Het lijkt tegenwoordig wel alsof we om de oren geslagen worden met zogenaamde soulslike-spellen en de invloed van FromSoftware op het genre van de actie-RPG's valt moeilijk te ontkennen. Steeds meer ontwikkelaars proberen hun eigen draai te geven aan de formule, maar het blijkt verdomd moeilijk te zijn om de grootsheid van FromSoftware te evenaren. Wie al eens een Dark Souls, Bloodborne of Elden Ring heeft gespeeld, weet dat deze spellen iets bijzonders hebben dat moeilijk te imiteren valt. Het spel moet al echt een eigen smoel hebben om niet als flauw afkooksel beschouwd te worden.
Soms kan je echter stellen dat imitatie de meest oprechte vorm van vleierij is en met deze gedachtegang ging ik aan de slag met Bleak Faith: Forsaken, een nieuwe game van een kleine studio uit Cyprus die bestaat uit slechts drie ontwikkelaars. Zij schotelen ons namelijk een ervaring voor die naar mijn inziens het dichtst aanleunt bij wat de originele Dark Souls te bieden had in vergelijking met andere soulslike-spellen. Dit wilt natuurlijk niet zeggen dat het spel niet zonder zijn eigen kwaaltjes is.
Waarom het zo makkelijk is om de vergelijking te maken met Dark Souls, is doordat het leveldesign in Bleak Faith: Forsaken zeer gelijkaardig is. Er is een enorme verbondenheid tussen de verschillende gebieden en net zoals je in Dark Souls het Firelink Shrine het, heb je hier Block 6174, dat fungeert als een centrale hub. Het spel houdt ook zelden je hand vast en laat je zelf je weg zoeken doorheen deze wereld. Op deze manier roept dit spel hetzelfde gevoel op als wanneer je voor de eerste keer de wereld van Dark Souls verkende. Denk aan wanneer je doorheen een gebied loopt om via een lift terug in de centrale hub terecht te komen en je een "ahaa" gevoel hebt, of wanneer je ergens terechtkomt waar je eigenlijk nog niet hoort te zijn en een vijand je zwaar op je dak geeft. Bleak Faith: Forsaken verwacht echt dat je als speler elk hoekje uitkamt en zonder roadmap of walkthroughs is het eigenlijk makkelijk om verloren te lopen (al is er gelukkig wel een hulpmiddel dat je helpt om te navigeren doorheen deze wereld in de vorm van rode lichten).
De wereld van het spel is trouwens de grootste aandachtstrekker. Net zoals Dark Souls vaak gelinkt wordt aan de manga Berserk, lijkt ook Bleak Faith: Forsaken inspiratie te putten uit een andere iconische manga, namelijk Blame! Wie deze manga heeft gelezen, zal al snel het gevoel krijgen dat de Omnistructure is gebaseerd op The City, met zijn mengelmoes van stijlen, chaotische structuur, enorme uitzichten en transhumanistische inwoners. Het leveldesign is werkelijk imposant en de schaal van de wereld is ongezien in het genre. Zeker voor een studio van slechts drie ontwikkelaars is dit indrukwekkend. Al brengt het ook enkele caveats met zich mee. De omgevingen zijn immers vaak grauw, duister en miserabel. Door de enorme schaal van de wereld zal je daarnaast ook regelmatig getrakteerd worden op ellenlange trappen, liften of gangen. Zij vergroten de indruk die je krijgt van de schaal van het spel, maar kunnen uiteraard ook vervelend worden om te doorkruisen, zeker wanneer je sterft en je toch vanaf het vorige checkpoint kan herbeginnen.
