

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime

Deels verloopt dat automatisch. Als kind wil je dezelfde levensstandaard aanhouden als de omgeving waarin je opgegroeid bent. Dat is een referentiepunt dat je ambities qua studies en sparen mee zal sturen want je wil er niet op achteruit gaan.

En aangezien de financiële intelligentie van je kind op school totaal niet ontwikkeld wordt (ze daar alleen maar klaargestoomd worden voor de typische werknemersfunctie in de maatschappij), is het best dat je je kinderen leert omgaan met geld. Het gezelschapsspel Monopolie is daarvoor ideaal.

Ik heb nooit een som geld toegestopt gekregen. Maar als 10 jarige manneke droeg mijn vader al het zakgeld dat ik in mijn spaarvarken gespaard had af naar de bank om daarmee kasbons (in de tijd dat dit nog opbracht) te kopen nadat hij mij uitgelegd had hoeveel dan in waarde zou stijgen. Ik wist dat als ik 2.000 BEF bijeengespaard had, dat dan telkens 1 nieuwe kasbon was.
Ooit zijn mijn ouders wel uitgevlogen dat ik overdreef. Ik had op mijn 16de zakgeld meegekregen had voor een schooltrip naar Frankrijk om rond te komen. 'En, zijt ge daarmee toegekomen?' Toen bleek dat ik met meer geld terug kwam dan ze mij meegegeven hadden want ik had het geld dat ik aan een klasgenoot uitgeleend had om sigaretten te kunnen kopen met intrest geïnd. :biglaugh:
Dat durf ik stevig in vraag te stellen :). Zonder ons "startbedrag" hadden we nu misschien net een "definitief" huis kunnen kopen en dat komt dan grotendeels door een hoog inkomen. Door die ouderlijke steun staan wij er nu compleet anders voor.
Mijn ouders hebben mij 1x gevraagd of ze mijn spaargeld in aandelen mochten steken. Ik heb zelf nooit naar mijn spaargeld gekeken. Hell, ik woonde al 4 jaar alleen voor ik eens ging bekijken hoeveel spaargeld ik had om iets te kopen. Het is niet zo dat je als kind al moet leren dat beleggen u geld kan opleveren, dat kan je gerust later nog bijleren.
Hoeveel hebben die kasbons u uiteindelijk opgeleverd? Een paar 100 of 1000€? Dat heeft geen enkel verschil gemaakt op uw situatie nadien en je leert uw kind ermee dat hij al zijn geld moet oppotten en er niks mee mag kopen...
 
Het percentage ouders dat hun kinderen zo'n pot geld kan toestoppen, zal zeer klein zijn. Het is tegelijkertijd ook de meest overschatte vorm van ouderlijke steun. De grootste duw in de rug van je kinderen die het verschil kan maken, is er geen van financiële aard, maar opvoedkundig.

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime

Deels verloopt dat automatisch. Als kind wil je dezelfde levensstandaard aanhouden als de omgeving waarin je opgegroeid bent. Dat is een referentiepunt dat je ambities qua studies en sparen mee zal sturen want je wil er niet op achteruit gaan.

En aangezien de financiële intelligentie van je kind op school totaal niet ontwikkeld wordt (ze daar alleen maar klaargestoomd worden voor de typische werknemersfunctie in de maatschappij), is het best dat je je kinderen leert omgaan met geld. Het gezelschapsspel Monopolie is daarvoor ideaal.

Ik heb nooit een som geld toegestopt gekregen. Maar als 10 jarige manneke droeg mijn vader al het zakgeld dat ik in mijn spaarvarken gespaard had af naar de bank om daarmee kasbons (in de tijd dat dit nog opbracht) te kopen nadat hij mij uitgelegd had hoeveel dan in waarde zou stijgen. Ik wist dat als ik 2.000 BEF bijeengespaard had, dat dan telkens 1 nieuwe kasbon was.
Ooit zijn mijn ouders wel uitgevlogen dat ik overdreef. Ik had op mijn 16de zakgeld meegekregen had voor een schooltrip naar Frankrijk om rond te komen. 'En, zijt ge daarmee toegekomen?' Toen bleek dat ik met meer geld terug kwam dan ze mij meegegeven hadden want ik had het geld dat ik aan een klasgenoot uitgeleend had om sigaretten te kunnen kopen met intrest geïnd. :biglaugh:
Ik denk dat zo bedragen van 50k of 100k wel het verschil maken. Meer dan opvoeding.

Ikzelf ben amper ogpevoed geweest omdat mijn ouders te druk bezig waren met ruzie maken. Uiteindelijk heb ik gewoon mijzelf opgevoed, ook op economisch-financieel gebied.
Uiteindelijk denk ik dat ouders op dat vlak weinig verschil hadden gemaakt voor mij, aangezien ik in mijn tienertijd al sterk was op dat economisch-financieel vlak.

Maar een grote som geld zou wel een enorm verschil gemaakt hebben, om niet te zeggen een gigantisch verschil aangezien het verschil tussen iets meekrijgen van ouders of niet een groter en groter verschil maakt met tijd als ge het kunt beheren.
50k krijgen op uw 25 kan gemakkelijk 250k verschil maken tegen uw 35.
Zo bedragen spaart ge zelfs met een hoog inkomen niet gemakkelijk samen.
 
Maar voor uw 16 ofzo als je geen geld krijgt vanwaar komt dat geld dan dat je samen spaart voor die kasbons? Het is niet alsof je legaal kan werken als kind.

