Streamz is een Vlaamse streamingdienst die niet alleen Vlaamse, maar ook (inter)nationale series en films bevat. Streamz biedt drie abonnementsvormen aan afhankelijk van je voorkeuren (met of zonder reclame, recente blockbusters, het aantal kijkprofielen, het aantal schermen waarop je tegelijk kan kijken, downloaden, …). Hieronder volgt een overzicht van de films en series die onze redacteurs vorige maand bekeken op Streamz.
De problemen vallen echter niet te negeren. Het voelt alsof scenarist Alex Garland twee dunne ideeën had voor een script, en dan maar besloot ze beiden samen te mashen. Het blijft echter dun. Het werkt toe naar een emotionele finale die compleet doel mist, omdat je als kijker de tijd niet krijgt om voeling te hebben met de personages. Dat is helemaal te wijten aan het script dat gewoon de karakters niet uitwerkt.
En dan is er de regie en editing. Boyle kan uitstekende scenes vol horror en nagelbijtende suspense leveren... die opening alleen al is ijzingwekkend. Hij ruilt echter scenes die uitblinken van creatief vernuft het ene moment voor scenes die gatlelijk en saai zijn het volgende. Het helpt ook niet dat het filmen met iPhones en het gebruiken van erg rare edits de look niet ten goede komt en dat het van de pot gerukte einde vloekt met de toon van de rest van de film.
28 Days later is dan ook vooral een fascinerende mixed bag die af en toe flirt met grootsheid en van tijd tot tijd met absolute rommel.
Julian en Fleur zijn smoorverliefd en starten samen een bijzonder project: trouwen in alle landen waar het homohuwelijk is toegestaan. Omdat dat op dat moment slechts in 22 landen mogelijk was, kreeg hun initiatief de naam Project 22. Wat een viering van liefde en gelijkheid moest worden, kent echter een tragisch einde wanneer Julian ongeneeslijk ziek wordt en overlijdt.
De twee hoofdrolspeelsters zijn uitstekend gecast. Nina Meurisse brengt Fleur met veel warmte en kwetsbaarheid tot leven; in elke scène voel je haar verliefdheid en toewijding. Laurence Roothooft maakt als Julian minstens evenveel indruk. Met haar rustige uitstraling straalt ze een diepgewortelde, intense liefde uit. De film wisselt tussen heden en verleden, waardoor je beide vrouwen beter leert kennen. Toch halen de flashforwards naar Fleurs leven zonder Julian me soms wat uit het verhaal. Omdat het naderende einde al snel duidelijk wordt, had ik graag nog meer tijd doorgebracht met Julian zelf.
Ondanks dat kleine punt is Julian een prachtige en ontroerende film. Het is niet alleen een verhaal over verlies, maar vooral ook een ode aan liefde, gelijkheid en de dingen waarvoor het de moeite waard is om te blijven vechten.
Wat volgt is een avontuur met hier en daar wat geweld, een vleugje humor (soms aan de zwarte kant) en een grimmige weergave van de jaren tachtig in aanloop naar De Bende van Nijvel. Deze serie lijkt wat ondergewaardeerd, maar keek ik uit op twee dagen. Met acht afleveringen van tussen de 35 en 50 minuten is dat alvast goed te doen. Aanrader!
Killjoy
28 Years Later
Damn, deze is echt moeilijk om te beoordelen. Het idee om 28 jaar na de cultclassic 28 Days Later een sequel te brengen is fascinerend. Er zitten hier ook wel degelijk elementen in die heel cool zijn. Sommige sequenties zijn nagelbijtend spannend, er is indrukwekkend acteerwerk van Aaron Taylor Johnson en Alfie Williams, er valt kortom genoeg te waarderen aan 28 Years Later.De problemen vallen echter niet te negeren. Het voelt alsof scenarist Alex Garland twee dunne ideeën had voor een script, en dan maar besloot ze beiden samen te mashen. Het blijft echter dun. Het werkt toe naar een emotionele finale die compleet doel mist, omdat je als kijker de tijd niet krijgt om voeling te hebben met de personages. Dat is helemaal te wijten aan het script dat gewoon de karakters niet uitwerkt.
