Taxandrian
Well-known member
Arcturus - Aspera Hiems Symfonia (album)
Batushka - Litourgiya (album)
Covenant - In Times Before The Light (album)
Batushka - Litourgiya (album)
Covenant - In Times Before The Light (album)
Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
PBR Streetgang
Well-known member
Windhand - Eternal Return
Godspeed You Black Emperor - F♯ A♯ ∞
Swans - leaving meaning
Godspeed You Black Emperor - F♯ A♯ ∞
Swans - leaving meaning
Sunshine en lollypops vibes!
PBR Streetgang
Well-known member
Haha ik heb ook naar Prince geluisterd vandaag
Zoals ergens anders gepost, ben ik Blur aan het ontdekken. Nu ja, ontdekken is flauw uitgedrukt want de laatste 3 weken sta ik quasi op een Blur-dieet en heb ik tot nu toe hoofdzakelijk hun 'Britpop-trilogie' gretig geconsumeerd.
Modern Life Is Rubbish (1993): van de 3 klinkt dit nog het meest fris, vind ik. Alé, tot nu toe. Gewoon een hele hoop goeie songs. De single en opener For Tomorrow is gewoon heerlijk. Net als Colin Zeal en Pressure On Julian en andere. Serieus wat oorwurmen dat Albarn en co uit hun mouw schudden verdekke. En wtf zit iedereen altijd Song 2 te draaien. De nummers Advert en Coping is where it's at. F*cking hell wat zalige nummers. Die synth die erbij komt in Coping
. Oily Water en Turn It Up hintten een beetje terug naar het shoegaze verleden en zijn best ook mooi. Blue Jeans en Miss America vind ik de iets mindere nummers.
Parklife (1994): de opvolger en algemene beschouwd als een hoogtepunt. Boys & Girls word ik ook nooit beu en voor de rest ook weer een hoop sterke nummers. Steekt er nog bovenuit is het trio London Loves, Trouble In The Message Centre en Clover Over Dover. Vooral dat laatste is een zeer mooi nummer. Wat minder is de spielerei waar ze zich hiermee beginnen bezighouden op bv. The Debt Collector, Far Out en Lot 105. To The End met Laetitie Sadier vind ik dan net wat minder. Dan is This Is A Low wel wat beter. Toch een zeer goed album maar net dat tikkeltje minder als Modern Life Is Rubbish.
The Great Escape (1995): opnieuw een zeer goed album en bevalt mij over het algemeen ook wat beter als Parklife. De eerste 6 nummrs zijn er gewoon los op. The Universal is niet slecht maar voor mij werkt het minder en had misschien beter gewerkt als afsluiter. En dan zijn het bijna weer allemaal heel goeie nummers tot het einde. Enkel zijn er ook hier weer 2 nummers Ernold Same en Yuko & Hiro die voor mij niet nodig waren. Toppers hier zijn Entertain Me, Top Man, Dan Abnormal maar vooral Charmless Man. Héééééerlijk nummer en toont ook best aan hoe ze geïnspireerd werden door o.a. The Kinks.
Over het algemeen bevalt het mij dus wel heel erg. Ik had een beetje schrik dat ze wat in herhaling zouden vallen maar de muziek is toch gevarieerd genoeg met heel wat nummers die blijven hangen en waar je genoef referenties naar The Kinks, Bowie en The Beatles in terugvindt. Ze tonen genoeg dat ze een eigen smoel hebben maar klinken toch heel Brits. Ja, ik heb het al gezegd maar het is straf hoe Albarn en co zo een hoop oorwurmen uit hun mouw weten te schudden op 3 jaar tijd. Enige minpuntjes zijn de spielerei hier en daar die de albums wat langer maken dan nodig. Drop die en trim sommige nummers die langer duren dan nodig (Miss America bvb.) en je hebt 3 kleine meesterwerken van een goeie 45 minuten elk.
Voor de rest viel het mij wat op hoe ik in hun muziek soms flarden Evil Superstars en dEUS kan horen. Maar dat moet misschien omgekeerd zijn
. Zo'n nummer als Dan Abnormal voelt voor mij heel erg Evil Superstars aan. Andere nummers als To The End of Best Days zie ik Tom Barman dan wel weer schrijven.
Binnenkort aan de rest beginnen wat heel wat anders zal klinken naar ik lees
.
En nu: Autechre - Quaristice (album). Om even te detoxen van al die Blur
. En omdat het wel past bij dit ijzige weer.
