Ik denk ook niet dat die vrouw de intentie had om die agent omver te rijden, maar ik kan wel begrijpen dat het vanuit het standpunt van die agent een seconde lijkt alsof dat wel zo is. Op de beelden zie je dat wanneer ze het gaspedaal indrukt het voertuig aanvankelijk wel vol in de richting van die agent manoeuvreert.
Als agent moet je dan in een fractie van een seconde een keuze maken tussen leven of dood en dan krijg je, helaas, dit. En net om dit soort misverstanden te vermijden wordt continue benadrukt om ten alle tijde de instructries van de agent op te volgen. Zeer triest dus wat hier gebeurd is, maar het zou me verbazen als de agent hiervoor strafrechtelijk veroordeeld wordt.
* Ik herb mijn pols gebroken en heb dus maar 1 hand iom te typen. Vergeef mij als i,k niet uitgebreid iop al jullie reacties ga kunnen reageren
Begrip hebben voor stress of chaos bij een agent is op zich logisch, maar hier wordt dat begrip bijna automatisch gebruikt om dodelijk geweld te verzachten. Iets begrijpen verklaart gedrag, maar maakt het daarom nog niet oké. Dat “keuze tussen leven en dood” verhaal, zeker in het Wilde Westen dat de VS soms is, is intussen zo’n dooddoener geworden. Dat is framing, punt. Alle andere opties verdwijnen gewoon uit beeld. Alsof er geen tactische keuzes waren, geen afstand kon worden gehouden, geen de-escalatie of geen terugtrekking mogelijk was. Dat zwart-wit verhaal doet alsof dodelijk geweld onvermijdelijk was, terwijl dat net de echte vraag is.
Die verwijzing naar “gewoon instructies opvolgen” is voor mij ook een massive eyeroll. Daarmee schuif je impliciet een deel van de verantwoordelijkheid richting het slachtoffer. Alsof zo'n situaties niet chaotisch, verwarrend en intimiderend zijn, zeker bij zwaarbewapende federale operaties. De risico’s van misinterpretatie worden zo bijna volledig bij burgers gelegd, niet bij de instanties. Eerlijk, ik weet zelf ook niet hoe ik zou reageren in zo’n situatie. Achteraf is het altijd makkelijk praten.
En als je het dan afrondt met “helaas gebeurt dit dan”, maak je er eigenlijk iets onvermijdelijks van. Alsof de dood gewoon een triest maar aanvaardbaar neveneffect van het beroep is. Dit is toch totaal geen analyse maar het gewoon laten passeren met een
Dat een strafrechtelijke veroordeling onwaarschijnlijk is, zegt trouwens vooral iets over hoe moeilijk het is om agenten verantwoordelijk te houden, niet over of dit gerechtvaardigd was, laat staan of het te vermijden viel.
(Veel beterschap met uw pols)
