Op welke leeftijd ben jij aan kinderen begonnen?

[Ararauna]

28 bij de eerste en 30 bij de tweede. Biologische klok tikte luider bij de vader.
Nu wel opeens nog een golf van baby’s in mijn vriendenkring en intussen zijn we toch ~36 jaar. Ik zou daar zelf wel echt de energie niet meer voor vinden nu, maar dat is ook omdat ik wel genoeg heb aan de twee die er al rondlopen.

 

[Remake]

Ik was 35 bij onze eerste, vriendin net geen 28. Voor de tweede gaan we 39 en 31 zijn, dat is voor ons ook de limiet om nog kinderen te krijgen, dus het zal (normaal) bij twee blijven.

 

[anonymousMF]

26 bij de eerste, 30 bij de derde.

Nu afwachten of er ook een 4e komt.

Ben zeker tevreden relatief vroeg begonnen te zijn. Heb wel het geluk dat het financieel en woning wise goed zat (kwa werk en ook naar ouders toe is er geld en een woning gekocht maandje voor de eerste geboren was).

Ook op het werk is het goed te combineren met team lead van een klein team. Zware verdere carrière zoals mijn vader (2 bedrijfjes gestart & lang lead van 2000 man geweest) zit er waarschijnlijk niet in, maar het leven is keuzes maken.

Ben ook niet echt iemand die een grote nood heeft aan ontspanning. Voel me goed bij 'zwaar' werk en het went ook. Ook ergens een masochistisch trekje. Wat van pas kwam met renoveren (inclusief paar maanden verhuizen), full time werk en 3 <4j kinderen te combineren.

 

[Rub1con]

Boven de 40.
Misschien iets te vroeg om kinderen te krijgen gezien het mooie leven tot dan toe, maar mijn vrouwtje was 36 dus dan moet je uiteraard beginnen kiezen.

Nooit een kinderwens gehad tot mijn 40, maar uiteindelijk wel enthousiast. Ook al omdat dit zowat de enige partner ter wereld was waarmee ik dat zag zitten.

40 te vroeg??

Jezus, ik zou er niet aan moeten denken dat ik 60 zou zijn en een kind van 20 die vol in een uitgaansleven zat.

Ik denk dat elke leeftijd op zijn manier wel bepaalde voordelen heeft om ouder te worden. Maar ik heb geen spijt van ons “ongelukje”.

 

[Cupcake]

Ik was 30 jaar, mijn man 25 jaar. Hij was er meer klaar voor dan ik ^^

 

[wiseguy444]

Ik 28, echtgenote 23. En ondertussen zijn die al 18,5 en 16,5

 

[Cerv.Be]

Ik was net geen 30, echtgenote 28, toen mijn eerste zoon werd geboren. Zou zelfs met hindsight ik er zeker niet vroeger aan begonnen zijn.

Kinderen worden dit jaar 8 en 5. Terwijl als ze klein zijn ook heel veel charmes heeft ben ik blij dat de periode van echt kleine kinderen bijna voorbij is. Dat maakt het leven toch wel een stuk terug rustiger terug. Ik zou nu echt niet nog eens een baby/peuter willen hebben.

 

[Avondland]

Ik begrijp de voordelen wel van kinderen krijgen op jonge leeftijd: meer mentale en fysieke weerbaarheid en je bent nog jong als de kinderen verder opgroeien, maar ik heb toch stukken van de wereld kunnen zien op jonge leeftijd die ik op latere leeftijd misschien wel had kunnen zien, maar dan toch met een heel andere mindset. Ik zie mijn dochter doodgraag, maar het is toch een zéér bepalende factor in je leven.

 

[Sylverscythe]

Ik begrijp de voordelen wel van kinderen krijgen op jonge leeftijd: meer mentale en fysieke weerbaarheid en je bent nog jong als de kinderen verder opgroeien, maar ik heb toch stukken van de wereld kunnen zien op jonge leeftijd die ik op latere leeftijd misschien wel had kunnen zien, maar dan toch met een heel andere mindset. Ik zie mijn dochter doodgraag, maar het is toch een zéér bepalende factor in je leven.

Het is een negatief stereotype natuurlijk, maar mijn vrouw kent veel mensen die jong aan kinderen zijn begonnen (Latijns-Amerika), en daar is ook wel een redelijk aandeel bij dat X jaar later gescheiden is en een soort "tweede jeugd" beleeft. Of misschien eerder een uitgestelde eerste jeugd.

