Op welke leeftijd ben jij aan kinderen begonnen?

Hoe oud was je toen je jouw eerste kind had?


  • Totaal aantal stemmers
    224

Mosh

Member
Ik ben 29 jaar oud en vond het wat opmerkelijk dat er toch een groot aantal mensen op dating apps rond mijn leeftijd al één of meerdere kinderen hebben van toch al een paar jaar oud. Mensen rondom mij beginnen nu pas aan kinderen dus vroeg mij af op welke leeftijd jullie daar zijn aan begonnen en wat de reden was om dat op die leeftijd te doen.
 
Ik heb mijn eerste kind op mijn 29ste gekregen. Ik (en mijn vrouw) hadden het misschien liever nog wat eerder gekregen, maar we wilden toch eerst echt gesettled zijn. Dat is net gelukt: we zijn enkele maanden voor de geboorte in ons nieuwe huis getrokken.
Een huis zetten konden we niet op ons 21ste, dus hebben we moeten wachten...
 
31. Geen specifieke reden tbh, voelde toen gewoon goed qua job, hadden al enkele jaren ons huis, voldoende kunnen "genieten" van onze vrijheid, uitgaan, etc. Maar met alles wat ik nu weet ging ik, moest het enkel van mij afhangen, er enkele jaren vroeger aan begonnen zijn.
 
Mijn dochter is enkele dagen na mijn 36ste verjaardag geboren.

Mijn vrouw en ik hebben elkaar relatief oud leren kennen en wilden nog enkele jaren zonder kinderen beleven. Op zich zijn we biologisch zowat allemaal slecht bezig, omdat de piek van de vruchtbaarheid dacht ik zelfs voor de 20 jaar is. Maar in onze maatschappij zou ik er toch ook niet willen aan beginnen voor ik een late twintiger ben.
 
Mijn dochter is enkele dagen na mijn 36ste verjaardag geboren.

Mijn vrouw en ik hebben elkaar relatief oud leren kennen en wilden nog enkele jaren zonder kinderen beleven. Op zich zijn we biologisch zowat allemaal slecht bezig, omdat de piek van de vruchtbaarheid dacht ik zelfs voor de 20 jaar is. Maar in onze maatschappij zou ik er toch ook niet willen aan beginnen voor ik een late twintiger ben.
Klopt, vanaf 30 een afname en vanaf 35 een snellere afname maar de absolute piek lag op 19 dacht ik.
Onze maatschappij ligt nu anders natuurlijk.

Ik was nog net 29 en ben er wel blij om. Bij ons ook vrij snel gelukt maar ik zie nu toch ook veel vrienden die zich wat misrekend hebben…
Bv. Eén koppel dat kinderen wou rond hun 32 maar rarara, niet meteen gelukt. Ondertussen bijna 34 en is toch een lijdensweg denk ik. Je zit gemiddeld ook op 15 maanden vanaf het moment dat je beslist tot de geboorte, en niet 9 maanden. 15 is dan ook nog eens een gemiddelde.
 
Na vier keer schieten was het raak bij ons (dus niet in 4 maanden). Bij laat beginnen torpedeer je de opties op een derde kind. Zogenaamde vrijheid kicks zonder kinderen wegen niet op tegen alle pro's van een gezin.
 
Van al die mannen die tussen 25 en 29vader zijn geworden: hoe belangrijk was het om vader te zijn voor je 30ste? Is precies een mentale deadline die ik wel vaker hoor
 
Wel in mijn geval wou ik dat wel heel graag omdat ik een nakomer was van een nakomer.. Mijn moeder was 39 en haar moeder was 43 toen ze haar kreeg. Wat maakt dat ik opgegroeid ben met 'oude' familie en dus weinig actief gedaan heb met ouders of weinig band had met familie.
 
Van al die mannen die tussen 25 en 29vader zijn geworden: hoe belangrijk was het om vader te zijn voor je 30ste? Is precies een mentale deadline die ik wel vaker hoor
Voor mij niet, maar mijn vrouw wou wel graag voor haar 30e mama zijn, en dat is gelukt.

Daardoor was ik zelf maar net 28 toen mijn oudste geboren is.

Persoonlijk had ik zeker nog een paar jaar kunnen wachten. Maar goed, spijt heb ik er ook zeker niet van. Nu kan ik nog gerust met hen voetballen zonder dat mijn knieën kraken 😉
 
35 bij het eerste kind. Niet lang gewacht om aan een tweede kind te beginnen en die is gepland voor juli.
19 Maanden tussen de 2 kinderen, dus het zal vanaf de zomer pittig worden. ^^
 
Van al die mannen die tussen 25 en 29 vader zijn geworden: hoe belangrijk was het om vader te zijn voor je 30ste? Is precies een mentale deadline die ik wel vaker hoor
Je moet allereerst wel een vriendin hebben. Je kan het wel willen maar tss mijn 22ste en 29ste was ik vrijgezel.

