Goh, ge kunt u op veel zaken mentaal voorbereiden om op dat moment er beter mee om te kunnen. Negatieve visualisatie bijvoorbeeld helpt wel.
Hoeveel geluk heb je in je leven?
- Onderwerp starter JPV
- Startdatum
Goh, ge kunt u op veel zaken mentaal voorbereiden om op dat moment er beter mee om te kunnen. Negatieve visualisatie bijvoorbeeld helpt wel.
Geluk? Dat ik ondanks enkele -op het eerst zicht- ernstige ziektesymptomen, ik eigenlijk wel grotendeels gedurende mijn leven in goede gezondheid ben. Voor hetzelfde geld lag ik al lang in de kist.
Ongeluk? Dat mijn vrouw weigert te werken, ik word daar soms echt gek en kwaad van. Maar ik heb het laten varen, want een scheiding omwille van die reden kost wel wat en dan krijgt ze nog meer gratis. Dat is het mij niet waard, en we komen op veel vlakken wel overeen dus ach ja, so be it then. Ik kan het gazon afrijden aan de overkant, maar ja wat daarna ??? Echt fysiek bedriegen doe ik dan ook nooit, dat is tegen mijn natuur.
Geluk bij een ongeluk? Dat ik eigenlijk een beest wil zijn in bed, deels is dat ook zo, deels dan weer niet. Ik heb voorhuid issues, en het is wel beter dan vroeger door wat operaties en zalfjes, maar ik heb nog steeds schrik om all-in te gaan, ik heb al meer bloed gezien dan ... Dat remt mij dan af en .. het is wat het is.
Geluk bij een ongeluk? Dat mijn jeugdliefde mij gered heeft van zelfmoord, 26 jaar geleden, door continue erop te hameren dat ik gene looser was (terwijl ik dat toen wel was, ik zat toen erg diep) om dan mij een paar maanden later te dumpen, en te schrijven in een droge brief, dat ik weldegelijk ne looser was en de grootste klootzak ter wereld. 1 probleem: Ondertussen had ik mijn leven terug volledig onder controle, en heb ik nooit meer omgekeken. Dus eigenlijk moet ik haar bedanken. De breuk was het pijnlijkste ooit in mijn leven, want ik heb mijzelf 200% gesmeten om dan lelijk gedumpt te worden via een klote brief, maar het heeft wel dat pit in mijn karakter gegeven dat ik toch wel nodig heb (wegens te braaf van nature).
Ongeluk? Ten gevolge van de crisis van 2001, 2 jaar op de 'bench' gezeten, daarna C4 gekregen met een dik gat in mijn CV. Ik ben dan maar gaan orderpicken 3 jaar lang. Geen oneer voor de mensen die de job doen, ik weet hoe hard werken dat is, maar ja, met een A1 diploma dat 3 jaar moeten doen, was toch wel hard om te slikken.
Geluk bij dat ongeluk? Ik heb van die C4 wel veel geleerd. Ik ben een goeie toneelspeler geworden op het werk. Ik lever goed werk af, ik zorg dat alles af is, dat de baas tevreden is en als collega's mij nodig hebben, dat ik zo snel mogelijk hulp bied. Ik kom met bijna iedereen altijd overeen. MAAR anderzijds als ik voor job protectie moet faken en toneelspelen --> Geen enkele fucking probleem, en ik ga gewoon heel natuurlijk overkomen.
Ongeluk? Mijn vader te vroeg moeten afgeven. Dat is deel van het leven zeker?
----
Ik heb veel up & downs in mijn leven, maar ik heb de laatste jaren alles goed onder controle. Ik heb ook geleerd van in praktijk wel soms heftige discussies te hebben en soms zelfs te ruzieën met mensen, maar inwendig in mijn hoofd te denken: Fuck it, ikzelf en mijn geliefden, komen eerst, dan al de rest. Vroeger trok ik mij alles hard aan, maar dit is slecht voor mijn gezondheid. Ik ben van nature ne brave vriendelijke mens, die eigenlijk zelden kwaad wordt, en nog nooit iemand geslagen heeft (uitgezonderd wettelijke zelfverdediging), maar ik zet mijzelf nu wel op plaats 2 ipv plaats 10 zoals vroeger.
