Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Khyl@ris]

Daar ben ik eigenlijk helemaal niet mee akkoord.
Als ik mij goed voel bij mijn kind compleet negeren of wat frontale kletsen te geven vanaf het zijn mond open doet, dan lijkt mij dat twijfelachtig.
Ook als ik daarmee aan hetzelfde zeel trek als mijn partner.

Ik heb ook sowieso een absolute allergie voor belangrijke zaken 'op het gevoel' doen aangezien dat gevoel op niets gebaseerd is, noch ervaring noch kennis.

En dat er geen hulpgidsen zijn, klopt al zeker niet, er zijn 1000 boeken en websites over opvoeden.

Mijn vrouw krijgt trouwens ook te pas en onpas de tip om tijdens de zwangerschap 'te doen waar ze zich goed bij voelt'.
Al chance dat ze niet rookt of fan is van cocaïne dan.

Als je een gids nodig hebt om te weten dat je een kind geen kletsen moet geven of moet negeren, dan schort er toch iets anders. Of dat je geen cocaïne moet gebruiken tijdens de zwangerschap... Ik ga er wel van uit dat als je je zo goed wilt voorbereiden, je wel het beste voorhebt met de kleine.

Mijn post gaat helemaal niet over "doe alles maar op je gevoel". Ik geef enkel aan dat er geen kant-en-klare gids/handboek is die bij jullie zal passen en als jullie iets willen toepassen, jullie er beiden achter moeten staan.
Concreet voorbeeld: hier heeft slaaptraining volgens Snuggles&Dreams wel gewerkt, bij andere leden op dit forum niet. Voel je je comfortabel om een kind gecontroleerd te laten wenen of niet of voelen jullie je comfortabeler om continu nabijheid te bieden ook al houdt dit in dat je afwisselend samen slaapt met het kind? De visie daar rond is persoonlijk en afhankelijk van de situatie.

Dat neemt niet weg dat je waarschijnlijk je gaat verdiepen in tal van zelfhulpboeken/slaapgidsen/sites wanneer een bepaald probleem zich stelt, zoals iedere ouder hier waarschijnlijk wel gedaan heeft. Het zal altijd een samenraapsel zijn van technieken uit verschillende bronnen.

Je kan je nog zo voorbereiden, je weet niet wat op je afkomt. Wat voor het ene kind werkt, werkt niet per se voor een ander.

Zoals iemand hierboven heeft gezegd: pak het boekje van kind&gezin als leidraad voor de fundamentele basics in het kader van eten/slapen/huilen. Vul dit aan met een vertrouwde vroedvrouw aan huis die jullie de eerste weken kan meevolgen en specifieke tips kan geven en je bent toch al deels vertrokken. Ook kan ik de podcast van Buikgewoel aanraden mocht het allemaal minder rooskleuring zijn dan gedacht. Ze heeft ook een voorbereidingscursus voor de zwangerschap/bevalling/borstvoeding/postpartum periode op haar site staan.

 

[anders.]

Nu goed, mijn insteek was niet om een discussie te beginnen over het nut van u informeren over opvoeden van kinderen, want dat vind ik nogal voor de hand liggend.

Ik wou gewoon weten of sommigen hier websites of boeken kenden/gebruikten indien men vragen heeft tijdens het opgroeien van de kinderen. (buiten het BG forum )

Ik begrijp jou wel hoor (ik deed net hetzelfde). En zolang de insteek niet is dat je een "ons opvoedboek" gaat zoeken waarin alles uitgelegd staat, vind ik het ook helemaal niet slecht om je wat in te lezen. Al is het maar om beslissingen rond welke opvoedingsstijl je wil gebruiken etc.

Als je een gids nodig hebt om te weten dat je een kind geen kletsen moet geven of moet negeren, dan schort er toch iets anders. Of dat je geen cocaïne moet gebruiken tijdens de zwangerschap... Ik ga er wel van uit dat als je je zo goed wilt voorbereiden, je wel het beste voorhebt met de kleine.

