Zijn vrienden komen vervolgens tussen en proberen de Vooruit-voorzitter mee huiswaarts te nemen:
“Leg het tegen ons uit, Conner. Kom, we zijn hier weg.”
Rousseau: “Respect voor die mannen hé. Allez, ze worden goed betaald.” (over de aanwezige agenten).
Vriend van Conner: “Gij verdient 8.000 euro per maand hé Conner.”
Rousseau: “Meer. Ik ben voorzitter.” (Elders in het gesprek noemt hij zichzelf ook nog de ‘oppersos’.)
(...)
Na een gesprekje waarin hij zijn loon opsomt, herhaalt een vriend dat ze beter vertrekken.
“Ik denk dat ge hier nu weg moet.”
Waarna het gesprek opnieuw hervat over een gesneuvelde spiegel aan het café. “Het enige wat gulder vanavond moeten doen hebt.”
Vriend tegen Rousseau: “Zijt gij nu helemaal aan het toeten?” (...)
Vriendin tegen Rousseau: “Och jongen, ga gewoon weg.”
Vrienden daarop tegen de agenten: “Wat kost het om Conner vier dagen in de bak te steken?”
Waarop Rousseau antwoordt: “Ge moet dat eens een keer proberen, proberen om mij in de cel te steken. Het gaat uw beste dag niet zijn.”
Het gesprek eindigt met een bedankje van de vriendin jegens de agenten.
Waarop Rousseau nog een laatste keer het woord neemt en zich op volgende manier uitdrukt. “Als ge afgezogen wilt worden moet ge bij haar zijn. Ik ga naar huis.”
