Professor Carl Devos in roman beschuldigd van aanranding assistente

[Loser]

2 jaar rechten, wel niet specifiek arbeidsrecht.
Ook in het verleden een 3 jaar aanslepend arbeidsgeschil gehad voor de rechtbank waarbij ik alles van arbeidsrecht uitgeplozen heb.
Wat mij geen expert maakt, maar wel een bepaalde basis geeft om zaken in twijfel te trekken in een mening op een forum.

Dat staat dan ook expliciet in de wet.
Dat is net het verschil, en het punt dat ik in mijn bovenstaande posts aanhaal.

Laat een verbod op relaties toe in de wet, of aanvaard dat er grijze zones zullen zijn met mogelijke benadeelden in sommige situaties omdat het gewoon niet te bewijzen valt.


Een instemming onder dwang is sowieso geen juridisch geldige instemming.
Als je dat kan bewijzen, tenminste.
Daar heb je geen arbeidsreglement voor nodig, dat is basic recht.

Er staat ook expliciet in de wet dat een machtsverschil toestemming onmogelijk maakt. Dus dat hoeft niet nog eens extra herhaald te worden in zo'n code. Je kunt de code strenge rmaken dan wat noodzakelijk is, maar daarbij mag je dan weer niet te ver gaan omdat je ook niet te veel rechten mag inperken. In dat arbeidsreglement staan bepaalde zaken herhaald die in de wet staan, en bepaalde zaken zijn (licht) verstrengd. Dat is toch altijd zo? Als je uit eender welk arbeidsreglement verwijdert wat expliciet in de wet staat, hou je nog maar een halve A4 over.

De reden dat de grijze zones erin staan, is niet omdat het niet te bewijzen valt, maar omdat je zo'n grijze zone beter individueel bekijkt en het dus niet de facto verbiedt.

En je vraag aan Valkuil is gewoon omdat je het anders leest.
"Indien het niet verboden is, blijft de vraag wat dan valide instemming is als de expliciete mondelinge toestemming dat niet is?" -> een expliciete mondelinge toestemming kan binnen de juiste context een valide instemming zijn, maar bewijst op zichzelf geen valide instemming.

 

[Valkuil]

Is het dus verboden als er een machtsrelatie is?
Want dan is het dus een onwettelijke bepaling.

Het is niet verboden maar de machthebber moet zich bewust zijn van de (mogelijke) gevolgen. Je kan het vrees ik niet zo zwart/wit stellen als jij wil.

Indien het niet verboden is, blijft de vraag wat dan valide instemming is als de expliciete mondelinge toestemming dat niet is?
Schriftelijk? Dat kan eveneens aanvoelen als 'onder druk'.

Het ganse probleem is dat elke toestemming binnen een machtsverhouding geplaagd kan zijn door machtsverschillen. Is dat altijd zo? Neen, ik kan mij inbeelden dat twee mensen zich tot elkaar aangetrokken voelen ongeacht de geldende machtsverhouding. In dat geval is er geen (acuut) probleem, maar het kan altijd een probleem worden op termijn natuurlijk. Aan de machtshebber om te beslissen of hij zich daaraan wil wagen zeker?

"Hij of zij vraagt eveneens om vervanging indien, omwille van een persoonlijke betrokkenheid met een doctoraatsstudent, een goede begeleiding of een objectieve
beoordeling van (de voortgang van) het proefschrift in het gedrang kan komen."

Dus eigenlijk is het probleem al geanticipeerd?
De betrokkenen kunnen om vervanging vragen bij twijfel van objectiviteit.
Natuurlijk rest wel nog de mogelijke fnuiking van toekomstige carrièrekansen.

"Het probleem" waarvoor deze regel is opgesteld is breder dan wat zich in dit geval heeft/zou hebben voorgedaan. Geanticipeerd, ja, in die zin dat het niet de eerste relatie na/binnen een machtsverhouding is die zich voordoet bij een werkgever met duizenden personeelsleden. Opnieuw, grijze zone imo.

 

[JanusDR]

Er staat ook expliciet in de wet dat een machtsverschil toestemming onmogelijk maakt.

