Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dat is deze? Want die hebben wij hier ook liggen. En speelzand buiten, maar volgens mij gaat het vooral over over dat kinetische zand?

Ook wel schandalig dat sommige sites nog zoiets achter paywall steken. Prima dat ze bepaalde dingen betalend maken om klanten te lokken, maar dit soort informatie moet iedereen toch gratis kunnen lezen he.
Ja da's het echt merk van zo'n plakkerig 'magisch' zand (is door Silica olie). Maar er zijn dus Alibaba merken die dat nadoen en daar ligt denk ik meer het probleem.

Verder, de tests van AD die positief waren, waren vooral op gekleurd los speelzand voor schilderijtjes te maken (dus niet magisch / kinetisch) . Iemand heeft de foto's van de door AD geteste producten in deze thread op een ander forum geplaatst :

Dus bv producten van SES oa.

Maar terug, alles wat niet is getest kan je eigenlijk geen uitspraken over doen.
 
Ja da's het echt merk van zo'n plakkerig 'magisch' zand (is door Silica olie). Maar er zijn dus Alibaba merken die dat nadoen en daar ligt denk ik meer het probleem.

Verder, de tests van AD die positief waren, waren vooral op gekleurd los speelzand voor schilderijtjes te maken (dus niet magisch / kinetisch) . Iemand heeft de foto's van de door AD geteste producten in deze thread op een ander forum geplaatst :

Dus bv producten van SES oa.

Maar terug, alles wat niet is getest kan je eigenlijk geen uitspraken over doen.
Op HLN stonden die foto's ook, maar de vraag is of dat merk wat wij hebben dan ook getest is?
 
Dat is deze? Want die hebben wij hier ook liggen. En speelzand buiten, maar volgens mij gaat het vooral over over dat kinetische zand?

Ook wel schandalig dat sommige sites nog zoiets achter paywall steken. Prima dat ze bepaalde dingen betalend maken om klanten te lokken, maar dit soort informatie moet iedereen toch gratis kunnen lezen he.
Dat kinetisch zand is gewoon iets dat beter op de foto pakt. Dat speelzand is ook gewoon zand met een klein beetje chemische stoffen om het plakkerig te maken.
De oorsprong is waarschijnlijk dat het zand uit een groeve komt waar natuurlijk asbest zit. Als zandbakzand (en for that matter, al het zand dat gebruikt wordt in bouw) ook uit die groeves komt, dan zit er overal asbest in.
 
Ook wel schandalig dat sommige sites nog zoiets achter paywall steken. Prima dat ze bepaalde dingen betalend maken om klanten te lokken, maar dit soort informatie moet iedereen toch gratis kunnen lezen he.
Je kan het ook omdraaien.
Als het zo belangrijk is, waarom niet eens 7,5 euro per maand betalen voor een basic abonnement?
Journalistiek kost nu eenmaal geld hé...
 
Euhm, omdat het net gaat over volksgezondheid? DPG krijgt overheidssteun he...
Je kan het ook omdraaien.
Als het zo belangrijk is, waarom niet eens 7,5 euro per maand betalen voor een basic abonnement?
Journalistiek kost nu eenmaal geld hé...
Des te meer een reden om het gratis beschikbaar te maken. Als het om volksgezondheid gaat, mag je toch gerust die informatie delen met het geld van de overheid? Stel je voor dat we in corona-tijd al het nieuws over de ernst van het virus en werking van vaccins achter paywalls steken?
 
Des te meer een reden om het gratis beschikbaar te maken. Als het om volksgezondheid gaat, mag je toch gerust die informatie delen met het geld van de overheid? Stel je voor dat we in corona-tijd al het nieuws over de ernst van het virus en werking van vaccins achter paywalls steken?
Dan vind ik het de taak van de overheid om de burger te informeren? Bv via VRT nieuws.

Als alle belangrijke nieuws en privé onderzoeksjournalistiek sowieso gratis moet zijn, wordt het vervelend voor journalisten.
Zie de ontslaggolf bij de Washington Post gisteren.

En die subsidies zijn verwaarloosbaar.
 
Op HLN stonden die foto's ook, maar de vraag is of dat merk wat wij hebben dan ook getest is?

Dit is de verklaring die in november is gegeven in NZ en Australië.

Maar toch te interpreteren met een beetje scepsis, zolang ze geen concrete testresultaten en certificaten vrijgeven.

Paywall discussie is sidetracken. Ik ga ermee akkoord dat goeie journalistiek het waard is om voor te betalen. En ondertussen heeft VRT al bericht, maar dat blinkt uit in vaagheid.

Het zou goed zijn om concreet de reeds negatief geteste producten duidelijk aan te geven. Naming & shaming lijkt me hier gewoon geoorloofd.

En andere producten kan je niets over zeggen zolang niet echt getest op asbest specifiek.
 