Overigens heb ik zelf ervaren hoe het was om "oude" ouders te hebben, gezien ik een (niet helemaal gepland) nakomertje ben. Mijn moeder was 36, mijn vader 39, wat destijds zeker niet standaard was. Als kind of tiener heb ik daar eigenlijk nooit enig nadeel van ondervonden, buiten dat door (extreem) vervroegd pensioen/halftijds werken mijn ouders gewoon altijd tijd hadden voor mij en ik nooit in enige opvang of studie terecht kwam. Door gezondheidsproblemen zijn mijn beide ouders nu wel al overleden, maar dat is natuurlijk eerder ongeluk (ze waren 52 en 70). Ik heb een vriend die eigenlijk in dezelfde situatie zit en zijn ouders gaan naar de 80 maar zijn wel nog in goede gezondheid.

 

[Cerv.Be]

Ik begrijp de voordelen wel van kinderen krijgen op jonge leeftijd: meer mentale en fysieke weerbaarheid en je bent nog jong als de kinderen verder opgroeien, maar ik heb toch stukken van de wereld kunnen zien op jonge leeftijd die ik op latere leeftijd misschien wel had kunnen zien, maar dan toch met een heel andere mindset. Ik zie mijn dochter doodgraag, maar het is toch een zéér bepalende factor in je leven.

Inderdaad, ik zou toch ook zeggen tegen iedereen geniet eerst van uw 20'r jaren. Grote kans dat het de beste jaren ook zijn van uw leven.

Soms mijmer ik hier wel weg: binnen 9 jaar is het huis afbetaald, de oudste gaat dan hopelijk naar hoger onderwijs, de jongste is dan een goede puber die niet veel met zijn ouders zal te maken willen hebben. Wat een vrijheden ga ik/we dan (terug) ontdekken

 

[Polle32]

28 bij de zoon, 30 bij de dochter (die zijn nu bijna 15 en 12, ik word volgende maand 43, mijn vrouw wordt er 44).

 

[Avondland]

Inderdaad, ik zou toch ook zeggen tegen iedereen geniet eerst van uw 20'r jaren. Grote kans dat het de beste jaren ook zijn van uw leven.

Soms mijmer ik hier wel weg: binnen 9 jaar is het huis afbetaald, de oudste gaat dan hopelijk naar hoger onderwijs, de jongste is dan een goede puber die niet veel met zijn ouders zal te maken willen hebben. Wat een vrijheden ga ik/we dan (terug) ontdekken

Je kan natuurlijk zeggen: vroeg beginnen aan kinderen en later genieten van uw vrijheid mét een pak meer geld dan je zou hebben dan als je het de omgekeerde richting zou doen (laat beginnen aan kinderen en eerst genieten van uw vrijheid). Maar je ontdekt de wereld als twintigjarige toch heel anders dan als veertig of vijftigjarige - met meer verwondering. Je kan er fysiek ook beter tegen en hebt minder nood aan luxe en comfort.

 

[Cerv.Be]

Je kan natuurlijk zeggen: vroeg beginnen aan kinderen en later genieten van uw vrijheid mét een pak meer geld dan je zou hebben dan als je het de omgekeerde richting zou doen (laat beginnen aan kinderen en eerst genieten van uw vrijheid). Maar je ontdekt de wereld als twintigjarige toch heel anders dan als veertig of vijftigjarige - met meer verwondering. Je kan er fysiek ook beter tegen en hebt minder nood aan luxe en comfort.

Ja, maar in het algemeen (ok, zeker niet iedereen) ben je het fitste op die leeftijd. Later weet je nooit hoe het zal zijn. Dat is toch een beetje gokken.

 

[Avondland]

Ja, maar in het algemeen (ok, zeker niet iedereen) ben je het fitste op die leeftijd. Later weet je nooit hoe het zal zijn. Dat is toch een beetje gokken.

Je hebt mensen die halverwege hun dertig al kwaaltjes beginnen hebben, laat staan hoe dat soms is als ze vijftig zijn. Dan kan je die Inca Trail toch op je buik schrijven.

 

[E_wout]

eerste 28, tweede 30, derde 31. Ben toch tevreden dat we er "op tijd" aan begonnen zijn. Hoe ik al die jaren zonder deftig slapen heb overleefd, ik kan het me niet meer voorstellen. Iets in mij zegt me dat je dat fysiek allemaal minder goed verteerd als je er bv. 35 bent bij numero 1.

De laatste is 18 wanneer ik nog geen 50 ben en dat vind ik om de een of andere reden wel een leuke gedachte. Kinderen nu op een leeftijd dat we vooral praktsich-organisatorisch geen miserie meer hebben. lagere school bijna achter ons (nog een jaar of twee) en die crossen nu met hun fiets de gehele gemeente rond voor school/hobby's/vriendjes. Bon, met ouder worden is de speeltijd van het lagere ook wel gepasseerd en kom je in dat middelbaar waar je toch merkt dat de druk op de kinderen groter wordt. Om nog maar te zwijgen van de drama die bij momenten bestaat bij de dochter en haar vriendinnen. Man toch.