Modern Life Is Rubbish (1993): van de 3 klinkt dit nog het meest fris, vind ik. Alé, tot nu toe. Gewoon een hele hoop goeie songs. De single en opener For Tomorrow is gewoon heerlijk. Net als Colin Zeal en Pressure On Julian en andere. Serieus wat oorwurmen dat Albarn en co uit hun mouw schudden verdekke. En wtf zit iedereen altijd Song 2 te draaien. De nummers Advert en Coping is where it's at. F*cking hell wat zalige nummers. Die synth die erbij komt in Coping
. Oily Water en Turn It Up hintten een beetje terug naar het shoegaze verleden en zijn best ook mooi. Blue Jeans en Miss America vind ik de iets mindere nummers.Parklife (1994): de opvolger en algemene beschouwd als een hoogtepunt. Boys & Girls word ik ook nooit beu en voor de rest ook weer een hoop sterke nummers. Steekt er nog bovenuit is het trio London Loves, Trouble In The Message Centre en Clover Over Dover. Vooral dat laatste is een zeer mooi nummer. Wat minder is de spielerei waar ze zich hiermee beginnen bezighouden op bv. The Debt Collector, Far Out en Lot 105. To The End met Laetitie Sadier vind ik dan net wat minder. Dan is This Is A Low wel wat beter. Toch een zeer goed album maar net dat tikkeltje minder als Modern Life Is Rubbish.
The Great Escape (1995): opnieuw een zeer goed album en bevalt mij over het algemeen ook wat beter als Parklife. De eerste 6 nummrs zijn er gewoon los op. The Universal is niet slecht maar voor mij werkt het minder en had misschien beter gewerkt als afsluiter. En dan zijn het bijna weer allemaal heel goeie nummers tot het einde. Enkel zijn er ook hier weer 2 nummers Ernold Same en Yuko & Hiro die voor mij niet nodig waren. Toppers hier zijn Entertain Me, Top Man, Dan Abnormal maar vooral Charmless Man. Héééééerlijk nummer en toont ook best aan hoe ze geïnspireerd werden door o.a. The Kinks.
Over het algemeen bevalt het mij dus wel heel erg. Ik had een beetje schrik dat ze wat in herhaling zouden vallen maar de muziek is toch gevarieerd genoeg met heel wat nummers die blijven hangen en waar je genoef referenties naar The Kinks, Bowie en The Beatles in terugvindt. Ze tonen genoeg dat ze een eigen smoel hebben maar klinken toch heel Brits. Ja, ik heb het al gezegd maar het is straf hoe Albarn en co zo een hoop oorwurmen uit hun mouw weten te schudden op 3 jaar tijd. Enige minpuntjes zijn de spielerei hier en daar die de albums wat langer maken dan nodig. Drop die en trim sommige nummers die langer duren dan nodig (Miss America bvb.) en je hebt 3 kleine meesterwerken van een goeie 45 minuten elk.
Voor de rest viel het mij wat op hoe ik in hun muziek soms flarden Evil Superstars en dEUS kan horen. Maar dat moet misschien omgekeerd zijn
. Zo'n nummer als Dan Abnormal voelt voor mij heel erg Evil Superstars aan. Andere nummers als To The End of Best Days zie ik Tom Barman dan wel weer schrijven.Binnenkort aan de rest beginnen wat heel wat anders zal klinken naar ik lees
.En nu: Autechre - Quaristice (album). Om even te detoxen van al die Blur
. En omdat het wel past bij dit ijzige weer.
Taxandrian
Well-known member
Usurper - Usurper II: Skeletal Season (album)
S.O.D. - Speak English Or Die (album)
My Dying Bride - Turn Loose The Swans (album)
Mayhem - Chimera (album)
Metal Church - Metal Church (album)
S.O.D. - Speak English Or Die (album)
My Dying Bride - Turn Loose The Swans (album)
Mayhem - Chimera (album)
Metal Church - Metal Church (album)
CerumenCrevice
Well-known member
Wizard of midian
Active member
Black Sabbath- Forbidden volledig album.
1 van mijn eerste metal cd's, was toen 17 of zo. Was serieus afgeprijsd in de Large (verstond toen nog niet dat dit Tony Martin was dus 3° klasse black sabbath), dus had ik die besteld tesamen met Deicide-Legion. Had toen misschien 30 cd's in totaal en massa's cassettes.
Toen vond ik het goed album, niet wereld schokkend maar goe, jaren later begrijp ik wel waarom de fans dit een minder album vinden.
Standaard riffs, maar toch... de zanger Tony Martin en de teksten hadden toch hun charme imho.
end rant.
CerumenCrevice
Well-known member
Green Mamba
Well-known member
Taxandrian
Well-known member
Paradise Lost - Icon (album)
Trelldom - Til Et Annet... (album)
Avrigus - The Secret Kingdom (album)
Taake - Kong Vinter (album)
Trelldom - Til Et Annet... (album)
Avrigus - The Secret Kingdom (album)
Taake - Kong Vinter (album)
