Hoe omgaan met pesters?

Punt is dat er nul bewijs is dat het mensen beter maakt. Het gaat goede mensen wss meer zelfvertrouwen geven en zal krapuul wapens geven. Maar het gaat krapuul niet ineens in een heilige maken.
Een heilige niet, neen. Maar het kan het tij wel serieus doen keren. Het 'krapuul' zal nogal snel nederig gemaakt worden. Maar zoals je zegt, in sommige gevallen kan het ook averechts werken.

Nu, ik had het vooral naar m'n kinderen toe. De 'wapens' waarover je spreekt die ze krijgen, hoe en wanneer ze die toepassen is even belangrijk.
 
Een tijd terug was er toch een hele commotie in Puurs omwille van een pestvideo.
Enfin, de pester werd aangehouden en moest naar de gevangenis. Ik en een collega (ik werk in de gevangenis) hebben die persoon aangenomen toen hij binnenkwam met de politie.
Hij heeft geen woord gezegd, je zag dat hij duidelijk onder de indruk was van heel het gebeuren.
En als ik zo iemand voor mij zie denk ik "jongen ge komt juist uit uwe pamper, doe normaal."
We hebben er geen last mee gehad, hij mocht een paar dagen later naar buiten met een bandje.
Wat niet wil zeggen dat elke pester aangehouden moet worden, ik hoop dat het het ergens een les is geweest voor dat gastje.
 
Heel mijn schoolleven was niet bepaald gemakkelijk, al werd ik vóór het middelbaar niet gepest. Wel werd ik toen al altijd als laatste gekozen bij turnen, maar toen besefte ik dat nog niet helemaal. Omdat ik nogal goedgelovig was vonden sommigen het ook leuk mij dingen wijs te maken en hiervan misbruik te maken.
Ik herinner mij nog iets in de teamsporten, waarvan ik de regels niet goed kende. (Genre: "gooi de bal maar altijd naar mij hoor" uit het andere team. Ik deed dat dus gewoon, tot groot plezier van het andere team en minder groot plezier van mijn team natuurlijk...)

Vervolgens ging ik met een boel leerlingen vanuit dezelfde klas in het lager naar dezelfde middelbare school... en daar keerden ze zich ineens - bijna - allemaal tegen mij.
Was ik ineens een seut (ik wist niet eens wat dat woord betekende toen) + bril én beugel. Makkelijk en naïef slachtoffer dat zich niet (goed) kon verweren natuurlijk en blokkeerde. Echt een verschrikkelijk kinderachtige mentaliteit heerste daar. (En dat was een school waar óók ASO kon worden gevolgd trouwens! Er waren net zo goed pesters uit ASO als TSO, misschien zelfs meer!)

Gesprekken bij de leerlingenbegeleiding, mijn moeder die ging klagen bij mijn klastitularis,... Het maakte het alleen maar erger en ik ben letterlijk weggepest.

Nooit zal ik een reünie kunnen hebben met de leerlingen waar ik mijn hele kleuter en lager mee in de klas heb gezeten omdat ze mij - bijna - allemaal een mes in de rug hebben gestoken in dat bewuste jaar.

Lang moest ik van heel die school niks meer weten. Ik voelde er een diepe haat voor. Natuurlijk is dit in al die jaren wel in intensiteit afgenomen, maar toch zal ik er nooit een goed woord over kunnen zeggen en als ik er nu aan terugdenk vond ik de mentailteit verschrikkelijk hypocriet, en ook zo'n typische kijk ons eens-omhooggevallen school. (Soms denk ik dat het op die scholen nog het ergste is, om het cliché van VTI's en KTA's te ontkrachten!)
Ik vond het KTA waar ik uiteindelijk "strandde" toch een pak "leuker" ondanks het daar ook zeker niet (altijd) van een leien dakje liep. De sfeer op zich was gewoon een pak gemoedelijker én leuker. Geen dikkenekkerig gedoe meer.

