Stoppen (minderen) met alcohol
- Onderwerp starter Mormel
- Startdatum
Mormel
Member
To trapt af.
Misschien is het volgende moeilijk te geloven voor de jongere garde, zelf van begintachtig.
Eerste keer in contact gekomen met alcohol toen ik een jaar of zeven/acht was. Vader maakte zelf wijn en ik hielp hem bij het proeven en overhevelen in flessen. Was twaalf toen ik de eerste keer dronken was, jubileum van kennissen. Middelbare school was voor mij de grote overgang van dorp naar stad, kon de druktetotaal niet aan wat gepaard ging met lopen naar wc om te braken, flauwvallen, etc. Rond mijn vijftiende na school op café beginnen gaan en drinken zodat ik een latere bus kon nemen zonderschoolkinderen. Tegen dat ik zeventien was betekende dit ook kroegbezoeken voor de lesuren, 's middags en nog een 's avonds gewoon om die schoolperiode door te komen, tijdens het weekend of vakantiedronk ik niets tenzij ik uitging.
Ondertussen ben ik 43,speelt alcohol al dertig jaar een rol in mijn leven en ben ik al ruimtwintig jaar psychiatrisch patiënt (diagnoses: bipolair, persoonlijkheidsstoornis NA, ass). Werk al vijf jaar niet meer.
Onlangs de zoveelste poging ondernomen om te stoppen met drinken. Heb twee weken niet gedronken, noch gerookt (gewoon tabak), vandaag heel neerslachtig en weer voor het bijl gegaan, dus nu rokend en drinkend terwijl ik dit schrijf. Morgen terug starten van nul.
Zijn er hier misschien mensen die het traject gedaan hebben en die kunnenzeggen hoe lang die depressieve klachten blijven eens je stopt met drinken? Het stoppen zelf ging bij mij redelijk vlot, amper cravingen geen ontwenningsverschijnselen, alleen zat er een grote fluctuatie op de dagen. De impact op gezondheid speelt bij mij geen rol, ik leef omdat het moet, het is louter omdat het financieel niet meer draagbaar is dat ik compleet zou stoppen met zowel drinken als roken.
Misschien is het volgende moeilijk te geloven voor de jongere garde, zelf van begintachtig.
Eerste keer in contact gekomen met alcohol toen ik een jaar of zeven/acht was. Vader maakte zelf wijn en ik hielp hem bij het proeven en overhevelen in flessen. Was twaalf toen ik de eerste keer dronken was, jubileum van kennissen. Middelbare school was voor mij de grote overgang van dorp naar stad, kon de druktetotaal niet aan wat gepaard ging met lopen naar wc om te braken, flauwvallen, etc. Rond mijn vijftiende na school op café beginnen gaan en drinken zodat ik een latere bus kon nemen zonderschoolkinderen. Tegen dat ik zeventien was betekende dit ook kroegbezoeken voor de lesuren, 's middags en nog een 's avonds gewoon om die schoolperiode door te komen, tijdens het weekend of vakantiedronk ik niets tenzij ik uitging.
Ondertussen ben ik 43,speelt alcohol al dertig jaar een rol in mijn leven en ben ik al ruimtwintig jaar psychiatrisch patiënt (diagnoses: bipolair, persoonlijkheidsstoornis NA, ass). Werk al vijf jaar niet meer.
Onlangs de zoveelste poging ondernomen om te stoppen met drinken. Heb twee weken niet gedronken, noch gerookt (gewoon tabak), vandaag heel neerslachtig en weer voor het bijl gegaan, dus nu rokend en drinkend terwijl ik dit schrijf. Morgen terug starten van nul.
Zijn er hier misschien mensen die het traject gedaan hebben en die kunnenzeggen hoe lang die depressieve klachten blijven eens je stopt met drinken? Het stoppen zelf ging bij mij redelijk vlot, amper cravingen geen ontwenningsverschijnselen, alleen zat er een grote fluctuatie op de dagen. De impact op gezondheid speelt bij mij geen rol, ik leef omdat het moet, het is louter omdat het financieel niet meer draagbaar is dat ik compleet zou stoppen met zowel drinken als roken.
Avondland
Well-known member
Als alcohol je leven domineert zou ik er niet mee minderen maar ermee stoppen, want het is een demon waartegen je vecht. In jouw geval lijkt (psychologische) hulp me wel noodzakelijk.
Ik drink graag maar heb wel zelfbeheersing en ik voel niet de drang om continu te willen drinken.
Ik drink graag maar heb wel zelfbeheersing en ik voel niet de drang om continu te willen drinken.
Het is hierboven inderdaad al aangehaald; professionele hulp in de vorm van begeleiding, psycholoog kan helpen.
Drank lijkt eerder een middel tot omgaan met andere dingen in je leven dan een oorzaak waardoor dingen mislopen of minder goed gaan. Dus ik zou eerst proberen wat zicht te krijgen op enkele innerlijke demonen.
