Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[zarathustra]

Maar dus je ontkent het bestaan van jaloezie? Denk jij dat het leuk is voor ouders om aan hun kind te moeten uitleggen dat hun huis 150K euro kost en zij 10K op de spaarrekening staan hebben, steun trekken van het ocmw als inkomen, moeten uitleggen waarom dat allemaal zo is aan een 6 jarige, omdat uw kind met een huis van 600K en ouders die 2K sparen per maand hun confronteert met dat soort informatie en vragen op die leeftijd.

Ik denk dat veel ouders dat ongepast vinden ja en dat ze vinden dat kinderen op die leeftijd daar niet mee bezig moeten zijn.

Dat is hun goed recht, maar die beslissen niet over wat ik vind dat mijn kinderen mogen en moeten weten. En ik ontken het bestaan van jaloezie niet maar ik zie niet hoe dat relevant is. Misschien is het dan aan die mensen om uit te leggen dat uw studies afwerken en een uur rijden naar uw job wel opbrengt. Net zoals ik aan de onze uitleg dat als ze echt veel dingen willen doen zoals 1 van hun vriendjes een zelfstandige vaak een veel hoger plafond heeft maar dat dat ook risico met zich meebrengt en dat dat heel veel werken is. Uw kinderen opvoeden hoeft niet altijd leuk te zijn.

Anders kunt ge uw kleine van 5 ineens ook inlichten over politieke partijen en het migratieprobleem, dan kan hij daar ook over beginnen in de klas tegen zijn zwarte klasgenootjes. Hoe meer info hoe beter toch?

Als ze daar vragen over stellen zal ik dat gerust doen.

 

[eniac]

Wij voelen ons gewoon het comfortabelste om ons eigen ding te doen met ons eigen geld. Voor jou misschien een drogreden, voor ons niet.

De drogreden ligt bij mij niet daarin hoor, maar wel in "als het niet in pottekes wordt opgesplitst, dan is er verantwoording nodig, en anders niet".
Organiseer het hoe je wil, maar een eigen potje is geen noodzakelijke voorwaarde voor het behoud van enige mate van individualiteit.

 

[JanusDR]

Ik zie er gewoon weinig tot geen verschil in. Die 10K is op exact dezelfde manier binnengekomen. Je verandert gewoon het tijdstip van je individuele keuze van vooraf naar op het moment zelf. En je impacteert vooral de mogelijkheid om gezamenlijke projecten te doen.

Jouw redenering klopt, maar enkel als het koppel levenslang samen blijft...

 

[eniac]

Jouw redenering klopt, maar enkel als het koppel levenslang samen blijft...

Jij zegt dat in geval van bewisting, een rechter gewoon stelt "ja het is naar verschillende rekeningen gesplitst dus die splitsing wordt mooi zo behouden en niemand hoeft geld aan elkaar"?

Ik durf dat zwaar betwijfelen. Dan krijg je partner 1 die minder verdient dan partner 2 en zegt dat dit is doordat hij/zij zijn eigen carrière minder ontplooid heeft om de andere meer ruimte te geven, en krijg je alsnog een herverdeling van whatever fondsen er zijn.

 

[JanusDR]

Ik durf dat zwaar betwijfelen. Dan krijg je partner 1 die minder verdient dan partner 2 en zegt dat dit is doordat hij/zij zijn eigen carrière minder ontplooid heeft om de andere meer ruimte te geven, en krijg je alsnog een herverdeling van whatever fondsen er zijn.

Dat zal allemaal afhangen van het stelsel waarin je al dan niet getrouwd bent en de bewijzen die je al dan niet bijhoudt.

Als beiden al hun geld op de gemeenschappelijke rekening storten, en bv. man koopt daar regelmatig allerlei dure whiskey mee want hobby, dan zal de vrouw bij relatiebreuk doorgaans veel minder geld over houden dan wanneer de rekeningen gescheiden waren en er enkel gemeenschappelijke zaken met de gemeenschappelijke rekening gekocht werden.

Dit in de veronderstelling dat ze beiden gelijkaardig verdienen.
Indien de big spender ook de big earner is, maakt dit niet uit.
Indien beiden een gelijkaardig inkomen en uitgavenpatroon hebben, maakt het ook niet uit.

Maar je belandt al snel in de discussie "moet je op voorhand financieel rekening houden met het feit dat je relatie kan stranden".