Eigenlijk is dat vooral waar het steeds om draaide: het buitensluiten en het "je hoort er niet bij"-gevoel geven, je bent raar, saai...
Zelfs eens eens een valse roddel over mij verspreiden (al kreeg ik daar achteraf van een paar van hen welgemeende sorry voor, dan wel eens, maar hadden deze pesters geen ruzie met elkaar gehad was dit waarschijnlijk ook niet gebeurd).

Of het nu in TSO, KSO of BSO was. Al was BSO qua mentaliteit het ergste en voelde ik mij het minst op mijn plaats (maar het pesten was "gelukkig" niet het ergst daar, dat was in TSO, om dit cliché te ontkrachten).

Toen ik voor de tweede keer van school was veranderd, meer puberde, mijn kledingstijl (en muzieksmaak) "cooler" werder was ik het seut-imago kwijt en werd ik ook niet meer zo genoemd, maar toch ben ik altijd het buitenbeentje gebleven en bleef ik aan de grond genageld in groep. Nog steeds werd ik als laatste gekozen bij LO.

Nu ik toch over LO bezig ben; ik weet niet hoe dit intussen is, maar ik vind dat zéker in dit vak er véél meer rekening zou moeten worden gehouden met de sociaal zwakkere leerlingen. Het is een cliché dat ik helaas niet kan ontkrachten: zelf ben ik heel slecht in sport, en de andere buitenbeentjes/gepesten die ik kende ook. Dat maakte dat LO voor ons nooit leuk was.
Volgens mij is er geen vak waar samenwerken zo belangrijk is als in LO, en als je er dan niet bijhoort heb je dikke pech.

Stop om te beginnen met de leerlingen zelf hun kapiteins te laten kiezen tijdens teamsporten, want dit zijn ALTIJD de populairste van de klas, of erger nog: de pesters. Het vervolg laat zich raden en de buitenbeentjes/gepesten blijven elke keer weer als laatsten over. Het is nog eens een extra confrontatie met het feit dat ze vinden dat je er niet bijhoort.
Je krijgt de sociale ladder van de klasgroep op een blaadje gepresenteerd en mag er ELKE keer weer mee dealen dat je de laatste bent omdat ze nog liever doodvallen dan jou te kiezen.
De "pechvogels" die niet de voorlaatste konden kiezen hun zure gezicht moeten aanzien dat ze niet onder stoelen of banken staken als jij dan bij hen moest.

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik al jaren een afkeer heb voor teamsporten -sport met meerdere mensen ansich- en het onmogelijk is voor mij om deze niet te associëren met de sociale hiërarchie in een (klas)groep.
Nu ben ik sowieso geen groepsmens, en heb er ook totáál geen gevoel voor.

Als je dan per twee moest, en niet mocht kiezen bij wie je ging. De schrik om elke keer bij iemand te worden gezet die jou niet kon uitstaan. (Dit was ook zo in de klas.)
Kon je weer op dat awkward/zure gezicht kijken ("ik moet met de rare/saaie/... van de klas werken waar ik niet mee wil gezien worden")
Dan mocht je dus ineens niet meer kiezen, terwijl dit mij 1 op 1 juist wél beter lijkt.

Een groep mag zichzelf samenstellen, maar 1 op 1 laten we dan niet (altijd) kiezen. Omgekeerde wereld gewoon.

De leraar staat erbij en kijkt ernaar.

