Het hele punt is toch dat "expliciet ja" nogal moeilijk vast te stellen is op het moment, als de ene persoon zowat een sleutelfiguur is voor de carrière van de andere?
Ok, maar wat is het alternatief?
Staat in de arbeids-overeenkomsten van onderwijzend personeel dat relaties met studenten/doctorandi verboden zijn?
Indien niet (en ik vermoed van niet, want in België is zo'n clausule niet toegelaten dacht ik), en er zijn geen aanwijzingen van favoritisme/defavoritisme gelinkt aan dergelijke amoureuze praktijken, wat is dan juist het op te lossen probleem nog?
Ik vind dit op de duur de kar voor het paard spannen.
Was de "ja" bij die vrouw achteraf gezien voor haar misschien door onbewuste druk?
Ja, dat kan.
Maar dat is op veel plaatsen en momenten mogelijk.
Die avond waar je wat teveel gedronken had en met lelijke Gregory kuste omdat die bleef aandringen, was ook vervelend achteraf.
Die flirterige dans met uw manager op teamretraite had je misschien ook geweigerd moest ze geen manager geweest zijn, etc.
Er zijn nu eenmaal die situaties in het leven.
Als ik mouwveeg en elke zondag ga tennissen met mijn baas omdat die dat leuk vindt, zal ik wss ook in een beter blaadje staan dan iemand anders die mss harder werkt.
Is dat vervelend? Ja.
Moet die tricky situaties allemaal in wetten gegoten worden?
Misschien, maar dan beperk je wel weer serieus de persoonlijke vrijheid van mensen.
Merk trouwens op dat in de USA het perfect toegelaten is om in arbeidscontracten elke niet-professionele relatie tussen collega's of ondergeschikten te verbieden.
Gebeuren die situaties van machtsmisbruik of seksuele intimidatie daar dan echt minder?
Dit alles natuurlijk redelijk off-topic want ik denk niet dat er hier sprake was van een relatie ofzo.
Dat weet je natuurlijk altijd maar achteraf. Het begint altijd met een omhelzing, kus, ...