Dat staat daar niet in.

En je vraag aan Valkuil is gewoon omdat je het anders leest.
"Indien het niet verboden is, blijft de vraag wat dan valide instemming is als de expliciete mondelinge toestemming dat niet is?" -> een expliciete mondelinge toestemming kan binnen de juiste context een valide instemming zijn, maar bewijst op zichzelf geen valide instemming.

Mijn vraag blijft wat dan wel bewijs is van valide instemming.
Dat er een relatie uit voortvloeit, telt niet want after the fact.
En 'lichaamstaal'... begin daar eens aan.

 

[JanusDR]

Opnieuw, grijze zone imo.

Maar we zijn akkoord hé

Mijn punt maakte ik mbt de case van Devos.
Ja, natuurlijk is dat is een grijze zone.
De reacties dat hij dat sowieso niet moet doen, vind ik echter gewoon te zwart-wit.
En dat hij aan de schandpaal genageld wordt door sommigen, vind ik voorbarig.

Zeker omdat ik zelfs voorbeelden heb in eigen familie.

En sommigen zeggen dan 'pech'.
Wel, dat kan je ook hard omdraaien.
'Pech' als uw baas op u valt en je daardoor groot nadeel percipieert als je hij/zij afwijst, en je kan het niet bewijzen.
Je moet maar van universiteit/onderzoeksgroep/carrière veranderen. Het leven zit vol toevalligheden, soms negatieve. Ofwel ga je ermee om, ofwel ontwijk je ze.

 

[Loser]

Dat staat daar niet in.

Mijn vraag blijft wat dan wel bewijs is van valide instemming.
Dat er een relatie uit voortvloeit, telt niet want after the fact.
En 'lichaamstaal'... begin daar eens aan.

De hele situatie kan valide instemming bewijzen, of ontkrachten. Dat is het net. Er is niet één ding wat het kan bewijzen: Als er X is, mag het.

Je hebt het over de reacties dat Devos 'het sowieso niet moet doen'... wat niet moet doen? Want gaan die specifieke zaken wel over hetzelfde als het abstractere waar je het hierboven over hebt? Je omdraaiing is dan ook even onvergelijkbaar: pech als je baas op je valt en die niet omkan met je afwijzing? Dat is geen omdraaiing, dat is opnieuw hetzelfde slachtoffer dat nu iets anders meemaakt waar die niet voor gekozen heeft.

Het gaat om ongewenste intimiteiten die zijn aangegeven bij de vertrouwenspersoon/directie, maar waar niks mee is gedaan. Het feit dat je dat niet kunt omdraaien zonder rare kronkels, geeft al aan dat er een scheve machtsverhouding is. Nee, die intimiteiten zijn niet sowieso verboden en maken niet dat het problematisch is. Het ongewenste ervan wel, en de dader heeft niet te beslissen of het gewenst was of niet, dus door de intimiteiten te stellen, loopt hij gevaar. Hij kan dus maar beter dubbel voorzichtig zijn.

 

[JanusDR]

Het gaat om ongewenste intimiteiten die zijn aangegeven bij de vertrouwenspersoon/directie, maar waar niks mee is gedaan.

Als ze letterlijk 'ja' zei, en er zijn geen aanwijzingen van (de)favoritisme of andere zaken die duiden op niet-instemming, welke maatregel moest dan precies genomen worden volgens jou?

Daarnaast, "er werd niets met de klacht gedaan"?
Volgens De Morgen en Humo:

2013 "Ze wordt uitgenodigd bij de rector zelf, die op dat moment een dokter is, én een vrouw. In de meeting waarin het incident definitief wordt begraven, luistert ook de decaan van de bewuste faculteit mee."

"Er is toen binnen onze onderzoeksgroep een gesprek geweest met de vertrouwenspersoon, zegt een collega die anoniem wil blijven. Wij kregen het gevoel dat het een zaak van woord tegen woord was. "

"In 2016 voerde de dienst voor preventie en veiligheid IDEWE een risico-analyse uit in de vakgroep. Die zou geen belastende elementen hebben opgeleverd."