Drank lijkt eerder een middel tot omgaan met andere dingen in je leven dan een oorzaak waardoor dingen mislopen of minder goed gaan. Dus ik zou eerst proberen wat zicht te krijgen op enkele innerlijke demonen.
Er staat onderaan de eerste pagina van dit subforum een thread met de titel "verslavingen". Ik denk dat je daar moet zoeken.
willydrama
Well-known member
Periode volledig gestopt en daarna occasionele drinker geworden maar je moet ook met overtuiging kunnen weigeren in sociale situaties, een maat terugzien die het gezellig maakt met pint en peuk, ga er maar tegenin. Avond alleen Netflixen en de frigo roept, dan moet je in de bovenkamer verbinden naar de kater die komt. Ik heb het nooit meer in huis.
Mormel
Member
Verbinden met de kater die komt is mooi en wens je het allerbeste, bij mij zijn de momenten dat ik drink de enige momenten die de gevoelloosheid doorbreken, een moment dat er iets meer is dan dit zombiebestaan.
Mormel
Member
Om aan te geven dat ik deze niet negeer. Ben al ruim twintig jaar psychiatrisch patiënt. Heb al vele psychiaters en psychologen gezien, pomp me ook dagelijks vol met anti-psychotica en antidepressiva.
Er is een moment van ruim tien jaar geweest dat het beter was, toen draaide ik zowat 60 à 70 uren op mijn betaald werk en deed ik een verbouwing daarnaast, er was gewoon geen tijd om te denken toen.
Mormel
Member
Ja, de motivatie is puur financieel. Mocht er morgen een miljoen op mijn rekening staan, ik zou er totaal niet mee bezig zijn want ik heb geen kinderen en geen verlangen zo lang mogelijk te leven.
Recent heb ik het essay gelezen Optimisme zonder hoop en dat sluit redelijk goed aan bij mijn gedachtengoed dat ik al ruim dertig jaar heb. Ben zeer fatalistisch als ik naar de wereld om mij kijk en zie geen reden om deze ondergang nuchter aan te zien. Let wel, dit betekend niet dat ik mij compleet afzijdig hou: ik ga elke week (soms meermaals) het zwerfvuil ruimen, heb mijn huis toekomst bestendig verbouwd, ben politiek actief en help mensen waar ik kan.
Zelf drink ik geen alcohol, wel in mijn tienerjaren gedaan.
Vond de smaak van alcohol gewoon niet lekker dus waarom zou ik het dan nog drinken?
Heb je al steungroepen opgezocht?
Vond de smaak van alcohol gewoon niet lekker dus waarom zou ik het dan nog drinken?
Heb je al steungroepen opgezocht?
Ik ken uw levenspad natuurlijk niet, maar is hulp zoeken om meer levensvreugde te krijgen (anders in het leven te gaan staan) geen optie? Ik heb gelukkig geen echte verslavingen, dus misschien ben ik mis, maar ik denk dat de motivatie "financieel" niet genoeg gaat zijn om u hier vanaf te helpen. Misschien is dat iets wat je moet aanpakken en daarna het alcoholgebruik?
Mormel
Member
Nog nooit gedaan. Denk vooral omdat ik gedachten heb dat daar vooral mensen zitten die zich slachtoffer voelen; drank als ziekte etc.
Mormel
Member
Dit gaat voorlopig het laatste zijn waar ik op reageer, want het was niet mijn bedoeling om een topic om mij te maken.
Welke levensvreugde? Onze wereld nadert zijn einde, ons leven is een opeenstapeling van gevoelens waarvan we verlost worden eens we sterven. Waar moet je in hemelsnaam naar streven? Dagelijks opstaan met de wekker om vanaf acht tot vijf te werken, even rusten in het weekend en uitkijken naar je vakantie, gedurende veertig jaar, om te beseffen dat je vooral arbeid hebt verricht voor iemand anders en niet de arbeid die je zou verrichten mocht je de vrijheid hebben? Misschien een pensioen en enkele jaren die je vrij kunt spenderen, misschien een kind wier opvoeding je waarschijnlijk verprutst?
Je bevestigt eigenlijk gewoon exact mijn punt.
derp
Well-known member
Voelen we ons niet allemaal een beetje zo met momenten? Mijn tijd op aarde is kort en uiterlijk irrelevant, net als mijn dromen en wensen.
Het is moeilijk om advies te geven aan iemand die al decennia lang professioneel omkaderd wordt, er zullen niet veel dingen zijn die ge nog niet hebt gehoord. Persoonlijk kan ik er wel deugd van hebben van een tijd lang gezond te leven (niet roken/drinken, veel sporten) maar ik passeer ook regelmatig langs het hedonismestation omdat ik uiteindelijk geen reden zie om dat niet te doen, op tijd en stond.
