Beat ‘em ups – zowel twee- als driedimensionale exemplaren – staan mij absoluut op het lijf geschreven. Spellen die Batman: Arkham-geïnspireerde combat hanteren, interesseren me daarentegen minder, al kan ik ze af en toe wel tolereren. Om het beknopt uit te leggen: meestal zijn die laatst vermelde instanties iets te oppervlakkig voor mijn smaak, of introduceren ze te weinig originele ideeën. Normaliter ging ik Dead as Disco links laten liggen, totdat ik las dat men een ritmische laag voor de algemene actie integreerde. Een combinatie die eerder al lukte in bijvoorbeeld Hi-Fi RUSH van Tango Gameworks, waarmee ik me grondig amuseerde, dus ik wou eens kijken of Brain Jar Games even succesvol uit de hoek kon komen met hun debuterende titel.
Van nature heeft de gemiddelde Early Access-build een wisselvallige graad van afwerking, maar zelfs in diens huidige conditie straalt Dead as Disco onmiddellijk zelfvertrouwen uit. Al in het hoofdmenu baad je reeds in de gloed van diens vibrante kleurenpalet en kort na het opstarten van de (momenteel incomplete) campagne begint protagonist Charlie Disco ongeveer een minuut lang te dansen. Niet alleen om het fraaie animatiewerk te demonstreren, want de ontwikkelaars willen zo eveneens aan spelers vertellen dat je altijd een frappante stijl mag verwachten. Audiovisuele showmanship is immers een belangrijke prioriteit waarmee men deze titel wilt versieren, een visie die tegelijkertijd ook vorm geeft aan de standaard gameplayformule.
Het spel bevat niet zozeer een complexe move set vergeleken met alternatieven in dit genre, maar dat verminderde niet de pret die ik ermee beleefde. Het duurde niet lang vooraleer ik in een erg vermakelijke ‘flow state’ kwam en de game doet eveneens de moeite om ritmische timing enigszins te belonen. Als je jouw knopdrukken met de beat van het lied synchroniseert, dan verricht je zo namelijk meer schade, vul je bepaalde meters sneller op en activeer je verlengingen van sommige manoeuvres. Dead as Disco blinkt daarenboven al uit in de manier waarop het de actie orkestreert. Iedere eindbaas, toevallig artiesten die vroeger in Charlie Disco’s band zaten, vertegenwoordigen verschillende soorten muziek, waardoor je onder meer heavy metal-, K-pop- en rap-nummertjes mag beluisteren. Niet alleen een excuus om zo de soundtrack met heel wat variatie voor te bereiden, want die keuzes beïnvloeden simultaan het tempo van de gevechten, het voorkomen van de levels, het ontwerp van je tegenstanders, enzovoort.
Op kwalitatief niveau zit de kern van Dead as Disco inmiddels goed in elkaar, op een paar kwalen na die men gedurende de Early Access-periode gaat bijschaven, zoals pakweg specifieke aanvalspatronen van Arora die moeilijk in te schatten zijn. De huidige build bevat overigens vier verschillende eindbazen, waarvoor je twee van de drie beloofde moeilijkheidsgraden kunt selecteren. Dit klinkt misschien niet als veel content, maar je hebt ook toegang tot een Infinite Disco waarvoor de ontwikkelaars verscheidene kleinere uitdagingen samenstelden. Ook gewaardeerd is hoe je in deze modus zelf liederen kunt toevoegen, hoewel je ze eventueel in zekere mate moet kalibreren om zo een gepast tempo in te stellen. Daarnaast zorgt de aanwezigheid van een scoresysteem voor extra herspeelbaarheid, al vind ik dat dit component nood heeft aan enkele veranderingen, omdat de relevante criteria in meerdere opzichten onduidelijk zijn.
Wat staat ten slotte op het menu voor toekomstige updates? Aan de hand van de roadmap weten we dat Brain Jar Games in de komende maanden het gewoonlijke zal voorschotelen. Meer vijanden, meer eindbazen, meer arena’s, meer muziek, meer modieuze cosmetics, meer verhaal (inclusief voice-acting) en meer vaardigheden. Achievements volgen eveneens later, samen met een Replay / Photo Mode, betere mods-ondersteuning en een wijder gamma van toegankelijkheids- en kalibratie-opties. Men beloofde ook coöperatieve multiplayer, maar het is voorlopig niet bekend wat de schaal hiervan zal zijn. Ik vermoed alvast dat dit grotendeels een offline gebeuren zal worden voor de Infinite Mode, aangezien zoiets veel realistischer zou zijn (voor een indiestudio) om te implementeren.