Eerste keer dat er een rechtstreekse discussie is tussen mij en een andere ouder over 'komen jullie naar de eetavond van de school', een Vlaemsche bedoening waar ik geen boodschap aan heb, dat kon zij niet begrijpen dat ik daar niet naar toe ging. Kinderfeestjes idem ditto qua onwennig gedrag, wij woonden in een stad en ons stads gedrag wordt hier niet gesmaakt...
 
Labo's testen massaal stalen speelzand: in ons land voorlopig geen asbest aangetroffen
Dit is gewoon hemeltergend wel: zeg nu gewoon concreet over welke PRODUCTEN het gaat. "In ons land nog niets gevonden " tarara, alsof de positief geteste dozen in NL, aangekocht op bol.com , een magische barrière aan de grens ondervinden. :rolleyes:
 
FOD Economie publiceert 'zwarte lijst' van speelzand van Amazon en Hobbycraft waarin asbest is gevonden
 
Gisteren mijn zoontje zijn tandje zat los, ik dacht dat er een heel drama ging zijn.
Vorig jaar hebben ze er paar operatief verwijderd.

Komt hij plots naar mij, papa de tand is eruit joepieee. De tanden fee gaat komen, ik vroeg mij echt af waar die dat gezien had.
Blijkbaar in een peppa pig video dat de tandenfee kwam.
Natuurlijk moesten er centjes onder zijn kussen liggen.
Hij is wel nog nooit zo snel in geslapen vallen. Zou die tand beter terug kunnen steken :oi22:
 
Oudercontact gehad afgelopen week. Alle drie dik in orde.
De jongste is zeker klaar voor't eerste leerjaar, paar kleine zaken zoals ne pengreep die nog niet goed zit maar niks om zorgen over te maken.
De zoon is ook heel goe mee, bloeit meer en meer open in de klas. Maakt indruk omdat em zo plichtsbewust is en anderen helpt.
De oudste haar resultaten zijn enorm goed. Alleen heeft ze het moeilijk met bepaalde zaken. Legt zichzelf enorm veel druk op, heeft het moeilijk/wordt boos wanneer ze niet aan haar verwachtingen kan voldoen. Botst soms met anderen in de klas die het wat minder serieus op pakken. Ze kan dichtklappen als er iets verwacht wordt van haar en ze er niet zeker van is of ze het wel kan.
Ze heeft daar vorig jaar therapie voor gevolgd en die heeft geholpen maar ze lijkt meer en meer te vergeten wat ze daar geleerd heeft. Dus terug contact opnemen om dat te bekijken. De juf raadde ook aan om ze te testen op hoogbegaafdheid want ze vinkt wel een aantal vakjes aan.
 
Onze dochter is drie jaar. Slapen is tot haar twee jaar een echte hel geweest. Vanaf haar twee ging het iets beter, maar nu is terug helemaal om zeep. In haar bedje gaan is dagelijks een gevecht, roepen en krijsen dat ze niet wilt. Op zich valt ze nog relatief snel in slaap, maar ze wilt een continue aanwezigheid van mijn vriendin of mezelf naast haar, anders is ze niet kalm te krijgen. Het valt nu meer en meer voor dat ze rond middernacht klaarwakker is en continu achter ons roept. Als we bij haar in de kamer zitten dan is ze stil en blijft ze mooi liggen, maar van zodra ze merkt dat we weg zijn herbegint het roepen achter mama en papa. We zitten een beetje met onze handen in het haar en het werkt fameus op onze relatie eerlijk gezegd. Ze krijst in het midden van de nacht de hele buurt bij elkaar dus ze laten "uithuilen" is geen optie en krijg ik ook niet over m'n hart.

Herkenbaar voor sommigen? Het lijkt echt op verlatingsangst. Deze nacht zijn we van 23u tot 3u 's nachts met haar bezig geweest. In bed, roepen, uit bed, terug in bed, terug roepen, ...

Om hopeloos van te worden.
 
Onze dochter is drie jaar. Slapen is tot haar twee jaar een echte hel geweest. Vanaf haar twee ging het iets beter, maar nu is terug helemaal om zeep. In haar bedje gaan is dagelijks een gevecht, roepen en krijsen dat ze niet wilt. Op zich valt ze nog relatief snel in slaap, maar ze wilt een continue aanwezigheid van mijn vriendin of mezelf naast haar, anders is ze niet kalm te krijgen. Het valt nu meer en meer voor dat ze rond middernacht klaarwakker is en continu achter ons roept. Als we bij haar in de kamer zitten dan is ze stil en blijft ze mooi liggen, maar van zodra ze merkt dat we weg zijn herbegint het roepen achter mama en papa. We zitten een beetje met onze handen in het haar en het werkt fameus op onze relatie eerlijk gezegd. Ze krijst in het midden van de nacht de hele buurt bij elkaar dus ze laten "uithuilen" is geen optie en krijg ik ook niet over m'n hart.