Ongeluk? Dat mijn vrouw weigert te werken, ik word daar soms echt gek en kwaad van. Maar ik heb het laten varen, want een scheiding omwille van die reden kost wel wat en dan krijgt ze nog meer gratis. Dat is het mij niet waard, en we komen op veel vlakken wel overeen dus ach ja, so be it then. Ik kan het gazon afrijden aan de overkant, maar ja wat daarna ??? Echt fysiek bedriegen doe ik dan ook nooit, dat is tegen mijn natuur.
Geluk bij een ongeluk? Dat ik eigenlijk een beest wil zijn in bed, deels is dat ook zo, deels dan weer niet. Ik heb voorhuid issues, en het is wel beter dan vroeger door wat operaties en zalfjes, maar ik heb nog steeds schrik om all-in te gaan, ik heb al meer bloed gezien dan ... Dat remt mij dan af en .. het is wat het is.
Geluk bij een ongeluk? Dat mijn jeugdliefde mij gered heeft van zelfmoord, 26 jaar geleden, door continue erop te hameren dat ik gene looser was (terwijl ik dat toen wel was, ik zat toen erg diep) om dan mij een paar maanden later te dumpen, en te schrijven in een droge brief, dat ik weldegelijk ne looser was en de grootste klootzak ter wereld. 1 probleem: Ondertussen had ik mijn leven terug volledig onder controle, en heb ik nooit meer omgekeken. Dus eigenlijk moet ik haar bedanken. De breuk was het pijnlijkste ooit in mijn leven, want ik heb mijzelf 200% gesmeten om dan lelijk gedumpt te worden via een klote brief, maar het heeft wel dat pit in mijn karakter gegeven dat ik toch wel nodig heb (wegens te braaf van nature).
Ongeluk? Ten gevolge van de crisis van 2001, 2 jaar op de 'bench' gezeten, daarna C4 gekregen met een dik gat in mijn CV. Ik ben dan maar gaan orderpicken 3 jaar lang. Geen oneer voor de mensen die de job doen, ik weet hoe hard werken dat is, maar ja, met een A1 diploma dat 3 jaar moeten doen, was toch wel hard om te slikken.
Geluk bij dat ongeluk? Ik heb van die C4 wel veel geleerd. Ik ben een goeie toneelspeler geworden op het werk. Ik lever goed werk af, ik zorg dat alles af is, dat de baas tevreden is en als collega's mij nodig hebben, dat ik zo snel mogelijk hulp bied. Ik kom met bijna iedereen altijd overeen. MAAR anderzijds als ik voor job protectie moet faken en toneelspelen --> Geen enkele fucking probleem, en ik ga gewoon heel natuurlijk overkomen.
Ongeluk? Mijn vader te vroeg moeten afgeven. Dat is deel van het leven zeker?
----
Ik heb veel up & downs in mijn leven, maar ik heb de laatste jaren alles goed onder controle. Ik heb ook geleerd van in praktijk wel soms heftige discussies te hebben en soms zelfs te ruzieën met mensen, maar inwendig in mijn hoofd te denken: Fuck it, ikzelf en mijn geliefden, komen eerst, dan al de rest. Vroeger trok ik mij alles hard aan, maar dit is slecht voor mijn gezondheid. Ik ben van nature ne brave vriendelijke mens, die eigenlijk zelden kwaad wordt, en nog nooit iemand geslagen heeft (uitgezonderd wettelijke zelfverdediging), maar ik zet mijzelf nu wel op plaats 2 ipv plaats 10 zoals vroeger.
Laatst bewerkt:
Soeplepel
Well-known member
Ik heb wel "veel" geluk in't leven, denk ik 
Of ik daardoor gelukkig ben? op en af..