"Twee doctoraatsstudenten die werden begeleid door Carl Devos kregen het aanbod om van promotor te veranderen. "

Er waren geen zware gevolgen voor Devos, maar "er werd niets met haar klacht gedaan" is gewoon niet waar.

 

[Loser]

Als ze letterlijk 'ja' zei, en er zijn geen aanwijzingen van (de)favoritisme of andere zaken die duiden op niet-instemming, welke maatregel moest dan precies genomen worden volgens jou?

Daarnaast, "er werd niets met de klacht gedaan"?


Er waren geen zware gevolgen voor Devos, maar "er werd niets met haar klacht gedaan" is gewoon niet waar.

Oké, 'er zijn geen gevolgen aan de klacht verbonden'. Daar had ik het op, en in dat licht staat de rest van de post nog altijd, hè.

Je probeert hier te beargumenteren dat ze niets anders hadden kunnen doen volgens de wet/het arbeidsreglement, en maakt er dan een soort zwartwitding van dat het overduidelijk niet is. Dat is met opzet allemaal grijs, zodat iemand het kan interpreteren. En letterlijk 'ja' zeggen is één deel ervan. Dat zal doorwegen, maar dat zal niet alles bepalen. De situatie en context waarin het gebeurt, hoe het slachtoffer zich daarbij voelt op het moment van de klacht, wat de situatie op dat moment was volgens de betrokkenen en volgens getuigen, hoe de machtsverhoudingen zitten, wat de professionele gevolgen zijn... Dat hoort daar allemaal bij. Je bent vertrokken met 'ja = toestemmen en dan is er sowieso geen probleem', maar zit zelf nu al met extra bepalingen 'en er geen (de)favoritisme is of andere zaken die duiden op niet-instemming'. Waardoor je in feite gewoon exact hetzelfde zegt als de rest hier (of toch als ik)? Ik ben de draad kwijt van wat je wilt aantonen

Het is redelijk simpel: we gaan er even vanuit dat het klopt wat die vrouw zegt. Dan kun je nog zeggen dat het allemaal perfect is verlopen tot je vierkant bent, maar het feit blijft dat een vrouw zich aangerand voelt omdat iemand met macht over haar zich opgedrongen heeft en ze zich niet in een positie voelde om hem tegen te houden, zeker niet nadat de directie er ook geen gevolgen aan heeft verbonden. Dan is het duidelijk niet perfect verlopen.

 

[KnightOfCydonia]

Volgens Van Liefferinge wilde de professor haar die avond absoluut “een troostknuffel” geven. Ze had het lastig na een relatiebreuk en hij wilde haar tonen dat ze op hem kon rekenen. Maar de troostknuffel evolueerde naar een houdgreep, en vervolgens naar seksuele handelingen. Het is een scène die Van Liefferinge tot in de gênantste details beschrijft. Ook hoe de professor zei: “Als je niet wilt, euhm… dan doen we dit niet, hè”. En hoe zij daar “Het is oké” op antwoordde. “Het was meer piepen dan praten, maar het kwam van tussen haar lippen”, schrijft ze. “Iemand had het gezegd en blijkbaar was zij dat. Al was ze liever hier ter plekke voor eeuwig neergevallen.”

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250324_95456785

Ze voelt zich aangerand <> ze heeft gezegd "het is oké".
Ze mag zich zo voelen, maar het blijft toch een verhaal waarin het moeilijk is om in mee te gaan...

Dat zo'n relaties op de werkvloer, toch in een context van machtsverhoudingen, géén goed idee zijn, absoluut mee akkoord.
Alleen vind ik het vrij verkeerd om het woord "aanranding" of zelfs "ongewenste intimiteiten" in de mond te nemen, tenzij de vrouw ook verbaal of non-verbaal neen gezegd heeft. Ik lees hier een verhaal waarin ze verbaal zo goed als ja gezegd heeft, of hebt ik het mis?

