Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Na de paasvakantie gaat mijn dochter (2.5jr) naar dezelfde kleuterklas als mijn zoon (dan 4jr). We hebben wat "schrik" naar die eerste dagen.
Hij ziet zijn zus graag tot het moment dat hij moe is. Dan moet ze zo ver mogelijk wegblijven van hem. En nu gaan ze continue bij elkaar zijn, dus dat beloven interessante avonden te worden.

We hebben ook wat medelijden met de juf. Onze dochter is nogal mondig, zekers voor een 2.5 jarige. Vorige week vroeg ik of ze klaar was met eten en uit haar stoel wou. Ik had haar antwoord (ja) niet goed verstaan en vroeg het nog eens. Waarop zij zei: Ja, dat zei ik toch al (op een geirriteerde manier inclusief de gelaatstrekken)
 
We hebben ook wat medelijden met de juf. Onze dochter is nogal mondig, zekers voor een 2.5 jarige. Vorige week vroeg ik of ze klaar was met eten en uit haar stoel wou. Ik had haar antwoord (ja) niet goed verstaan en vroeg het nog eens. Waarop zij zei: Ja, dat zei ik toch al (op een geirriteerde manier inclusief de gelaatstrekken)
Ik denk dat ze liever dat hebben, dan een peuter die nauwelijks spreekt. Dan weet de juf minstens wat er aan de hand is, dan als je gefrustreerd hebt dat ongepast gedrag vertoond omdat hij zich niet kan uitdrukken. (Dat is toch wat de kleuterjuf tegen ons zei, toen we vertelde dat zoon nr2 wel al heel mondig was)
 
Onze eerste zoon was ook héél mondig, duidelijk articuleren, héél verstaanbaar. En nummer 2 komt nu op die leeftijd dat onze eerste echt begon te babbelen en die zegt amper 2 woorden. Hoe hard 2 kinderen kunnen verschillen.
 
Er is blijkbaar ook een enorm verschil tussen meisjes en jongens, in dat opzicht dat meisjes veel sneller zijn (jonge leeftijd) dan jongens.

Ons dochter gaat sinds september naar de eerste kleuterklas. Sindsdien is zij helemaal veranderd. In de positieve zin. Dat ging van een kind met allures en zich altijd te pletter vervelen met alle gevolgen van dien, naar een kind dat super lief is, beleefd is en uren aan een stuk op haar eigen kan spelen.
 
Ons zoontje heeft er ook weer van. Verstopte neus en hoesten, misschien ook wat last van zijn oortjes. Straks ermee naar de pediater. Mijn vriend is gisteren al naar de dokter geweest en ikzelf voel me ook belabberder worden.
De baby gaat sinds 1 februari naar de onthaalmoeder en mijn vriend zit al voor de 2e keer ziek thuis van z’n werk.

Die van ons heeft onlangs ook een oorontsteking gehad. Er passeren hier ook geen 2 weken zonder dat hij ziek valt. Sinds hij naar de crèche gaat, en dus per definitie regelmatig ziek is, slaapt hij ook niet meer door.

We hebben recent wel wat meer hulp durven vragen aan de schoonmoeder. Onze appreciatie is enorm. :love2:
 
Hier net oudercontact gehad en wat het omgekeerde aan de hand. De juf noemde hem 'een grijze muis' en dat hij 'nooit het achterste van zijn tong laat zien'. Hij luistert goed en doet altijd goed mee als er iets in groep gebeurt met de juf. Maar hij zoekt het contact met anderen niet op (als ze met hem komen meespelen, speelt hij wel mee). Als er conflict ontstaat, stapt hij gewoon weg om iets anders te doen. Hij communiceert ook niet echt met de juf: hij zal nooit hulp vragen of zijn knutselwerkje komen showen of wenen. Hij kijkt veel naar boekjes tijdens vrije spelmomenten. Ze zei wel dat het haar luidruchtigste klas ooit was (en ze zit tegen pensioenleeftijd), maar ze verwacht voor zijn leeftijd een kind dat meer open is.

