Hoeveel storten huwelijksfeest

[contextbinder]

Net geweest naar een trouwfeest van goede vriendin, 2 kaartjes gegeven, eentje met 1 € erin, en eentje met 175 € erin, eerste kaartje hebben ze ook als eerste opengemaakt.

Ik denk echter wel dat een doorsnee koppel dat een huwelijksfeest geeft ook wel rekent op een bedrag hoor - niet 100% compenserend. Een doorsnee huwelijksfeest is voor een doorsnee koppel snel een redelijke som. De kost wordt doorgaans door de gasten ook wat onderschat heb ik de indruk. Het werkt ook omgekeerd - iedereen die een feest wil organiseren wil dat ook zo goed en aangenaam mogelijk doen - niet zelden drijft dat ook de kost wat op.

Mocht niemand iets geven - de feesten zouden minder talrijk en kleiner zijn, daar ben ik van overtuigd. Als het financieel niet mogelijk is - denk niet dat iemand daar een punt van maakt, integendeel soms - maar we moeten een kat een kat noemen, iedereen heeft wel ergens ne nonkel die schatrijk is maar gierig als de nacht.

Wie winst wil maken kan nog best wat babyborrels geven in de lokale parochiezaal of hangar van een kennis, met homemade papjes, een pallet Cava-water-cola in Aucham gaan halen, 1+1 gratis Maes. Nodig 500 man uit inclusief de helft van de straat, alle clubleden van de voetbal etc.

 

[Ararauna]

Net geweest naar een trouwfeest van goede vriendin, 2 kaartjes gegeven, eentje met 1 € erin, en eentje met 175 € erin, eerste kaartje hebben ze ook als eerste opengemaakt.

Gewoon uit interesse, wat is het doel daarvan? Een awkward situatie creëren? Of testen hoe de ander reageert?

 

[Green Mamba]

Als je gewoon al even denkt aan wat je gaat eten en drinken of wat een avondje uit je zou kosten mag dat toch wat in de buurt zitten. En als je echt met zo’n tegenzin gaat dan blijf je beter thuis.

Wat een vergelijking ook. Als ik zelf wegga, kies ik naar waar ik trek en hoeveel ik daar ga uitgeven. Ik weet ook dat ik iets ga uitgeven. Als ik uitgenodigd word op een feest dan zou dit zonder verwachting van geld moeten zijn.

Een cadeau is nog steeds een attentie en geen must. Het zou schoon zijn dat we allemaal een feest gaan geven om onszelf te verrijken of break even te draaien. Kun je evengoed een GoFundMe op voorhand opstellen..

 

[contextbinder]

Gewoon uit interesse, wat is het doel daarvan? Een awkward situatie creëren? Of testen hoe de ander reageert?

Ik heb een berg kaartjes liggen (honderden - uit een afgebrand magazijn jaren terug, waren er ooit paar duizend maar veel uitgedeeld) - sporadisch zit er dan wel een grapje in, ook al kaartjes gelukkig nieuwjaar van 2000 in 2025 verstuurt, jubileum tijdsduur met een alcohol stift gecorrigeerd dat je het vanaf 1km ziet, eens 25 kaartjes in de brievenbus gestoken voor eerste communie ...

Vriendin haar man is nogal prijsbewust- vandaar dat het me opportuun leek om eens nen euro te geven. Maar ze kennen me ondertussen wel.

 

[Monkytiger]

Wat een vergelijking ook. Als ik zelf wegga, kies ik naar waar ik trek en hoeveel ik daar ga uitgeven. Ik weet ook dat ik iets ga uitgeven. Als ik uitgenodigd word op een feest dan zou dit zonder verwachting van geld moeten zijn.

Een cadeau is nog steeds een attentie en geen must. Het zou schoon zijn dat we allemaal een feest gaan geven om onszelf te verrijken of break even te draaien. Kun je evengoed een GoFundMe op voorhand opstellen..