 

[Renegadexxripxx]

Dat zal allemaal afhangen van het stelsel waarin je al dan niet getrouwd bent en de bewijzen die je al dan niet bijhoudt.

Als beiden al hun geld op de gemeenschappelijke rekening storten, en bv. man koopt daar regelmatig allerlei dure whiskey mee want hobby, dan zal de vrouw bij relatiebreuk doorgaans veel minder geld over houden dan wanneer de rekeningen gescheiden waren en er enkel gemeenschappelijke zaken met de gemeenschappelijke rekening gekocht werden.

Maar zo beland je al snel in de discussie "moet je op voorhand financieel rekening houden met het feit dat je relatie kan stranden".

Als je mijn vader zou horen spreken die door een zware vechtscheiding is gegaan ja.
Als je de statistieken neemt van het aantal scheidingen : dan zeg je ja
Als je mijn moeder zou horen, die geprofiteerd heeft van het sterke punt dat zij had in de tijd destijds, dan zou zij zeggen neen.
Als je mijn vorige relatie hoorde spreken die daarop afgesprongen is, en die ondertussen voor de derde keer getrouwd is en al haar 2 vorige mannen gepluimd heeft, dan zou die zeggen neen.

Ikke zeg, ja. Maar ik ben dan ook nog altijd single.

 

[ThomasMore]

In het begin had ik niks en hij niks, alles wat we hadden was gewoon nodig om te overleven dus dat was eenvoudig. Nu hebben we beiden werk (meestal) maar nog steeds 1 rekening. Wat van mij is, is van hem en omgekeerd. We hebben daar nooit over gepraat. Het is gewoon zo.
Door mijn erfenissen is het wel zo dat de auto ‘van mij’ is en het huis voor 80%. Maar ik heb geen rijbewijs dus het is in feite toch zijn auto en ik vind het een mooi huis maar ik woon waar hij woont, dat kan om het even waar zijn.

De in feite zijn auto zal hij wel snel kwijt zijn als er een stevige haar in de boter zit...

Tijdens mijn huwelijk hadden we ook alles gemeenschappelijk... Zou dat nooit meer willen. Zolang alles goed loopt is dat perfect maar éénmaal miserie dan is de verdeling er meestal nog eentje die er nog 's extra op inhakt...

 

[ThomasMore]

Als je mijn vader zou horen spreken die door een zware vechtscheiding is gegaan ja.
Als je de statistieken neemt van het aantal scheidingen : dan zeg je ja
Als je mijn moeder zou horen, die geprofiteerd heeft van het sterke punt dat zij had in de tijd destijds, dan zou zij zeggen neen.
Als je mijn vorige relatie hoorde spreken die daarop afgesprongen is, en die ondertussen voor de derde keer getrouwd is en al haar 2 vorige mannen gepluimd heeft, dan zou die zeggen neen.

Ikke zeg, ja. Maar ik ben dan ook nog altijd single.

Exact de reden waarom ik na mijn huwelijk geen relatie ben aangegaan waarbij alles gemeenschappelijk werd. Ben ik gepluimd geweest door dat wettelijk stelsel... Nooit meer.

Dat betekent niet dat er hier bij elke rekening wordt uitgevlooid wie wat moet betalen... We storten elk geld op een gemeenschappelijke rekening die dient voor de vaste leefkosten. Alle andere zaken zijn apart.

 

[glashelder]

Je zei dat je geen geheimen ging hebben en ook getallen zou melden. Dat houdt dan ook in dat je gaat zeggen dat je zegmaar 100 euro per dag verdient of per maand maar 100 euro kan sparen. En dat dus de kindjes uit de klas en uw familie weten dat de papa van u dochter 100 euro per dag verdient. Dat ook thuis gaan zeggen en daar ook gaan vragen hoeveel hun eigen papa dan verdient en of dat meer is dan gij. Dan kunt gij aan de schoolpoort tegen de ouders gaan uitleggen waarom hun kinderen dat soort info allemaal weten en vragen. Dat is maar een extreem geval natuurlijk maar dat is waar het toe kan leiden. En ja jaloezie is een feit, onder volwassenen en onder kinderen. Gij gaat op u familie of aan de schoolpoort ook ni vertellen hoeveel gij verdient of hoeveel spaargeld ge hebt, hoeveel uw auto gekost heeft toch, dat heeft ook zen reden.

Amai, was ik nu zo'n raar kind dat ik geen discussies had over financiële zaken met mijn vriendjes? Ik denk dat jij overschat in hoeverre ze daar mee bezig zijn.