 

[Sylverscythe]

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250324_95456785

Ze voelt zich aangerand <> ze heeft gezegd "het is oké".
Ze mag zich zo voelen, maar het blijft toch een verhaal waarin het moeilijk is om in mee te gaan...

Dat zo'n relaties op de werkvloer, toch in een context van machtsverhoudingen, géén goed idee zijn, absoluut mee akkoord.
Alleen vind ik het vrij verkeerd om het woord "aanranding" of zelfs "ongewenste intimiteiten" in de mond te nemen, tenzij de vrouw ook verbaal of non-verbaal neen gezegd heeft. Ik lees hier een verhaal waarin ze verbaal zo goed als ja gezegd heeft, of hebt ik het mis?

Mja, als je die tekst leest (uit je citaat want meer kan ik niet zien), en uiteraard kunnen we niet achterhalen of dat werkelijk is hoe het is gegaan, dan is dat nu toch ook geen volmondige ja hé.

Dus: je eigen doctoranda heeft het lastig na een relatiebreuk, je wil absoluut een "troostknuffel" geven, van daar evolueert het naar een "houdgreep" en seksuele handelingen, en -ik vermoed omdat het nogal eenrichtingsverkeer lijkt- check je dan of ze echt wil, waarna ze ongetwijfeld dolenthousiast "ja" zegt.

Je haalt zelf non-verbale communicatie aan...hoe lijkt dat je?

Ik heb in mijn carrière een keer mijn eigen doctoranda een knuffel gegeven en dat was op haar diner na de verdediging, omdat het serieus afzien was geweest en ze terugkeerde naar haar thuisland.

 

[Avondland]

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250324_95456785

Ze voelt zich aangerand <> ze heeft gezegd "het is oké".
Ze mag zich zo voelen, maar het blijft toch een verhaal waarin het moeilijk is om in mee te gaan...

Dat zo'n relaties op de werkvloer, toch in een context van machtsverhoudingen, géén goed idee zijn, absoluut mee akkoord.
Alleen vind ik het vrij verkeerd om het woord "aanranding" of zelfs "ongewenste intimiteiten" in de mond te nemen, tenzij de vrouw ook verbaal of non-verbaal neen gezegd heeft. Ik lees hier een verhaal waarin ze verbaal zo goed als ja gezegd heeft, of hebt ik het mis?

Probleem is dat een ja of nee niet altijd zwart-wit is. Onder druk kan een "ja" eigenlijk een nee zijn (waarbij je geen "nee" durft te zeggen terwijl een speels "nee" een rol speelt in een hard-to-get houding (waarbij je ja zegt). Om maar te zeggen dat wederzijdse toestemming geen exacte wetenschap is. Het situeert zich in het domein van menselijke gevoelens.

 

[JanusDR]

Oké, 'er zijn geen gevolgen aan de klacht verbonden'.
...
Dat is met opzet allemaal grijs, zodat iemand het kan interpreteren.

Om maar te zeggen dat wederzijdse toestemming geen exacte wetenschap is.

Ja dat is dus wat ik ook zeg?

En de decaan, rector, vakgroep, etc. hebben het geval Devos geïnterpreteerd, en er geen gevolgen aan verbonden.
Case closed dus.

Vandaar dus mijn punt: vanwaar de ophef?
Dit was grijze zone en de geraadpleegde instanties hebben zich erover uitgesproken toch?

Als er dus discussie volgt dat dit ontoelaatbaar is, dan moet de wet dus verstrengd worden dat machtsrelaties op het werk sowieso een no-go zijn.
En dat vind ik vrij ver gaan.
Als je het daarentegen niet in een wet giet, ga je veel woord-tegen-woord situaties hebben.
Maar... dat maakt soms deel uit van het leven? ("Pech" zoals sommigen het verwoorden, maar dan langs de andere kant)

En dat was zowat mijn punt, denk ik :-D

 

[Loser]

Ja dat is dus wat ik ook zeg?

En de decaan, rector, vakgroep, etc. hebben het geval Devos geïnterpreteerd, en er geen gevolgen aan verbonden.
Case closed dus.