Eerste kleuter. Hij gaat graag, maar vertelt nooit iets over zijn dag als we ernaar vragen. Voor de rest is hij thuis zo niet. Ja, hij kan goed zelfstandig spelen, maar komt ook gerust zeggen dat je moet meespelen of dat hij nu es wilt kleuren of mee helpen poetsen. En zeggen dat hij iets niet leuk vindt, doet hij hier sinds een paar maanden. Daarvoor was altijd alles goed. Het komt waarschijnlijk wel in orde, maar ik werd er wat onzeker door.
 
De zoon slaap nu al anderhalve week zonder pamper. Dat ging de eerste week volledig goed, maar de laatste drie dagen was hij nat rond 6 uur 's morgens. Nu ben ik dus al even klaarwakker en maar hopen dat alles OK blijft.
 
Naar school gaan is imo de leukste mijlpaal die er is, op dat korte leventje. 🤩 Ik vind dat echt geweldig hoe ze enorm evolueren. Hij heeft ook een heel goeie juf. Massa's respect voor die mensen.

Na de paasvakantie moet hij naar de 2e kleuterklas, omdat zijn huidig klasje te vol geraakt met al de instappers. Ben benieuwd.
 
Laatst bewerkt:
Hier net oudercontact gehad en wat het omgekeerde aan de hand. De juf noemde hem 'een grijze muis' en dat hij 'nooit het achterste van zijn tong laat zien'. Hij luistert goed en doet altijd goed mee als er iets in groep gebeurt met de juf. Maar hij zoekt het contact met anderen niet op (als ze met hem komen meespelen, speelt hij wel mee). Als er conflict ontstaat, stapt hij gewoon weg om iets anders te doen. Hij communiceert ook niet echt met de juf: hij zal nooit hulp vragen of zijn knutselwerkje komen showen of wenen. Hij kijkt veel naar boekjes tijdens vrije spelmomenten. Ze zei wel dat het haar luidruchtigste klas ooit was (en ze zit tegen pensioenleeftijd), maar ze verwacht voor zijn leeftijd een kind dat meer open is.

Eerste kleuter. Hij gaat graag, maar vertelt nooit iets over zijn dag als we ernaar vragen. Voor de rest is hij thuis zo niet. Ja, hij kan goed zelfstandig spelen, maar komt ook gerust zeggen dat je moet meespelen of dat hij nu es wilt kleuren of mee helpen poetsen. En zeggen dat hij iets niet leuk vindt, doet hij hier sinds een paar maanden. Daarvoor was altijd alles goed. Het komt waarschijnlijk wel in orde, maar ik werd er wat onzeker door.
Wat wij geleerd hebben is om zelf te vertellen wat je gedaan hebt en dan pikken ze daar sneller op in. Als wij aan onze oudste zoon gewoon vragen "wat heb je gedaan op school" dan zegt hij "dat weet ik niet meer".
 
Wat wij geleerd hebben is om zelf te vertellen wat je gedaan hebt en dan pikken ze daar sneller op in. Als wij aan onze oudste zoon gewoon vragen "wat heb je gedaan op school" dan zegt hij "dat weet ik niet meer".

Dat ga ik ook wel is proberen.

De onze zegt elke dag hetzelfde. “Spelen”, “Kindjes”, “juf Linda” en “dierentuin” 😅
 
Dat ga ik ook wel is proberen.

De onze zegt elke dag hetzelfde. “Spelen”, “Kindjes”, “juf Linda” en “dierentuin” 😅
Bij ons kwam dat als tip van de logopedist omdat hij stottert, maar ik heb gemerkt dat dat bij andere kindjes ook beter werkt, omdat ze graag mee praten over hun dag samen mama/papa.
 
