Na de scheiding was die wel een tijdje een sukkelaar. Dat is net het hele punt! Hij moest de helft van de waarde van zijn investering afdokken en heeft daarvoor de helft van zijn huis geschonken. In zijn investering kon die niet gaan wonen he... misschien kon hij gaan slapen op de tandartsstoel...
Altijd die veronderstellingen hier: zal wel gene sukkelaar geweest zijn... WTF doet dat ertoe?
Zij heeft ook de helft van de waarde van de tandartspraktijk gedokt, in ruil voor de helft van zijn huis toch?
Dat zij geen tandarts was, maakt niet uit.
De opbrengst en opbouw van vermogen is immers gemeenschappelijk.
Ze hebben expliciet gekozen voor dat stelsel der gemeenschap van aanwinsten toch?
Het zou pas stom zijn van de rechter om het gekozen stelsel te negeren.
Er bestaat letterlijk in de wet een stelsel dat een ander resultaat geeft namelijk zuivere scheiding van goederen. Die mogelijkheden bestaan net om mensen de eigen keuze te laten in hun relationele vermogensverhoudingen.
Dat uw tandartskennis dit niet gekozen heeft, wil zeggen dat hij akkoord was met het gemeenschappelijk zijn van zijn tandartspraktijk.
Wat betreft het wettelijk pensioen van de ambtenaar (en werknemer) heb je gelijk.
Dat is in feite 'uitgesteld loon' en zou je kunnen berekenen als een vermogenswaarde, die dan bij echtscheiding eveneens moet verrekend worden, net zoals expliciete pensioenopbouw via groepsverzekeringen.
Daar zijn wetsvoorstellen voor gekomen maar die zijn nog niet goedgekeurd, het is technisch niet eenvoudig.