Herkenbaar voor sommigen? Het lijkt echt op verlatingsangst. Deze nacht zijn we van 23u tot 3u 's nachts met haar bezig geweest. In bed, roepen, uit bed, terug in bed, terug roepen, ...

Om hopeloos van te worden.
Mijn jongste was van zijn 1 tot 4 elke nacht wakker en mij dan willen. Ik had daar ook de fut niet voor dus ik kroop er gewoon bij tot hij sliep (en ik vaak ook even) en ging dan weer naar mijn eigen bed daarna (en als ik dus wakker werd).

Op gezette tijden hebben we wel wat proberen trainen bij het in bed steken (eerst in de kamer blijven, altijd verder naar de deur, in de gang blijven, blijven zingen/praten tegen hem of om de x tijd nog eens zeggen dat ge er zijt etc etc). Maar 's nachts kon ik mij daar echt niet mee bezig houden.

Uiteindelijk is hij daar uitgegroeid (op vakantie als hij met zijn broer in de kamer sliep had hij dat niet nodig trouwens, dus het is echt wel nabijheid). Nu heeft hij nog af en toe dat hij opstaat (zoals vannacht, hij was bang, geen idee waarvoor) en dan doe ik het ook gewoon zo. Ik heb mijn slaap nodig :D


Ik ga niet zeggen dat dat de juiste manier is, ge moet vooral doen wat voor u en uw kind werkt.
 
Onze dochter is drie jaar. Slapen is tot haar twee jaar een echte hel geweest. Vanaf haar twee ging het iets beter, maar nu is terug helemaal om zeep. In haar bedje gaan is dagelijks een gevecht, roepen en krijsen dat ze niet wilt. Op zich valt ze nog relatief snel in slaap, maar ze wilt een continue aanwezigheid van mijn vriendin of mezelf naast haar, anders is ze niet kalm te krijgen. Het valt nu meer en meer voor dat ze rond middernacht klaarwakker is en continu achter ons roept. Als we bij haar in de kamer zitten dan is ze stil en blijft ze mooi liggen, maar van zodra ze merkt dat we weg zijn herbegint het roepen achter mama en papa. We zitten een beetje met onze handen in het haar en het werkt fameus op onze relatie eerlijk gezegd. Ze krijst in het midden van de nacht de hele buurt bij elkaar dus ze laten "uithuilen" is geen optie en krijg ik ook niet over m'n hart.

Herkenbaar voor sommigen? Het lijkt echt op verlatingsangst. Deze nacht zijn we van 23u tot 3u 's nachts met haar bezig geweest. In bed, roepen, uit bed, terug in bed, terug roepen, ...

Om hopeloos van te worden.
Ik kan hier als ervaringsdeskundige spreken. Wij hebben voor haar een 2e persoons grondbed gekocht, en wij kruipen er gewoon bij als ze wakker wordt. Je hebt in praktijk een keuze te maken: "Wil ik 10x op een nacht uit bed komen". Bij ons ging dat niet meer, en hebben we deze oplossing gekozen. Ze is nu 5, en het is nog steeds zo, maar ze begint nu zelf te zeggen dat ze wil proberen om alleen te slapen (maar dat lukt dus nog niet).
Maar, ge zijt tenminste zelf wat uitgerust, en het in bed krijgen is ook VEEL minder gedoe.
Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar heb hier al goede dingen over gehoord: https://snugglesanddreams.com/aanbod/slapen/

Af en toe hebben we zelf ook moeilijke slaapperiodes bij de kinderen en dat is idd om hopeloos van te worden...
Ook consultaties gedaan, en hun boeken gekocht etc. Maar daar komt het élke keer neer op "ze altijd een beetje langer laten wenen. eerst 2 minuten, dan 5, dan 10, dan 15. De meeste kinderen vallen in slaap voor je aan 10 minuten zit" Toen wij zeiden dat we dat geprobeerd hebben en dat we ze op het einde 2.5u aan een stuk moesten laten wenen, hebben ze gezegd dat we best ons eigen gevoel volgen...
 
Onze dochter is drie jaar. Slapen is tot haar twee jaar een echte hel geweest. Vanaf haar twee ging het iets beter, maar nu is terug helemaal om zeep. In haar bedje gaan is dagelijks een gevecht, roepen en krijsen dat ze niet wilt. Op zich valt ze nog relatief snel in slaap, maar ze wilt een continue aanwezigheid van mijn vriendin of mezelf naast haar, anders is ze niet kalm te krijgen. Het valt nu meer en meer voor dat ze rond middernacht klaarwakker is en continu achter ons roept. Als we bij haar in de kamer zitten dan is ze stil en blijft ze mooi liggen, maar van zodra ze merkt dat we weg zijn herbegint het roepen achter mama en papa. We zitten een beetje met onze handen in het haar en het werkt fameus op onze relatie eerlijk gezegd. Ze krijst in het midden van de nacht de hele buurt bij elkaar dus ze laten "uithuilen" is geen optie en krijg ik ook niet over m'n hart.