Ik heb het niet over verrijken of break even draaien want zoals je hierboven ziet zijn er twee die aan 165€/pp zitten en dat wordt weinig gegeven.
En ik snap het punt van verwachting, maar als je wat zelfrespect hebt, er wilt bij zijn en die mensen kent en graag ziet dan heb je toch ook gewoon de fatsoen van geen 50€ te geven. Maak dan de keuze van niet te gaan ipv u verplicht te voelen.

 

[Sylverscythe]

Gaat mijn inziens niet over analyseren van inkomsten of een gepast bedrag krijgen.
Maar dat eens overlopen lijkt mij toch normaal, zeker als er zo bijzitten als die 20euro voor 4 of 50 voor 2.
Dat is gewoon ook niet gepast als dat ‘normale’ mensen zijn, als je weet hebt van een bepaalde kritische situatie tot daar toe.
Maar zo 50€ geven en paar weken later een reis maken van enkele duizenden euro’s zou toch bizar zijn.

Als je gewoon al even denkt aan wat je gaat eten en drinken of wat een avondje uit je zou kosten mag dat toch wat in de buurt zitten. En als je echt met zo’n tegenzin gaat dan blijf je beter thuis.

Zaken zoals "50€ geven en paar weken later een reis maken van enkele duizenden euro’s zou toch bizar zijn" vallen bij mij onder analyseren hoor. Wie heeft daar nu in godsnaam tijd en goesting in, lijkt me zoiets voor mensen die zich ook druk maken over hoe hun wagen meer blinkt als die van de buren.

Het trouwende koppel geeft een feest, en die maken dat zo duur of goedkoop als ze willen, en de gasten geven iets, en die maken dat zo veel of ze weinig als ze willen. Ja, extremen gaan opvallen, maar hoe mensen zich daar druk in willen maken ontgaat me dus compleet.

Wij hebben geen groot trouwfeest gegeven dus dat kan ik niet vergelijken maar met onze dochter die recent geboren is heb ik toch ook wel eens gechecked of wat wij normaal geven voor een geboorte aan andere mensen wel "marktconform" is. Dat vind ik nu ook weer niet zó heel vreemd omdat zulke giften typisch zaken zijn waarover meestal weinig transparantie is en als mensen er wel over spreken je soms nogal sterk uiteenlopende antwoorden krijgt dat het soms moeilijk is om in te schatten waar de mediaan ongeveer ligt.

Dat nu in detail gaan uitrekenen genre, "wij hebben €xxxx uitgegeven per gast, dus die en die en die hebben te weinig gegeven" das dan ook weer een stap verder.

Welja, eens kijken, maar ik lees hier toch andere dingen dan dat hoor. Kennelijk moet de financiële situatie van de schenker in rekening worden genomen bij de verwachtingen en dergelijke, neen bedankt.

 

[Monkytiger]

Soit, lees wat je wil lezen. Ik vind het vooral respectloos naar het trouwende koppel.

 

[DiffieHM]

Maar zo 50€ geven en paar weken later een reis maken van enkele duizenden euro’s zou toch bizar zijn.

Ik denk echter wel dat een doorsnee koppel dat een huwelijksfeest geeft ook wel rekent op een bedrag hoor

Maar waarom? Het is toch de beslissing van het koppel om te trouwen, een al dan niet duur feest te geven en mensen al dan niet uit te nodigen. Waarom zou een ander daar zijn financiën naar moeten richten?

Je nodigt in de eerste plaats die mensen toch uit om die mooie dag met julie te beleven, niet om deze te bekostigen?

 

[Green Mamba]

Ik heb het niet over verrijken of break even draaien want zoals je hierboven ziet zijn er twee die aan 165€/pp zitten en dat wordt weinig gegeven.
En ik snap het punt van verwachting, maar als je wat zelfrespect hebt, er wilt bij zijn en die mensen kent en graag ziet dan heb je toch ook gewoon de fatsoen van geen 50€ te geven. Maak dan de keuze van niet te gaan ipv u verplicht te voelen.

Het gaat em dus eerder over het gepeupel weghouden van het feest? Ondanks we op BG zitten is zomaar met € 50,00 smijten voor sommige mensen niet mogelijk en dan zijn die eens blij dat ze uitgenodigd worden op een feest.