Bij ons heeft dat averrechts gewerkt. Nu loopt ze constant achter mijn gat "papa jij moet mij over je dag vertellen" :wallbash:.
 
Dat ga ik ook wel is proberen.

De onze zegt elke dag hetzelfde. “Spelen”, “Kindjes”, “juf Linda” en “dierentuin” 😅
Schattig toch :p. De jongste hier zegt maar 1 ding als je iets vraagt van school: 'kindjes'.

Dat vertellen komt wel. Maar het is beter om heel gerichte vragen te stellen (heb je gedanst, is er iemand verjaard in de klas, heeft de juf een verhaal verteld) en wij krijgen ook een werkbriefje dus dan kan je ook over het thema iets vragen. 'wat heb je gedaan vandaag' blijft een moeilijke vraag voor kleuters.
Ook wie de vriendjes zijn blijkt niet zo eenvoudig uit te zoeken, ik hoor altijd andere namen van nr1 en dan gaf de juf ook nog andere namen... Maar beter te veel dan te weinig zeker :')



Ik vond het ook net heel leuk dat ze naar school konden trouwens. Ge merkt op den duur wel dat ze klaar zijn voor meer en bij beide was dat ook echt geen probleem: klas binnenlopen en 'ah hier is speelgoed' en dat was allemaal ok. Maar er was wel ook altijd een nicht (of grote broer) die ook naar school ging dus dat zal wel geholpen hebben.
 
Goed punt om gerichte vragen te stellen. Ik ga dat ook maar eens doen bij onze bijna 3-jarige dochter. Of is dat nog wat te vroeg? Momenteel bekijkt ze mij als een complete mongool als ik vraag hoe haar dag is geweest en wat ze heeft uitgespookt.
 
Schattig toch :p. De jongste hier zegt maar 1 ding als je iets vraagt van school: 'kindjes'.

Dat vertellen komt wel. Maar het is beter om heel gerichte vragen te stellen (heb je gedanst, is er iemand verjaard in de klas, heeft de juf een verhaal verteld) en wij krijgen ook een werkbriefje dus dan kan je ook over het thema iets vragen. 'wat heb je gedaan vandaag' blijft een moeilijke vraag voor kleuters.
Ook wie de vriendjes zijn blijkt niet zo eenvoudig uit te zoeken, ik hoor altijd andere namen van nr1 en dan gaf de juf ook nog andere namen... Maar beter te veel dan te weinig zeker :')



Ik vond het ook net heel leuk dat ze naar school konden trouwens. Ge merkt op den duur wel dat ze klaar zijn voor meer en bij beide was dat ook echt geen probleem: klas binnenlopen en 'ah hier is speelgoed' en dat was allemaal ok. Maar er was wel ook altijd een nicht (of grote broer) die ook naar school ging dus dat zal wel geholpen hebben.

Ja het heeft wel iets😅

Dat gericht vragen stellen probeer ik ook soms als ik weet dat hij iets specifiek gedaan heeft in de klas. Als het turnen ofzo geweest is dan kan ik daar wat over vragen. Hij heeft hier zo al eens beginnen breakdancen als ik over het turnen vroeg. Weet niet wat ze toen gedaan hebben 🤣
 
Zoontje heeft het goed gesteld gisteren op het proefdagje. Was stil, maar heeft veel gespeeld en is ook flink gaan vragen om pipi te doen.

En vandaag heeft hij koorts. Zucht. Het is hier nu echt al anderhalve maand letterlijk elke week dat minstens 1 van de 2 ziek is.
 
Goed punt om gerichte vragen te stellen. Ik ga dat ook maar eens doen bij onze bijna 3-jarige dochter. Of is dat nog wat te vroeg? Momenteel bekijkt ze mij als een complete mongool als ik vraag hoe haar dag is geweest en wat ze heeft uitgespookt.

Nee hoor, niet te vroeg!
Ik stel vragen als (de kleding bekijken kan schelen 🤣):
- heb je vandaag geverfd?
- heb je vandaag spaghetti gegeten?
- heb je vandaag buiten gespeeld met de klas?
- heb je een dutje gedaan? Wat deed je dan wel?
- was er iemand jarig /was er vandaag een feestje?
- had je ruzie vandaag? (meestal krijg ik dan te horen wie niet flink was en wat die dan wel precies mispeuterd heeft 😜)
- heb je met J. (vriendinnetje) gespeeld? Wat heb je dan samen gedaan?
 
Na de paasvakantie gaat mijn dochter (2.5jr) naar dezelfde kleuterklas als mijn zoon (dan 4jr). We hebben wat "schrik" naar die eerste dagen.
Hij ziet zijn zus graag tot het moment dat hij moe is. Dan moet ze zo ver mogelijk wegblijven van hem. En nu gaan ze continue bij elkaar zijn, dus dat beloven interessante avonden te worden.

We hebben ook wat medelijden met de juf. Onze dochter is nogal mondig, zekers voor een 2.5 jarige. Vorige week vroeg ik of ze klaar was met eten en uit haar stoel wou. Ik had haar antwoord (ja) niet goed verstaan en vroeg het nog eens. Waarop zij zei: Ja, dat zei ik toch al (op een geirriteerde manier inclusief de gelaatstrekken)
Ik begrijp je. Mijn dochter is ook zo'n mondige. Tijdens de eerste week van school zei ze thuis al "Papa, ik praat te veel". Ik weet niet wie op school dat zei, maar ik was niet blij dit te horen.

Mijn 4 jarige komt blijkbaar ook goed overeen met 8 a 10 jarige meisjes(door haar mondigheid?). Ze refereert naar die meisjes als "mijn zus". En op een dag zei ze "mijn zus zegt dat ik een babbelkous ben"...Voor die meisjes was het ook teveel precies.

En 's avonds bij het slapen geraak ik haar kamer niet uit van de talloze anekdotes die ze vertelt......terwijl ik met een halve been uit haar kamer, ben, zegt ze "papa mag ik nog een laaaaaatste keer iets vertellen?"

Een rit naar oma = 30 minuten....Dat is dus echt een monoloog van 30minuten he.

Het voordeel is wel......als ze zwijgt is ze ofwel moe ofwel honger. Dat weet je dan weer wel he.
 
Ik begrijp je. Mijn dochter is ook zo'n mondige. Tijdens de eerste week van school zei ze thuis al "Papa, ik praat te veel". Ik weet niet wie op school dat zei, maar ik was niet blij dit te horen.

Mijn 4 jarige komt blijkbaar ook goed overeen met 8 a 10 jarige meisjes(door haar mondigheid?). Ze refereert naar die meisjes als "mijn zus". En op een dag zei ze "mijn zus zegt dat ik een babbelkous ben"...Voor die meisjes was het ook teveel precies.

En 's avonds bij het slapen geraak ik haar kamer niet uit van de talloze anekdotes die ze vertelt......terwijl ik met een halve been uit haar kamer, ben, zegt ze "papa mag ik nog een laaaaaatste keer iets vertellen?"

Een rit naar oma = 30 minuten....Dat is dus echt een monoloog van 30minuten he.

Het voordeel is wel......als ze zwijgt is ze ofwel moe ofwel honger. Dat weet je dan weer wel he.
Yup, die van ons moet ook haar zegje hebben gedaan voordat ze in slaap valt. En ze staat al zingend op ('Laat het los, laat het gaan' van Frozen :oink:)

Het is een spons qua taal, ik verbaas me er dagelijks aan
 
Kijken jullie louter Nederlandstalige tekenfilmpjes/tv of ook Engelstalige of een andere taal? Ik vind dat gedubd Nederlands meestal erg idioot klinken. Mijn peuter/kleuter heeft er vast geen besef van.
 
Terug
Bovenaan