 

[eniac]

Maar je belandt al snel in de discussie "moet je op voorhand financieel rekening houden met het feit dat je relatie kan stranden".

Tja, dat klopt ook. Dat is ook iets wat ik volledig heb geweigerd te doen.

Pas op, ik zie daar ook wel gegronde redenen om dat wel te doen. Bijvoorbeeld wanneer er grote verschillen zijn in wat de ene partner meebrengt en/of erft tov de andere. Mijn vrouw is enig kind, stel dat er iets met haar ouders gebeurt dan zou ik het normaal vinden dat het beschreven wordt dat het huis van haar ouders, wanneer wij uit elkaar zouden gaan, integraal naar haar gaat.
Of 2 mensen die op latere leeftijd elkaar ontmoeten waarbij de ene enkele miljoenen heeft vergaard en de andere bij wijze van spreken niets heeft. Ja, dan snap ik dat uiteraard.

Maar als er geen grote verschillen zijn in wat elke partner meebrengt, en je werkt aan een gezamenlijke toekomst? Nah. Ik heb ook maar mijn functie omdat ik er enerzijds voor gewerkt heb, maar anderzijds omdat mijn vrouw dat mede mogelijk heeft gemaakt door er bvb altijd te zijn voor de kinderen wanneer ik dat niet kon. Had zij toen ook individualistisch geweest, dan stond ik nu niet waar ik stond en kwam er niet binnen wat er binnen kwam. Dan ga ik echt niet beginnen aan eigen pottekes voor mij en voor haar, ook al verdien ik een paar keer wat zij verdient. Dan zet ik dat veel liever in voor iets wat ons allemaal gelukkig maakt, daar word ik zelf ook tig keer gelukkiger van.

 

[ugar]

Tja, dat klopt ook. Dat is ook iets wat ik volledig heb geweigerd te doen.

Ik ook

Pas op, ik zie daar ook wel gegronde redenen om dat wel te doen. Bijvoorbeeld wanneer er grote verschillen zijn in wat de ene partner meebrengt en/of erft tov de andere. Mijn vrouw is enig kind, stel dat er iets met haar ouders gebeurt dan zou ik het normaal vinden dat het beschreven wordt dat het huis van haar ouders, wanneer wij uit elkaar zouden gaan, integraal naar haar gaat.
Of 2 mensen die op latere leeftijd elkaar ontmoeten waarbij de ene enkele miljoenen heeft vergaard en de andere bij wijze van spreken niets heeft. Ja, dan snap ik dat uiteraard.

Maar als er geen grote verschillen zijn in wat elke partner meebrengt, en je werkt aan een gezamenlijke toekomst?

Daarvoor dient toch het wettelijk stelsel? Scheiding van goederen met gemeenschap van aanwinsten . Dus alles wat je in de relatie brengt, is van jou, alle nieuwe aanwinsten zijn gemeenschappelijk?
Ik zie dus ook niet in hoe ge gepluimd kunt worden bij een scheiding. Tenzij je dus vindt dat alle inkomsten die jij hebt gegenereerd van jou zijn, terwijl ge eigenlijk gewoon in een gemeenschap van goederen zat.

Nah. Ik heb ook maar mijn functie omdat ik er enerzijds voor gewerkt heb, maar anderzijds omdat mijn vrouw dat mede mogelijk heeft gemaakt door er bvb altijd te zijn voor de kinderen wanneer ik dat niet kon. Had zij toen ook individualistisch geweest, dan stond ik nu niet waar ik stond en kwam er niet binnen wat er binnen kwam. Dan ga ik echt niet beginnen aan eigen pottekes voor mij en voor haar, ook al verdien ik een paar keer wat zij verdient. Dan zet ik dat veel liever in voor iets wat ons allemaal gelukkig maakt, daar word ik zelf ook tig keer gelukkiger van.

Ik ben het 100% met je eens. Mijn vrouw heeft hetzelfde diploma als mij, maar verdient een pak minder dan mij omdat zij meer heeft geïnvesteerd in de kinderen. Hier dus ook één pot,en over grote aankopen wordt samen beslist.

