Tackles, lange ballen, sprints en afstandsschoten. Adrien Trebel laat elke week het hele arsenaal van acties bewonderen die de supporters graag zien. De Fransman werd overigens verkozen tot speler van de maand november door het paars-witte publiek, dat gevallen is voor de charmes van een van de meest telegenieke spelers van de Jupiler Pro League. Zijn defensief gedraaf, vaak afgerond met een spectaculaire tackle, symboliseert de fameuze grinta die in België zo graag gezien wordt.
Spijtig genoeg zijn zijn loopacties vaak chaotisch en ondoordacht. Op het hoogste niveau wordt dat afgestraft: in de Champoins League wordt Trebel gemiddeld 2,6 keer gedribbeld per match, wat van hem een van de slechtste leerlingen op het kampioenenbal maakt.
De grootste troef van de Fransman is zonder twijfel dat hij de knop van defensief naar offensief voetbal heel snel kan omdraaien. Als hij voor de verdediging opereert, brengt hij met zijn enthousiasme zijn eigen ploeg schade toe, want hij heeft nogal vaak de neiging om zijn positie te verlaten en druk te gaan zetten, zonder op zijn ploegmaats te wachten
Om op het middenveld goed uit de verf te komen mist Trebel de mentaliteit van een controleur die zo kenmerkend is voor de meesters op die positie. Op dit moment is zijn hyperactiviteit een mes dat aan twee kanten snijdt. In steun van de spits zou dat mes maar aan één kant snijden en zou Anderlecht veel hoger de bal kunnen veroveren.
zet daar een goede kop op en je heb een heel goede speler.