Ik draag de gevolgen nog steeds met mij mee en zoals ik hier al gelezen heb ben ik ook nog altijd geneigd te denken dat mensen om mij lachen, voel ik mij alleen niet 100% comfortabel op straat, enz enz

Ik heb er geen idee van of die leerlingen dat ooit hebben beseft of zullen beseffen...
Ik kies U altijd als eerste hoor! :love:
 
Mijn laatste jaar middelbaar onderwijs was voor mij een ware hel.
Van de ene dag op de andere was ik het slachtoffer van pesterijen.
Ik had natuurlijk niet het perfecte slanke lichaam, had overgewicht. Maanden heeft het geduurd vooraleer ik iemand durfde inlichten, ik was te bang.
Ze stopten briefje met allerlei beledigingen in mijn boekentas en na schooltijd hield het niet op, toen waren het de smsjes die begonnen.
Toen ik uiteindelijk alles begon op te biechten aan mijn ouders, want die merkten ook dat er iets aan de hand was, hebben we mijn klastitularis ingelicht.
De dag nadien moest ik bij de directeur gaan en hij was razend, niet op de pesters, maar op mij. Hij was boos omdat ik mijn klastitularis had ingelicht en hij dreigde ermee mij van school te sturen.
ik had nog alle bewijzen, de briefjes, de smssen maar hij geloofde mij niet. Volgens hem had ik hun handschrift vervalst en zelf de briefjes geschreven, de smssen kwamen volgens hem ook niet van hen.
Want zo'n voorbeeldige leerlingen zouden zoiets nooit doen. Nee nee, ik was de leugenaar.

Er was 1 leerkracht die het voor mij heeft opgenomen tegen de directeur, ze is eenmaal zelf getuige geweest van de pesterijen en toen samen met mij naar de directeur geweest. Nog steeds was ik een leugenaar in zijn ogen, ik had alles verzonnen. Zelf de leerkracht kon hem niet tot inkeer brengen hoe zeer ze ook probeerde.

Ondertussen was ook het einde van het schooljaar in zicht, ik snap nog steeds niet hoe ik geslaagd was in mijn examens met alles wat er gebeurde.


Een paar jaar later stuurde 1 van de pesters mij een vriendschapsverzoek op facebook want ik natuurlijk afgewezen heb. Daarna een prive bericht gekregen met de vraag waarom ik het niet wilde accepteren.
Ik heb toen vriendelijk geantwoord dat ze wel goed genoeg zou moeten weten waarom, dat ik nog niet vergeten was wat ze mij allemaal heeft aangedaan. Haar antwoord was simpelweg "je bent daar nu toch niet meer mee bezig, zo erg was dat toch nie". Hierop heb ik ze geblokkeerd.
Ik heb ze nadien per toeval dan nog tegengekomen op de paasfoor in Kortrijk. Ze sprak mij aan ik zei dat ik haar niks te zeggen had en wandelde verder. Ze volgde mij en zei gewoonweg dat ik niet zo belachelijk moest doen, dat ik er niet meer moet mee inzitten wat er toen gebeurd is want het was toch nie erg.
Ik heb haar nog 1 antwoord gegeven en haar gezegd dat ik hoop dat haar kinderen nooit moeten ondergaan wat zij mij heeft aangedaan. Misschien dat je dan beseft wat je gedaan hebt.



20 jaar later draag ik dit nog altijd met mij, ik heb gebrek aan zelfvertrouwen, heb moeite om mensen te vertrouwen.
 
Je leest hier wat allemaal. Verschrikkelijk. Ik ben nooit niet gepest geweest en ik heb ook nooit iemand geweest. Maar ik heb toch een paar vuisten moeten bovenhalen. Ik kreeg dan vaak steun van allochtonen medeleerlingen. De autochtonen leerlingen mochten geen geweld gebruiken van thuis uit.
 
Er wordt hier wel precies gedaan alsof het pesten vooral gebeurt in BSO of KTA scholen.

Maar ik heb een paar scholen gedaan en mijn ervaring is dat er meer gepest wordt in TSO en ASO richtingen dan in de BSO richtingen.

Nu die BSO richtingen in de scholen dat ik zat waren dan wel meer de zachtere richtingen zoals verzorging, mode, verkoop,.. mss dat het er in een hout, elektriciteit,.. anders aan toe gaat.
 
Er wordt hier wel precies gedaan alsof het pesten vooral gebeurt in BSO of KTA scholen.

