Ik ben wel benieuwd hoe mensen met een EV in een appartementsgebouw dit momenteel aanpakken. Iemand input?
Appartementsbewoner hier, die in het bestuur (VME) zit. Wij zijn dit aan het onderzoeken, niet zozeer omdat er vraag naar is, maar wel om te weten of het mogelijk is, en tegen welk prijskaartje. Op die manier zijn bewoners tenminste geïnformeerd of ze een (PH)EV kunnen overwegen.
Ons nieuwbouwcomplex werd opgeleverd in 2018. Er zijn zowel binnen- als buitenstaanplaatsen op het terrein. De bouwheer heeft toen aan elke koper steeds gevraagd of ze interesse hadden in een laadpaal of stopcontact, maar uiteindelijk is niemand daar op ingegaan.
Geen enkele staanplaats is dus voorzien van stroom. Daarbij komt ook dat het tellerslokaal zich in de ondergrondse garage bevindt, waarbij de architect erin geslaagd is om geen vierkante meter vloer of muur onbenut te laten. De muren in dat lokaal hangen dus al redelijk vol, waardoor het plaatsen van een extra zekeringskast voor laadinfrastructuur een uitdaging zal zijn.
O.a. dit artikel kaart enkele problemen aan en geeft richtprijzen:
https://stroohm.be/hoe-laden-in-een-mede-eigendom/
Om even de opties te overlopen:
Een normaal stopcontact (langzaam laden dus) op de individuele teller plaatsen: dit zou in principe het gemakkelijkste moeten zijn. Er zijn geen grote kosten nodig, en je kan een vrij eenvoudige procedure volgen om deze werken uit te voeren zonder dat er akkoord voor nodig is van de VME. Je draagt de kosten immers volledig zelf. Een klein detail steekt daar echter een stokje voor: in het tellerslokaal staan enkel de elektriciteitstellers, maar geen zekeringskasten! Dat wil dus zeggen dat van elke teller een kabel naar de appartementen op de bovenverdiepingen vertrekt, waar de zekeringskast met hoofdschakelaar en verliesstroomschakelaar zich bevindt. In principe dien je dus vanuit die kast terug naar de garage te gaan met een kabel naar je stopcontact. Allesbehalve vanzelfsprekend en goedkoop dus. Je zou dit kunnen oplossen door in de garage een extra individuele zekeringskast te plaatsen tussen de teller en de kabel die naar het appartement gaat, met ook daar opnieuw een hoofdschakelaar en verliesstroomschakelaar om de volledige installatie te beschermen. Maar daarvoor is in het tellerslokaal voor iedereen gewoon geen plaats, en dat is ook niet goedkoop. Je hebt immers ook terug een keuring aan je been. En in het bijzonder in ons complex zit je ook met het probleem dat er meerdere blokken zijn, maar dat de garage zich maar onder 1 blok bevindt. Veel succes met het trekken van uw individuele kabel van uw staanplaats naar uw teller in een nabijgelegen blok.
Door deze problematiek valt het aansluiten van laadinfrastructuur (stopcontact of snellader) op individuele tellers dus gewoon al af.
Laadinfrastructuur op de gemeenschappelijke teller dus: het begint al met de vraag of die aansluiting wel zwaar genoeg is. Eigenlijk is dat ook al van toepassing bij laadinfrastructuur individuele tellers (zie bovenstaand artikel). Stel dat er 20 plaatsen in de garage zijn, en je wilt snelladers, dan dien je toch een oplossing te dimensioneren die dergelijke uitbreidingen aankan, indien steeds meer eigenaars zich willen aansluiten op de gemeenschappelijke laadinfrastructuur. Reken dus maar op een kost voor een verzwaring van de aansluiting, en eventueel een extra teller.
Daarna kan men een extra elektriciteitskast komen plaatsen, en kabels + laadpalen installeren bij de eerste geïnteresseerden. Andere eigenaars kunnen zich later ook aansluiten, door hun deel van de investering te betalen.
Met wat hier eerder gezegd werd zoals "simpel toch: elektriciteit verzwaren en kabels trekken", moet ik eens goed lachen. Neen, zo werkt het niet in mede-eigendom. De raad van mede-eigendom moet dergelijk project samen met de syndicus ter harte nemen, en met een goed uitgewerkt voorstel naar de jaarlijkse Algemene Vergadering komen, zodat dit voorgelegd kan worden ter stemming. Stel dat je dan iets vergeten bent, of er is een fout gemaakt waarover iemand een opmerking maakt, dan wordt je voorstel bij de stemming gewoon van tafel geveegd en kan je in het slechtste geval een jaar wachten tot de volgende vergadering. Het is zeer belangrijk om in het voorstel uit te klaren dat de eigenaars die geen laadpaal installeren, geen financieel nadeel zullen ondervinden door dit project. En dan moet je al een syndicus hebben die het zich wil aantrekken. Wij zitten hier momenteel met een enorm rotte appel die geen klop doet. Alleen al het vervangen van die clown neemt tijd in beslag om alles volgens het boekje te doen. De tijdlijn om laadinfrastructuur in ons complex te voorzien, ziet er dus zo uit:
- 2021: ontslag syndicus, aanstelling nieuwe syndicus, die zich kan inwerken en de puinhoop wegwerken.
- eind 2021: opstart verkenningsfase laadinfrastructuur (offertes opvragen, alle details bekijken, voorstel opmaken)
- 2022: voorlegging op Algemene Vergadering. Bij een meerderheid kan alles uitgevoerd worden. Dit vergt echter ook dat voldoende eigenaars interesse hebben, aangezien enkel de geïnteresseerden de initiële kosten volledig zullen moeten dragen. Als de kost van de verzwaring en de centrale zekeringskast dus te zwaar zijn voor 3 man en een paardenkop, dan kan het zijn dat men zich op het laatste moment nog terugtrekt. Een catch22 stemming dus.
- eind 2022: vroegste datum voor oplevering van laadinfrastructuur
Eigenlijk zou het pak gemakkelijker zijn moest de overheid dit als voorwaarde zetten in het bekomen van een omgevingsvergunning. Elke staanplaats een laadpaal, want je geeft immers toch snel 20K uit voor zo'n plek. Nieuwbouw zal er toch niet goedkoper op worden. Voor diezelfde reden heeft de overheid ook al een aantal staanplaatsen opgelegd die op het terrein voorzien moeten worden op basis van het aantal appartementen. Dit om te vermijden dat een bouwheer een lap grond maximaal uitbuit met appartementen, en daarbij parkeren als een extern probleem voor de buurt of openbare weg ziet.