Ik kan me wel inbeelden dat iedereen een persoonlijk bugdet geven, zeker wanneer de middelen schaars zijn, bevrijdend kan zijn voor beiden. Maar je kan dat in theorie ook afspreken zonder die potjes en aparte rekeningen denk ik dan.
Ik denk wel dat die potjes wel kunnen helpen om een partner met een gat in zijn/haar hand een richtlijn te geven van wat hij/zij mag uitgeven aan zijn/haar hobby.

 

[Secj]

Ik zie er gewoon weinig tot geen verschil in. Die 10K is op exact dezelfde manier binnengekomen. Je verandert gewoon het tijdstip van je individuele keuze van vooraf naar op het moment zelf. En je impacteert vooral de mogelijkheid om gezamenlijke projecten te doen.

Wij houden het hier ook gescheiden.

Onze visie is deels gelijk maar de uitvoering niet direct.

Paar personal facts:
-Beiden streven we ernaar om financiele vrijheid te hebben. Lees spaarzaam te zijn om later wat meer vrije tijd te hebben met elkaar en de kinderen. En op korte termijn stelde mij dat in staat om te gaan freelancen.

-Ik ga eerder investeren dan consumeren, mijn vriendin andersom..

-Mijn vriendin is gevoeliger voor lifestyle inflation aangewakkerd door al haar 'mom' friends.


Door onze splitsing van rekeningen springt m'n vriendin zorgvuldiger om met haar eigen geld. (Ze plot haar aankopen altijd tegen een fictieve grens op haar spaarrekening. Complete zever m.i. maar het werkt voor haar)

Uiteraard spring ik zorgvuldig om met mijn vermogen en heb ik nu meer keuzevrijheid in investeringen.

Ons gemeenschappelijke vermogen wordt ook enkel gebruikt voor de gezamenlijke kosten op te vangen, er is geen verwarring met persoonlijke uitgaven. Er is hier ook weinig discussie over 'speciale' of 'verhoogde' uitgaven en we maken de grotere keuzes gemeenschappelijk.



Dus in ons geval hebben we door gesplitste rekeningen met dezelfde inkomsten gezorgd dat de minder spaarzame partner toch gezamenlijk meer heeft opgebouwd alsook dat we als gezin in totaliteit meer geïnvesteerd hebben i.p.v. geconsumeerd.

't is eerder iets spychologisch want theoretisch kan je dat ook met 1 rekening. Maar dan heb je meer discussies, minder vrijheid, hoop extra accounting en een hoop mogelijks psychisch beïnvloede keuzes.

We moeten er kwalitatief niets voor laten dus mijn doel is al bereikt.

Het is wel zo dat ik ten titel meer vermogen heb en zal opbouwen dan haar. Zolang we samen blijven leg ik ook wel meer in de gezamenlijke pot omdat ik ook meer verdien.

Maar met een verschillend statuut is dat eigenlijk toch niet te rijmen als wettelijk samenwonende. Het is niet dat ik na onze 'scheiding' op m'n 67ste een deel van haar pensioen kan claimen. Hetzelfde is mijn vermogen mijn/ons pensioen en ik zal zolang we samen zijn dus mijn procentueel deel van onze gezamenlijke luxe bekostigen.

Wat we ook wel doen is kijken naar activiteiten binnen het gezin die geen inkomsten verderbrengen. Dat nemen we mee in onze procentuele bijdrage waardoor zij in dit geval weer iets minder moet bijdragen.

Concreet +- stort zij 1000 p.m. door aan de gezamenlijke rekening en ik 2000. Daarvan betalen we al onze gezamenlijke kosten buiten vervoer en verlof.

Wat betreft de opvoeding naar de kinderen ben ik wel fan om ze de "waarde van geld" mee te geven. Dat kan gerust zonder heel je persoonlijke finances uit de doeken te doen. Simpel in uitvoering: gras afrijden voor zakgeld

 

[Feignasse]

Ik bedoel eerder discussies als “mama heeft de motor van 15k euro van papa laten omvallen, nu moet mama dus uit haar eigen spaarpotje een schadevergoeding aan papa betalen want papa heeft die motor met zijn eigen spaarpotje betaald” maar ook omgekeerd “mama is boos want papa heeft zijn hobbymotor van 15k die komt uit hun gezamenlijk spaarpotje in de prak gereden”. Enfin, ideaal vind ik zoiets niet. Zelfs als kinderen die discussies niet horen (wat ook de bedoeling is).