Maar ik heb een paar scholen gedaan en mijn ervaring is dat er meer gepest wordt in TSO en ASO richtingen dan in de BSO richtingen.

Nu die BSO richtingen in de scholen dat ik zat waren dan wel meer de zachtere richtingen zoals verzorging, mode, verkoop,.. mss dat het er in een hout, elektriciteit,.. anders aan toe gaat.
Zou goed kunnen. In BSO scholen ga je volgens mij ook meer leerlingen hebben uit armere/sociaal zwakkere milieu's. Die gaan elkaar daar niet op afrekenen natuurlijk. In een ASO school ben je dan weer een makkelijk slachtoffer, soms alleen al omdat je een fout kledingmerk draagt.
In BSO scholen vond ik het vooral ruwer maar eerlijker. Eens een boks uitdelen en de discussie was gedaan en vergeten. In het ASO was alles veel geniepiger.
Plus dat ik vond dat leerkrachten in het BSO er veel sneller op zaten als er iets op het punt stond te borrelen. In het ASO liet men precies begaan tot het slachtoffer uithaalde om dan die te straffen.
 
Ik ben gepest zo lang ik in het katholiek onderwijs (ASO) zat. De laatste twee jaar secundair dan veranderd van school, naar een KTA (TSO). Daar nooit gepest geweest.

De school zelf speelt imo ook wel een rol in hoe vaak pesten er voor komt.
 
:shutup:
Ik had dit gisteren al gelezen, maar lees het nu nog met evenveel verbazing.
Geen woorden voor gewoon; dit is gewoon echt absurd.
Dat zo'n *** directeur mag/mocht zijn hou je toch niet voor mogelijk.
Was zeker goeie vriendjes met de ouders van die etters??

Geen idee, ik was blij dat het schooljaar voorbij was
Ik denk eerder dat hij inzat met de reputatie van de school ipv de leerlingen
 
Hier werd er eens geprobeerd om mij te pesten, 't was ne tweeling. Die hadden mij volledig verkeerd ingeschat (nieuw op school)

Heb ze beiden tegen de muur geplakt en een pak slaag gegeven. Nooit of te nooit nog lastiggevallen.

Zoals hier op pagina 1, als ik ooit één van mijn kinderen zo moet zien als slachtoffer, dan krijgen die pesters allemaal slaag.

En als ik ooit één van m'n kinderen moet zien als dader, dan krijgen ze nog harder slaag.

Als ge het nog ni doorhebt, eens goed meppen uitdelen kan wonderen doen.
 
Weet ge wat ik echt moeilijk vind, dat eigenlijk gewoon bevriend wou zijn met de pesters.

Als super onzekere puber (13j-17j) wou ik er gewoon bijhoren.

Het vijfde middelbaar voor de 2de keer veranderd van school in een richting die dan pas begon, waardoor ik in een klas kwam waarbij iedereen nieuw was er zaten zelfs geen doorstromers in van andere richtingen van die school.

Dat gecombineerd met voor mij terug gevechtssport gaan doen en een lief hebben boosten mijn zelfvertrouwen. Ook in de nieuwe school waren er die mij opmerkingen maakten, zonder dat ooit heb geweten waarom maar het boeide mij voor geen meter.
 
Ik ben eigenlijk nooit gepest omdat ik altijd goed mijn mannetje heb kunnen staan.
Als klein manneke van een jaar of 6 werd ik vroeger wel soort van mishandeld/gepest door mijn veel ouder buurjongen die toen een jaar of 5 ouder was.
Hij heeft me ooit eens “opgehangen” aan de vliegenlinten aan de achterdeur waardoor ik nog nog agressief wordt als iemand me rond de keel pakt.
Mijn pa heeft me dan in de tuin moeten tackelen toen ik hem achterna zat met een riek:)

Eigenlijk moet ik die gast dankbaar zijn want ik heb nooit over mij heen laten lopen. Ben nooit geen ruziemaker geweest maar toch veel van zulke gasten en groepen te pakken gehad.