Van nature heeft de gemiddelde Early Access-build een wisselvallige graad van afwerking, maar zelfs in diens huidige conditie straalt Dead as Disco onmiddellijk zelfvertrouwen uit. Al in het hoofdmenu baad je reeds in de gloed van diens vibrante kleurenpalet en kort na het opstarten van de (momenteel incomplete) campagne begint protagonist Charlie Disco ongeveer een minuut lang te dansen. Niet alleen om het fraaie animatiewerk te demonstreren, want de ontwikkelaars willen zo eveneens aan spelers vertellen dat je altijd een frappante stijl mag verwachten. Audiovisuele showmanship is immers een belangrijke prioriteit waarmee men deze titel wilt versieren, een visie die tegelijkertijd ook vorm geeft aan de standaard gameplayformule.
Boogie Fight Night
Het zit namelijk zo: in Dead as Disco moet je eerst meutes handlangers uit de weg ruimen, alvorens je hun zogenaamde overste (oftewel de eindbaas) op hun plaats mag zetten. De schermutselingen in kwestie vinden typisch plaats in een reeks van relatief kleine arena’s, maar het spel schudt het formaat stapsgewijs op. Nieuwe soorten vijanden die je moet verslaan, nieuwe hinderlagen die spontaan kunnen opduiken of in sommige gevallen zelfs een ander camera-perspectief. Ongeacht de omstandigheden, als Charlie Disco moet je ze telkens alleen confronteren, maar hij is gelukkig een uiterst bekwame vechter. Hij kan moeiteloos inkomende aanvallen counteren of met een Perfect Dodge ontwijken, hij kan eender wie prompt elimineren (na het uitdelen van voldoende rake klappen) en des te meer vijanden je verslaat, des te meer manoeuvres je vrijschakelt via de verwante skill tree. Ik hoef het bijna niet te zeggen, aangezien het zo voor de hand ligt, maar vooral die laatste opmerking gunt Charlie Disco extra flexibiliteit in het onderdrukken van vijandelijke groepen. Zo kun je dankzij die skill tree jezelf in een ogenblik naar eender welke slachtoffer ‘trekken’ eens je een drumstick naar hen gooit, inclusief vanaf langere afstanden, laat staan dat je ook bewegingen verdient die gebaseerd zijn op overwonnen eindbazen.Het duurde niet lang vooraleer ik in een erg vermakelijke ‘flow state’ kwam ...
Het spel bevat niet zozeer een complexe move set vergeleken met alternatieven in dit genre, maar dat verminderde niet de pret die ik ermee beleefde. Het duurde niet lang vooraleer ik in een erg vermakelijke ‘flow state’ kwam en de game doet eveneens de moeite om ritmische timing enigszins te belonen. Als je jouw knopdrukken met de beat van het lied synchroniseert, dan verricht je zo namelijk meer schade, vul je bepaalde meters sneller op en activeer je verlengingen van sommige manoeuvres. Dead as Disco blinkt daarenboven al uit in de manier waarop het de actie orkestreert. Iedere eindbaas, toevallig artiesten die vroeger in Charlie Disco’s band zaten, vertegenwoordigen verschillende soorten muziek, waardoor je onder meer heavy metal-, K-pop- en rap-nummertjes mag beluisteren. Niet alleen een excuus om zo de soundtrack met heel wat variatie voor te bereiden, want die keuzes beïnvloeden simultaan het tempo van de gevechten, het voorkomen van de levels, het ontwerp van je tegenstanders, enzovoort.
“Check yourself before you trainwreck yourself!”