Vandaar dus mijn punt: vanwaar de ophef?
Dit was grijze zone en de geraadpleegdd' instanties hebben zich erover uitgesproken toch?

Als er dus discussie volgt dat dit ontoelaatbaar is, dan moet de wet dus verstrengd worden dat machtsrelaties op het werk sowieso een no-go zijn.
En dat vind ik vrij ver gaan.
Als je het daarentegen niet in een wet giet, ga je veel woord-tegen-woord situaties hebben.
Maar... dat maakt soms deel uit van het leven? ("Pech" zoals sommigen het verwoorden, maar dan langs de andere kant)

En dat was zowat mijn punt, denk ik :-D

Maar dan ga je wel van 2 dingen uit:
- Dat er geen gevolgen aan zijn verbonden vanuit de juiste redenen. Niet vanwege 'wegmoffelen' of 'zo gaat dat nu eenmaal' of 'Devos brengt te veel op' of 'als we dat laatje opentrekken, stopt het niet' of 'slechte reclame' of 'die vrouwtjes met hun gevoelens', of...
- Dat de vrouw op dit moment niet de waarheid spreekt en zich niet onder druk gezet voelde om dingen te doen die ze niet wou

De praktijk wijst uit dat beide heel moeilijke veronderstellingen zijn. De 'logische' conclusie die jij trekt, dat de wet dan verstrengd moet worden zodat sowieso illegaal wordt, is te extreem en een stropop. Je gaat daarin heel ver, en zegt dan dat je het 'vrij ver' vindt gaan. Natuurlijk. Je kunt ook zeggen dat dit niet goed is gegaan, en kijken naar hoe dat beter kan.

Bijvoorbeeld door externe controle daarop. Maar ook door meer bewustzijn (zoals door boeken) bij iedereen, dus niet door te zeggen 'pech, case closed en zwijg er nu over'. Door bepaalde codes misschien te herschrijven zodat ze meer rekening houden met het slachtoffer (nogmaals, we gaan er hier niet vanuit dat ze het verzonnen heeft, hè) of dat mensen die ooit dader zijn geweest -zelfs zonder dat te willen- daarop aangesproken kunnen worden. Dat er meer contactpunten komen en het niet zomaar de directie zelf is die voor de makkelijkste weg kan kiezen... Talloze mogelijkheden die beter zijn dan: pech, x% aangerande studentes is verwaarloosbaar, zo is het leven nu eenmaal.

 

[JanusDR]

Mja, als je die tekst leest (uit je citaat want meer kan ik niet zien), en uiteraard kunnen we niet achterhalen of dat werkelijk is hoe het is gegaan, dan is dat nu toch ook geen volmondige ja hé.

Dat is nogal een belangrijke nuance hé.

Misschien had Devos bepaalde signalen (glimlach, blik, feit dat ze over haar relatie begon, ...) geïnterpreteerd als iets 'meer'.
Raapt moed samen na een paar drankjes daar, en geeft haar een troostknuffel. Vrouw neemt hem ook vast (misschien als standaard reactie uit vriendelijkheid), Devos interpreteert dat als een bijkomend signaal en neemt haar steviger vast.
Hij wil wel zeker zijn van zijn stuk, zijn status indachtig, en vraagt expliciet toestemming om verder te gaan. Ze antwoordt ja.
In haar perceptie 'stamelt' ze ja.

Dat is vanuit zijn standpunt zelfs niet grijs.
Als je zoiets 100% wil vermijden, maak je beter direct een wet waarbij werkgevers het gewoon kunnen verbieden, zoals in de US.
Maar dat vind ik dus persoonlijk ver gaan.

 

[dee]

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250324_95456785

Ze voelt zich aangerand <> ze heeft gezegd "het is oké".
Ze mag zich zo voelen, maar het blijft toch een verhaal waarin het moeilijk is om in mee te gaan...

Dat zo'n relaties op de werkvloer, toch in een context van machtsverhoudingen, géén goed idee zijn, absoluut mee akkoord.
Alleen vind ik het vrij verkeerd om het woord "aanranding" of zelfs "ongewenste intimiteiten" in de mond te nemen, tenzij de vrouw ook verbaal of non-verbaal neen gezegd heeft. Ik lees hier een verhaal waarin ze verbaal zo goed als ja gezegd heeft, of hebt ik het mis?