Hoewel ik op jonge leeftijd op mijn eigen een eigendom heb kunnen kopen
- een goeie job
- voor mijn 30ste zelfstandig
- een heel leuke en zorgzame familie
- toffe vrienden en grote vriendenkring
- sportief
toch heb ik ongeluk op vlak van relaties en dan mag het bovenste lijstje nog zo goed zijn, dit kan zwaar doorwegen en lijkt het alsof ik nergens sta in't leven.
Of ik daardoor gelukkig ben? op en af..Hoewel ik op jonge leeftijd op mijn eigen een eigendom heb kunnen kopen
- een goeie job
- voor mijn 30ste zelfstandig
- een heel leuke en zorgzame familie
- toffe vrienden en grote vriendenkring
- sportief
toch heb ik ongeluk op vlak van relaties en dan mag het bovenste lijstje nog zo goed zijn, dit kan zwaar doorwegen en lijkt het alsof ik nergens sta in't leven.
Avondland
Well-known member
Als iemand sterft en die is 85+ kan je er nog vrede mee nemen omdat het een "mooie leeftijd" is. Als dat gebeurt op 50 jaar door een stom ongeval of een verschrikkelijke ziekte, dan is dat veel moeilijker te aanvaarden.
Mijn grootste angst is dat er iets gebeurt met mijn dochter. Elke keer dat ik iets lees in de krant dat een kind van haar leeftijd (of jonger, of ouder) sterft, dan knuffel ik haar nog des te meer als ik ze zie. Daar ben ik best wel gevoelig aan geworden, maar niet in die mate dat ik overbeschermend ga worden. Alleen zal het eerste vriendje dat haar kwetst wel serieus zijn peren zien.
Noscoped420
Well-known member
0
Enige wat ik herinner uit mijn kindertijd is een vader die weg was en een moeder met weinig zin dus verwaarlozing.
Middelbaar het geluk gehad van gepest te worden 3 jaar op rij en het enige wat zou helpen, van school veranderen, mocht niet van thuis.
Op mijn 13de was ik het typische 2000's child dat naar oa Evanescence, Simple Plan, Linkin Park , etc luisterde en zat ik s'avonds suicide notes te schrijven.
Op die leeftijd was ik ook al zo goed als compleet plat gemediceerd.
Relaties nooit geen geluk mee gehad, eenmalig 4 jaar en dat is het.
Je zou denken door mijn verleden dat ik problemen heb om me te binden maar door mijn borderline gooi ik me net te hard en dat draait bijna altijd fout uit omdat je je hele geluk spiegelt op 1 persoon en als dat verkeerd gaat is het de hel.
Ik heb ook geen rem als ik getriggerd word en kan heel makkelijk roekeloos rijden of uitgeven, zolang het me op dat moment er maar door trekt.
Ondertussen heb ik er vrede mee genomen dat ik wss nog jaren of altijd medicatie moet nemen om gewoon door de dag te raken en dat ik waarschijnlijk nooit op een normale manier relaties zal vormen.
Ale ik zou mezelf dan nog een 1 geven omdat ik op 1 of andere manier er toch ben in geslaagd om bepaalde dingen te doen ( werk, eigen woning, rijbewijs )
Enige wat ik herinner uit mijn kindertijd is een vader die weg was en een moeder met weinig zin dus verwaarlozing.
Middelbaar het geluk gehad van gepest te worden 3 jaar op rij en het enige wat zou helpen, van school veranderen, mocht niet van thuis.
Op mijn 13de was ik het typische 2000's child dat naar oa Evanescence, Simple Plan, Linkin Park , etc luisterde en zat ik s'avonds suicide notes te schrijven.
Op die leeftijd was ik ook al zo goed als compleet plat gemediceerd.
Relaties nooit geen geluk mee gehad, eenmalig 4 jaar en dat is het.