Toen ik terug alleen viel op mijn 22ste (daarvoor ging dat best vlotjes) vond ik het 'plots' best lastig een nieuwe vriendin te vinden. De ene helft was precies reeds bezet en permanent gesettled. De andere helft leek mij erg veeleisend en kieskeurig te zijn. En ja zelf was ik door slechte ervaringen ook kieskeuriger geworden dus dit lijkt mij wel ergens normaal niet? Ik had ook een kleine vriendenkring die ook reeds volledig volzet was. Daardoor was het resultaat: 7 jaar lang noppes.

Ter info: Online daten was toen nog min of meer 'not done'. Dan werd je toen nog aanzien als een 'abnormale pipo'. Nu is dit normaal maar in die tijd ... 'neen'. Uiteindelijk wel op die manier iemand leren kennen maar dat was toen niet zo evident.

Daarna hebben we het een jaartje lang geprobeerd (Inderdaad het jaar voor mijn 30ste en ja asap bij de start van onze relatie. We wilden er snel voor gaan) = Dat is niet gelukt. Nadien is het er niet meer van gekomen. (om diverse redenen)
 
Laatst bewerkt:
22j (2 weken voor 23j) toen onze eerste zoon geboren werd.
24j (maandje voor ik 25j werd) toen ons dochter geboren werd.
28j toen onze jongste zoon geboren werd.


Ik was 16j toen ik m'n vrouw leerde kennen..
 
28, en had ik geweten wat ik nu wist had ik het vroeger gedaan. Ben er nu 35 en zou het nu absoluut niet meer zien zitten.
 
Mijn vrouw leren kennen op mijn 29ste. 1ste kind op 32, 2de op 34, 3de op 37 en 4de op 38.

Ergens mocht het vroeger, op mijn leeftijd had mijn vader een 16 jarige terwijl ik er nog een 5 jarige heb rondlopen. Maar was eigenlijk pas echt klaar voor kinderen op mijn 30ste.
 
31. Geen specifieke reden tbh, voelde toen gewoon goed qua job, hadden al enkele jaren ons huis, voldoende kunnen "genieten" van onze vrijheid, uitgaan, etc. Maar met alles wat ik nu weet ging ik, moest het enkel van mij afhangen, er enkele jaren vroeger aan begonnen zijn.
28, en had ik geweten wat ik nu wist had ik het vroeger gedaan. Ben er nu 35 en zou het nu absoluut niet meer zien zitten.
Wat zijn de redenen om achteraf te zeggen dat je er liever vroeger aan begonnen waart?
 
35 eerste en 37 tweede. Tweede is nu een half jaar volgende maand wanneer ik 38 word.

Op zich had ik er vroeger aan moeten beginnen. Maar nog gaan studeren etc.
Het is nu echt zwaar. Ben enig kind en vroeger jaren 'rust' gehad. Nu heb je letterlijk geen 5 minuten tijd voor jezelf. Een grote tegenstelling met vroeger. Maar soit eens dit jaar gepasseerd is en de jongste al kan doorslapen etc hoop ik terug op wat meer rust en tiid voor mezelf. Mag niet klagen met 2 gezonde kinderen.
 
Partner leren kennen op mijn 15. Eerste kind op 27 maar we zijn wel begonnen met proberen toen ik 24 was, vruchtbaarheidsproblemen gooiden een beetje roet in het eten. Het had dus iets vroeger gemogen (ook voor mijn partner die eigenlijk graag voor zijn 30 papa was geworden) maar al bij al nog geluk gehad met alles.

Veel vroeger zouden we er sowieso.
niet aan kunnen begonnen zijn rekening houdend met de studies en dan starten met werken. Niet direct de momenten om een zwangerschap in de mix te gooien :D


Meeste vriendinnen zijn er wel later aan begonnen (31-34). Ik denk dat ik het fysiek wel moeilijker zou gehad hebben op latere leeftijd. Het is pas nu (36) dat ik denk dat ik er mentaal misschien beter mee zou omkunnen (met zon kleintje), al kan dat ook zijn omdat ik ook ervaring heb :v. Maar ik denk niet dat ik dagdagelijks zo goed zou kunnen blijven functioneren als toen. En sowieso dik chance dat we niet gewacht hebben want dat zou het qua zwanger geraken ook zeker niet hebben geholpen (en dat weet je ook niet op voorhand)
 
Laatst bewerkt:
Ik was nog net 21 toen mijn zoon geboren werd. Achteraf gezien zou ik het niet anders gewild hebben.
Behalve dat wij pas 6 maand samen waren en dus nog niks hadden gespaard en eigenlijk onder 0 begonnen met een huurhuisje en afdank meubels van anderen heb ik nooit het gevoel gehad dat we iets tekort kwamen.

Wij hebben onszelf eigenlijk de eerste jaren weggecijferd zonder dat we er erg in hadden.
We hebben het er nog vaak over, eigenlijk was dat mss wel onze gelukkigste tijd van ons leven, echt op een roze wolk.
Nu is onze zoon 25 jaar en eigenlijk vind ik het perfect zo.

Ik heb een vriend die nu 50 is met een
Dochter van 7 en die heeft het met momenten toch wel zwaar.
 
Terug
Bovenaan