Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Mr.Anderson]

Waarom maakt ge het uzelf ook zo moeilijk en duur

Die kinderen hoeven geen chocolade van 76€ hoor

Hier was het gisteren alles in hun speelhoek leggen en klaar. Weer heel content vanmorgen

Wel, 't is het laatste jaar van mijn dochter (2de leerjaar) en ik heb het er echt moeilijk mee. Ik zei nog tegen m'n vrouw: dit jaar haal ik alles uit de kast! Het moet perfect zijn!

Gisteren had ik meer stress dan de kinderen. Wat is dat toch met mij.

 

[Tomski]

Wel, 't is het laatste jaar van mijn dochter (2de leerjaar) en ik heb het er echt moeilijk mee. Ik zei nog tegen m'n vrouw: dit jaar haal ik alles uit de kast! Het moet perfect zijn!

Gisteren had ik meer stress dan de kinderen. Wat is dat toch met mij.

Mijn oudste zoon zit in het vierde en hij weet het ook nog niet.. denk wel dat we het hem es gaan moeten zeggen (maar ik wil eigenlijk nog niet)

 

[Avondland]

Mijn oudste zoon zit in het vierde en hij weet het ook nog niet.. denk wel dat we het hem es gaan moeten zeggen (maar ik wil eigenlijk nog niet)

Dat is wel heel laat, niet? Straf dat zijn vriendjes er dan over zwijgen, want ik wist het toch ook via gesprekken tijdens het middageten op school.

 

[Tomski]

Dat is wel heel laat, niet? Straf dat zijn vriendjes er dan over zwijgen, want ik wist het toch ook via gesprekken tijdens het middageten op school.

Ja, heeft er nog nooit over gehint of zo...

 

[Visenya]

De Sint heeft het hier druk gehad, maandag bij mijn ouders, woensdag op school en in de namiddag bij mijn schoonouders en gisteren in het ziekenhuis en bij ons. Kind weet niet meer waar ze eerst mee moet spelen.

Gisteren meer dan 6u in't ziekenhuis gezeten omdat madame zo goed sliep na haar verdoving voor de MRI. Zelfs erna was ze nog niet echt goed wakker. We hadden 's ochtends voor ze uit bed mocht, alles klaargezet in de living en haar pluche van Charmander al in haar autostoel gezet dat die meekon voor de nodige knuffels. Ze had nog niets gezien van de living want het was opstaan, aankleden en vertrekken (zonder eten, want nuchter blijven tot 11u). Ze was toch content toen ze thuis was en had ze in het ziekenhuis zelfs nog extra autootjes gekregen van de Sint.

 

[Mefke]

Dat is wel heel laat, niet? Straf dat zijn vriendjes er dan over zwijgen, want ik wist het toch ook via gesprekken tijdens het middageten op school.

Onze oudste 5e LJ en die blijft het voorlopig ook volhouden of doet hem alsof uit vrees dat hem niets meer krijgt? Ik vraag het mij echt af. Wil het hem ook niet vragen. Heeft gedurende het jaar zo paar keer een opmerking gemaakt dat ik dacht: hij weet het. Maar nu was hem weer zwaar aan het tekeningen maken voor de sint en verlanglijstjes maken dat hij er zo in opging dat je denkt: toch weer niet.
Ik vraag mij dat ook af hoe dat bij de rest van de klas zit. Langs de andere kant krijgen we al 2 jaar te horen op oudercontact dat het een weinig mature klas is dus ja ik zou niet verbaasd zijn als er nog zijn die het nog geloven.

 

[Renegadexxripxx]

Ja, heeft er nog nooit over gehint of zo...

Ik hintte er ook niet over zolang ik snoep en cadeautjes kreeg.

Ik herinner mij nog de verhaaltjes van mijn medeklasgenoten dat de sint het jaar erop niet meer kwam.
En toen mijn vader het mij meldde was ik natuurlijk heel beteuterd en inwendig aan het vloeken dat de snoeptijden en cadeautjes gedaan waren. Al was de boodschap toen wel dat het minder cadeautjes zouden zijn maar wat groter .

Al een geluk dat er bij pasen nog paaseitjes waren.
Ikke was een slimme domme jongen.

 

[Green Mamba]

Ja, heeft er nog nooit over gehint of zo...

Je wordt gewoon in de maling genomen door je eigen zoon En die papa maar pakjes kopen.