Een huizenhoog cliché dien ik denk ik wel te beamen. Kleine kindjes kleine zorgen, grote kindjes grote(re) zorgen.

 

[Voidski]

Eerste 26, tweede 29. Ik wou "al" mijn kinderen hebben voor mijn 30e en dat is gelukt. Waarom? Geen specifieke reden, maar denk dat vroeger ouder worden soms wel gemakkelijker is om de drukte en slaaptekorten op te vangen. Met de kennis die ik vandaag heb zou ik ze zelfs nog wat vroeger gewild hebben.

Enige wat bij ons misgelopen is, puur door corona, is een aantal verre reizen die we niet hebben kunnen doen. Maar goed, dan doen we die later met de kinderen wel.

 

[derp]

Je hebt mensen die halverwege hun dertig al kwaaltjes beginnen hebben, laat staan hoe dat soms is als ze vijftig zijn. Dan kan je die Inca Trail toch op je buik schrijven.

Tis niet alleen dat maar ook gewoon de algemene manier van reizen is toch heel anders als ge 50 zijt. Ik vond het toch echt zalig om ergens in uw 20er jaren zonder veel geld te gaan reizen zonder plan.

Maar bon, ik kan mij goed voorstellen dat dat voor sommige mensen gewoon helemaal geen punt is. Ik was (en ben tot op zekere hoogte) gewoon een onvolwassen en impulsief persoon en ik ben er van overtuigd dat ik die extra jaren op de teller waarop de hond nog eens stevig uitgelaten hun nut hadden die er voor gezorgd hebben dat ik nu een rustige papa ben die 100% vrede heeft met zijn rol. Iedereen mag zo veel op stap gaan als ze willen en festivals doen en reizen, ik heb het allemaal gezien en ik blijf wel lekker thuis voor de 100e keer op rij een kat boetseren met mijn dochter.

 

[Avondland]

Tis niet alleen dat maar ook gewoon de algemene manier van reizen is toch heel anders als ge 50 zijt. Ik vond het toch echt zalig om ergens in uw 20er jaren zonder veel geld te gaan reizen zonder plan.

Maar bon, ik kan mij goed voorstellen dat dat voor sommige mensen gewoon helemaal geen punt is. Ik was (en ben tot op zekere hoogte) gewoon een onvolwassen en impulsief persoon en ik ben er van overtuigd dat ik die extra jaren op de teller waarop de hond nog eens stevig uitgelaten hun nut hadden die er voor gezorgd hebben dat ik nu een rustige papa ben die 100% vrede heeft met zijn rol. Iedereen mag zo veel op stap gaan als ze willen en festivals doen en reizen, ik heb het allemaal gezien en ik blijf wel lekker thuis voor de 100e keer op rij een kat boetseren met mijn dochter.

Akkoord. Ik ben ook een aantal keer alleen op reis geweest en dat was ook een zaligheid. Maar je moet dat willen. Niet iedereen is avontuurlijk aangelegd. Er zijn mensen die heel hun leven lang in een all-in hotel gaan platliggen aan een zwembad met een cocktail. Dat kan je doen als je 18 bent of 78, fysiek is dat niet moeilijk of uitdagend.

Je doet me denken aan een goeie vriend van me: in zijn jonge jaren héél vaak weggeweest, zich lamgezopen en gesnoven, een half jaar in Zuid-Amerika gaan rondzwerven, .... kortom het zwijn uitgehangen. En die kijkt er nu naar uit om op zaterdagavond in de zetel te zitten relaxen terwijl zijn dochter slaapt.

 

[Sylverscythe]

Je doet me denken aan een goeie vriend van me: in zijn jonge jaren héél vaak weggeweest, zich lamgezopen en gesnoven, een half jaar in Zuid-Amerika gaan rondzwerven, .... kortom het zwijn uitgehangen. En die kijkt er nu naar uit om op zaterdagavond in de zetel te zitten relaxen terwijl zijn dochter slaapt.

Ik ben een pak minder avontuurlijk geweest en ik kijk daar evengoed naar uit

 

[derp]

Akkoord. Ik ben ook een aantal keer alleen op reis geweest en dat was ook een zaligheid. Maar je moet dat willen. Niet iedereen is avontuurlijk aangelegd.

Nee dat is ook zo, ik spreek ook enkel over wat voor mij werkt, als ik hier lees dat anderen vroeg in de 20 ouder zijn geworden en die voelen zich daar goed bij dan vind ik dat ook gewoon alleen maar super. En laten we eerlijk zijn, moest mijn leven nu zo gelopen zijn dat ik op mijn 23e papa was geworden dan zat ik hier waarschijnlijk ook te schrijven dat ik het niet anders zou gewild hebben :')