Dat is niet aan een prof om te doen. De gehele examencommissie moet dat beslissen.
Professor Carl Devos in roman beschuldigd van aanranding assistente
- Onderwerp starter Oordop
- Startdatum
Dat is niet aan een prof om te doen. De gehele examencommissie moet dat beslissen.
utolor.
Well-known member
Ze zoeken precies gewoon iets om die persoon zwart te maken als ik zie welke random banale zaken men op een hoop gooit. Het is precies komkommertijd als ik zie waarmee ze de artikels proberen te vullen.
Een professor zal altijd wel mensen op hun tenen trappen en eens er iemand met oude koeien afkomt, is het natuurlijk makkelijk om wat stokken bij te zoeken om ermee te slaan.
Het kan allemaal best waar zijn, daar spreek ik me niet over uit, maar waar komen ze nu nog mee af...
Een professor zal altijd wel mensen op hun tenen trappen en eens er iemand met oude koeien afkomt, is het natuurlijk makkelijk om wat stokken bij te zoeken om ermee te slaan.
Het kan allemaal best waar zijn, daar spreek ik me niet over uit, maar waar komen ze nu nog mee af...
Maar da's iets waar je het examenreglement al voor moet gelezen hebben om te weten of dat mag of niet mag, een interne procedureregel, niet per sé iets dat intrinsiek slecht is, zeker niet voor het niet universiteitspubliek, dat staat daar toch maar als de vreemde eend in de bijt (samen met dat "onvoldoende promoterschap") en zou kunnen vermoeden dat het een moddergooi gevecht is. Zou dit dan de "vervalsing van examenpunten" zijn waarvan sprake is? dat laatste klinkt alvast een pak zwaarder dan wat er hier staat.
Het is wat raar dat als iemand beschuldigd wordt van aanranding, je dan in dezelfde adem ook het op de verkeerde manier verhogen van het algemeen slaagpercentage en het niet goed genoeg doen van je job als promotor vermeldt.
Renegadexxripxx
Well-known member
Hij verandert de weging van de gemakkelijkste vragen in het voordeel van deze makkelijke vragen. Dat is toch nog totaal anders van de weging te veranderen om bepaalde specifieke personen te bevooroordelen.
Daarom toch dat ik zeg: "ALS dit klopt..."?
Het lijkt me voor ons onmogelijk om in te schatten wat hier waar van is. Als er uit verschillende hoek klachten komen, is dat vaak een teken, maar zaken zoals slides gebruiken van doctorandi zonder hun naam te vermelden of weging van examenvragen wijzigen na het examen zijn voor mij nu ook wel van een heel andere orde.
Maar net zoals we die mens niet meteen als schuldig moeten zien stel ik me ook vragen bij een automatische reactie dat het wel niets zal zijn.
Er is natuurlijk een reden waarom er rechtbanken en zaken zoals verjaring bestaan...
Dit verhaal kan waar zijn... maar als je een dergelijk stukje "fictie" schrijft, waarin iedereen - check threadtitel - weet waarom het gaat, lijkt het mij logisch dat je je aan een klacht voor laster en eerroof kan verwachten, en zelfs wanneer de beschuldigingen van destijds waar waren, maar je ze nu niet meer kan bewijzen... voor het bewijs van laster, ligt dat boek daar dan wel...
Dit verhaal kan waar zijn... maar als je een dergelijk stukje "fictie" schrijft, waarin iedereen - check threadtitel - weet waarom het gaat, lijkt het mij logisch dat je je aan een klacht voor laster en eerroof kan verwachten, en zelfs wanneer de beschuldigingen van destijds waar waren, maar je ze nu niet meer kan bewijzen... voor het bewijs van laster, ligt dat boek daar dan wel...
JorisBlack
Well-known member
Nee, ik weet zeker dat dit aan de KU Leuven niet waar is. De proffen zijn volledig verantwoordelijk voor de beoordeling van studenten in hun eigen vakken.
De examencommissie mag niet zo maar punten van bepaalde vakken gaan verhogen of verlagen. Zou ook niet logisch zijn, want hoe zou zo'n examencommissie kunnen inschatten of een student wel of niet aan de gevraagde kennisvereisten voldoet voor een specifiek vak.
Voor UGent geen idee, maar ik zou het straf vinden als het daar anders verloopt.
Maar nogmaals, dit is toch echt een fait divers dat niet als argument kan tellen. Belangrijkste is dat ze dat seksueel grensoverschrijdend gedrag grondig onderzoeken, en er gevolg aan geven indien waar.
Zo simpel is het niet. Er moet kwaadwilligheid in zitten, de intentie om iemand te beschadigen. En als de persoon niet zo overduidelijk herkenbaar was, maar Devos met deze publieke reactie nu zichzelf kenbaar heeft gemaakt, denk ik dat dat nog wel eens moeilijk te bewijzen kan zijn.
