Moet zeggen, toen wij er twee hadden vroeg bijna niemand of we voor een derde gingen. Nu we er 3 hebben, vraagt quasi iedereen of we voor 4 gaan. Precies of we zijn voorbij een of andere grens gegaan
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Dat verbaast me wel, dat ze dat serieus vragen. Dan moet je toch al vaak een grotere of tweede auto kopen.
Dat was hier nog één van de grootste praktische zaken. Gelukkig heb ik een bedrijfswagen en zitten er opties in die groot genoeg zijn.Dat verbaast me wel, dat ze dat serieus vragen. Dan moet je toch al vaak een grotere of tweede auto kopen.
Anders was het inderdaad ne nieuwe kopen.
En hoeveel mensen hebben een huis met 5 slaapkamers...Dat verbaast me wel, dat ze dat serieus vragen. Dan moet je toch al vaak een grotere of tweede auto kopen.
denk als je 4 kinderen hebt, dat de logica 1 slaapkamer voor 1 kind niet altijd meer telt. Zeker de eerste 6 jaar maken kinderen daar meestal niks van en daarna is er mss al een kind op kot/aan het werk.
starspike
Well-known member
Het feest is thuis begonnen. Ze is bijna twee dus het valt niet meer mee 
Op één week tijd is die dochter van ons van 0 naar 100 gegaan. Elke ademstoot is een potentiële crisis 
De 28ste gaan we voor een 2de keer buisjes en dan moet ze nuchter blijven. En die is al ZO VLUG hangry. Kzei al tegen mn vriendin "Kheb chance. Kga maar één crisis meemaken die ochtend. Die gaat gewoon drie uur duren" 
Hoe zijn hier ieders ervaringen met die periode? Zit ik daar echt voor minstens een jaar aan vast?
Op één week tijd is die dochter van ons van 0 naar 100 gegaan. Elke ademstoot is een potentiële crisis De 28ste gaan we voor een 2de keer buisjes en dan moet ze nuchter blijven. En die is al ZO VLUG hangry. Kzei al tegen mn vriendin "Kheb chance. Kga maar één crisis meemaken die ochtend. Die gaat gewoon drie uur duren" Hoe zijn hier ieders ervaringen met die periode? Zit ik daar echt voor minstens een jaar aan vast?
Dochter hier is 2 jaar en bijna 3 maand. Ik kan dus niet met zekerheid zeggen dat niet erger gaat worden. Al bij al vind ik het nog meevallen, maar het valt wel op hoe ze nu gewoon koppig is over veel zaken, en voor de kleinste dingen overgaat op geschreeuw en op de grond liggen afzien.Het feest is thuis begonnen. Ze is bijna twee dus het valt niet meer mee
Hoe zijn hier ieders ervaringen met die periode? Zit ik daar echt voor minstens een jaar aan vast?
Wat me hier eigenlijk het meeste "stoort" is dat ze een soort angst van de dokter en doktersapparatuur lijkt gekregen te hebben, geen idee waarom. Dus vorige keer bij Kind en Gezin geen gewicht en verkeerde lengte (ze was gekrompen), omdat ze hysterisch werd, en bij de kinderarts voor haar windpokken van hetzelfde.
kaydoh
Well-known member
Het feest is thuis begonnen. Ze is bijna twee dus het valt niet meer mee
Hoe zijn hier ieders ervaringen met die periode? Zit ik daar echt voor minstens een jaar aan vast?
Hier is ze net 3, en eerlijk gezegd merk ik wel dat dit iets beter verloopt dan pakweg een jaar geleden.
Bij ons waren de crisissen meestal bij het eten, nu is dat echt veel beter, komt dat omdat ze naar het school gaat, geen idee, maar ik merk het echt wel.
Het enige wat nu de kop opsteekt, is dat ze nóg meer aan mij hangt, gisteren zei ze tegen de mama, 'mama ga weg, ik wil alleen bij papa zijn'
Ik kan mij zelfs niet inbeelden wat dat doet zo een uitspraak bij een mama.
3 slaapkamers zal wel genoeg zijn zeker?
