Live /s Live 2024 - Dag 1: warmte en melancholie

Met de Antwerpse Middenvijver heeft Live /s Live duidelijk haar plekje gevonden. Na de geslaagde vuurdoop vorig jaar is het evenement dan ook ontpopt tot een stadsfestival dat stevig verankerd is in Antwerpen. De locatie is dan ook ideaal te noemen. Vlot bereikbaar vanuit alle windstreken, genoeg mogelijkheden om je auto te parkeren of ecologisch verantwoord af te zakken, en een festivalsite die geschikt is om iets fijn neer te zetten. Conceptueel blijft het allemaal onveranderd. Een eclectische mix van fijne namen in het indiegenre, aangevuld met tal van foodtrucks die instaan voor catering die kwalitatiever is dan de gemiddelde festivalhap en een stevige dosis gezelligheid. Dat alles kregen we dit jaar in een XL-versie. Een groter terrein, nog meer catering en een volledige extra festivaldag.

Dat de organisatie jaar na jaar lessen trekt uit de voorbije edities om verbeteringen te kunnen doorvoeren, werd ons al snel duidelijk. Moordend warm zoals vorig jaar was deze editie gelukkig niet, maar de extra plekjes schaduw op het terrein gaven toch een fijne meerwaarde om even gezellig te zitten op de eerste echt zomerse dagen van het jaar. Ook de vele opties om honger en dorst te stillen, kunnen ons elk jaar bekoren op dit festival. Niet alleen is er geen gedoe met Skullies of andere Coins, maar betaal je gewoon met je bankkaart. De vele foodtrucks zijn dan ook om bij te watertanden. Je zou haast vergeten dat de muziek primeert op een festival als dit. Gelukkig viel er op de twee podia meer dan genoeg lekkers te rapen om ons van het smikkelen weg te houden.

Passenger​

Om de een of andere reden viel Passenger ons beter mee dan gedacht. Op plaat wil Passenger, een maatje van Ed Sheeran, ons nooit echt pakken. Ligt het aan die ene hit die we beu zijn gehoord of de sound die iets te vrijblijvend klinkt, als een busker in de straten van Dublin? Als binnenkomertje van het weekend, met een glas cider in de hand, had het optreden van de Brit echter iets charmant. Het waren simpele liedjes van een simpele muzikant, en meer moet dat soms niet zijn. Zelfs dat ene hitje ging, net als de cider, goed binnen.

Tamino​

We hebben het wel voor Tamino, alleen is het grote podium in de vooravond nou niet bepaald een ideale plek om de intieme songs van de singer-songwriter op het grote publiek los te laten. Op die manier vielen zo rond het aperitiefuur de tedere nummers van Tamino initieel een beetje stil bij een wat ongeïnteresseerd publiek. Gelukkig maar dat Tamino gaandeweg behoorlijk wat zieltjes wist te winnen met een sterke cover van Nirvana’s 'Heart-Shaped Box', een ontketend 'w.o.t.h' en uiteraard het wondermooie 'Habibi' dat zelfs in de zomerzon garant staat voor kippenvel.

Ben Howard​

Ben Howard is een rasmuzikant en vrij tegendraadse mens. Hoe verklaar je anders dat de man een trio aan absolute wereldhits heeft geschreven, en steevast weigert die live te spelen? Ben Howard heeft niet bepaald de reputatie van een pleaser te zijn. Wat Howard wel is, is zoals eerder gestipuleerd een muzikant in hart en nieren, die geen grote band achter zich nodig heeft om het Antwerpse publiek een boeiende set te geven. Het zwaartepunt van zijn set zat weliswaar op zijn recentste werk 'Is It?', maar de invloed van elektro en eigenzinnige song-structuren wisten zeker te boeien bij de fans. Helaas slaagde ook Howard er niet in om de aandacht van het voltallige publiek op te eisen, want er werd vooral gezellig gekeuveld met een drankje en de singer-songwriter als achtergrondmuziek, leek het bij momenten. Dat was jammer en onterecht, want Ben Howard trakteerde Live /s Live op een ontzettend sterk optreden dat een paar bekende pareltjes in petto had. Niet alleen wist 'Small Things' te ontroeren, maar ook grote hit 'Keep Your Head Up' werd voor het eerst sinds 2016 nog eens op Europese bodem gespeeld. Ben Howard gaf op die manier een optreden dat niet minder dan memorabel was, voor een vrij ongeïnteresseerd publiek.

The National​

De indie-lievelingen uit Ohio en Live /s Live hebben een warme band, dat is duidelijk. Op de eerste editie in Zeebrugge gaf de band al een memorabel optreden, en daar deden ze in Antwerpen nog een schepje bovenop. Het optreden begon weliswaar met een ietwat valse start toen de band na de aankondiging door presentator Bent Van Looy nog een dikke vijf minuten op zich liet wachten, maar al snel werd duidelijk dat die vertraging niet door een gebrek aan goesting kwam. Frontman Matt Berninger was in een enthousiaste knuffelbui en verkende al snel alle hoeken van het podium en de barrières van het voorvak om contact te maken met het publiek. Dat dit af en toe wat gepaard ging met de occasionele vocale uitschuiver vergeef je hem zo omwille van de begeestering die hij in zijn nummers wist te stoppen. Het werd vooral nog eens duidelijk gemaakt dat The National een ijzersterke live band is die muzikaal de nummers nog harder binnen liet komen en tekende voor een set van 24 nummers zonder inzakmomenten, De hoogtepunten waren dan ook niet op twee handen te tellen. Van een triomfantelijk 'Bloodbuzz Ohio' naar de zoete melancholie van 'I Need My Girl', tot het machtig mooie 'Conversation 16'.

In de bisronde werd zo mogelijk nog harder voor de overtreffende trap gekozen met een uitzinnig 'Mr. November' waarbij Berninger de frontstage verliet om zich tussen het publiek op de festivalweide te mengen, en het intens gebrachte 'Terrible Love' en 'About Today'. The National tekende op die manier wederom voor een van de strafste optredens van de festivalzomer op Live /s Live. L’histoire se répète.

Foto's​

Foto's door Tom Depoorter

Conclusie

De eerste dag van Live /s Live blonk uit in gezellige warmte, maar kon ook wederom rekenen op de titanen van The National die een masterclass in melancholische schoonheid gaven.