Los daarvan, als de beschuldigingen van destijds waar waren en in de doofpot zijn gestopt door zowel de directie als de vertrouwenspersoon, kun je het iemand dan echt kwalijk nemen dat die daarna een boek schrijft waarin dat meespeelt? Heb je het recht niet om te schrijven hoe je je voelt bij iets, zolang het allemaal echt is gebeurd?
Ik zit daar al 13 jaar in. In een Vlaamse universiteit. Valt niet vaak voor, maar ik heb het toch al een keer of 2, 3 meegemaakt. Afwijkende resultaten ten opzichte van de afgelopen jaren (en dat was altijd omdat er een nieuwe prof voor het vak was).
Die punten voor een vak werden dan procentueel aangepast. Zowel naar boven als naar beneden is een optie en een bevoegdheid van onze examencommissie.
Zelf meegemaakt dus. In een Vlaamse universiteit.
*JorisBlack* => Dat klopt niet!
Ok
JorisBlack
Well-known member
Ik zit daar al 13 jaar in. In een Vlaamse universiteit. Valt niet vaak voor, maar ik heb het toch al een keer of 2, 3 meegemaakt. Afwijkende resultaten ten opzichte van de afgelopen jaren (en dat was altijd omdat er een nieuwe prof voor het vak was).
Die punten voor een vak werden dan procentueel aangepast. Zowel naar boven als naar beneden is een optie en een bevoegdheid van onze examencommissie.
Zelf meegemaakt dus. In een Vlaamse universiteit.
*JorisBlack* => Dat klopt niet!
Ok
Nee, jij schrijft dat de prof punten niet mag naar boven of naar beneden trekken als hij/zij ziet dat het te hard afwijkt van vorige jaren.
Die prof mag dat gewoon doen, punt. Zolang dezelfde verdeelsleutel voor elk examen wordt toegepast, is dat deontologisch correct.
Na enig opzoekwerk heb je inderdaad gelijk dat de examencommissie dat ook mag doen, maar hoogst uitzonderlijk en met grondige motivatie. Zoals je zelf schrijft zal dat enkel zijn als er een nieuwe prof komt en de resultaten plots sterk afwijken. Dat is nu toch ook niks waarvoor je die prof dan moet gaan straffen (maar wel intern communiceren dat het de volgende keer best aangepast wordt - eenvoudiger examen of minder streng verbeteren).
En nogmaals: who gives a shit in deze zaak.
Wat voor bedoelingen heeft iemand als die gaat klagen omdat de prof de punten met 15% naar boven heeft getrokken.
Laatst bewerkt:
Valkuil
Active member
Wat willen jullie nu eigenlijk zeggen? Dat het niet gebeurd is? Waarom het 14 jaar zou kunnen duren voor iemand hiermee naar buiten komt? Ik kan tig redenen bedenken. Je kan de vraag ook omkeren: de vrouw die dit boek schreef lijkt me intelligent genoeg om zich van de risico's bewust te zijn; waarom zou zij dergelijk boek schrijven als het verzonnen is, wat heeft die daar in godsnaam mee te winnen, en, de risico's kennende, heeft ze vooral niet iets te verliezen?
En welke perso(o)n(en) is (zijn), uiteraard altijd onterecht, mogelijk kapot gemaakt?
Niet naar jou maar die quote van prof. De Paepe (trouwens ook een persoon waar menig boek over geschreven kan worden): wat een bullshit ook. Alsof het allemaal recidivisten moeten zijn voor zoiets waar kan zijn? Alsof we moeten wachten op twee, drie, ... hoeveel meldingen voor we ingrijpen? Misschien had de man wel schuldinzicht en was het de eerste keer dat dit zich voordeed. Dat maakt wat er (mogelijk) gebeurd is niet minder fout.
Het gaat hier toch goed de potential victim blaming kant op.
Tuurlijk worden er regelmatig punten naar boven getrokken. Voor meerdere vakken, door meerdere proffen, om verschillende redenen.
En ja, plagiaat van die orde (gekibbel over wie wat geschreven heeft en wiens naam waarop mag staan, zeker als het gaat over herwerkingen en andere boeken of versies) gebeurt ook aan de lopende band.
Een doctoraatsstudent die verandert van promotor is ook niet ongezien, maar wel al uitzonderlijker (hoewel ik meerdere zo'n gevallen ken - en dat is ook niet altijd per se heel negatief of machtsmisbruik of wat dan ook - soms is het ook een gevolg van die plagiaat of gewoon een mismatch in persoonlijkheden, methodes, manier van begeleiden,...).
Dat staat allemaal los van wat er die avond gebeurd is en lijkt in dit geval gewoon stemmingmakerij te zijn. Want 'puntenfraude en plagiaat' klinkt heel ernstig, alsof hij onderzoeken vervalst heeft of individuen bevoor- of benadeeld heeft met punten, wat dus allemaal niet klopt.