Maar dat moet ook een beetje in uw karakter zitten, mijn pa was ook van het principe vroeger :als ze slaan, terugkloppen.
 
Omdat ik op jonge leeftijd een leerjaar heb overgeslagen en naar het einde van het jaar toe verjaar, was ik standaard de jongste in de klas. Toen ik in het middelbaar overschakelde naar KSO kwam ik in een klas terecht waar de helft van de leerlingen al 1 of meerdere keren was blijven zitten. Daarnaast hadden we veel vakken per "graad", dus als bijvoorbeeld 3de jaars had je samen les met die van het 4de middelbaar. Daardoor was ik ineens niet meer 1 jaar maar 3+ jaar jonger dan de meeste klasgenoten. Om het verschil nog wat meer te benadrukken had ik toen ook schildklierziekte en daardoor een verstoorde puberteit/ontwikkeling.

Vooral de meisjes speelden daar hard op in. Als het in eender welke context over seks, menstrueren, zwangerschap, etc. ging, dan volgden er standaard gemene uithalen naar mij.

Door de jongens werd er ook gepest, maar dat was meer de gebruikelijke zever waar eenderwelke strever/primus van de klas wel mee te kampen krijgt op school en dat kon me minder deren.
 
@coldplayke Dat moet echt zijn naar geweest...
Dat tienermeisjes heel gemeen kunnen zijn moet je mij ook niet meer vertellen helaas. Ik was zelf ook later met groeien dan veel andere meisjes (en ik voelde mij daar ook onzeker door), terwijl zij eigenlijk allemaal veel te vroeg waren daarmee (sommigen begonnen zelfs al in het lager!), maar natuurlijk lag het zogezegd aan mij dat ik nog steeds plat was vanboven. Een bril en beugel hielpen daar niet bij, maar over dat laatste denk ik altijd maar dat ik nu tenminste mooie tanden heb en daar al véél complimenten over heb gekregen.

Zelf zat ik ook bijna telkens in een klas met leerlingen die (meerdere jaren) waren blijven zitten en het is herkenbaar dat ik meestal met hen de grootste problemen had. Veel van hen waren schoolmoe en dat hielp daar natuurlijk niet bij. Waren er ook niet vies van om de leerkrachten op hun systeem te werken en het nog leuk te vinden ook, of in de slachtofferrol te kruipen en "zij kan nóóit iets verkeerd doen en krijgt alle aandacht van mevrouw (de leerkracht)!"
JA DUH? Misschien omdat ik gewoon goed meewerkte en de klas niet op stelten zette?! 🤦‍♀️
Maar die frustratie bleef altijd binnenin. Aan de buitenkant blokkeerde ik volledig ipv eens voor mezelf op te komen + het feit dat ik voor het minste moest blozen en dit natuurlijk wou vermijden, want daar konden ze dan natuurlijk ook weer mee lachen.

Zelf heb ik ook een paar jaar KSO gevolgd, en ondanks ik mij daar qua stijl het meest thuisvoelde, was het in de groep toch ook weer verre van ideaal.

Ik was in mijn vorige bericht nog vergeten te zeggen dat door de impact van het pesten (vooral in het eerste jaar) ik nooit sociale media-profielen heb gehad en deze nog steeds niet wil.
Niemand, maar echt niemand begreep dat in de tijd dat FB opkwam.
Ik ben er sowieso al niet voor, maar vind het ook gewoon eng en oncomfortabel dat iemand mij daarop kan vinden. Omdat ik het ook op sommige gebieden totaal niet voor elkaar heb wil ik niet dat zij dit te weten komen en hun gelijk zouden krijgen. Dat gun ik ze gewoon niet.

Ik heb dan ook nog een achternaam die nogal weinig voorkomt, dus ik ben met mijn hele naam heel herkenbaar online en dat maakt dat ik mij nog meer paranoia voel.