Ik verwacht niet dat depressieve gedachten zullen verdwijnen als ge stopt met drinken, en het verlangen zal regelmatig de kop blijven opsteken. De mechanismen die ge ontwikkelt om om te gaan met die gevoelens kunnen vaak wel veel verrijkender zijn dan drinken om te vergeten (en het klinkt toch wel alsof dat is wat ge doet). Daar zit de kracht en daar zit de schoonheid. Ik denk dat het wel kan helpen om een waardig plan B te hebben. Bij mij is dat muziek spelen en houtbewerking en sport. Als ik ‘s avonds goesting heb om te zuipen en mezelf een waardig alternatief bieden waarvan ik weet dat ik er ultiem een beter gevoel aan overhou dan is de drang om een fles te kraken een stuk kleiner.
Met uw achtergrond klinkt het ook alsof ge moeite hebt met reguleren, kan daar natuurlijk weinig over zeggen maar het is niet voor iedereen weggelegd om te temporiseren met drank.
Proto
Well-known member
Ik heb ondertussen sinds kerstmis geen druppel meer aangeraakt. Daarvoor dronk ik best wel wat, niets problematisch natuurlijk. Maar zelfs gewoon thuis in het weekend dronk ik eigenlijk altijd wel wat zware bieren 's avonds.
Ik heb mezelf niet verboden om alcohol te drinken. Maar sinds ik naar de fitness ga, merk ik wat een effect dat eigenlijk op mijn lichaam heeft. Zelfs maar na een klein beetje alcohol, was ik geen klop waard in de fitness. Het verschil tussen niet drinken en wel drinken was bij mij echt enorm. Het was dan een hele sessie compleet afzien, om eigenlijk toch gewoon een minderwaardige training af te leveren. En dat was het gewoon niet meer waard. Ik train ondertussen 4 dagen in de week, en mijn beste sessies liggen op zaterdag en zondag, dus dat komt er nu op neer dat ik eigenlijk echt geen zin meer heb om dan alcohol te drinken.
Ik denk dat dat ook de enige manier is om er op een goeie manier mee te stoppen, als je echt een goede reden hebt, die je fysiek ook kan voelen. Na een tijdje neemt die zin om te drinken ook gewoon af. En als ik nu zatte maten ergens op een feestje zie rondwaggelen en hoor lallen, dan begint mijn maag eigenlijk zelf te draaien
De eerste keren dat ik op stap ging, wel zo wat opmerkingen/bijna veroontwaardigde reacties gehad. Ergens wel begrijpelijk, want ik dronk gewoon ook veel en graag. Maar ondertussen is iedereen dat wel gewend en bestellen ze zonder problemen een frisdrank voor me als er een rondje gegeven wordt, of raden ze zelfs 0% biertjes aan die ze zelf eens een keer geproefd hebben.
Binnenkort is het graspop, en dan heb ik me wel voorgenomen om me nog eens een keer te laten gaan. Dat zijn sowieso 4 aaneengesloten dagen waarop ik toch niet naar de fitness kan. Maar eerlijk gezegd weet ik niet of het drinken me dan nog wel gaat bevallen. Voor hetzelfde geld schakel ik snel weer over op frisdrank. We zien wel.
Ik heb mezelf niet verboden om alcohol te drinken. Maar sinds ik naar de fitness ga, merk ik wat een effect dat eigenlijk op mijn lichaam heeft. Zelfs maar na een klein beetje alcohol, was ik geen klop waard in de fitness. Het verschil tussen niet drinken en wel drinken was bij mij echt enorm. Het was dan een hele sessie compleet afzien, om eigenlijk toch gewoon een minderwaardige training af te leveren. En dat was het gewoon niet meer waard. Ik train ondertussen 4 dagen in de week, en mijn beste sessies liggen op zaterdag en zondag, dus dat komt er nu op neer dat ik eigenlijk echt geen zin meer heb om dan alcohol te drinken.
Ik denk dat dat ook de enige manier is om er op een goeie manier mee te stoppen, als je echt een goede reden hebt, die je fysiek ook kan voelen. Na een tijdje neemt die zin om te drinken ook gewoon af. En als ik nu zatte maten ergens op een feestje zie rondwaggelen en hoor lallen, dan begint mijn maag eigenlijk zelf te draaien
De eerste keren dat ik op stap ging, wel zo wat opmerkingen/bijna veroontwaardigde reacties gehad. Ergens wel begrijpelijk, want ik dronk gewoon ook veel en graag. Maar ondertussen is iedereen dat wel gewend en bestellen ze zonder problemen een frisdrank voor me als er een rondje gegeven wordt, of raden ze zelfs 0% biertjes aan die ze zelf eens een keer geproefd hebben.
Binnenkort is het graspop, en dan heb ik me wel voorgenomen om me nog eens een keer te laten gaan. Dat zijn sowieso 4 aaneengesloten dagen waarop ik toch niet naar de fitness kan. Maar eerlijk gezegd weet ik niet of het drinken me dan nog wel gaat bevallen. Voor hetzelfde geld schakel ik snel weer over op frisdrank. We zien wel.
