Geld krijgen/geven van/aan familieleden?

[zarathustra]

Ik moet geen kinderen hebben, maar geen idee waarom zoveel mensen al hun geld bij zich houden tot ze sterven. Het is natuurlijk die mensen hun geld en ze doen ermee wat ze willen, maar ik begrijp niet waarom gegoede mensen er voor zouden kiezen (tenzij je natuurlijk jong sterft) om hun erfgenamen op te zadelen met veel belastingen. Vanaf een zekere leeftijd is op tijd schenken ook gewoon de beste levensverzekering die je kunt hebben.

Veel mensen hebben het merendeel van hun geld ook in hun huis/eigendom steken. Je moet al heel zeker zijn dat er geen ruzie gaat ontstaan of andere problemen als je dat (gedeeltelijk) in naam van uw kinderen gaat zetten.

Mijn ouders hebben daar ook al over gesproken en dat is gewoon "het is ons huis en wij willen daarover kunnen beslissen zonder discussie".

 

[jvc]

Hier een beperkt bedrag gekregen, van mijn ouders €5.000 voor de inboedel en van mijn schoonouders €4.000 toen we trouwden.
Toen we bouwden zijn mijn pa en schoonvader regelmatig komen helpen wat ons ook een deftig bedrag bespaard heeft en we kunnen altijd rekenen op de (schoon)ouders wat imo het meeste waard is.

 

[Eland]

Heel even advocaat van de duivel BG spelen: Ik zie hier tussen de lijnen door mensen die redeneren dat ze €x op hun rekening zouden hebben bij een schenking van €x voor aankoop van een huis. Zo simpel is het ook niet he.

In mijn ogen zijn er 2 opties (mogelijk te combineren) voor wie een dikke som krijgt:

1) Je eigen inbreng is hoger, dus je moet minder lenen en je afbetaling ligt lager. Voor bv. €10.000 extra is dat effect in het geval van een lening op 25 jaar bijna marginaal te noemen. Ervan uitgaande dat je zelf een BG-waardig loon hebt, is een aflossing die €50/maand lager ligt niet iets waar je direct gigantisch rijk van wordt.

Daarop aansluitend verandert zo'n geld ook je levensstandaard. Een bedrag van €x per maand dat iemand extra heeft, vertaalt zich opnieuw niet direct in extra sparen. Een som van €50.000 zal op 25 jaar nog geen €250/maand schelen op een aflossing. Er zijn heel veel mensen bij wie dat bedrag zich vooral zou vertalen naar extra uitgaven en bij wie er geen €100 extra per maand zou overblijven (wat uiteraard nog steeds €100/maand is he).
Extreem voorbeeld: Ik ken iemand die veel heeft geërfd. Gelukkig voor hem was die zo slim om dat grotendeels in vastgoed te steken wat maandelijks opbrengt, naast enkele andere beleggingen. Die heeft steeds quasi geen geld op de rekening staan, want alles gaat altijd direct op aan plezierreisjes en dergelijke dingen. Zonder de maandelijkse opbrengsten van dat vastgoed had die gewoon een heel andere levensstandaard gehad.

2) Er kan ook eerder een groter huis aangekocht worden en er zal zelfs niet per se minder geleend worden. Dan is de voorsprong die je neemt vooral het op latere leeftijd niet verhuizen zodra je het je kan veroorloven om groter te wonen of de meerwaarde die je op latere leeftijd krijgt bij verkoop van het huis. Ook daar word je niet onmiddellijk bij krijgen van het geld 'rijk' van (vastgoed dus buiten beschouwing gelaten).

Het allergrootste effect op termijn is imo dat er vooral sneller gekocht kan worden i.p.v. eerst te huren of dat er direct een huis voor het leven kan gekocht worden i.p.v. het in één of twee stappen te doen, maar ook daar heb je dat gekregen geld niet plots vanaf dag 1 op je rekening staan.

Los hiervan is elk gekregen bedrag uiteraard mooi meegenomen. Wij zitten zelf in de tweede van de door mij beschreven situaties. Met onze eigen inbreng en het geld van onze lening alleen hadden we al een deftig huis kunnen kopen dat gemakkelijk voldeed aan alle (of toch mijn) eisen.

In mijn ogen is genoeg gewoon genoeg. Ik ben weinig materialistisch. Ik heb een tijd op nog geen 40m² gewoond en dat was voor mij meer dan genoeg. We wonen nu op 260m² en dat mag voor mij gemakkelijk gehalveerd mogen worden zonder dat ik er ongelukkiger van zou worden.