Zelfs op het vorige forum durfde ik lang bijna niks posten, want stel je maar eens voor dat het raar/dom/... zou overkomen.
Dan zwijg ik nog over persoonlijke zaken omdat ik heel bang was herkend te worden omdat dit een Belgisch forum is.
(Dit laatste is intussen gelukkig afgenomen.)
Het feit dat er toen een nieuw forum is gemaakt heeft er vreemd genoeg wél voor gezorgd dat ik langzaam maar zeker uit mijn schulp ben gekropen. (Schone lei of zoiets?)
Zelfde met Discord in het begin.
Zelfs online ben ik dus heel bang voor wat mensen van me gaan denken.

Ik heb dit gewoon in alle groepen, overal.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Wat mij opvalt, ook bij verhalen van vrienden nu, is dat het vaak de zittenblijvers waren die het meeste populariteit genoten onder klasgenoten. Terwijl dat eigenlijk gewoon de grootste losers waren. :unsure:

Maar ja, op die leeftijd kijk je automatisch op naar mensen gewoon omdat ze een jaar ouder zijn en al meer in de buurt komen van de magische grens van het volwassendom. Jammer genoeg lag bij velen van die zittenblijvers de nadruk vooral op het tweede deel van het woord.
 
Hier werd er eens geprobeerd om mij te pesten, 't was ne tweeling. Die hadden mij volledig verkeerd ingeschat (nieuw op school)

Heb ze beiden tegen de muur geplakt en een pak slaag gegeven. Nooit of te nooit nog lastiggevallen.

Zoals hier op pagina 1, als ik ooit één van mijn kinderen zo moet zien als slachtoffer, dan krijgen die pesters allemaal slaag.

En als ik ooit één van m'n kinderen moet zien als dader, dan krijgen ze nog harder slaag.

Als ge het nog ni doorhebt, eens goed meppen uitdelen kan wonderen doen.
2nd lol
Zoals de Hollanders zeggen, dan is het klaar .
 
Best ook wel frappant dat er hier eigenlijk geen enkel echt succesverhaal is geweest waarbij bemiddeling of het uitpraten gewerkt heeft. Het snel even met de vuisten duidelijk maken daarentegen heeft wel effect.
 
Als ge het nog ni doorhebt, eens goed meppen uitdelen kan wonderen doen
Die vlieger zal zeker opgaan als we spreken over -15 / -16-jarigen. Daarboven kan het een ander verhaal zijn. Sommigen zitten dan in een crimineel milieu of denken dat de wereld aan hun voeten ligt met heel wat connecties her en der. (Om dan nog te zwijgen over de nog jongere leerlingen die tegenwoordig geld bijverdienen in een bepaald milieu. Die soort lijkt me ook voor niets terug te deinzen).
Als je jaren moet spenderen met beginnende drugdealers; druggebruikers; achttienjarigen die privéruimtes afhuurden in de Noxx;... dan komt fysiek geweld van de gepeste zijn kant niet in het hoofd 😅.

Een van mijn klasgenoten (16j) had een discussie met een ander alfamannetje uit een andere klas en op de speelplaats vormde er zich een kring van leerlingen. Ik wurmde me ertussen en dat zicht was niet prettig om te zien. Aangezicht van de andere leerling meerdere keren op de harde grond, met gevolg dat de neus en tanden zwaar waren toegetakeld. Politie kwam en de klasgenoot mocht de volgende dag beschikken van school.
Was TSO en zoals anderen hier neertypten, dat lijkt de ergste richting te zijn van rotzakjes.

Ene (17j) nam eens een mes mee om na de uren naar een andere school te gaan en een leerling neer te steken, die hem ripte bij een deal.
Normaal moeide ik me niet bij zo'n zaken, zolang ze me met gerust lieten, maar dat kon ik niet negeren en met een medeleerling naar de directie gestapt. Die mocht ook vliegen en het gaan uitleggen bij de politie 😁.
 
Terug
Bovenaan