Hemlock, iemand wiens schedel in een glazen bol werd gestoken en die zichzelf met een kettingzaag-gitaar bewapende, is mijn opinie het beste voorbeeld van Brain Jar Games’ design-filosofie. Je wordt meteen blootgesteld aan een cover van Michael Sembello’s Maniac en omdat Hemlock daarbij Brits van afkomst is, compleet met een overdreven accent, dwaal je af naar z’n persoonlijk ‘toneel.’ Een ondergrondse club nabij een metrostation. De lichten gaan echter uit zodra je genoeg vordering hebt geboekt, wat tegelijkertijd een tikkeltje vuurwerk ontketent, en het spektakel blijft daarna maar escaleren. Je komt op een gegeven moment terecht in een tunnel, waarin jij nu moet opletten voor het verkeer dat gradueel van spoor verwisselt en uiteindelijk stap je een treinwagon binnen. De strijd tegen de oppositie beperkt zich vanaf dan tijdelijk tot een 2D-plein, totdat een handgetekend tussenfilmpje officieel verkondigt dat je nu de eerder vermelde (en de mohawk-dragende) punkrocker mag bekampen. Hoe al deze scènes voortvloeien is iets dat liefhebbers van sensationele taferelen sowieso zal bekoren en het ziet ernaar uit dat Brain Jar Games een hoop creativiteit uit hun mouwen zal schudden!Hoe al deze scènes voortvloeien is iets dat liefhebbers van sensationele taferelen sowieso zal bekoren ...
Op kwalitatief niveau zit de kern van Dead as Disco inmiddels goed in elkaar, op een paar kwalen na die men gedurende de Early Access-periode gaat bijschaven, zoals pakweg specifieke aanvalspatronen van Arora die moeilijk in te schatten zijn. De huidige build bevat overigens vier verschillende eindbazen, waarvoor je twee van de drie beloofde moeilijkheidsgraden kunt selecteren. Dit klinkt misschien niet als veel content, maar je hebt ook toegang tot een Infinite Disco waarvoor de ontwikkelaars verscheidene kleinere uitdagingen samenstelden. Ook gewaardeerd is hoe je in deze modus zelf liederen kunt toevoegen, hoewel je ze eventueel in zekere mate moet kalibreren om zo een gepast tempo in te stellen. Daarnaast zorgt de aanwezigheid van een scoresysteem voor extra herspeelbaarheid, al vind ik dat dit component nood heeft aan enkele veranderingen, omdat de relevante criteria in meerdere opzichten onduidelijk zijn.
Wat staat ten slotte op het menu voor toekomstige updates? Aan de hand van de roadmap weten we dat Brain Jar Games in de komende maanden het gewoonlijke zal voorschotelen. Meer vijanden, meer eindbazen, meer arena’s, meer muziek, meer modieuze cosmetics, meer verhaal (inclusief voice-acting) en meer vaardigheden. Achievements volgen eveneens later, samen met een Replay / Photo Mode, betere mods-ondersteuning en een wijder gamma van toegankelijkheids- en kalibratie-opties. Men beloofde ook coöperatieve multiplayer, maar het is voorlopig niet bekend wat de schaal hiervan zal zijn. Ik vermoed alvast dat dit grotendeels een offline gebeuren zal worden voor de Infinite Mode, aangezien zoiets veel realistischer zou zijn (voor een indiestudio) om te implementeren.
Conclusie
Vooraleer ik deze preview schreef had ik er mijn twijfels over, gezien m’n ambivalentie betreffende actiespellen met Batman: Arkham-achtige combat, maar nu ben ik niet zo sceptisch meer over Dead as Disco! Brain Jar Games’ debuut heeft potentieel dat ze hoogstwaarschijnlijk kunnen waarmaken, zolang ze hun eigen normen kunnen volhouden, en het spel is op esthetisch vlak één van de meest opvallende 3D-beat ‘em ups van de laatste jaren. Een handvol zaken zijn echter nog voor verbetering vatbaar in de huidige Early Access-build, maar het zijn voornamelijk kleinigheden in plaats van ernstige, fundamentele problemen. Eentje om in de gaten te houden, met andere woorden, eens de afgewerkte versie van deze game (idealiter) vanaf 2027 lanceert.
Over
Beschikbaar vanaf
5 mei 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
Genre
- Fighting
Ontwikkelaar
- Brain Jar Games
Uitgever
- Brain Jar Games