 

[LaCucaracha]

Alles in totaal (inclusief geld van feestdagen, verjaardagen etc) 700k gekregen tussen 2010 (toen ik 24 was) en nu... Zit ook een bouwgrond in die ik geschonken heb gekregen en enkele jaren later verkocht. Heb die gerekend aan de verkoopwaarde, die een stuk hoger was dan de waarde op moment van schenking.

 

[BlackOccult]

Ik heb 2 keer een flinke steun van mijn vader gekregen (mijn moeder heeft niet zoveel financiële reserves).

Eén keer al een vrij groot bedrag gekregen toen ik 18 of 20 jaar werd, eigenlijk vrij vroeg want ik had dat toen niet echt nodig. Toen ook met de opmerking: "als je er een dikke auto mee koopt, mij allemaal goed (niet dus!), maar je krijgt dit maar 1 keer hé, dus spendeer het wijs." Uiteraard gespaard totdat we een huis gingen aankopen. Dat was ongeveer 5 jaar later.

Tweede keer een bedrag van ongeveer dezelfde grootorde toen we uit elkaar gingen, om de uitkoopsom aan mijn ex te kunnen betalen, zodat ik hiervoor niet extra moest gaan lenen zoals hij indertijd wel moest doen. Ik ben mijn vader daar nog altijd heel dankbaar voor want dat heeft er uiteraard voor gezorgd dat ik 1) kon blijven wonen waar ik graag woon, en 2) dat ik niet in een financieel benauwde situatie terecht kwam. Ik kan me voorstellen dat dit wel moeilijker ligt bij gezinnen met meerdere kinderen.

 

[utolor.]

Self made is een schaal he

Fils a papa < ------------------------------------- > Self made

Je wil eigenlijk zo veel mogelijk naar rechts op de schaal, qua respect zijn daar wel medailles mee te winnen.

Volledig mee eens. Zowel ik als mijn vriendin hebben geen som geld cadeau gekregen van thuis wanneer we een huis kochten of alleen gingen wonen of whatever. Als we een som cadeau hadden gekregen, had dat aangevoeld alsof we het niet alleen hadden kunnen doen. Ook beiden thuis altijd kost en inwoon moeten betalen sinds we werken die we niet teruggekregen hebben (zou ik ook niet logisch vinden trouwens, maar ik lees weleens dat dat wel gebeurt).

Recent heb ik wel een som geld gekregen en dat zal in de toekomst waarschijnlijk nog gebeuren, omdat mijn ouders willen vermijden dat ik veel erfrechten zal moeten betalen, maar heb dat geld totaal niet nodig en is t.o.v. mijn totaal vermogen ook geen groot bedrag meer. Had ik dat eerder gekregen, had ik er zelf een slechter gevoel bij gehad. Een (vervroegde) erfenis kan een leuke extra zijn, maar ik zou mij rot voelen als ik dat echt nodig zou hebben. Dan heb ik het gevoel van boven m'n stand te leven en dat is iets wat ik nooit zou willen.

Zelf ben ik ook niet van zin om mijn kinderen een som geld te geven totdat ze het zelf gemaakt hebben. Zorgt imo voor meer motivatie om er zelf voor te zorgen dat ze er geraken.

 

[Nineshots]

Als je je slecht voelt omdat je geld krijgt, mag je die altijd aan mij geven hoor. Ik neem dat met alle plezier aan.

 

[Muñoz]

Je moet dat ook zien vanuit het perspectief van wie nu ouder is, babyboomers dus. Opgevoed na de oorlog en alles in het teken van 0 risico en altijd wat achter de hand hebben. Ik hoor graag zo'n redeneringen van op tijd schenken, maar ik denk echt niet dat je het merendeel van die mensen daarmee overtuigt. "Ja pa en ma, schenk maar zoveel mogelijk geld op voorhand, zodat IK niet veel successierechten moet betalen".

Dus misschien al een geluk dat mijn familie in een oorlogsvrij continent zat tijdens den Dolf z'ne oorlog, anders bleven ze misschien ook op hun geld zitten tot de laatste snik?
Denk dat het bij de meesten eerder een gevolg is van niet goed weten wat voor een zwaard van Damocles de successierechten in België zijn, eerder dan een soort van naoorlogse zenuwtrek om elke frank/euro zeven keer rond te draaien. En dat is zo jammer voor vele mensen (zeker als ze niet in directe lijn erven), want niets voelt harder aan dan diefstal dan zeer zwaar belast worden op geld dat in het verleden (in de meeste gevallen) ook al eens zeer zwaar belast is geweest.