Tja, als mijn vrouw die motor al zou laten omvallen dan is dat hoogstwaarschijnlijk een spijtig ongelukje. In welke gezonde relatie ga je elkaar dan afdreigen met "schadevergoedingen"? Omgekeerd denk ik niet dat mijn vrouw veel zou inzitten met de motor mocht ik die in de prak rijden, ongeacht met welk geld die was betaald. En ons kind zal dat enkel als "mijn motor" zien omdat ik de enige ben die erop rijd, niet omdat we hem van elk object gaan vertellen wie wettelijk gezien de eigenaar is

Wel een koppel dat ik ken dat getrouwd is in volledige gemeenschap van goederen die deden dus niet aan scheiden van potten en dan is 10k voor een persoonlijke hobby wel veel. Bijgevolg heeft die dan een motor gekocht een tweedehands voor 3k wat ook heel schappelijk is, een motor van 3k rijdt ook en veilig en behoudt zijn waarde beter. Ik vond dat zij dat heel goed geregeld hadden op die manier, elk water bij de wijn gedaan.

Tof voor hem, maar ik heb nu wel de motor waar ik al lang van droom. Als ik morgen doodval, zal ik daarover dus geen spijt moeten hebben
Ik moet er wel bij zeggen dat die motor grotendeels betaald is met spaargeld dat nog stamde uit de tijd van voor we elkaar kenden en waarvan we bij de aankoop van ons huis beslist hadden om elk een deel opzij te houden, precies voor dat soort eventuele foliekes.

Precisie twee is dat ik uiteraard eerst met mijn vrouw de aanschaf ervan heb besproken. Het is een duur ding en het berijden ervan is natuurlijk niet zonder risico, het zou imo nogal egoïstisch zijn om in een relatie gewoon de "ik doe met mijn geld wat ik wil"-kaart te trekken.

 

[glashelder]

Dat is hier toch niet "de mol" he waar ge ff tienduizend euro uit de groepspot moogt wissen zonder iemand eigenlijk iets erg vindt.

Nee maar ongelukken gebeuren en zijn deel van het leven? Ik zou daar natuurlijk ook niet happy mee zijn, maar 't is hier geen winkel waar het is van 'potje breken, potje betalen'.

 

[eniac]

Als uw vrouw van haar eigen geld of van een erfenis voor 10k euro juwelen koopt, en gij laat die juwelen ergens per ongeluk in de zee vallen, ik zou het maar raar vinden als uw vrouw daar niet moeilijk over zou doen en ik zou wegkomen met "o jammer dan, gelukkig heb jij je motor van 10k nog". Als vent zou ik niet eens wachten op het moment dat daar ambras van komt, ik zou direct zeggen "ik betaal dat terug". Dat is toch logisch?

Wij hebben duidelijk een heel andere kijk op wat logisch is binnen een huwelijk

 

[Feignasse]

Als uw vrouw van haar eigen geld of van een erfenis voor 10k euro juwelen koopt, en gij laat die juwelen ergens per ongeluk in de zee vallen, ik zou het maar raar vinden als uw vrouw daar niet moeilijk over zou doen en ik zou wegkomen met "o jammer dan, gelukkig heb jij je motor van 10k nog". Als vent zou ik niet eens wachten op het moment dat daar ambras van komt, ik zou direct zeggen "ik betaal dat terug". Dat is toch logisch?

De kans dat je in dergelijke absurde scenario's verzeilt, lijkt me hoe dan ook bijzonder klein. En als ze zich al voordoen, dan bekijk je als koppel wel hoe je eruit komt? Ik zou mijn vrouw nooit opzettelijk geld doen verliezen en vice versa.

Dat is wel een vrouw met heel weinig emoties dan als die er niet veel mee zou inzitten als er een moto van 10k in de prak gereden wordt die betaald is met geld uit de groepspot en waar zijzelf nooit iets mee doet. Of tmoet zijn dat jullie miljonair zijn.

Dat is hier toch niet "de mol" he waar ge ff tienduizend euro uit de groepspot per ongeluk moogt wissen zonder iemand eigenlijk iets erg vindt.

Euhm mijn punt was dat mijn vrouw al lang blij zou zijn dat ik er zelf heelhuids ben uitgekomen maar bon :') Da's toch hetzelfde als wanneer je een ongeluk zou hebben met de gezinswagen? Ok dat is financieel pijnlijk, maar fuck die auto - er zal wel een andere in de plaats komen. In het geval van die moto kan je uiteraard beslissen dat het welletjes is geweest, bijvoorbeeld omdat het veel kost en niets opbrengt, behalve dan plezier voor de berijder. Maar op het moment dat je als koppel akkoord bent gegaan met de aanschaf van een moto uit de groepspot, aanvaard je ook het risico dat een moto iets is dat in een vingerknip naar de vaantjes kan zijn...

(edit: en da's ook de reden waarom ik niet zou willen dat onze groepspot aan dergelijke risico's wordt blootgesteld. Als ik die moto kapotrijd, is dat mijn eigen "oude" spaargeld dat verdwijnt, niet dat van ons gezin)

 

[eniac]

Schat ik heb ff 10k van de groepspot gebruikt om ne motor voor mij te kopen zalig toch. OEPS in de prak gereden ik ga nu wel nen Kawa kopen in plaats van Suzuki! Hoe ist nog met uw tekenhobbie? Is uw loon al gestort trouwens?

Nee we hebben inderdaad elk een andere kijk op het huwelijk.

Geen idee of die eerste paragraaf mijn kijk op het huwelijk moet voorstellen, maar indien wel is het een vrij slechte poging.

Schadevergoeding aan elkaar betalen hoort er voor mij alleszins niet bij en mijn/onze kijk op een relatie werkt toch al bijna 20 jaar vlekkeloos. Eh. Elk het zijne zeker?

 

[ThomasMore]

Ik ook

Daarvoor dient toch het wettelijk stelsel? Scheiding van goederen met gemeenschap van aanwinsten . Dus alles wat je in de relatie brengt, is van jou, alle nieuwe aanwinsten zijn gemeenschappelijk?
Ik zie dus ook niet in hoe ge gepluimd kunt worden bij een scheiding. Tenzij je dus vindt dat alle inkomsten die jij hebt gegenereerd van jou zijn, terwijl ge eigenlijk gewoon in een gemeenschap van goederen zat.

Ik ben het 100% met je eens. Mijn vrouw heeft hetzelfde diploma als mij, maar verdient een pak minder dan mij omdat zij meer heeft geïnvesteerd in de kinderen. Hier dus ook één pot,en over grote aankopen wordt samen beslist.

Ik kan me wel inbeelden dat iedereen een persoonlijk bugdet geven, zeker wanneer de middelen schaars zijn, bevrijdend kan zijn voor beiden. Maar je kan dat in theorie ook afspreken zonder die potjes en aparte rekeningen denk ik dan.
Ik denk wel dat die potjes wel kunnen helpen om een partner met een gat in zijn/haar hand een richtlijn te geven van wat hij/zij mag uitgeven aan zijn/haar hobby.

Richt eens een vennootschap op tijdens je huwelijk en ga dan scheiden, zo zal je ondervinden hoe je gepluimd kan worden. Bijvoorbeeld.

https://www.b-sure.eu/valkuilen-van-een-echtscheiding-voor-een-ondernemer/

 

[Deleted member 658]

Wij hebben duidelijk een heel andere kijk op wat logisch is binnen een huwelijk

Je kan aan beide kanten extreme voorbeelden vinden die de andere zijn 'logica' onderuit halen. Het hangt puur af van de voorbeelden en hun gegeven context.
Mij lijkt het minstens even veel te maken hebben met hoe je naar geld kijkt, als hoe je naar een huwelijk kijkt. En sommigen partners zijn nu eenmaal in alles een dikke sloef.

Ook levenservaring speelt daarin een rol. Je hoeft maar 1x serieus gerold geweest te zijn in een vorige relatie om je 'logica' over hoe belangrijk dat jezelf verzekeren is, 180° te doen omslaan.

 

[:unsure:]

Richt eens een vennootschap op tijdens je huwelijk en ga dan scheiden, zo zal je ondervinden hoe je gepluimd kan worden. Bijvoorbeeld.

https://www.b-sure.eu/valkuilen-van-een-echtscheiding-voor-een-ondernemer/

ja is maar normaal toch ook?
In dat voorbeeld wordt verwezen naar een 'aarzelende start' en het feit dat hij met hart en ziel constant bezig is met het bedrijf en dat een tol heeft op relationeel vlak.

Die dame in dat voorbeeld heeft dus ook een enorme opgeving moeten doen omdat meneer ondernemer wou worden.

Aan de andere kant heeft die kerel ook genoten van het loon van zijn vrouw. Als zij CEO had geworden van een bedrijf zou hij dus ook 50% recht genoten hebben van haar loon, bonussen en dergelijke?