Als liberaal verdiep ik mij al jaren in het begrip vrijheid. De kans dat uw interpretatie van vrijheid problematisch is, is bijgevolg een pak hoger. En dat blijkt al onmiddellijk uit uw post:
"Als liberaal" post ge hier vooral heel veel niet-liberale zaken, al jarenlang. Een echte Open VLD'er!
Nu ik ga niet heel die post weer in stukjes kappen ifv de leesbaarheid maar ik antwoord er wel op:
1) Gij spreekt over vrijheid, maar telkens wanneer iemand anders die vrijheid benut—zoals bij een staking—dan is dat plots geen vrijheid meer, maar een hypotheek op de maatschappij. Alsof vrijheid enkel bestaat wanneer het uw leven vergemakkelijkt, maar niet wanneer anderen er gebruik van maken om hun situatie te verbeteren. Dat is geen vrijheid, dat is een claim op andermans gehoorzaamheid.
Ge klaagt dat stakingen u geld kosten. Dat ge loonverlies hebt door hun acties. Maar ondertussen klaagt ge over het “geldverlies” van de stakers zelf en noemt ge dat een legitieme reden om ze te bekritiseren.
Wat is het nu??? Ofwel is economische schade een legitieme reden om actie te voeren, en dan mogen stakers zich ook verzetten tegen het afnemen van hun rechten. Ofwel is economische schade gewoon een gevolg van vrijheid en dan moet ge uw eigen ongemak ook niet als argument gebruiken. Maar gij wilt het in beide richtingen laten werken: uw verlies is een onrecht, hun verlies is een normale correctie.
Dat is geen pleidooi voor vrijheid. Dat is een pleidooi voor uw eigen comfort ten koste van andermans strijd.
2) Gij haalt aan dat gij niet wilt dat de wereld zich naar uw wensen moet vormen, maar ge klaagt wel aan dat stakingen uw plannen doorkruisen. Ge moogt vrij uw situatie aanpassen, ge moogt elders werk zoeken, ge moogt zelfs verhuizen als ge denkt dat het hier onhoudbaar is. Maar neen, in plaats daarvan kiest ge ervoor om te blijven, terwijl ge tegelijkertijd fulmineert tegen het systeem waar ge deel van blijft uitmaken.
Als stakingen zo'n onhoudbare hypotheek leggen op de maatschappij, waarom blijft ge dan investeren in diezelfde maatschappij? Waarom blijft ge meedoen aan een systeem waarvan ge beweert dat het de volgende generaties ruïneert? Omdat ge weet dat ge er de vruchten van plukt. Ge geniet van de stabiliteit die net door die sociale rechten—verworven door stakingen—is opgebouwd, terwijl ge doet alsof ge de grote strijder zijt die voor ware vrijheid strijdt.
Dat is een luxeprobleem, Mac. En dat beseft ge zelf ook.
3) Ge noemt de stakers een nieuwe aristocratie. Mensen die hun privileges verdedigen ten koste van de samenleving. Gij focust u op de ambtenaar die voor zijn pensioen strijdt, maar niet op de (kleine) zelfstandigheden die onlangs redelijk royaal zijn beloond en waarvoor de OESO ons op de vingers heeft getikt want dat past niet binnen het frame. Gij haalt uit naar de spoormannen die een staking inzetten, maar niet naar de industrieën die elk jaar miljarden subsidies incasseren zonder voorwaarden. Gij hebt geen probleem met privileges, zolang het maar niet de werkmens is die ze afdwingt.
En dat is de paradox: gij zijt boos op de verkeerde groep. Gij zijt niet de revolutionair, gij zijt de verdediger van de status quo!
Dat ge klaagt over hun grieven vanuit het perspectief dat ze betaald worden door de overheid, daar kan ik nog inkomen, maar het hier puur gaan beredeneren vanuit een vrijheidsprincipe is echt gewoon niet haalbaar.