Compound intrest is een ding, als 2 -pakweg- burgerlijk irs gelijk beginnen maar de ene krijgt 50 en de andere niet. Als die alle twee gelijkaardige skills hebben dan gaat die ene al serieuze toeren mogen uitsteken om dat ooit te compenseren. Waarschijnlijk is dat verschil significant gegroeid tegen dat ze 35 of 45 zijn.

Natuurlijk zullen beide het goed hebben, maar weerom het gaat hier over vroeger, soms decennia vroeger te kunnen stoppen met werken en leven van uw vermogen. Met dat doel in ogen denk ik dat er een paar speciale gevallen zijn type cege maar voor de rest komt dat door injecties van de vorige generatie. En ik denk niet dat dat jaloezie is om daar op te blijven hameren, ik denk dat dat nuttig is voor mensen die dit lezen en dat misschien voor hun kinderen willen bewerkstelligen.

noot: uiteraard is het deel ouders dat een som geef aan hun kinderen beperkt, maar het aantal mensen dat voor vroegtijdig pensioen en goed leven kan gaan is nog veel beperkter. En daar doet men dan over alsof iedereen dat zou kunnen.
 
Maar voor uw 16 ofzo als je geen geld krijgt vanwaar komt dat geld dan dat je samen spaart voor die kasbons? Het is niet alsof je legaal kan werken als kind.

Compound intrest is een ding, als 2 -pakweg- burgerlijk irs gelijk beginnen maar de ene krijgt 50 en de andere niet. Als die alle twee gelijkaardige skills hebben dan gaat die ene al serieuze toeren mogen uitsteken om dat ooit te compenseren. Waarschijnlijk is dat verschil significant gegroeid tegen dat ze 35 of 45 zijn.

Natuurlijk zullen beide het goed hebben, maar weerom het gaat hier over vroeger, soms decennia vroeger te kunnen stoppen met werken en leven van uw vermogen. Met dat doel in ogen denk ik dat er een paar speciale gevallen zijn type cege maar voor de rest komt dat door injecties van de vorige generatie. En ik denk niet dat dat jaloezie is om daar op te blijven hameren, ik denk dat dat nuttig is voor mensen die dit lezen en dat misschien voor hun kinderen willen bewerkstelligen.

noot: uiteraard is het deel ouders dat een som geef aan hun kinderen beperkt, maar het aantal mensen dat voor vroegtijdig pensioen en goed leven kan gaan is nog veel beperkter. En daar doet men dan over alsof iedereen dat zou kunnen.
Cru gezegd, stel dat je op uw 18 50k krijgt en ergens belegd met 4% redement. Je moet tot uw 67 werken, dan is die 50k€ zo'n 341k€ geworden.
Dat is meer dan de meeste mensen uit hun groepsverzekering en pensioensparen kunnen krijgen...
 
Dat durf ik stevig in vraag te stellen :). Zonder ons "startbedrag" hadden we nu misschien net een "definitief" huis kunnen kopen en dat komt dan grotendeels door een hoog inkomen. Door die ouderlijke steun staan wij er nu compleet anders voor.
Mijn ouders hebben mij 1x gevraagd of ze mijn spaargeld in aandelen mochten steken. Ik heb zelf nooit naar mijn spaargeld gekeken. Hell, ik woonde al 4 jaar alleen voor ik eens ging bekijken hoeveel spaargeld ik had om iets te kopen. Het is niet zo dat je als kind al moet leren dat beleggen u geld kan opleveren, dat kan je gerust later nog bijleren.
Hoeveel hebben die kasbons u uiteindelijk opgeleverd? Een paar 100 of 1000€? Dat heeft geen enkel verschil gemaakt op uw situatie nadien en je leert uw kind ermee dat hij al zijn geld moet oppotten en er niks mee mag kopen...
Jij wel ja. Maar ik ken net zo goed mensen die met die startsom een audi kopen en het uitgeven aan hobbies, kleren en een bruiloftsfeest. En dan is het geld op en moet men cynisch gesproken aftellen tot wanneer de erfenis arriveert om een uit zichzelf unsustainable levenstijl te herwinnen.

Als ik moet kiezen tussen ofwel een kleine som geld en de kennis om uit dat vermogen winst te maken, ofwel een grote som geld en niet weten wat daarmee aan te vangen, ga ik liever voor het eerste. Op de lange termijn eindig je met meer.

Hoeveel die kasbons mij uiteindelijk opgeleverd hebben, is van bijkomend belang. Mijn punt is juist dat de winst daarvan niet draait om de euro's. Het belangrijkste is dat ik van mijn 10de geleerd heb om systematisch geld aan de kant te houden om te investeren. Dat heeft een zeer groot verschil gemaakt. Jong geleerd is oud gedaan.
 
Hoeveel die kasbons mij uiteindelijk opgeleverd hebben, is van bijkomend belang. Mijn punt is juist dat de winst daarvan niet draait om de euro's. Het belangrijkste is dat ik van mijn 10de geleerd heb om systematisch geld aan de kant te houden om te investeren. Dat heeft een zeer groot verschil gemaakt. Jong geleerd is oud gedaan.
Lijkt mij dat die winst net hetgeen is dat van belang is.

Wat zijt ge met te leren dat geld aan de kant zetten om te investeren nuttig is als ge amper een spaarvermogen hebt.
 
Terug
Bovenaan