Ook altijd een kamer gedeeld tot ik thuis vertrokken ben.Zoontje van 2,5 draagt nu al 2 maanden een bril, heeft me toen €310 gekost (zonder terugbetalingen gerekend) wat ik eigenlijk al veel vond. Vorige week heeft hij zijn montuur kapot getrokken/getrapt. Ik ga begin deze week terug naar de opticien om te vragen of dit onder garantie valt of niet, zij gingen mij iets laten weten vooraleer ze een bestelling gingen doen. Ik bel vandaag terug want ik heb nog niks gehoord, is de montuur opnieuw besteld aan €90 zonder mijn goedkeuring. Als ik dat had geweten had ik een goedkoper montuur besteld of even ergens anders rondgekeken, want ik had het gevoel dat ze me toen een duurder montuur hadden voorgesteld.
Stel dat hij volgende week weer zijn montuur kapot maakt, ben ik weer €90 kwijt...
Stel dat hij volgende week weer zijn montuur kapot maakt, ben ik weer €90 kwijt...
"Tot mijn 12" is wel nog iets anders dan "Tot ik verhuis" natuurlijk...Ik heb tot mijn 12 ofzo een kamer gedeeld met mijn broer. Pokémon battles tot een kot in de nacht waren geen uitzondering
In de tijd dat de gameboys nog met kabels verbonden moesten worden
Na mijn 12 zijn we verhuist naar een groter huis. Als het dat is wat je bedoelde
Madam hier wilt een derde. Laat dat om de paar dagen zo eens vallen.
Ik heb altijd gezegd: graag, maar niet aan ons huidige work-life balance. Want cru gezegd, het trekt op geen hol momenteel.
Heeft ze geen pop? Als mijn pa soms meeging naar het ziekenhuis, nam hij een pop van thuis mee. Dan ging de dokter alles eerst bij de pop doen en dan liet zij zich ook makkelijker onderzoeken.
Hier heeft een dokterstasje daar enorm voor geholpen.
Sneakytje
Active member
Niet voor het een of ander, maar 2j worden viel eigenlijk nog mee qua 'crisissen' nu nadert ze de 3j. Ze gaat sinds september naar school en vind het sinds ze naar school gaat toch erger geworden. In de creche was het allemaal strikter denk ik en meer zoals thuis ook. En op school wat losser en al meer 'doe maar alleen en trek u plan'. Dat kan ze goed hoor, maar die lijn trekt ze thuis door. En hier mag/kan niet zomaar alles (alleen) .
pardal
Well-known member
Wij hebben 5 slaapkamers, maar dan nog hebben de 2 oudste lang op 1 kamer geslapen.
Nu slaapt de oudste en de jongste op 1 kamer, aangezien we de kamer van de oudste aan het renoveren zijn.
En het gebeurd geregeld dat er snachts nog gewisseld wordt wie waar slaapt.
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
De peuterpuberteit was heel zwaar hier. Het is al een koppige en eigenzinnige van karakter en dat werd toen nog feller. Hij heeft toen heel veel zitten testen en veel driftbuien. Heeft ook echt een jaar geduurd (met pieken en dalen weliswaar).Het feest is thuis begonnen. Ze is bijna twee dus het valt niet meer mee
Hoe zijn hier ieders ervaringen met die periode? Zit ik daar echt voor minstens een jaar aan vast?
Visenya
Well-known member
Normaal valt dat onder garantie zou ik denken. Bij onze opticien toch. Ook al eens bekraste glazen laten vervangen met enkel de verzendkosten als kost. Na een week natuurlijk weer fameuze krassen...
Ze draagt sinds ze 1,5 jaar oud is, een heel flexibel montuur waar de benen gewoon vanaf kunnen. Die door het merk ook al eens vervangen is omdat haar glazen er constant uitvielen. Ze heeft er eentje van het merk Nano Vista, model Birdie als ik me goed herinner. Heel tevreden van voor een peuter maar na een jaar intensief gebruik, is hij eigenlijk aan vervanging toe maar we wachten tot de controle in februari/maart met aanpassing van de glazen.
Die van ons is een routinier natuurlijk met al de onderzoeken die ze al gehad heeft. Maar sinds ze weet wat ze moet verwachten bij de huisarts, werkt ze eigenlijk heel goed mee. Da's ooit ook anders geweest. Denk dat ze zowat de leeftijd van jouw dochter had toen ze de klik maakte. We hebben haar ook al meegenomen als we zelf onderzocht moesten worden.