Je zou denken door mijn verleden dat ik problemen heb om me te binden maar door mijn borderline gooi ik me net te hard en dat draait bijna altijd fout uit omdat je je hele geluk spiegelt op 1 persoon en als dat verkeerd gaat is het de hel.
Ik heb ook geen rem als ik getriggerd word en kan heel makkelijk roekeloos rijden of uitgeven, zolang het me op dat moment er maar door trekt.
Ondertussen heb ik er vrede mee genomen dat ik wss nog jaren of altijd medicatie moet nemen om gewoon door de dag te raken en dat ik waarschijnlijk nooit op een normale manier relaties zal vormen.
Ale ik zou mezelf dan nog een 1 geven omdat ik op 1 of andere manier er toch ben in geslaagd om bepaalde dingen te doen ( werk, eigen woning, rijbewijs )
Als iemand sterft en die is 85+ kan je er nog vrede mee nemen omdat het een "mooie leeftijd" is. Als dat gebeurt op 50 jaar door een stom ongeval of een verschrikkelijke ziekte, dan is dat veel moeilijker te aanvaarden.
Mijn grootste angst is dat er iets gebeurt met mijn dochter. Elke keer dat ik iets lees in de krant dat een kind van haar leeftijd (of jonger, of ouder) sterft, dan knuffel ik haar nog des te meer als ik ze zie. Daar ben ik best wel gevoelig aan geworden, maar niet in die mate dat ik overbeschermend ga worden. Alleen zal het eerste vriendje dat haar kwetst wel serieus zijn peren zien.
Om het met Epictetus te zeggen:
"In the very act of kissing the child, we should silently reflect on the possibility that she will die tomorrow.”
Avondland
Well-known member
Dat is hard, maar dat is de waarheid. Dat is toch een verlies dat extreem moeilijk te dragen is. Collega van me heeft zo haar zoon op 17-jarige leeftijd verloren aan botkanker. De machteloosheid tegen die onrechtvaardigheid (wat absurd is, want de natuur ként dat concept van rechtvaardigheid natuurlijk niet) is ondraaglijk.
Misterblort
Well-known member
Ik ben van mening dat ge u best mogelijke universum van alle parallele universums aan het beleven zijt. Maar dan altijd vanuit u eigen ogen gezien. Want er is veel miserie overal in de wereld. Maar ni bij mij! Niet dat alles perfect is.. Maar toch, het zou veel erger kunnen. Als ik kijk naar alle kruispunten en keuzes die ik al gemaakt heb in mijn leven. Kon het resultaat eigenlijk bijna niet beter zijn. Dus jullie zitten eigenlijk allemaal vast in dat van mij.
Avondland
Well-known member
Perfectie bestaat niet. Alles kan beter, alles kan slechter - maar da's ook weer een houding dat je oeverloos kan relativeren.
Mijn wereld is ook mijn perceptie, dus ge zit ook vast aan de mijne. Allemaal pionnen in My Grand Scheme! Solipsisme, ook weer een filosofische houding die in eerste instantie geniaal lijkt, maar ook niet houdbaar blijft.
Hard maar inderdaad de waarheid, en degene die dat echt beseft én beleeft die is volgens mij gelukkiger dan degene die dat niet doet.
En is ook stukken beter beschermd om in de enorm diepe put te vallen wanneer zich dat voordoet.
Ik hoop alleszins dat ikzelf zoiets niet moet meemaken en dat soort verhalen helpen wel bij het relativeren van kleine dingetjes die ons "geluk" in de weg proberen staan.
Bwah, ik heb het ongeluk door geboorte of opvoeding het karakter te hebben dat ik heb.
Maar als ik dan kijk naar wat ik effectief heb, goede job, 2 kinderen die uiteraard de beste zijn die er rond lopen en ditto vriendin, dan kan je alleen maar concluderen dat ik toch wel chance heb.