Wat moeten die dan doen? Hun kat sturen omdat de goegemeente verwacht dat ze wat zelfrespect hebben en zich daar neit tussen het chique volk gaan mengen?

 

[Li1quid]

Wat een vergelijking ook. Als ik zelf wegga, kies ik naar waar ik trek en hoeveel ik daar ga uitgeven. Ik weet ook dat ik iets ga uitgeven. Als ik uitgenodigd word op een feest dan zou dit zonder verwachting van geld moeten zijn.

Een cadeau is nog steeds een attentie en geen must. Het zou schoon zijn dat we allemaal een feest gaan geven om onszelf te verrijken of break even te draaien. Kun je evengoed een GoFundMe op voorhand opstellen..

Het is toch elementaire beleefdheid om iets te geven wanneer je wordt uitgenodigd?
Wanneer wij bij vrienden gaan eten nemen we vaak een bloemeke of pralines mee.
Wanneer ik vrienden uitnodig verwacht ik helemaal niets, maar het blijft wel fijn om iets te krijgen.

 

[contextbinder]

Maar waarom? Het is toch de beslissing van het koppel om te trouwen, een al dan niet duur feest te geven en mensen al dan niet uit te nodigen. Waarom zou een ander daar zijn financiën naar moeten richten?

Je nodigt in de eerste plaats die mensen toch uit om die mooie dag met julie te beleven, niet om deze te bekostigen?

Het initiatief komt idd van het koppel, maar zoals ik al aangaf zou het een interessant experiment zijn te zien hoe feesten evolueren zonder cadeaus. Ook de keuze voor een al dan niet duur feest is relatief - zelfs een basis -feest heeft een zekere basis -kost. Daarnaast is het ook een deel traditie natuurlijk - net zoals een kleine attentie bij bezoek aan iemand in ziekenhuis bvb - en ik vermoed ook dat we niet willen weten hoeveel genodigden er niet voor de volle 100% een uitnodiging hebben gehad en omgekeerd, dat er zelfs gasten zijn die daar niet 100% met hun goesting zijn.

Maar de drijfveer mag en zal niet de motivatie zijn.

 

[Tonerider]

Ik blijf het het raar vinden: wil je mensen erbij, nodig ze dan uit ongeacht of ge iets gaat krijgen of niet. Wil je een feest geven, geef dat dan met het geld dat je wil en kan geven, ook al krijg je 0 euro return. Nodig mensen uit die je echt wil, ongeacht of ze nu iets geven of niet.

Wil nonkel Jos 0 euro geven, maar staat hij altijd klaar voor me om eens ne babbel te doen als ik het wat moeilijk heb: damn, dan heb ik liever nonkel Jos erbij dan tante Marie die 500euro geeft maar voor de rest weinig betekent in m'n leven. En dan ga ik achteraf tante Marie niet onder de noemer 'betere' familie steken dan nonkel Jos.
Is nonkel Frans gierig maar is hij ook tijdens de rest van uw leven onzichtbaar, dan nodigt ge hem niet uit. Doe 't ge het wel, verwacht dan gewoon wat ge er in de rest van uw leven ook van verwacht: niks...

En voor de rest: ge kent iemands rekening niet. Iemand die het niet breed heeft, gaat geen 5 a 10 kunnen sparen. Moest die dat wel kunnen, dan zou die dat ongetwijfeld sparen voor onvoorziene kosten en/of een leuk cadeau voor met kerst of zo. Niet voor iemand die dan op zijn trouw achteraf zegt dat hij meer uitgeeft op zijn wekelijks frituurbezoek... kom zeg, hoe wereldvreemd kunt ge zijn. Arme mensen hebben wel dringendere prioriteiten in hun leven dan een trouwfeest sponsoren. En als ze iets geven is dat in mijn ogen meer waard dan het hoge bedrag van een ander. Penninkske van de weduwe - parabel, ge weet wel: waarde van een gift < intentie/motivatie
En zelf al zijn het mensen die het normaal wel oké hebben: iedereen kan iets voorhebben waardoor reserves worden uitgeput of men prioriteit moet geven aan een factuur dan iemands trouw. Ge kent iemand zijn situatie niet of toch niet volledig.
En ja, ge hebt ook gierige vrekken. Dat is dan maar zo: ofwel vindt ge die leuk als mens en wilt ge die er toch bij, ofwel nodigt ge hem niet uit. Zo simpel is het.