Herkenbaar voor sommigen? Het lijkt echt op verlatingsangst. Deze nacht zijn we van 23u tot 3u 's nachts met haar bezig geweest. In bed, roepen, uit bed, terug in bed, terug roepen, ...

Om hopeloos van te worden.
Jep. 8-10x per nacht opstaan, 4 jaar aan een stuk. Nachten van 5u slaap die dan nog eens onderbroken was, dagelijkse kost. Zodanig in 't rood gegaan, met hartklachten in de kliniek gearriveerd. Opnieuw moeten leren slapen. Hallucineren 's nachts en een baby horen wenen terwijl het stil was. Enz. Je bent niet alleen, als het een magere troost kan zijn.

Elke situatie is uiteraard anders. Dochter had onderliggend een medisch probleem. Alle voedingen, flesjes, enz. gekocht. Alle advies van kinderartsen gevolgd. Van zowel familie, vrienden als artsen moeten horen dat een baby nu eenmaal weent en we daar ook wat tegen moeten kunnen. Als baby huilde ze 16 van de 24 uren. We hebben dat dagboek nog steeds. Later extreem last van sleep terrors. Onze zoon werd ook telkens gewekt door zijn zus waardoor hij ook een moeilijke slaper werd. Vooral héél angstig.

Met een slaapcoach beginnen werken. Structuur gestoken in het slapengaan en opstaan. Vaste uren. Geleerd dat kinderen die moe zijn, slechter in slaap geraken en slechter slapen. Dus later gaan slapen om ze moe te maken werkt omgekeerd. Witte ruis gekocht (waar ze op vandaag nog steeds mee slapen, ze zijn nu 6 en 9). Voeding onder handen genomen. Op vaste tijdstippen drinken/eten. Ze voorbereiden op het slapengaan. Met een slaapwekker beginnen werken op latere leeftijd. En nog 100 andere zaken.

Uiteindelijk zijn we erdoor geraakt. :)
 
Onze dochter is drie jaar. Slapen is tot haar twee jaar een echte hel geweest. Vanaf haar twee ging het iets beter, maar nu is terug helemaal om zeep. In haar bedje gaan is dagelijks een gevecht, roepen en krijsen dat ze niet wilt. Op zich valt ze nog relatief snel in slaap, maar ze wilt een continue aanwezigheid van mijn vriendin of mezelf naast haar, anders is ze niet kalm te krijgen. Het valt nu meer en meer voor dat ze rond middernacht klaarwakker is en continu achter ons roept. Als we bij haar in de kamer zitten dan is ze stil en blijft ze mooi liggen, maar van zodra ze merkt dat we weg zijn herbegint het roepen achter mama en papa. We zitten een beetje met onze handen in het haar en het werkt fameus op onze relatie eerlijk gezegd. Ze krijst in het midden van de nacht de hele buurt bij elkaar dus ze laten "uithuilen" is geen optie en krijg ik ook niet over m'n hart.

Herkenbaar voor sommigen? Het lijkt echt op verlatingsangst. Deze nacht zijn we van 23u tot 3u 's nachts met haar bezig geweest. In bed, roepen, uit bed, terug in bed, terug roepen, ...

Om hopeloos van te worden.

Slaapcoach nemen. Structuur in het slapen steken. In bed voor ze moe zijn.

Nummer #3 slaapt hier al vanaf de geboorte tot nu (~2.5y) van 7 tot 7. De zeldzame keren dat ze wakker wordt 's nachts is het omdat al haar tuten gevallen zijn of omdat ze met haar voet half uit haar slaapzak vastzit of zo en ze het zelf niet in orde krijgt.

Maar gaat elke dag klokslag om 7h in bed, klokslag om 7 eruit (in het weekend soms eens zot doen en 7.30 of 8.00 eruit). In bed, slaapwel, liedje zingen en walk away. En bleiten - wat zeldzaam gebeurt - is gewoon laten liggen en pas na 10min gaan kijken.


Die kinderen hebben rap door dat het helpt om te bleiten om je te lokken. Gelukkig is het omgekeerde ook waar. Met onze tweeling rond 1y ook een drama geweest met nachtelijk bleiten. Via slaapcoach op 1 w opgelost. Bottom line is, laat ze bleiten en negeer ze. Handig ontdekking na 6mnd uitputtingsslag.


En ja, ik heb nog altijd random bleit hallucinaties, zelfs als de kinderen er niet zijn. Het zal ooit wel over gaan :laugh:
 
Terug
Bovenaan