Mijn post gaat helemaal niet over "doe alles maar op je gevoel". Ik geef enkel aan dat er geen kant-en-klare gids/handboek is die bij jullie zal passen en als jullie iets willen toepassen, jullie er beiden achter moeten staan.
Concreet voorbeeld: hier heeft slaaptraining volgens Snuggles&Dreams wel gewerkt, bij andere leden op dit forum niet. Voel je je comfortabel om een kind gecontroleerd te laten wenen of niet of voelen jullie je comfortabeler om continu nabijheid te bieden ook al houdt dit in dat je afwisselend samen slaapt met het kind? De visie daar rond is persoonlijk en afhankelijk van de situatie.

Dat neemt niet weg dat je waarschijnlijk je gaat verdiepen in tal van zelfhulpboeken/slaapgidsen/sites wanneer een bepaald probleem zich stelt, zoals iedere ouder hier waarschijnlijk wel gedaan heeft. Het zal altijd een samenraapsel zijn van technieken uit verschillende bronnen.

Je kan je nog zo voorbereiden, je weet niet wat op je afkomt. Wat voor het ene kind werkt, werkt niet per se voor een ander.

Zoals iemand hierboven heeft gezegd: pak het boekje van kind&gezin als leidraad voor de fundamentele basics in het kader van eten/slapen/huilen. Vul dit aan met een vertrouwde vroedvrouw aan huis die jullie de eerste weken kan meevolgen en specifieke tips kan geven en je bent toch al deels vertrokken. Ook kan ik de podcast van Buikgewoel aanraden mocht het allemaal minder rooskleuring zijn dan gedacht. Ze heeft ook een voorbereidingscursus voor de zwangerschap/bevalling/borstvoeding/postpartum periode op haar site staan.

Uw eerste zin en uw 2e alinea spreken elkaar tegen he Dat gecontroleerd laten wenen, kwam hier uiteindelijk neer op uw kind te negeren (lees: we zaten aan 40 min voor we terug binnen mochten gaan, volgens hun planning). ik ken ook héél veel ouders die de "pedagogische tik" nog steeds normaal vinden. En dat zijn niet enkel "marginalen" ofzo hoor, maar ook hoogopgeleide artsen etc.

Wij (lees: 30'ers) zijn nog heel vaak op een vrij autoritaire manier opgevoed, het kan imo zeker geen kwaad om al wat boeken op voorhand te lezen over hoe het anders kan...

 

[JanusDR]

De grote doorbraak voor haar: baby's hebben structuur nodig en moeten op vaste tijdstippen eten/slapen/spelen. Mij leek dat nu zo vanzelfsprekend, maar kennelijk is dat niet voor iedereen zo.

Wel, dat is bijvoorbeeld zoiets dat vaak terugkomt.
Gezond verstand zou ook kunnen zeggen dat het ok is als ze ergens tussen 6 en 9 opstaan en tussen 6 en 9 gaan slapen.
Maar je leest idd op veel plaatsen dat iets strictere structuur veel slaap/gedrags problemen voorkomt.

Zulke dingen weet ik dus graag op voorhand

 

[Khyl@ris]

Uw eerste zin en uw 2e alinea spreken elkaar tegen he Dat gecontroleerd laten wenen, kwam hier uiteindelijk neer op uw kind te negeren (lees: we zaten aan 40 min voor we terug binnen mochten gaan, volgens hun planning). ik ken ook héél veel ouders die de "pedagogische tik" nog steeds normaal vinden. En dat zijn niet enkel "marginalen" ofzo hoor, maar ook hoogopgeleide artsen etc.

Daarmee bedoel ik: afhankelijk van de situatie, wij zijn nooit tot zo lang moeten gaan (en meer kreeg ik niet over mijn hart). Opbouw tot max. 10 minuten en dan terug gaan, maximaal een week dat we het hebben moeten toepassen. En in mijn eerste alinea bedoel ik dus wel uw kind gewoon aan uw lot overlaten en niet gespannen aan de deur te staan totdat je terug naar binnen mag om een slaapprobleem te doorbreken. Dat is dus heel persoonlijk tot waar je je nog oké voelt om zo een techniek toe te passen.

 

[nixie]

Dat praten is toch zo schattig. Gisteren kwam ik thuis en groet ik, zoals altijd, onze kat met "Hallo Huubke". En zij er direct achteraan "Aljo Oebe".

Die van ons doet dat ook tegen onze kat.
Die zegt wel Kookie ipv Sookie.

Vanmorgen had de kat een kado achtergelaten in de living.
Een half opgevreten kikker...
Toen de dochter beneden kwam direct wijzen en "Oh nee Kookie, muisje!"
(niet de eerste keer dat die een muis mee binnen pakt)

 

[anonymousMF]

Wel, dat is bijvoorbeeld zoiets dat vaak terugkomt.
Gezond verstand zou ook kunnen zeggen dat het ok is als ze ergens tussen 6 en 9 opstaan en tussen 6 en 9 gaan slapen.
Maar je leest idd op veel plaatsen dat iets strictere structuur veel slaap/gedrags problemen voorkomt.

Zulke dingen weet ik dus graag op voorhand

Uiteindelijk vinden andere mensen dat ook maar vanzelfsprekend omdat ze dat zelf ergens gehoord hebben. Zeker als jonge ouder heb je nergens echt een plek gehad om die dingen te horen. Wij kenden niemand die de afgelopen 20 jaar zwanger was geweest (in Belgie).

Bij onze eerste zwangerschap wisten we niet hoe het Belgische systeem van gyneacoloog/ziekenhuizen/vroedvrouwen werkt. Dat was van 'mijn vrouw is zwanger, wat nu. Wie contacteer ik en wanneer ?'. En dat is verbazend moeilijk te googlen, op overheid websites klinkt het alsof de meesten via een vroedvrouw gaan wat in de praktijk dus helemaal niet waar is. En je komt miljoen buitenlandse info tegen waar het ook helemaal anders is. En dan moet je nog weten, nu al gaan of pas na paar maand, of wat ? En mijn ouders wisten het ook niet meer aangezien het al zo lang geleden was.

Uiteindelijk dus ergens op een forum een gyneacoloog in Antwerpen gevonden, dan bij hem gegaan. En later bleek dat je dan in een bepaald ziekenhuis moest bevallen, dus dat was ook een verassing.

Achteraf gezien eenmaal je het weet is het allemaal duidelijk.

Structuur in het slapengaan is ook wat contra-intuïtief. Je begint met een kleine die op random momenten doorheen de dag slaapt en ineens op een bepaald moment is structuur belangrijk ? Zo intuïtief is dat nu ook niet.

 

[Dyer Hunt]

Wie contacteer ik en wanneer ?

Euhm, je (vrouw haar) gynaecoloog, meteen? Die kan je toch alles uitleggen zou ik denken.

Alleja, dat is toch het eerste wat bij mij opkomt als man die nergens iets van weet wist.

 

[anonymousMF]

Euhm, je (vrouw haar) gynaecoloog, meteen? Die kan je toch alles uitleggen zou ik denken.

Alleja, dat is toch het eerste wat bij mij opkomt als man die nergens iets van weet wist.

Mijn vrouw had geen gynaecoloog. Ze was 4 jaar eerder verhuist naar Belgie en in land van oorsprong was het geen gewoonte om daar naar toe te gaan. En voor de rest nooit een reden gehad (buiten zwangerschap dan).

Ik denk ook niet dat bij ons thuis dat werd gedaan (maar mijn ouders zijn van het type dat nooit naar dokter/tandarts/etc gaat).

Dus ik zag (zie ?) dat als een specialist zoals de andere waar je enkel naar toe gaat als je een reden hebt (dus nooit). Dermatoloog, kinesist, etc.

Hoe vaak gaat de standaard Belgische vrouw normaal naar de gynaecoloog (oprechte vraag) ?

Maar dat verklaard misschien waarom het voor ons zo verwarrend was en voor anderen niet .

 

[Dyer Hunt]

Hoe vaak gaat de standaard Belgische vrouw normaal naar de gynaecoloog (oprechte vraag) ?

Geen idee, ik dacht dat elke vrouw wel een vaste gynaecoloog heeft, een beetje zoals je huisarts. Maar misschien ben ik hierin mis, ik heb er zelf als man uiteraard nog nooit één nodig gehad (buiten de zwangerschappen van mijn vriendin).

 

[Sneakytje]

Ik heb toch veel gehad aan de brochures/site van kind en gezin om enige richtlijn te hebben. bv. hoeveel melk e.d. en later voor over te schakelen op gewoon eten. Ik zou eerlijk gezegd niet geweten hebben hoeveel patatjes met groentjes ik mijn kind in het begin zou moeten geven hebben. Dus ik ben wel blij dat ik dat ergens letterlijk kunnen lezen heb. En ja dat is dan niet exact tot op de gram, maar het is wel een richtlijn waardoor je zicht kan krijgen of het voldoende is of te veel of te weinig.

@anonymousMF , naar de gynaecoloog om het 1,5jaar voor controle spiraal en om de zoveel tijd uitstrijkje Dus ik denk dat veel vrouwen er wel 'vaak' naartoe gaan.

 

[Tha_nOn]

Mijn vrouw had geen gynaecoloog. Ze was 4 jaar eerder verhuist naar Belgie en in land van oorsprong was het geen gewoonte om daar naar toe te gaan. En voor de rest nooit een reden gehad (buiten zwangerschap dan).

Ik denk ook niet dat bij ons thuis dat werd gedaan (maar mijn ouders zijn van het type dat nooit naar dokter/tandarts/etc gaat).

Dus ik zag (zie ?) dat als een specialist zoals de andere waar je enkel naar toe gaat als je een reden hebt (dus nooit). Dermatoloog, kinesist, etc.

Hoe vaak gaat de standaard Belgische vrouw normaal naar de gynaecoloog (oprechte vraag) ?

Maar dat verklaard misschien waarom het voor ons zo verwarrend was en voor anderen niet .

De eerste logische stap bij spontane zwangerschap lijkt mij huisarts (bevestiging via bloedafname) en die zou u dan wel moeten doorverwijzen. Al zal die ook niet per se veel meer zeggen dan: maak een afspraak bij een gynaecoloog in het ziekenhuis waar je wil bevallen (in de praktijk vaak gewoon het dichtsbijzijnde ziekenhuis).
In uw situatie was dat zeker de meest logische stap, huisarts blijft eerstelijns. (En ook makkelijker om aan te geven dat ge niet meezijt in de Belgische gezondheidszorg dan er wat op los googlen )

Ik ben pas naar de gynaecoloog beginnen gaan toen ik zwanger probeerde te raken (en er waren problemen). Nu ga ik ook enkel als het nodig is, in de praktijk om de 4 jaar minstens (uitstrijkje voor baarmoederhalskanker) maar dat laatste kan eigenlijk ook bij de huisarts dus hoeft ook niet per se.

Ik denk dat af en toe een check-up wel goed is maar goed ja, die mensen hebben ook geen tijd te over denk ik dan :v

 

[anonymousMF]

De eerste logische stap bij spontane zwangerschap lijkt mij huisarts (bevestiging via bloedafname) en die zou u dan wel moeten doorverwijzen. Al zal die ook niet per se veel meer zeggen dan: maak een afspraak bij een gynaecoloog in het ziekenhuis waar je wil bevallen (in de praktijk vaak gewoon het dichtsbijzijnde ziekenhuis).
In uw situatie was dat zeker de meest logische stap, huisarts blijft eerstelijns. (En ook makkelijker om aan te geven dat ge niet meezijt in de Belgische gezondheidszorg dan er wat op los googlen )

Ik ben pas naar de gynaecoloog beginnen gaan toen ik zwanger probeerde te raken (en er waren problemen). Nu ga ik ook enkel als het nodig is, in de praktijk om de 4 jaar minstens (uitstrijkje voor baarmoederhalskanker) maar dat laatste kan eigenlijk ook bij de huisarts dus hoeft ook niet per se.

Ik denk dat af en toe een check-up wel goed is maar goed ja, die mensen hebben ook geen tijd te over denk ik dan :v

Ja huisarts hadden we ook niet aan gedacht. Pas onlangs te weten gekomen dat dat 'standaard' is om daar je zwangerschap te laten bevestigen nu dat mijn zus zwanger is en dat heeft gedaan.

Achteraf is het allemaal logisch. Nu hadden we in die tijd ook geen huisarts want nooit ziek genoeg om te gaan. Nu met kinderen hebben we er wel eentje .