Allez, 't is fijn als ge achteraf wat geld hebt om kosten te recupereren of zelfs als 'winst', maar om dat te gaan analyseren en uw genodigden te gaan klasseren..

Heel het idee van geld geven was vroeger ook meer om een beginnend koppeltje mee te helpen met hun uitzet. Nu hebben ze dikwijls al x jaren samengewoond of moeten ze 1 van de 2 inboedels wegdoen omdat ze allebei al een eigen uitzet hebben (bij een tweede of +1 huwelijk). Ik ga aan een jong koppeltje meer geven, ook al is het feest in een parochiezaaltje en ben ik, samen met andere vrienden, gevraagd om te helpen met tappen of afwassen (wat ik trouwens al gedaan heb en dat was dikke fun) dan aan iemand die al 20 jaar gewerkt heeft en beslist om een poepchique feest te geven.

TLDR: ge nodigt mensen uit om wie ze zijn, niet om wat ze u (hopelijk) gaan geven.

 

[Green Mamba]

Het is toch elementaire beleefdheid om iets te geven wanneer je wordt uitgenodigd?
Wanneer wij bij vrienden gaan eten nemen we vaak een bloemeke of pralines mee.
Wanneer ik vrienden uitnodig verwacht ik helemaal niets, maar het blijft wel fijn om iets te krijgen.

Maar het toont wel dat uw vrienden geen elementaire beleefdheid hebben als ze niets meehebben en dus volgende keer niet uitgenodig worden?

 

[Li1quid]

Maar het toont wel dat uw vrienden geen elementaire beleefdheid hebben als ze niets meehebben en dus volgende keer niet uitgenodig worden?

Over niet meer uitnodigen heb ik toch niets gezegd?
Elementaire beleefdheid is niet helemaal het juiste woord maar ik vind geen andere goede bewoording.

 

[phate_13]

Ik blijf het het raar vinden: wil je mensen erbij, nodig ze dan uit ongeacht of ge iets gaat krijgen of niet. Wil je een feest geven, geef dat dan met het geld dat je wil en kan geven, ook al krijg je 0 euro return. Nodig mensen uit die je echt wil, ongeacht of ze nu iets geven of niet.

Wil nonkel Jos 0 euro geven, maar staat hij altijd klaar voor me om eens ne babbel te doen als ik het wat moeilijk heb: damn, dan heb ik liever nonkel Jos erbij dan tante Marie die 500euro geeft maar voor de rest weinig betekent in m'n leven. En dan ga ik achteraf tante Marie niet onder de noemer 'betere' familie steken dan nonkel Jos.
Is nonkel Frans gierig maar is hij ook tijdens de rest van uw leven onzichtbaar, dan nodigt ge hem niet uit. Doe 't ge het wel, verwacht dan gewoon wat ge er in de rest van uw leven ook van verwacht: niks...

En voor de rest: ge kent iemands rekening niet. Iemand die het niet breed heeft, gaat geen 5 a 10 kunnen sparen. Moest die dat wel kunnen, dan zou die dat ongetwijfeld sparen voor onvoorziene kosten en/of een leuk cadeau voor met kerst of zo. Niet voor iemand die dan op zijn trouw achteraf zegt dat hij meer uitgeeft op zijn wekelijks frituurbezoek... kom zeg, hoe wereldvreemd kunt ge zijn. Arme mensen hebben wel dringendere prioriteiten in hun leven dan een trouwfeest sponsoren. En als ze iets geven is dat in mijn ogen meer waard dan het hoge bedrag van een ander. Penninkske van de weduwe - parabel, ge weet wel: waarde van een gift < intentie/motivatie
En zelf al zijn het mensen die het normaal wel oké hebben: iedereen kan iets voorhebben waardoor reserves worden uitgeput of men prioriteit moet geven aan een factuur dan iemands trouw. Ge kent iemand zijn situatie niet of toch niet volledig.
En ja, ge hebt ook gierige vrekken. Dat is dan maar zo: ofwel vindt ge die leuk als mens en wilt ge die er toch bij, ofwel nodigt ge hem niet uit. Zo simpel is het.

