To Streamz or not to Streamz: gezien op Streamz in december

Streamz is een Vlaamse streamingdienst die niet alleen Vlaamse, maar ook (inter)nationale series en films bevat. Streamz biedt drie abonnementsvormen aan afhankelijk van je voorkeuren (met of zonder reclame, recente blockbusters, het aantal kijkprofielen, het aantal schermen waarop je tegelijk kan kijken, downloaden, …).

Hieronder volgt een overzicht van de films en series die onze redacteurs vorige maand bekeken op Streamz.

1737387206765.png

Joeri​

Onder Vuur

De dagen worden steeds donkerder en guurder, dus ideale weersomstandigheden om buiten te lopen zijn het niet. Dat zorgt ervoor dat ik tijdens de herfst- en wintermaanden wat meer game, bordspellen speel of naar tv kijk en ook Streamz draait tegenwoordig overuren. Deze keer hadden mijn twee kinderen een voorstel: Onder Vuur. Zo gezegd, zo gedaan. We knalden alle drie de seizoenen er in iets meer dan twee weken door, zo verknocht waren we allen aan de serie waarin het leven gevolgd wordt van een bende brandweermannen en -vrouwen in een post te Oostende. Gedurende de drie seizoenen is er wat verloop van personages, maar enkelen, waaronder Louis Talpe en Wouter Bruneel, blijven alle seizoenen present.

De fictiereeks Onder Vuur, die ook te bekijken was op VRT 1, toont je niet enkel hoe het is als lid van de brandweer. Hoewel er medische interventies zijn, er branden geblust moeten worden en er ook klote jobkes op de planning van het team staan, worden ook de privésituaties van de bende in beeld gebracht. Zo kampt de ene met een drugsverslaving, zijn er diverse liefdesperikelen en geldproblemen, waardoor het gedurende drie seizoenen best spannend blijft om alles te volgen. Zowel mijn kinderen als ik waren fan. Helaas komt er geen vierde seizoen meer.

Sir. K​

Alex Agnew: Wake Me Up When It's Over​

Deze keer geen serie of film, maar comedy van de bovenste plank. Ik heb het over Alex Agnew en zijn zaalshow Wake Me Up When It’s Over. Dat den Alex een controversieel man is, weten we allemaal. Dat zijn humor ook recht voor de raap en soms kantje boord is, ook. Maar, dat neemt niet weg dat hij ook door velen gesmaakt wordt, inclusief mezelf.

In deze zaalshow, die net na de COVID-19-lockdown plaatsvond, snijdt Alex verschillende onderwerpen aan. Van seks tot politiek en van gender tot eenwielers. Allen overgoten met een sausje van sarcasme en afgewerkt met wat voor velen als niet-woke zal worden bestempeld. Dat je Alex’ humor met een korreltje zout en dus niet al te serieus moet nemen, is ook wel algemeen geweten. Niet voor gevoelige zieltjes dus. Al zal je wel merken dat hij bij veel van zijn moppen de nodige nuance aanbrengt. Daarenboven valt het op dat hij het podium gemist heeft, maar dat het nog steeds als zijn natuurlijke habitat aanvoelt. Oké toegegeven, er zit hier en daar wel een platvloers of enigszins overbodig stukje in, maar dat weerhield mij niet van regelmatig met een lach op mijn gezicht zijn show te bekijken.

Killjoy​

Snack Shack​

Bij een eerste oogopslag lijkt het gewoon meer van hetzelfde. Een nostalgische coming of age film over een stel piepjonge stoners die in hun kleine dorpje in Nebraska de zomer proberen door te komen door de plaatselijke bullies te ontwijken, lonkende blikken naar het buurmeisje te werpen en wat geld te verdienen met hun plannetjes. Het klinkt ietwat Superbad.

De vriendschap tussen A.J en Moose heeft echter een zekere authenticiteit die vleugels krijgt door de scherpe en vlotte dialogen, en de competente regie en sfeerschepping van filmmaker Adam Rehmeier. Zijn Snack Shack zet een sfeervol beeld van opgroeien in smalltown America tijdens de nineties neer dat beheerst en smaakvol voelt, zelfs wanneer het met momenten allemaal net iets te romantisch aanvoelt. Je merkt dat Rehmeier, die de film opnam in zijn eigen geboortestad, met affectie naar zijn eigen jeugd kijkt, wat uiteraard de dromerige blik verklaart.

Het is op die manier dus meer een slice of life dan een boeiend narratief, maar dankzij de vlotte uitwerking en de sterke chemie tussen de hoofdrolspelers voelt het fijn om even te vertoeven in deze tijdscapsule.Tot in de finale akte, wanneer de film een tonale shift maakt die niet bij iedereen in de smaak zal vallen, maar die duidelijk maakt dat de volwassen realiteit de droom soms binnen kan dringen. Snack Shack is verre van perfect, maar het is een film die je even wat warmte geeft in kille tijden, soms is dat genoeg.

FreakyJP​

Putain​

Als echte Brusseleir was ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar de nieuwe dramareeks Putain van Gorik “Zwangere Guy" van Oudheusden, Frederik Daem en Deben Van Dam. In deze tiendelige serie volgen we Gigi, een tiener die thuis wegloopt nadat zijn moeder opnieuw begint te daten met haar ex-drugsverslaafde vriend. Hoewel ik zelf opgegroeid ben in een wat ander milieu dan de personages van de serie, voelt Putain als een innemend, rauw en eerlijk portret aan van het leven in een bijzondere stad als Brussel, gekenmerkt door zijn mengelmoes van talen, culturen en etniciteiten. Zwangere Guy putte uiteraard inspiratie uit zijn eigen levenswandel voor het verhaal van de serie en dit voegt zeker en vast een gevoel van authenticiteit toe aan de serie. Verder is Putain ook een audiovisuele traktatie want zowel de cinematografie als de soundtrack is ronduit geweldig. De manier waarop Brussel in beeld wordt vastgelegd heeft haast iets poëtisch en de muziek is even eclectisch als de stad zelf. Liefhebbers zoals mij van de band Brutus checken deze serie trouwens best ook, want met hun nummer "Paradise" lijken ze ook even de show te stelen!

 
Terug
Bovenaan