En de anekdote die ik altijd aanhaal, de enige reden waarom ik zit waar ik zit in Noorwegen is omdat ik het geluk (?) had dat er een typo stond in het applicatie formulier van de wow guild waar ik verzeild ben geraakt. Anders had ik die mensen nooit leren kennen
Maar als ik dan kijk naar wat ik effectief heb, goede job, 2 kinderen die uiteraard de beste zijn die er rond lopen en ditto vriendin, dan kan je alleen maar concluderen dat ik toch wel chance heb.
En de anekdote die ik altijd aanhaal, de enige reden waarom ik zit waar ik zit in Noorwegen is omdat ik het geluk (?) had dat er een typo stond in het applicatie formulier van de wow guild waar ik verzeild ben geraakt. Anders had ik die mensen nooit leren kennen
10/10. Ik moet echt eens beginnen met op de lotto te spelen. Allee, ik heb één keer gespeeld en had 5 juiste cijfers (2000€)
Verder ook altijd geluk met stomme dingen gelijk :
- Al meerdere tombolas gewonnen;
- Veel 6-en smijten bij een gezelsschapspel (of wat ik ook nodig heb);
- Ooit eens met een glas te veel op tegengehouden door de flikken, maar twas omdat mijn mistlampen op stonden. Gewoon een waarschuwing gehad;
- Werkelijk ELKE vakantie aan de Belgische kust : gegarandeerd 25-30 graden;
- Meerdere keren een zwaar ongeluk gehad, maar altijd blikschade zonder fysieke gevolgen;
- Als tiener opgepakt tijdens een razzia, maten naar het gerecht, mij laten ze gewoon wandelen;
- goeie gezondheid voor mij en mijn gezin;
- ...
Maar ik ben wel een eeuwige optimist. Mijn glas is altijd halfvol.
Verder ook altijd geluk met stomme dingen gelijk :
- Al meerdere tombolas gewonnen;
- Veel 6-en smijten bij een gezelsschapspel (of wat ik ook nodig heb);
- Ooit eens met een glas te veel op tegengehouden door de flikken, maar twas omdat mijn mistlampen op stonden. Gewoon een waarschuwing gehad;
- Werkelijk ELKE vakantie aan de Belgische kust : gegarandeerd 25-30 graden;
- Meerdere keren een zwaar ongeluk gehad, maar altijd blikschade zonder fysieke gevolgen;
- Als tiener opgepakt tijdens een razzia, maten naar het gerecht, mij laten ze gewoon wandelen;
- goeie gezondheid voor mij en mijn gezin;
- ...
Maar ik ben wel een eeuwige optimist. Mijn glas is altijd halfvol.
Is een 5-serie van 100k voldoende?Hopelijk is het een vergetelheid want anders is het maar een matig leven, maar ik zie geen premium bedrijfswagen?
Dat is trouwens puur een bijkomstigheid en zie ik niet echt bijdragen aan 'geluk'.
Geluk hebben vind ik iets erg objectief.
Ik ben relatief gezond. Ik heb een prachtige vrouw die ook gezond is. Ik heb een kerngezonde dochter. We hebben onze eigen woning en geen financiële problemen.
Ik zou durven stellen dat ik in mijn leven tot nu toe geluk gehad heb op bepaalde vlakken, en dan weer weinig geluk op andere vlakken. We hebben verschillende financiële tegenslagen gekend, en hebben meerdere keren zwarte sneeuw gezien.
Van de 6 skivakanties die ik gedaan heb waren er 4 waarbij ik op dag één of twee een blessure opliep.
Ook heb ik het gevoel dat we veel keuzes gemaakt hebben die ons op een pad geleid hebben, waarvan we pas achteraf inzagen dat we er niet gelukkig van geworden zijn. Is dat dan ook een soort ongeluk, verkeerd kiezen?
Ik ben relatief gezond. Ik heb een prachtige vrouw die ook gezond is. Ik heb een kerngezonde dochter. We hebben onze eigen woning en geen financiële problemen.