Tenzij je de klok 20 jaar wil terug draaien en alles wat we geleerd hebben uit MeToo wil ontkennen.
Veel mensen zijn niet in staat om zich te verweren op het moment zelf. Het is pas achteraf het volledig doordringt dat ze mentaal geblokkeerd zijn geweest en dat er hiervan misbruik is gemaakt.
Maar ik vind het nog altijd raar dat niemand blijkbaar problemen heeft met seks zoekt in de werksfeer. Dit is nog altijd gebeurd op een feest van de universiteit, in de kantoren van de universiteit, tussen werknemers van de universiteit.
Hoeveel mensen hier zouden het leuk vinden dat hun vrouw/man morgen door elke man/vrouw op het werk benaderd wordt voor seks? Als ze nee zegt dan gaat hij/zij de volgende zoeken, indien ja dan jackpot?
Hoeveel mensen zouden het leuk vinden als ze morgen op het werk zijn, iemand hen omhelst (met de goedkeuring) en dan in u broek probeert te geraken?
Uw werk en de terreinen van het werk zijn er om ... te werken of zaken bij te wonen die daar betrekking tot hebben.
Het grootste probleem voor de universiteit hier is dat Devos een situatie heeft gecreëerd, op de unviersiteit, waarin mensen hun eigen niet meer veilig voelen. Dit door middelen die niets met zijn opdracht op de universiteit te maken had in zijn hoedanigheid van meerdere met voorbeeldfunctie.
Hun oplossing was dan om slachtoffers te verplaatsen? Zonder meer? Volgens Devos weet hij van geen klachten dus daar zijn ze het al niet aan gaan vragen.
Ik vind dat mensen hier toch heel laks mee omgaan.
Onze samenleving is er om de zwakkere te beschermen, niet de opportunisten.


ps: welzijn op het wet heeft op zich niets te maken met strafrecht. We moeten geen nieuwe wetten verzinnen.
Van Liefferinge heeft niet gezegd dat hij een misdaad heeft begaan naar wat ik lees. Anders had ze klacht ingediend bij de politie.
Het gaat over ongewenste intimiteiten en het gevoel aangerand te zijn geweest.
Dat is iets anders dan strafrechtelijke verkrachting.

 

[JanusDR]

Maar dan ga je wel van 2 dingen uit:
- Dat er geen gevolgen aan zijn verbonden vanuit de juiste redenen. Niet vanwege 'wegmoffelen' of 'zo gaat dat nu eenmaal' of 'Devos brengt te veel op' of 'als we dat laatje opentrekken, stopt het niet' of 'slechte reclame' of 'die vrouwtjes met hun gevoelens', of...
- Dat de vrouw op dit moment niet de waarheid spreekt en zich niet onder druk gezet voelde om dingen te doen die ze niet wou

Maar dat zijn toch altijd de valkuilen bij interpretatie?

Rector, decaan, vakgroep, externe dienst voor preventie Idewe, ...
Hoeveel moeten er nog bijkomend hun interpretatie geven volgens u?

En uit de elementen die we nu weten, zou ik alleszins ook geen voldoende geïnformeerde beslissing kunnen nemen en ofwel Devos te straffen ofwel te besluiten dat haar perceptie overdreven was.

 

[Loser]

Dat is nogal een belangrijke nuance hé.

Misschien had Devos bepaalde signalen (glimlach, blik, feit dat ze over haar relatie begon, ...) geïnterpreteerd als iets 'meer'.
Raapt moed samen na een paar drankjes daar, en geeft haar een troostknuffel. Vrouw neemt hem ook vast (misschien als standaard reactie uit vriendelijkheid), Devos interpreteert dat als een bijkomend signaal en neemt haar steviger vast.
Hij wil wel zeker zijn van zijn stuk, zijn status indachtig, en vraagt expliciet toestemming om verder te gaan. Ze antwoordt ja.
In haar perceptie 'stamelt' ze ja.