 

[Five-seveN]

Ik denk dat die mensen ook vooral zien dat hun kinderen of kleinkinderen geen geld moeten hebben, en dat ze een goed genoeg leven leiden dat ook nog eens verzekerd is door de sociale zekerheid. En dat er over geld dat ge puur weggeeft als "nice to have's" of "maar die heeft het echt nodig!" altijd veel gezever ontstaat in families en dat die zever mag plaatsvinden nadat zij toch al dood zijn wanneer het testament gelezen wordt.

Want ge kunt evengoed de discussie hier starten "hebben uw broers/zussen" even veel geld gekregen van uw ouders/grootouders dan jijzelf?

A. Ja daar ben ik zeker van, ouders en grootouders zijn daar heel transparant in
B. Geen idee, maar ik heb zelf wel een berg geld gehad dus het interesseert mij eigenlijk niet
C. Ik ben er zeker van dat dit niet gelijk verdeeld werd

Bovendien is geld dat naar de staat gaat geen "verdampd" geld maar wel geld dat besteed wordt aan de maatschappij en soms dus zelfs nuttiger besteed dan een kind of zus het zou besteden.

 

[Sylverscythe]

Dus misschien al een geluk dat mijn familie in een oorlogsvrij continent zat tijdens den Dolf z'ne oorlog, anders bleven ze misschien ook op hun geld zitten tot de laatste snik?
Denk dat het bij de meesten eerder een gevolg is van niet goed weten wat voor een zwaard van Damocles de successierechten in België zijn, eerder dan een soort van naoorlogse zenuwtrek om elke frank/euro zeven keer rond te draaien. En dat is zo jammer voor vele mensen (zeker als ze niet in directe lijn erven), want niets voelt harder aan dan diefstal dan zeer zwaar belast worden op geld dat in het verleden (in de meeste gevallen) ook al eens zeer zwaar belast is geweest.

Ik vind dat ook maar een scheef argument, jouw "zwaard van Damocles". In directe lijn en in Vlaanderen is dat niet gigantisch, maar belangrijker: de eigenaar van het geld is dood en de bestemmeling krijgt altijd geld uit het niets. Ik betwijfel dus dat massa's mensen niet op de hoogte zijn van de successierechten en anders wel snel zouden schenken.

Natuurlijk is schenken altijd beter voor het individu. Wat trouwens voor mij de meest absurde, dwaze wetgeving is die bestaat: wie gaat er meer betalen, hij/zij erft van de financieel minder onderlegden en mensen die onverwacht sterven voor er successieplanning is gebeurd.

 

[Verdansk]

In mijn ogen zijn er 2 opties (mogelijk te combineren) voor wie een dikke som krijgt:

1) Je eigen inbreng is hoger, dus je moet minder lenen en je afbetaling ligt lager.
2) Er kan ook eerder een groter huis aangekocht worden en er zal zelfs niet per se minder geleend worden.

Los hiervan is elk gekregen bedrag uiteraard mooi meegenomen.

Veronderstelling 1: gemiddeld appartement is 276k€ en je moet dit 100% lenen.
Dit vraagt (snel gerekend en nu iets lager door de registratierechten) 25k€ en een gezamenlijk nettoinkomen van 3k€ (gegeven max 50% afbetalen en lenen op 20j)
==> de 25k€ bij elkaar krijgen zonder hulp van ouders (bv. Door gratis inwonen bij werken) is een gigantisch stretch voor de meesten
==> voor een alleenstaande al helemaal, dus zo’n schenking is bijna een must

Veronderstelling 2:
Je kan niet lenen voor verf, reparaties en inboedel, het reële bedrag ligt hoger, dus 10k€ kan heel veel verschil maken, zeker met de beschreven situatie in veronderstelling 2.

Lenen aan 2,6% of 3% is een groot verschil, net als 20 of 25jaar afbetalen. Dus als je met 10k€ je quotiteit beïnvloed is de impact eigenlijk groter.
Of gewoon nog geld op je rekening hebben staan na je aankoop dat je de wasmachine kan vervangen als ze kapot is, het zou heel wat mensen stress besparen.

