Je slaat de bal volkomen mis. Ik maak een opmerking over opvoeding, zonder onderscheid te maken over het al dan niet bijdragen als je nog thuiswoont, en het enige dat je als argument inbrengen is wat negativiteit verspreiden en te spreken over verwaande nesten.
Ik had al gehoord van mensen die zogezegd maandelijks geld moesten bijdragen thuis voor kost en inwoon. Maar als ze dan wat ouder waren en iets wouden gaan kopen, dat leefgeld dat ze destijds afgedragen hebben, dat als verrassing integraal terugkregen van de ouders als steun in de rug.
Vanaf uw kinderen gaan werken, moet je ze ook ineens op straat zetten he. Anders weten ze nog niet wat "het echte leven" is...
Ja dat is compleet normaal. Of valt onder uw manier van opvoeden "ge moet maar bij het OCMW gaan aankloppen"?
Ik noem dat: "opgroeien in een welvarend land bij ouders die je kunnen en willen steunen". Dit in tegenstellig tot moedwillig de situatie voor je kinderen moeilijker maken dan nodig omdat het "echte leven" miserabel moet zijn. Alsof er hier iemand zit of tout court mensen bestaan die niet met geld kunnen omgaan louter en alleen omdat ze even thuis zijn blijven wonen, wat een idee ook.
.
Vind jij het normaal dat er erfenisrechten bestaan? Gewoon geboren worden geeft je dat al als een verworven recht. Maar die erfenis ga je later dan misschien weigeren? Omdat jij wel de waarde van geld kent en enkel dat geld wil dat je zuurverdiend hebt?
Om uw logica te gebruiken: je woont zelf niet thuis kostenloos in, dus kan compleet niet beseffen wat die mensen doen en denken. Of geldt dat principe enkel als het u goed uitkomt?
Jij snapt het tenminste. Kindergeld scheppen, loon vorderen en als je oud en versleten bent gratis verzorging.
Het enige controversieel standpunt hier is jouw grootspraak en hyperbolen alsof iedereen hier een verwend kind is als ze een tijd thuis zijn blijven wonen terwijl ze werkten, dit omdat je "weerbaarheid" en "karakter" en "om kunnen gaan met geld" en nog wat vage zaken zou verhogen door dat niet te doen. Ondersteund door 0 bewijs buiten je eigen mening, zoals gewoonlijk.Eindelijk eens iemand die ingaat op mijn post.
Wel, dat laatste vind ik nu ook zie. Alleen vind ik dat ouders dat mogen zeggen vanaf het moment dat je geld verdient, terwijl velen dit hier blijkbaar eisen van hun ouders want anders zijn het ouders die u "niet willen ondersteunen", die u "geen goede start in het leven willen geven", die u "het leven moeilijker maken dan het is", die u "in een armoedebad onderdompelen". Terwijl het gewoon "opvoeden" is.
Maar goed, ik had nu niet verwacht van verwende kinderen dat ze plots zelf zouden zeggen dat hun dagelijkse zak snoep niet goed voor hen is natuurlijk, dat zou een contradictio in terminis zijn.
Laat ons de discussie niet verder op flessen trekken. Het is uiteindelijk allemaal een zaak van evenwichten:
- Uw kind "het allerbeste wensen" (noemen ze dat dan eufemistisch), zoveel mogelijk moeilijkheden uit de weg ruimen, een zo goed mogelijk duwtje in de rug geven, zoveel mogelijk ondersteunen, alles op een dienblaadje aanreiken, ...
VS
- Uw kind af en toe eens laten voelen hoe hard het leven in realiteit kan zijn, een beetje weerbaarheid kweken, wat karakter kweken, ...
Ik denk dat we het allemaal erover eens zijn dat zowel het ene uiterste als het andere uiterste niet ideaal is en dat er altijd een evenwicht moet zijn. Welnu, dan vind ik gewoon dat het evenwicht voor mensen die geld kunnen verdienen als een grote jongen maar hun voetjes onder tafel schuiven als een kleine jongen, wat meer mag verschuiven naar dat laatste. That's it. Een bijzonder controversieel standpunt blijkbaar.