Wat er zich op die avond heeft afgespeeld weet ik natuurlijk niet maar zelfs al was het met toestemming, is het gewoon niet oke door de scheve machtsverhoudingen.
Waarom daar een hele lijst met vage verdachtmakingen aan toegevoegd moet worden weet ik niet, want dat lijkt me op zich al ernstig genoeg.
En ja, plagiaat van die orde (gekibbel over wie wat geschreven heeft en wiens naam waarop mag staan, zeker als het gaat over herwerkingen en andere boeken of versies) gebeurt ook aan de lopende band.
Een doctoraatsstudent die verandert van promotor is ook niet ongezien, maar wel al uitzonderlijker (hoewel ik meerdere zo'n gevallen ken - en dat is ook niet altijd per se heel negatief of machtsmisbruik of wat dan ook - soms is het ook een gevolg van die plagiaat of gewoon een mismatch in persoonlijkheden, methodes, manier van begeleiden,...).
Dat staat allemaal los van wat er die avond gebeurd is en lijkt in dit geval gewoon stemmingmakerij te zijn. Want 'puntenfraude en plagiaat' klinkt heel ernstig, alsof hij onderzoeken vervalst heeft of individuen bevoor- of benadeeld heeft met punten, wat dus allemaal niet klopt.
Wat er zich op die avond heeft afgespeeld weet ik natuurlijk niet maar zelfs al was het met toestemming, is het gewoon niet oke door de scheve machtsverhoudingen.
Waarom daar een hele lijst met vage verdachtmakingen aan toegevoegd moet worden weet ik niet, want dat lijkt me op zich al ernstig genoeg.
De man in kwestie heeft niet ontkend dat hij met haar seks had. Dus dat is gebeurd.
Volgens haar interview in Humo, heeft hij haar toen tijdens een lange omhelzing ook gevraagd of ze het ok vond. Volgens haar stamelde ze van wel, en daarna ging hij nog verder. "Die zogenaamd wederzijdse toestemming is volgens mij de kern van het verhaal"
Volgens hem was het inderdaad met wederzijdse toestemming.
Wat is dan de precies reden dat ze 14 jaar later toch iemand beschuldigt van aanranding? Zit de volgende reden tussen je tig bedachte redenen:
Ze wil aandacht voor het thema van haar boek, het metoo debat openbreken, meer begrip voor de slachtoffers doen opbrengen, maar ze wil helemaal geen schade berokkenen aan de persoon in kwestie, "niet met de vinger wijzen". "Enkel mensen van slechte wil zien het als wraakboek" (bron: Humo interview).
Valkuil
Active member
Sorry maar ik heb niet echt een idee wat je punt nu is?
Staat er dan een vejaringstermijn op het verwerken, vervolgens het praten of schrijven over zaken die gebeurd zijn en hoe je die ervaren hebt? Heeft deze vrouw met kwade wil en objectief gelogen met de intentie iemand aan de schandpaal te nagelen? Indien dat de bedoeling was dan had ze beter het zekere voor het onzekere genomen en de persoon bij naam genoemd. Inderdaad, uit datzelfde interview waarnaar je verwijst:
"Als ik het op de man had willen spelen, had ik andere wegen bewandeld. "
"Als dit boek al een afrekening is, dan is het er één met mijn eigen trauma, niet met anderen."
"Als mensen scènes uit hun context willen rukken om aan te tonen dat het een zogenaamd wraakboek is, zijn ze van heel slechte wil."
Als je als "beklaagde" (niet de intentie van de auteur) hierop wil reageren, dan moet dat met compassie zijn. Je kan op dat moment gedacht hebben dat de toestemming gegrond en wederzijds was. Als de andere partij daarop terugkomt, dan kan je misschien op begrip rekenen als je iets zegt in de aard van "ik heb de positie waarin deze vrouw zich bevond mogelijk niet goed ingeschat en toen niet voldoende ingezien dat de machtsverhouding die speelde niet tot een volledige, gegronde toestemming kon leiden". Dat is het punt van deze vrouw en ze heeft 100% gelijk en heeft niets verkeerd gedan, integendeel, met daar hoorbaarheid aan te geven. Met een rechtszaak aan te spannen toon je louter dat je een alfamannetje bent die zich in die gedachtengang niet kan verplaatsen en geen fouten kan toegeven.
Met al die quotes hierboven: veel succes aan de professor om kwade wil te bewijzen in de rechtbank.