Ik zou durven stellen dat ik in mijn leven tot nu toe geluk gehad heb op bepaalde vlakken, en dan weer weinig geluk op andere vlakken. We hebben verschillende financiële tegenslagen gekend, en hebben meerdere keren zwarte sneeuw gezien.
Van de 6 skivakanties die ik gedaan heb waren er 4 waarbij ik op dag één of twee een blessure opliep.
Ook heb ik het gevoel dat we veel keuzes gemaakt hebben die ons op een pad geleid hebben, waarvan we pas achteraf inzagen dat we er niet gelukkig van geworden zijn. Is dat dan ook een soort ongeluk, verkeerd kiezen?
Général Zantas
Well-known member
Ik ben geboren als ne lelijke mens in een groot, arm arbeidersgezin met een vader die zijn oudste kinderen (ik en mijn broer) fysiek en mentaal mishandelde.
Die factoren zorgden er ook voor dat ik het heel moeilijk had op school (gemakkelijk pest object, er niet altijd bijhoren) waardoor ik ging compenseren in negatieve wijze (de luidruchtige, arrogante grapjas die leren te min vindt waardoor ik 2 jaar kon dubbelen)*, veel drinken op fuiven als tiener om "erbij te horen" met bepaalde gevolgen van dien. Van mijn 20e tot mijn 24e ook in een depressie gesukkeld, waardoor ik unief niet heb afgemaakt, etc.
* ik denk dat dit gedrag zich nog altijd af en toe wat laat merken op fora bv
Afin, ik ben m.i. toch met een serieuze achterstand aan het leven begonnen. Het enige waar ik wel geluk in heb gehad is de gezondheid. Nooit serieus ziek geweest, niks gebroken, etc.
Momenteel zou ik mijn leven als een 6 op 10 geven. Het is wel wat gebeterd, maar tenzij ik de lotto win, ga ik nooit een vrijstaande woning hebben met een BMW/Mercedes op de oprit en genoeg geld om elk jaar zowel op zomer- als wintervakantie te gaan. Als 36-jarige met 2 kinderen in een huurwoning met amper 15k euro spaargeld op de rekening voor een eigen woning en geld om maar 1x per 2 jaar op vakantie te gaan, is het leven ook niet echt fantastisch. Al zijn er natuurlijk een pak mensen die het minder hebben dan mij dus misschien moet ik ook niet zo dramatisch doen. Zowel mijn gezondheid als die van mijn 2 kinderen is tip top, en dat is belangrijker dan het materiele...
Die factoren zorgden er ook voor dat ik het heel moeilijk had op school (gemakkelijk pest object, er niet altijd bijhoren) waardoor ik ging compenseren in negatieve wijze (de luidruchtige, arrogante grapjas die leren te min vindt waardoor ik 2 jaar kon dubbelen)*, veel drinken op fuiven als tiener om "erbij te horen" met bepaalde gevolgen van dien. Van mijn 20e tot mijn 24e ook in een depressie gesukkeld, waardoor ik unief niet heb afgemaakt, etc.
* ik denk dat dit gedrag zich nog altijd af en toe wat laat merken op fora bv
Afin, ik ben m.i. toch met een serieuze achterstand aan het leven begonnen. Het enige waar ik wel geluk in heb gehad is de gezondheid. Nooit serieus ziek geweest, niks gebroken, etc.
Momenteel zou ik mijn leven als een 6 op 10 geven. Het is wel wat gebeterd, maar tenzij ik de lotto win, ga ik nooit een vrijstaande woning hebben met een BMW/Mercedes op de oprit en genoeg geld om elk jaar zowel op zomer- als wintervakantie te gaan. Als 36-jarige met 2 kinderen in een huurwoning met amper 15k euro spaargeld op de rekening voor een eigen woning en geld om maar 1x per 2 jaar op vakantie te gaan, is het leven ook niet echt fantastisch. Al zijn er natuurlijk een pak mensen die het minder hebben dan mij dus misschien moet ik ook niet zo dramatisch doen. Zowel mijn gezondheid als die van mijn 2 kinderen is tip top, en dat is belangrijker dan het materiele...