Dus ik volg je redenering wel, maar ik denk dat je het te sterk bekijkt vanuit je eigen situatie die duidelijk meer bevoorrecht is. Want de realiteit is voor veel mensen dat “eerst” huren equivalent is aan (bijna) niet sparen en zonder financiële injectie kopen geen optie is.

Met de laatste zin ben ik wel helemaal akkoord, want hoeveel of hoe weinig het ook is: het helpt je vooruit.
En ik veronderstel dat elke ouder zoals mij zijn laatste euro zou geven voor het geluk van zijn kind, maar ook elke ouder wil dat hun kind besef heeft van geld, want ze zijn niet financieel draagkrachtig genoeg om maandelijks een maandloon te storten aan hun kinderen. Die confrontatie komt vaak maar na het eerste bezoek aan de bank bij het kopen van een huis.

 

[zaj]

de 25k€ bij elkaar krijgen zonder hulp van ouders (bv. Door gratis inwonen bij werken) is een gigantisch stretch voor de meesten

als je geen 25k bij mekaar kan krijgen op een paar jaar tijd dan moet je niet kopen. De echte kosten beginnen pas vanaf je lening loopt. Dat sparen voor die initiele 40k hier voor ons was op een dikke 3 jaar gedaan met 2 personen. allebei toen een starter job met 1900 netto ofzo.


om op 3 j 40k bij elkaar te rapen moet je ongeveer 1000 Euro per maand aan kant zetten. en een klein deeltje van je vakantiegeld + eindejaarspremie aan kant houden. Als dat al moeilijk is begin er gewoon niet aan lol.

in uw geval is die 25k echt wel peanuts. dat is 600 euro per maand aan kant zetten. een hypotheek is snel het dubbele. Je moet daarvoor zelf niet eens frugal leven hé, wij gingen ook nog elk jaar eens op reis...

anno 2025 moet je al je best doen om minder als 2k netto te verdienen met de inflatie en job bonus en heel de nest. Als je je niet eens 12.5% Van je loon kan missen, dan doe je iets mis. Water gas elec is pakweg 200 per maand euro in een slecht geïsoleerd appartement. huur 700 euro. nog eens 200 euro aan eten bovenop je maaltijdcheques. schiet er nog 2900 over waarmee je dat bedrag op 10 maand bij mekaar kan sparen als je wat frugal wil leven.

 

[JPV]

Heel even advocaat van de duivel BG spelen: Ik zie hier tussen de lijnen door mensen die redeneren dat ze €x op hun rekening zouden hebben bij een schenking van €x voor aankoop van een huis. Zo simpel is het ook niet he.

In mijn ogen zijn er 2 opties (mogelijk te combineren) voor wie een dikke som krijgt:

1) Je eigen inbreng is hoger, dus je moet minder lenen en je afbetaling ligt lager. Voor bv. €10.000 extra is dat effect in het geval van een lening op 25 jaar bijna marginaal te noemen. Ervan uitgaande dat je zelf een BG-waardig loon hebt, is een aflossing die €50/maand lager ligt niet iets waar je direct gigantisch rijk van wordt.

Daarop aansluitend verandert zo'n geld ook je levensstandaard. Een bedrag van €x per maand dat iemand extra heeft, vertaalt zich opnieuw niet direct in extra sparen. Een som van €50.000 zal op 25 jaar nog geen €250/maand schelen op een aflossing.

2) Er kan ook eerder een groter huis aangekocht worden en er zal zelfs niet per se minder geleend worden. Dan is de voorsprong die je neemt vooral het op latere leeftijd niet verhuizen zodra je het je kan veroorloven om groter te wonen of de meerwaarde die je op latere leeftijd krijgt bij verkoop van het huis. Ook daar word je niet onmiddellijk bij krijgen van het geld 'rijk' van (vastgoed dus buiten beschouwing gelaten).

Bij "1" vergeet je wel dat de eigen inbreng ervoor kan maken dat je een betere rentevoet krijgt.

Een derde optie, ok, mss een variant van wat je in 2 bedoelt, is dat je ook de mogelijkheid hebt om goedkoper een woning te kopen die wat mankementen heeft en waar je geld moet insteken om dat te updaten. Er zijn bvb veel mensen die een stuk extra over hebben voor een instapklaar huis, waardoor een niet-instapklare woning minder gegeerd en dus goedkoper is. Terwijl bvb een huis schilderen of een zolder inrichten niet altijd een grote kost is (vooral veel ergernis ).

Een vierde optie is ook dat je door het kopen van een "normale" woning nog geld over hebt om investeringen te doen die financieel interessant zijn. Wij hebben in 2010 een woning gekocht en door extra steun van de ouders, hebben we zo zonnepanelen en (vervroegd) een nieuwe gasboiler kunnen installeren. De zolder is zo ook vroeger ingericht, wat ons toeliet om 2 extra functionele ruimtes te hebben.

 

[JPV]

Dus misschien al een geluk dat mijn familie in een oorlogsvrij continent zat tijdens den Dolf z'ne oorlog, anders bleven ze misschien ook op hun geld zitten tot de laatste snik?
Denk dat het bij de meesten eerder een gevolg is van niet goed weten wat voor een zwaard van Damocles de successierechten in België zijn, eerder dan een soort van naoorlogse zenuwtrek om elke frank/euro zeven keer rond te draaien. En dat is zo jammer voor vele mensen (zeker als ze niet in directe lijn erven), want niets voelt harder aan dan diefstal dan zeer zwaar belast worden op geld dat in het verleden (in de meeste gevallen) ook al eens zeer zwaar belast is geweest.

Zoals Sylverscythe ook al zegt: een zwaart van damocles is héél zwaar overdreven.

Stel nu nog dat je laatst overlevende ouder een héél mooie erfenis hebben van 1 miljoen (500.000 euro woning, 500.000 in liquide middelen), te verdelen over 2 kinderen. Dan zal elk kind 38.586,18 euro erfenisrechten moeten betalen, samen dus geen 8% van de erfenis.

 

[Ares]

Bovendien is geld dat naar de staat gaat geen "verdampd" geld maar wel geld dat besteed wordt aan de maatschappij en soms dus zelfs nuttiger besteed dan een kind of zus het zou besteden.

Dat is een statement die in een normaal beheerd land al redelijk overdreven is, maar in België waar dat in het grote zwarte gat van wanbeheer verdwijnt al helemaal eh.

Het is niemand zijn of haar taak om "de maatschappij" te financieren, laat staan om dat daar beter te (laten) besteden dan als ze dat zelf doen, dus dat erf- en schenkbelastingen maximaal vermeden worden is niet meer dan logisch (voor alles wat in rechte lijn gaat, maar nog veel meer voor alles wat niet in rechte lijn gaat).

 

[Five-seveN]

Het is niemand zijn of haar taak om "de maatschappij" te financieren, laat staan om dat daar beter te (laten) besteden dan als ze dat zelf doen, dus dat erf- en schenkbelastingen maximaal vermeden worden is niet meer dan logisch (voor alles wat in rechte lijn gaat, maar nog veel meer voor alles wat niet in rechte gaat

Ik zeg dan ook niet dat dat uw taak is. Het is ook niet uw taak om uw kinderen miljonair te maken. Toch gebeurt dat ook automatisch als je niks doet. Maar dat kan wel uw keuze zijn. Hoe de maatschappij uw geld besteedt dat weten we min of meer en nee dat is niet allemaal verdampt, heel ons educatief militair en gezondheidssysteem pensioenen etc worden daar mee betaalt. Hoe uw broer of vriend uw geld besteed na jij dood bent is niet gekend. Zeker niet als het over zeer hoge bedragen gaat.

 

[Ares]

Hoe uw broer of vriend uw geld besteed na jij dood bent is niet gekend. Zeker niet als het over zeer hoge bedragen gaat.

Hoe ik dat vandaag doe, is ook niet gekend, dus hoe zou dat een argument kunnen zijn dat een overheid “beter” weet te spenderen dan een individu?

 

[Eland]

Bij "1" vergeet je wel dat de eigen inbreng ervoor kan maken dat je een betere rentevoet krijgt.

Heb ik bewust niet vermeld.

Een lagere quotiteit levert normaal een verlaging van 10 basispunten op. Voor een lening geeft dat aan de huidige intrestvoeten een verschil van pakweg €5/maand per €100k die je ontleent qua aflossing op zowel 20 als 25 jaar, ofwel ~1% extra te ontlenen bedrag met hetzelfde maandelijks budget.

Als het echt daarop aankomt, zit je mijns inziens waarschijnlijk te dicht tegen de bovengrens van wat je kan lenen.