Als we kijken naar de gevechten, dan leunen deze ook nauwer aan bij de trage gameplay van Dark Souls dan de snellere soulslike-titels die we vandaag voorgeschoteld krijgen. Het vechten zelf voelt helaas niet echt verfijnd aan en de controls missen wat responsiviteit, wat de gevechten natuurlijk niet ten goede komt. Gelukkig is dit niet de meest uitdagende soulslike. De meeste vijanden zijn redelijk traag en hebben makkelijk herkenbare aanvalspatronen, waardoor het spel voor veteranen van het genre geen al te grote struikelblokken zal bevatten. Het spel bevat zelfs een van de meest gekende mechanismes uit het genre niet, je verliest immers je ervaringspunten niet als je sterft. Buiten de gevechten worden je bruikbare healing potions ook steeds aangevuld tot het maximum. En in plaats van klassen, krijg je hier een uniek perksysteem waarbij je gaandeweg sterke perks vrijspeelt voor je personage en die je toelaten te specializeren in een bepaalde speelstijl. Samen met een hele hoop wapens en harnassen, krijg je als speler ook hier dus heel wat vrijheid om je personage aan te passen naar je eigen speelstijl.
Soms kan je echter stellen dat imitatie de meest oprechte vorm van vleierij is en met deze gedachtegang ging ik aan de slag met Bleak Faith: Forsaken, een nieuwe game van een kleine studio uit Cyprus die bestaat uit slechts drie ontwikkelaars. Zij schotelen ons namelijk een ervaring voor die naar mijn inziens het dichtst aanleunt bij wat de originele Dark Souls te bieden had in vergelijking met andere soulslike-spellen. Dit wilt natuurlijk niet zeggen dat het spel niet zonder zijn eigen kwaaltjes is.
Imposante wereld
Blaik Faith: Forsaken speelt zich af in de Omnistructure, een reusachtige en immer groeiende stad waar een corrupterende anomalie ervoor zorgt dat de grenzen van tijd en realiteit vervagen. In deze wereld ontwaak jij als een naamloos personage en probeer je een weg te banen doorheen deze gevaarlijke wereld. Op een gegeven moment kom je de Handler tegen, een A.I.-personage dat jouw doel toelicht: de anomalie kan hersteld worden door twee punten in de stad te hercalibreren. Maar niets is zo simpel als het lijkt natuurlijk, zeker als je de ware toedacht achter de geschiedenis van de Omnistructure ontdekt. En uiteraard zal je dit verhaal grotendeels zelf in elkaar moeten puzzelen aan de hand van logs, beschrijvingen op items en de sporadische NPC's die je tegenkomt.Waarom het zo makkelijk is om de vergelijking te maken met Dark Souls, is doordat het leveldesign in Bleak Faith: Forsaken zeer gelijkaardig is. Er is een enorme verbondenheid tussen de verschillende gebieden en net zoals je in Dark Souls het Firelink Shrine het, heb je hier Block 6174, dat fungeert als een centrale hub. Het spel houdt ook zelden je hand vast en laat je zelf je weg zoeken doorheen deze wereld. Op deze manier roept dit spel hetzelfde gevoel op als wanneer je voor de eerste keer de wereld van Dark Souls verkende. Denk aan wanneer je doorheen een gebied loopt om via een lift terug in de centrale hub terecht te komen en je een "ahaa" gevoel hebt, of wanneer je ergens terechtkomt waar je eigenlijk nog niet hoort te zijn en een vijand je zwaar op je dak geeft. Bleak Faith: Forsaken verwacht echt dat je als speler elk hoekje uitkamt en zonder roadmap of walkthroughs is het eigenlijk makkelijk om verloren te lopen (al is er gelukkig wel een hulpmiddel dat je helpt om te navigeren doorheen deze wereld in de vorm van rode lichten).
Het leveldesign is werkelijk imposant en de schaal van de wereld is ongezien in het genre.
De wereld van het spel is trouwens de grootste aandachtstrekker. Net zoals Dark Souls vaak gelinkt wordt aan de manga Berserk, lijkt ook Bleak Faith: Forsaken inspiratie te putten uit een andere iconische manga, namelijk Blame! Wie deze manga heeft gelezen, zal al snel het gevoel krijgen dat de Omnistructure is gebaseerd op The City, met zijn mengelmoes van stijlen, chaotische structuur, enorme uitzichten en transhumanistische inwoners. Het leveldesign is werkelijk imposant en de schaal van de wereld is ongezien in het genre. Zeker voor een studio van slechts drie ontwikkelaars is dit indrukwekkend. Al brengt het ook enkele caveats met zich mee. De omgevingen zijn immers vaak grauw, duister en miserabel. Door de enorme schaal van de wereld zal je daarnaast ook regelmatig getrakteerd worden op ellenlange trappen, liften of gangen. Zij vergroten de indruk die je krijgt van de schaal van het spel, maar kunnen uiteraard ook vervelend worden om te doorkruisen, zeker wanneer je sterft en je toch vanaf het vorige checkpoint kan herbeginnen.
Ruwe diamant
Als je echter een spel verwacht dat dezelfde kwaliteit heeft te bieden als de spellen van FromSoftware, dan zal je helaas bedrogen uitkomen. Het kleinere budget en de beperkte ervaring van de makers laten zich al snel voelen. De graphics zijn zeker goed, maar visueel kan het toch niet op tegen bijvoorbeeld Elden Ring, Lies of P of Lords of the Fallen. Het spel heeft ook een soort van lelijkheid, die eigenlijk wel past bij de sfeer van het spel. Op PlayStation 5 heeft het spel ook wel last van framedrops, ongeacht of er veel actie op het scherm is of niet. Daarnaast lijken ook de user interface en de menu's zo uit computerspel uit de jaren negentig ontsnapt te zijn. Waar ik wel lovend over ben, is de soundtrack van het spel. De kille en sporadisch dreunende muziek ondersteunt perfect de desolate en misantropische sfeer van het spel. Daarnaast vind ik het ook leuk te ontdekken dat het spel verschillende renderingstijlen heeft en zo kan je bijvoorbeeld kiezen voor een cel shading of een pixelart-achtige stijl of zelfs een stijl die de wereld onderdompelt in duisternis of overgiet met mist.Als we kijken naar de gevechten, dan leunen deze ook nauwer aan bij de trage gameplay van Dark Souls dan de snellere soulslike-titels die we vandaag voorgeschoteld krijgen. Het vechten zelf voelt helaas niet echt verfijnd aan en de controls missen wat responsiviteit, wat de gevechten natuurlijk niet ten goede komt. Gelukkig is dit niet de meest uitdagende soulslike. De meeste vijanden zijn redelijk traag en hebben makkelijk herkenbare aanvalspatronen, waardoor het spel voor veteranen van het genre geen al te grote struikelblokken zal bevatten. Het spel bevat zelfs een van de meest gekende mechanismes uit het genre niet, je verliest immers je ervaringspunten niet als je sterft. Buiten de gevechten worden je bruikbare healing potions ook steeds aangevuld tot het maximum. En in plaats van klassen, krijg je hier een uniek perksysteem waarbij je gaandeweg sterke perks vrijspeelt voor je personage en die je toelaten te specializeren in een bepaalde speelstijl. Samen met een hele hoop wapens en harnassen, krijg je als speler ook hier dus heel wat vrijheid om je personage aan te passen naar je eigen speelstijl.
Conclusie
Bleak Faith: Forsaken is een gedurfde onderneming van een driekoppig team in een genre dat vandaag de dag stilaan verzadigd lijkt te geraken. Het spel kan zich niet meten met de titanen van het soulslike-genre, maar probeert zichzelf te onderscheiden met zijn wereld en het leveldesign. Hoewel de gameplay zeer klungelig aanvoelt, keerde ik toch steeds terug naar het spel doordat het diezelfde aantrekkingskracht heeft als de spellen van FromSoftware, namelijk ontdekken wat er verborgen ligt achter het hoekje of wat er je te wachten staat achter die ene gesloten deur.
Pro
- Leveldesign
- Muziek
- Atmosfeer
- Verschillende renderingstijlen mogelijk
Con
- Controls
- Gevechten zijn niet top
- Schaal van de wereld soms wat te groot
6.5
Over
Beschikbaar vanaf
6 augustus 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- RPG
Ontwikkelaar
- Archangel Studios
Uitgever
- Archangel Studios
- Perp Games
