Ze kan goed zingen maar haar muziek is ongenuanceerde tiener schreeuwmuziek die volgens mij niet lang gaat overleven. Beetje Xink/M-Kids etcetera. Nu populair maar geen longevity, wat sowieso moeilijk is als Belgische artiest. Zo een Milo kon ik ook niet luchten maar zijn muziek had wel iets meer gravitas en kon ik langer zien overleven. Maar die is ook half vergeten intussen heb ik de indruk.
Yungblud, die gaat zijn voetafdruk hebben achtergelaten op zijn selecte publiek, zonder twijfel. Maar als ik rondkijk wie ik ken die er graag naar luistert... Een 30-jarige kennis die naar elk concert op de frontijn gaat staan in de hoop dat hij haar ziet en mee backstage neemt. Letterlijk echt dat. Maar verder niemand van de liefhebbers van old school rock die ik ken die zijn platen vrijwillig opzetten, terwijl hij de laatste maanden in de media wordt gepushed als de opvolger van Ozzie, kroonprins van moderne rock etc... Heeft hij al een nummer waarvan ik denk dat die in de afrekening top 100 gaat blijven staan ooit? Neen, totaal niet. Die knul heeft wel wat uitstraling en charisma maar ik zie nog niets onsterfelijks. Dit is meer Panic At The Disco dan Pearl Jam voorlopig.
Dat laatste nummer dat in alle ads van hem komt op social media bijvoorbeeld. Ik las ergens dat het een moderne Bohemian Rhapsody was. Fucking hell, waanzinnig kattegejank gewoon. Schreeuwerig en opzichtig maar ik mis content. Is dat de disconnect die ik inmiddels als 35-jarige heb ontwikkeld met 'de jeugd'? Ik weet het niet, Een Sam Fender zit tussen mij en Yungblud in en die zijn muziek vind ik fenomenaal., net als eigenlijk alle muziekliefhebbers die ik ken Prachtige teksten, soms zacht en soms oorverdovend luid. Ballads, zachte kampvuurdeuntjes én ook zuivere rock.
Gaf wel een best cool concertje op de Black Sabbath uitzwaaier, dus hij kan wél performen. Zijn eigen nummers zijn gewoon platte vijgen.