Allez, 't is fijn als ge achteraf wat geld hebt om kosten te recupereren of zelfs als 'winst', maar om dat te gaan analyseren en uw genodigden te gaan klasseren..

Heel het idee van geld geven was vroeger ook meer om een beginnend koppeltje mee te helpen met hun uitzet. Nu hebben ze dikwijls al x jaren samengewoond of moeten ze 1 van de 2 inboedels wegdoen omdat ze allebei al een eigen uitzet hebben (bij een tweede of +1 huwelijk). Ik ga aan een jong koppeltje meer geven, ook al is het feest in een parochiezaaltje en ben ik, samen met andere vrienden, gevraagd om te helpen met tappen of afwassen (wat ik trouwens al gedaan heb en dat was dikke fun) dan aan iemand die al 20 jaar gewerkt heeft en beslist om een poepchique feest te geven.

TLDR: ge nodigt mensen uit om wie ze zijn, niet om wat ze u (hopelijk) gaan geven.

Voor alle duidelijkheid, de essentie hier die klopt he. Daar ga ik mee akkoord.

Maar ik vind het wel vreemd dat in een thread over "Hoeveel storten huwelijksfeest" mensen het verwijt krijgen teveel te analyseren. Of vreemd bekeken te worden als er gezegd wordt dat ze wel "iets verwachten".

In deze thread is het toch juist logisch dat dat wat geanalyseerd wordt? En dat er naar gemiddelde verwachtingen gekeken wordt? Dat gewoontes besproken worden? En dan vallen lage of hoge bedragen gewoon op. Ik heb nog geen trouwfeest achter de rug, maar bij de babyborrel, housewarming, ... dan ga ik toch gewoon wel eens door de enveloppen achteraf om te kijken wat er nu binnen gekomen is en dan zal ik wel eens verbaasd of verheugd gereageerd hebben. And that's about it. Hierna worden daar niet echt veel conclusies of gevolg uit getrokken.

Ik vind het qua beleefdheid alleszin ook wel not done om "niets" bij te hebben op een trouwfeest. Het draait ook om de symboliek, toch? Als je niet meer kunt missen dan 25 euro, tant pis, tis zo. Of al is het gewoon een kaartje. Maar er is toch wel een bepaalde verwachting. Als de verwachting om (gemiddeld gezien) iets te ontvangen er niet was, dan was deze thread er toch niet?

 

[Reverz]

Welja, eens kijken, maar ik lees hier toch andere dingen dan dat hoor. Kennelijk moet de financiële situatie van de schenker in rekening worden genomen bij de verwachtingen en dergelijke, neen bedankt.

Ook dat vind ik nu ook niet zó vreemd. Ondanks het feit dat er moeilijk over exacte bedragen gesproken wordt kan je wel uitvogelen wat enigszins acceptabel is als gift voor een bepaalde gelegenheid dan moet je ook niet gaan lowballen.
Als je het niet breed hebt is het voor mij perfect ok dat mensen een gift geven naar eigen vermogen en ik verwacht langs de andere kant ook niet omdat er een nonkel €10M heeft dat die dan nen extra dikke cadeau moet geven maar ik kan wel zeer goed begrijpen dat als iemand naar een trouwfeest komt met 2 volwassenen en 2 tieners van 15 & 17 en €50 geeft scheef bekeken wordt als financiële restricties duidelijk niet het probleem zijn. Ga dan gewoon niet.

 

[glashelder]

Jullie gaat precies allemaal tegen jullie goesting naar trouwfeesten, of geven trouwfeesten tegen jullie goesting.

Het moét niet hé. Ge moogt thuisblijven, ge moet mensen niet uitnodigen.

 

[Tonerider]

Voor alle duidelijkheid, de essentie hier die klopt he. Daar ga ik mee akkoord.