Green Mamba
Well-known member
Moet je dan in een vrijstaande woning wonen met een bmw/mercedes-like om effectief gelukkig te zijn en/of om geluk te hebben? In het slechtste geval valt nonkel Vlad Polen binnen en ben je blij dat je een huurwoning had
Wat een geluk. Ik wil maar zeggen.
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Ik heb mezelf een 7 gegeven.
Op sommige dagen zal dat eerder een 5 of 6 zijn.
Maar nooit lager dan 5 omdat ik vind dat ik enorm geluk heb gehad om (zoals hierboven al door meerdere mensen is aangehaald) geboren te zijn geworden in deze periode, op deze plek, in een warm gezin met alle mogelijkheden om mij te ontplooien.
Sommige beslissingen, gebeurtenissen in mijn leven zijn gelukkig goed uitgedraaid en sommige wat minder. Maar dat is het leven.
Op sommige dagen zal dat eerder een 5 of 6 zijn.
Maar nooit lager dan 5 omdat ik vind dat ik enorm geluk heb gehad om (zoals hierboven al door meerdere mensen is aangehaald) geboren te zijn geworden in deze periode, op deze plek, in een warm gezin met alle mogelijkheden om mij te ontplooien.
Sommige beslissingen, gebeurtenissen in mijn leven zijn gelukkig goed uitgedraaid en sommige wat minder. Maar dat is het leven.
Général Zantas
Well-known member
Moet je dan in een vrijstaande woning wonen met een bmw/mercedes-like om effectief gelukkig te zijn en/of om geluk te hebben? In het slechtste geval valt nonkel Vlad Polen binnen en ben je blij dat je een huurwoning had
Ik denk dat iedereen zijn geluk baseert op wat hij/zij momenteel gaande heeft in zijn/haar leven, niet omdat wat er mogelijks zou kunnen gebeuren in de toekomst. Ik vind die hypothetische stelling dan ook maar vreemd, alsof dat een impact zou moeten hebben op mijn geluk. Zeg jij dat tegen iedereen in deze thread die aangeeft dat zijn eigen woning bijdraagt aan zijn geluk: "jamaar, stel u voor dat morgen er een bom op Belgie valt, zou het niet beter zijn dat je dan een huurwoning had?"
Ik heb mezelf al een 6 gegeven vanwege de goede gezondheid van mezelf en mijn kinderen, en de degelijke levenssituatie daarnaast. Materieel bezit zou voor een verbetering zorgen. That's it. Ik zou mezelf effectief gelukkiger dan nu voelen als ik niet in een huurappartement woon, maar in mijn eigen, vrijstaand huis. Ik zou mij gelukkiger voelen als ik het geld had voor mijn eigen Mercedes/BMW en niet de Hyundai die ik nu heb. Ik zou mij gelukkiger voelen als ik het geld had om 2x per jaar op een leuke vakantie te gaan, ipv 1x op 2 jaar tijd.
Als dat voor u geen enkel effect zou hebben, des te beter voor u. Voor mij wel, mag toch
Brt
Banned
Geluk is voor zowat 50 procent genetisch bepaald, 10 procent wordt bepaald door concrete leefomstandigheden, de overige 40 procent is "maakbaar", dat ligt maw. in onze eigen handen.
www.vrt.be
Stop dus met moeite doen en deal with it. Het is wat het is
Wat bepaalt ons geluk? KU Leuven zoekt het uit | VRT NWS Nieuws
De KU Leuven gaat samen met geluksexpert Leo Bormans een groot onderzoek voeren naar de vraag: waar worden mensen gelukkig van? Een maand lang zal de Leuvense universiteit mensen tips geven om gelukkiger te worden, daarna bekijken ze of die tips ook echt effect hebben.
www.vrt.be
Stop dus met moeite doen en deal with it. Het is wat het is
Laatst bewerkt:
