Amai seg, ik ben nu bijna een half jaar uit elkaar met mijn ex maar met momenten (meestal periodes van enkele dagen) kan ik toch echt nog serieus in de put zitten en me beklagen hoe alles gelopen is. Ik ben normaal gezien een eeuwige optimist en stel het verleden in mijn hoofd ook vaak beter voor dan het was waardoor de ruzies met verloop van tijd aan het vervagen zijn in mijn geheugen en enkel de mooie momenten nog blijven hangen: het wordt er dus eigenlijk alleen maar pijnlijker op i.p.v. dat het heelt. De eerste week was ik opgelucht, de eerste maand dacht ik dat de wereld aan mijn voeten lag en nu 6 maanden later zit ik tegen de grond :'). Oh boy, wat een ellendige periode om door te geraken. PRecies ook de omgekeerde evolutie van wat anderen hier meemaken...


voor mijn dochter. /s
Verschillende dingen doen en snel dit forum lezen is geen goede match.