Mogen en kunnen er geen gevoelens ontstaan in een machtsrelatie? Natuurlijk wel, maar dan moet je naar mijn mening als machthebber die verhouding ongedaan maken vooraleer je daar iets mee doet. Ik werk sinds dag 1 na mijn afstuderen in een machtspositie. Ik ben meermaals benaderd geweest door iemand waarbij ik de "machthebber" was. Ik vond dat niet OK en ik ben daar niet op ingegaan. Ik heb nog gevoelens gekoesterd over personen waarover ik machtshebber was. Ik vond dat niet OK en ik heb daar niet naar gehandeld. Ik ken professoren die een relatie hebben met wat ooit een doctoraatsstudente van hen was, maar die personen hebben het corecter gedaan en vooraleer die relatie te bekrachtigen hebben ze gezegd: "OK, maar dan kan ik jouw begeleider en promotor niet meer zijn". En eerlijk, zelfs dat vind ik nog een grijze zone want de universiteit is absoluut nog een ons-kent-ons cultuur dus je blijft als professor een zekere macht hebben. Dus imo, nee, beheers jezelf en vis gewoon in een andere vijver, er zijn vijvers genoeg.
Valkuil
Active member
Akkooord met je volledige post, maar die "vage" verdachtmakingen zijn niet allemaal zo vaag. Scheve praat, grensoverschrijdend gedrag, intimidatie, ... dat zegt wel iets over met welk soort persoon je te maken hebt en bv. hoe hard die zichzelf kan controleren. Er zijn correlaties tussen dat soort zaken, die zijn niet absoluut maar wel relevant.
De reeks over Steve Stevaert op VRT schijnt ook wel wat licht daarop.
De vraag is natuurlijk wie er die lijst met vage verdachtmakingen aan toevoegt. Iedereen voegt zijn duit toe, waarschijnlijk op vraag van een journalist. En sommige duiten zijn eerder centen, en sommige zware sommen. De personen met hun veel duidelijkere en stevige klachten gaan waarschijnlijk ook niet blij zijn dat ze op een hoopje gegooid worden met 'hij randt mensen aan en soms deed hij ook het plagiaat dat iedereen een beetje doet'. Vooral omdat je hier ook ziet hoe dat tweede wordt aangegrepen om meteen dat eerste ook van tafel te vegen.
Denk je dat ze een boek heeft geschreven over metoo en dan een situatie heeft verzonnen waarbij ze er zelf last van heeft gehad? Of denk je dat het logischer is dat ze een situatie heeft meegemaakt van een aanranding bij een scheve machtsverhouding, en dat in een boek heeft verwerkt (waarbij ze hoopt dat het ook wat aandacht krijgt, omdat het anders ook maar schreeuwen is in de woestijn)?
Je geeft aan dat ze '14 jaar later toch iemand beschuldigt van aanranding', terwijl alles erop wijst dat ze dat 14 jaar geleden ook heeft gedaan, maar dat er geen gehoor aan werd gegeven. Toevallig exact het thema van metoo: het gebeurt vaak en altijd wordt het aan de kant geschoven.
JorisBlack
Well-known member
Bij het concept van 'wederzijdse toestemming' is het toch ook belangrijk dat dat niet mogelijk is als het ging over zijn eigen doctoraatsstudente. Ik weet niet of dat het geval was.
Ik bedoel dus dat je in een machtsrelatie niet echt kan spreken van wederzijdse toestemming, want de ondergeschikte durft daardoor mogelijks niet duidelijk nee te zeggen tegen de bovengeschikte. De doctoraatsstudente wil namelijk nog een doctoraatsdiploma behalen, en daar heeft de prof controle over.
Als Devos niks te maken had met het doctoraat van die assistente, dan wordt het al een grijzer gebied waar je over kan debatteren. Bij wederzijdse toestemming zie ik er dan niet direct graten in, want dan spreek je over 2 volwassen mensen die wel bij dezelfde instelling werken, maar die professioneel niks te zeggen hebben over elkaar.
Ik bedoel dus dat je in een machtsrelatie niet echt kan spreken van wederzijdse toestemming, want de ondergeschikte durft daardoor mogelijks niet duidelijk nee te zeggen tegen de bovengeschikte. De doctoraatsstudente wil namelijk nog een doctoraatsdiploma behalen, en daar heeft de prof controle over.
Als Devos niks te maken had met het doctoraat van die assistente, dan wordt het al een grijzer gebied waar je over kan debatteren. Bij wederzijdse toestemming zie ik er dan niet direct graten in, want dan spreek je over 2 volwassen mensen die wel bij dezelfde instelling werken, maar die professioneel niks te zeggen hebben over elkaar.
Didymus
Well-known member
Hij was haar promotor.
In België is het volgens mij niet zo dat je principieel in een machtsrelatie nooit sprake kunt hebben van wederzijdse toestemming, zoals dat bijvoorbeeld bij minderjarigen is. Maar dat betekent niet dat de "toestemming" (of het niet-afwijzen) totaal los staat van de machtsrelatie. Als je kunt aangeven dat je een dwang voelde op dat moment, kan dat wel genoeg zijn.