 

[Holocene]

Ge lacht misschien wat met die fase, maar dat helpt mij echt om alles wat te relativeren. Waar ik mij vroeger heel druk kon maken in bepaalde zaken, merk ik nu met tijd dat die allemaal verdwijnen en het effectief 'een fase' was. Bijsturen is altijd noodzakelijk, maar er wakker van liggen doe ik niet meer.

Ah nee ik ook ze, daar niet van. "Probleem" is dat we soms in de ene fase naar de andere rollen met geen zicht op het einde

 

[Mienod]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Bv 'niet willen gaan slapen', 'niet willen eten' of 'slaan/bijten', lijken mij zaken die de voorbije 100 jaar zowat iedere ouder meemaakte, dus wss staan de mogelijke succesvolle oplossingen al ergens evidence based opgesomd?

Kind&gezin, boeken, podcasts , ...?
Ervaringen, positief/negatief?
Of doet iedereen yolo, we proberen wat en zien wel?

Bekijk Temperamentvolle kinderen op: https://www.bol.com/nl/p/temperamen...0030692063?referrer=socialshare_pdp_iphoneapp

Dit boek vind ik wel goed. Er worden situaties beschreven en wat de oorzaak hiervan is. Hierdoor ga je anders handelen in de toekomst omwille van een andere kijk op die bepaalde situaties.

 

[Sneakytje]

Ik ben pas naar de gynaecoloog beginnen gaan toen ik zwanger probeerde te raken (en er waren problemen). Nu ga ik ook enkel als het nodig is, in de praktijk om de 4 jaar minstens (uitstrijkje voor baarmoederhalskanker) maar dat laatste kan eigenlijk ook bij de huisarts dus hoeft ook niet per se.

Ik denk dat af en toe een check-up wel goed is maar goed ja, die mensen hebben ook geen tijd te over denk ik dan :v

Dat doet toch niet elke huisarts. Die van mij doet dat bv. niet. Die verwijst heel snel door naar specialisatie (voor alles).

 

[Wannez]

Welke "hulplijnen"/guidelines/tips gebruiken jullie eigenlijk voor die courante zaken bij kinderen?

Als ik zo wat terugkijk op de eerste jaren met kinderen, is er maar 1 richtlijn die ik mezelf vrij snel eigen had gemaakt bij omgaan met “ongewenst gedrag”: “zie ik mezelf dit de komende X jaar elke nacht/maaltijd/crisis/.. doen?”
Bij het antwoord “hell no”: wek bij die kleine dan niet de minste indruk dat dit wel een optie zou kunnen zijn.

 

[Avondland]

Toch wel een zaligheid dat er terug wat in de tuin gespeeld kan worden in aangename temperaturen. Het heeft de afgelopen maanden precies niets anders gedaan dan regenen.

 

[taste like summer]

In de creche eet hij intussen flink 200gr patatjes op 20min en fruitje op 10min. Hij drinkt daar ook geen melk meer, enkel water.

Vandaag hebben we er thuis 50min over gedaan om hem 40gr patatjes te laten eten. Direct spugen. Water wou hij ook niet. En maar schreeuwen. Hij wou alleen melk.

Zo frustrerend. Ik heb 6 maanden superveel geduld gehad met hem maar die patatjes zijn echt een ramp. Fruitje gaat wel goed.

 

[Nineshots]

In de creche eet hij intussen flink 200gr patatjes op 20min en fruitje op 10min. Hij drinkt daar ook geen melk meer, enkel water.

Vandaag hebben we er thuis 50min over gedaan om hem 40gr patatjes te laten eten. Direct spugen. Water wou hij ook niet. En maar schreeuwen. Hij wou alleen melk.

Zo frustrerend. Ik heb 6 maanden superveel geduld gehad met hem maar die patatjes zijn echt een ramp. Fruitje gaat wel goed.

Patatjes die juist gekookt zijn of die volledig gemixt zijn, zijn totaal andere ervaringen voor je kind. Probeer bij de crèche er achter te komen hoe die patatjes bereid zijn en dat dan na te bootsen thuis. Grote kans dat het beter gaat.

 

[Likes]

Geen 'patatjes' geven is natuurlijk ook een optie. Baby led weaning / Rapley-methode eens bekijken.

Veel succes verder in ieder geval.