Een derde optie, ok, mss een variant van wat je in 2 bedoelt, is dat je ook de mogelijkheid hebt om goedkoper een woning te kopen die wat mankementen heeft en waar je geld moet insteken om dat te updaten. Er zijn bvb veel mensen die een stuk extra over hebben voor een instapklaar huis, waardoor een niet-instapklare woning minder gegeerd en dus goedkoper is. Terwijl bvb een huis schilderen of een zolder inrichten niet altijd een grote kost is (vooral veel ergernis ).

Een vierde optie is ook dat je door het kopen van een "normale" woning nog geld over hebt om investeringen te doen die financieel interessant zijn. Wij hebben in 2010 een woning gekocht en door extra steun van de ouders, hebben we zo zonnepanelen en (vervroegd) een nieuwe gasboiler kunnen installeren. De zolder is zo ook vroeger ingericht, wat ons toeliet om 2 extra functionele ruimtes te hebben.

Dit zit beiden (impliciet) mee in de door mij beschreven situaties, dus akkoord.

Het punt dat ik wilde maken was dat door de menselijke aard velen zich een uitgavepatroon aanmeten dat past bij hun capaciteiten. Meer middelen beschikbaar hebben levert meer uitgaven op die niet per se (duurzaam) geluk met zich meebrengen en leidt ook niet per se tot meer spaarvermogen of zekerheid op dat vlak. En nogmaals: steun krijgen voor een huis is een heel groot cadeau, dat besef ik maar al te goed.

Wat ons veel meer zekerheid biedt dan het geld dat de ouderparen reeds geschonken hebben is de wetenschap dat we ook op hen kunnen terugvallen wanneer er iets grondig zou mislopen (huis wordt compleet verwoest, we hebben dringend veel geld nodig, ernstige aandoening bij iemand van het gezin, ...). De gemoedsrust die dat met zich meebrengt, is mij veel meer waard dan in een groter huis kunnen wonen.

 

[Bimmer]

Het allergrootste effect op termijn is imo dat er vooral sneller gekocht kan worden i.p.v. eerst te huren.

Dit merk ik ook vooral op bij mijn "leefwereld".

Als ik kijk naar onze vrienden/kennissen kring zitten we nu in een fase waarbij huurders gaan kopen en andere hun starterswoning gaan inruilen voor een grotere woning. Dus vaak gaan wel gesprekken over financiën en woningen.

Je hoort dan vaker van de huurders, hoe komen jullie (mensen die al reeds een eigendom hadden) aan dat geld? Jullie moeten toch een mooi bedrag hebben gekregen van de ouders, zo'n bedrag spaar je toch niet op een aantal jaar.
Waarbij het goed kan zijn dat de huurder meer geld heeft gekregen van thuis uit, dan de persoon die eerst een starterswoning heeft gekocht.
Maar de persoon die een starterswoning heeft, betaald misschien al 8 jaar zijn lening af, waarbij toch een mooi deel van het kapitaal al reeds afgelost is. De huizenmarkt heeft de laatste jaren ook serieus geboomd, hierdoor is de kans op een mooi meerwaarde ook reëel.
Dus bij verkoop van zijn starterswoning - openstaand kapitaal houdt hij een mooi bedrag over op zijn spaarrekening. Dan spreek ik nog niet over het gespaard bedrag.

Eenmaal je reeds in de koopwoning markt zit, worden de prijzenstijgingen gecounterd, omdat vaak u eigen woonst ook in waarde stijgt.

 

[glashelder]

Best wat vooroordelen merkbaar - maar kan het ook niet omgekeerd werken: wie steun heeft gekregen heeft bijgevolg ook meer te verliezen, zal mss geneigd zijn om daar verantwoord mee om te gaan - je wil toch niet de zuurverdiende centjes van ouders etc. als parels voor de zwijnen gooien? Iemand aan de andere kant van het spectrum moet eigenlijk naar niets kijken want niets te verliezen (om het nu eens extreem te verwoorden).

Hé? Wat een rare redenering. Hoezo naar niets kijken want niets te verliezen? Je geld is beperkt hé, je kan dat maar één keer uitgeven. Als je €2000 hebt op je spaarboek heb je effectief €2000 te verliezen. En dan is het op. Tuurlijk spring je daar voorzichtig mee om en ga je niet een reis doen van €2000 als dat alles is wat je hebt.