Dat is vanuit zijn standpunt zelfs niet grijs.
Als je zoiets 100% wil vermijden, maak je beter direct een wet waarbij werkgevers het gewoon kunnen verbieden, zoals in de US.
Maar dat vind ik dus persoonlijk ver gaan.

En als je denkt dat dat oké is als Devos, is een sensibilisatie duidelijk op zijn plek, want het resultaat is dat die vrouw zich aangerand voelt, en Devos is zich van geen kwaad bewust. Dan hoor je niet te zeggen: van geen kwaad bewust = geen kwaad gedaan. Maar van geen kwaad bewust = hoe kan ik ervoor zorgen dat dat niet nog eens gebeurt.

Edit: whew, die laatste post... ofwel moet hij bestraft worden, ofwel heeft ze overdreven? Opnieuw een zwartwitstelling en een overdrijving waar ik alvast geen van beide kanten noodzakelijk onderschrijf.

 

[JanusDR]

Maar ik vind het nog altijd raar dat niemand blijkbaar problemen heeft met seks zoekt in de werksfeer. Dit is nog altijd gebeurd op een feest van de universiteit, in de kantoren van de universiteit, tussen werknemers van de universiteit.
Hoeveel mensen hier zouden het leuk vinden dat hun vrouw/man morgen door elke man/vrouw op het werk benaderd wordt voor seks? Als ze nee zegt dan gaat hij/zij de volgende zoeken, indien ja dan jackpot?
Hoeveel mensen zouden het leuk vinden als ze morgen op het werk zijn, iemand hen omhelst (met de goedkeuring) en dan in u broek probeert te geraken?
Uw werk en de terreinen van het werk zijn er om ... te werken of zaken bij te wonen die daar betrekking tot hebben.

Dat lijkt voor u iets uitzonderlijk of vreemd?

Ik weet niet in welke sector jij werkt, maar in nogal wat (subsegmenten van) sectoren wordt er onder collega's rondgedjoeft dat het geen naam heeft.

 

[dee]

Dat lijkt voor u iets uitzonderlijk of vreemd?

Ik weet niet in welke sector jij werkt, maar in nogal wat (subsegmenten van) sectoren wordt er onder collega's rondgedjoeft dat het geen naam heeft.

Dat maakt het nog altijd niet normaal of gewenst.
Je ontwijkt hiermee ook de vraag.

 

[JanusDR]

En als je denkt dat dat oké is als Devos, is een sensibilisatie duidelijk op zijn plek, want het resultaat is dat die vrouw zich aangerand voelt, en Devos is zich van geen kwaad bewust. Dan hoor je niet te zeggen: van geen kwaad bewust = geen kwaad gedaan. Maar van geen kwaad bewust = hoe kan ik ervoor zorgen dat dat niet nog eens gebeurt.

Misschien is dit in zijn carrière al 2x gebeurd, met leuke herinnering voor beide partijen?
En dit was de 3de keer, waarbij iemand haar gevoelens op een verkeerd geïnterpreteerde manier naar buiten brengt (neemt hem vast en zegt ja, terwijl ze innerlijk 'nee' bedoelt).
Moet hij dan sowieso zijn gevoelens als privépersoon opzij zetten, altijd?
Misschien, dat is eerder de discussie denk ik.

Edit: whew, die laatste post... ofwel moet hij bestraft worden, ofwel heeft ze overdreven? Opnieuw een zwartwitstelling en een overdrijving waar ik alvast geen van beide kanten noodzakelijk onderschrijf.

Misschien is dat verkeerd uitgedrukt.
Wat ik bedoel is dat haar gevoelens op dat moment echt kunnen zijn, maar weinig of niet te detecteren in de perceptie van 'de gewone mens'.

 

[JanusDR]

Dat maakt het nog altijd niet normaal of gewenst..

Het is niet strafbaar, het wordt veel gedaan, en gebeurt uit vrije wil bij de betrokkenen?
Dan kan het als normaal en gewenst beschouwd worden denk ik.