En dan is er de regie en editing. Boyle kan uitstekende scenes vol horror en nagelbijtende suspense leveren... die opening alleen al is ijzingwekkend. Hij ruilt echter scenes die uitblinken van creatief vernuft het ene moment voor scenes die gatlelijk en saai zijn het volgende. Het helpt ook niet dat het filmen met iPhones en het gebruiken van erg rare edits de look niet ten goede komt en dat het van de pot gerukte einde vloekt met de toon van de rest van de film.
28 Days later is dan ook vooral een fascinerende mixed bag die af en toe flirt met grootsheid en van tijd tot tijd met absolute rommel.
Aeyenah
Julian
Julian stond al een tijdje hoog op mijn kijklijst. Nadat de film maar liefst vijf Ensors won, waaronder die voor Beste Film, wist ik dat dit een Vlaamse productie was die ik absoluut moest zien. De film vertelt het harde maar waargebeurde verhaal van Julian en haar partner Fleur. Julian is gebaseerd op de aangrijpende autobiografische roman van Fleur Pierets.Julian en Fleur zijn smoorverliefd en starten samen een bijzonder project: trouwen in alle landen waar het homohuwelijk is toegestaan. Omdat dat op dat moment slechts in 22 landen mogelijk was, kreeg hun initiatief de naam Project 22. Wat een viering van liefde en gelijkheid moest worden, kent echter een tragisch einde wanneer Julian ongeneeslijk ziek wordt en overlijdt.
De twee hoofdrolspeelsters zijn uitstekend gecast. Nina Meurisse brengt Fleur met veel warmte en kwetsbaarheid tot leven; in elke scène voel je haar verliefdheid en toewijding. Laurence Roothooft maakt als Julian minstens evenveel indruk. Met haar rustige uitstraling straalt ze een diepgewortelde, intense liefde uit. De film wisselt tussen heden en verleden, waardoor je beide vrouwen beter leert kennen. Toch halen de flashforwards naar Fleurs leven zonder Julian me soms wat uit het verhaal. Omdat het naderende einde al snel duidelijk wordt, had ik graag nog meer tijd doorgebracht met Julian zelf.
Ondanks dat kleine punt is Julian een prachtige en ontroerende film. Het is niet alleen een verhaal over verlies, maar vooral ook een ode aan liefde, gelijkheid en de dingen waarvoor het de moeite waard is om te blijven vechten.
Joeri
De big fuck-up
Deze op waargebeurde feiten (of toch zo veel mogelijk) gebaseerde serie, zowel te zien op Streamz als VRT Max, speelt zich af in de jaren tachtig van vorige eeuw. De rijkswacht was toen nog actief en hield er wat andere methodes op na. En daar zou nogmaals verandering in komen, met de komst van het CDI. Deze nieuwe eenheid zou op drugscriminelen jagen en daarvoor Amerikaanse methodes gebruiken. Dat is wel spek naar de bek van Jan Laureys (Willem De Schryver), die tegen wil en dank rijkswachter moet worden van zijn vader, een officier bij de rijkswacht (Koen De Bouw). Jan Laureys komt er niet alleen voor te staan, want hij vervoegt het team met onder meer Franky Denil (Tibo Vandenborre) en Vic Barbier Vic Barbier; een duo dat het niet al te nauw neemt met de regels. Gelukkig worden ze bijgestaan door een ingevlogen Amerikaanse DEA-agent: Jan Bob (Dempsey Bovell). Hij zal hen de allernieuwste technieken aanleren, al wordt al snel duidelijk dat er meer schuilt in de Amerikaanse interesse om de Belgische rijkswacht te trainen ...Wat volgt is een avontuur met hier en daar wat geweld, een vleugje humor (soms aan de zwarte kant) en een grimmige weergave van de jaren tachtig in aanloop naar De Bende van Nijvel. Deze serie lijkt wat ondergewaardeerd, maar keek ik uit op twee dagen. Met acht afleveringen van tussen de 35 en 50 minuten is dat alvast goed te doen. Aanrader!