Maar ik vind het wel vreemd dat in een thread over "Hoeveel storten huwelijksfeest" mensen het verwijt krijgen teveel te analyseren. Of vreemd bekeken te worden als er gezegd wordt dat ze wel "iets verwachten".

In deze thread is het toch juist logisch dat dat wat geanalyseerd wordt? En dat er naar gemiddelde verwachtingen gekeken wordt? Dat gewoontes besproken worden? En dan vallen lage of hoge bedragen gewoon op. Ik heb nog geen trouwfeest achter de rug, maar bij de babyborrel, housewarming, ... dan ga ik toch gewoon wel eens door de enveloppen achteraf om te kijken wat er nu binnen gekomen is en dan zal ik wel eens verbaasd of verheugd gereageerd hebben. And that's about it. Hierna worden daar niet echt veel conclusies of gevolg uit getrokken.

Ik vind het qua beleefdheid alleszin ook wel not done om "niets" bij te hebben op een trouwfeest. Het draait ook om de symboliek, toch? Als je niet meer kunt missen dan 25 euro, tant pis, tis zo. Of al is het gewoon een kaartje. Maar er is toch wel een bepaalde verwachting. Als de verwachting om (gemiddeld gezien) iets te ontvangen er niet was, dan was deze thread er toch niet?

true, maar in plaats van het te analyseren en mensen in hokskes te steken met een opmerking erbij, kan je ook zeggen: we hebben het eens gechecked en de meerderheid gaf rond... voila. opgelost.

En ja, die vraag leeft en dat is eigenlijk erg. Ge zou het u niet moeten aantrekken wat men 'verwacht' te krijgen. Je geeft wat je kan en wat je wil. Het hangt niet af van het soort feest (sober of rijkelijk) waar ge naar gaat, maar naar uw mogelijkheden en uw band met het bruidspaar. NIET naar hoe anderen of het bruidspaar u gaat klasseren.
Heel het uitgangspunt is verkeerd: gewoonte en verwachting zouden hier niet aanwezig mogen zijn. zoals je zegt: zelfs een kaartje zou al genoeg moeten zijn.

 

[phate_13]

true, maar in plaats van het te analyseren en mensen in hokskes te steken met een opmerking erbij, kan je ook zeggen: we hebben het eens gechecked en de meerderheid gaf rond... voila. opgelost.

En ja, die vraag leeft en dat is eigenlijk erg. Ge zou het u niet moeten aantrekken wat men 'verwacht' te krijgen. Je geeft wat je kan en wat je wil. Het hangt niet af van het soort feest (sober of rijkelijk) waar ge naar gaat, maar naar uw mogelijkheden en uw band met het bruidspaar. NIET naar hoe anderen of het bruidspaar u gaat klasseren.
Heel het uitgangspunt is verkeerd: gewoonte en verwachting zouden hier niet aanwezig mogen zijn. zoals je zegt: zelfs een kaartje zou al genoeg moeten zijn.

Ik snap wat je wilt zeggen, maar ik weet niet waarom dat persé erg is? In sommige gevallen zal het jammer zijn en sommigen gaan inderdaad overanalyseren.

Maar "Gewoonte en verwachting" zijn gewoon inherent aan de mens en eender welke sociale setting? In eender welke setting zal er een bepaalde gewoont en een bepaalde verwachting zijn. En dat is soms jammer, ja. Maar daar kunnen we toch niet echt buiten? En zolang die gewoontes en verwachtingen "alligned" zijn, zorgt dat toch juist voor rust en duidelijkheid? Het is vooral een mismatch hiertussen die voor issues zorgt.

Maar goed, nu wordt het zeer metatechnisch.

 

[Remake]

Jullie gaat precies allemaal tegen jullie goesting naar trouwfeesten, of geven trouwfeesten tegen jullie goesting.

Het moét niet hé. Ge moogt thuisblijven, ge moet mensen niet uitnodigen.

Makkelijk gezegd. Ik haat trouwfeesten, maar als dat echt dichte familie is (broers, zussen, ouders die hertrouwen, ...) heb je in de praktijk vaak weinig keuze dan toch te gaan.