 

[Avondland]

We bleven tot een bepaalde leeftijd nog wel speelgoed krijgen. Speculaas en chocolade krijg ik nog altijd, haha. Wat we toen niet deden en vandaag wel doen met onze dochter is het hele Spiekpietjesgebeuren (dat bestond vroeger niet) en dat we haar schoen al twee weken klaarzetten en dat die dan 's ochtends is gevuld met snoepgoed.

Ook al komt die Sintmuziek me de oren uit, het blijft wel mooi om die kinderen daar in te zien opgaan.

 

[Mr.Anderson]

Dat is wel heel laat, niet? Straf dat zijn vriendjes er dan over zwijgen, want ik wist het toch ook via gesprekken tijdens het middageten op school.

Ik zat in het 2de leerjaar toen mijne beste maat kwam zeggen dat het mijn ouders waren.

@Zhiii WACHT TOTDAK U ZIE MANNEKE

 

[Cerv.Be]

Dat is wel heel laat, niet? Straf dat zijn vriendjes er dan over zwijgen, want ik wist het toch ook via gesprekken tijdens het middageten op school.

Mijn schoonmoeder geeft les in het 4e lj en die zegt dat dat vaak het kanteljaar is. Sommige geloven nog wel, sommige weten het al. In het 3e leerjaar geloven de meeste er nog in. Als ik zo ouders hoor van onze oudste zijn klas (3e lj) zijn dat toch nog allemaal Sinterklaas believers.

We bleven tot een bepaalde leeftijd nog wel speelgoed krijgen. Speculaas en chocolade krijg ik nog altijd, haha. Wat we toen niet deden en vandaag wel doen met onze dochter is het hele Spiekpietjesgebeuren (dat bestond vroeger niet) en dat we haar schoen al twee weken klaarzetten en dat die dan 's ochtends is gevuld met snoepgoed.

Ook al komt die Sintmuziek me de oren uit, het blijft wel mooi om die kinderen daar in te zien opgaan.

Dat doen wij toch ook allemaal niet hoor

Bij ons is hij ook deze nacht 'geweest'. Normaal doen wij dat altijd in het weekend, maar vandaag komt hij op school en vertelt hij daar dat ze terug naar Spanje gaan. Ik wou ze ook geen trauma's geven . Vorig weekend was ook al de verjaardag van de oudste, dus ook geen optie. Morgen nog verjaardagsfeestje met zijn klas, daarna de trek naar Kerstavond en die heeft zijn overload aan cadeau's weer gehad voor het jaar.

 

[Mefke]

Onze oudste 5e LJ en die blijft het voorlopig ook volhouden of doet hem alsof uit vrees dat hem niets meer krijgt? Ik vraag het mij echt af. Wil het hem ook niet vragen. Heeft gedurende het jaar zo paar keer een opmerking gemaakt dat ik dacht: hij weet het. Maar nu was hem weer zwaar aan het tekeningen maken voor de sint en verlanglijstjes maken dat hij er zo in opging dat je denkt: toch weer niet.
Ik vraag mij dat ook af hoe dat bij de rest van de klas zit. Langs de andere kant krijgen we al 2 jaar te horen op oudercontact dat het een weinig mature klas is dus ja ik zou niet verbaasd zijn als er nog zijn die het nog geloven.

Hij weet het dus...

En als ik hem vraag waarom hem niets zei: ja zeg moet ik nu iets zeggen omdat ik iets weet dat jullie zelf ook weten?

 

[Avondland]

Zwemles. Thuiskomen en snel vertrekken. Dochter eerst naar wc laten gaan. Dan badpak aan. Ik doe nog iets anders. Dochter gaat weer naar wc zonder dat ik het weet. Gigantische drollen. Badpak ondergekakt. "Paapaaaaa!"

#fml

 

[515]

Ja, heeft er nog nooit over gehint of zo...

Onze oudste 5e LJ en die blijft het voorlopig ook volhouden of doet hem alsof uit vrees dat hem niets meer krijgt? Ik vraag het mij echt af. Wil het hem ook niet vragen. Heeft gedurende het jaar zo paar keer een opmerking gemaakt dat ik dacht: hij weet het. Maar nu was hem weer zwaar aan het tekeningen maken voor de sint en verlanglijstjes maken dat hij er zo in opging dat je denkt: toch weer niet.

Ik hintte er ook niet over zolang ik snoep en cadeautjes kreeg.

Je wordt gewoon in de maling genomen door je eigen zoon En die papa maar pakjes kopen.

Exact dit! Ik zweeg ook gewoon (en had een jongere broer) dus bleef de sint ook nog wel lang langskomen.

 

[mac-bc]

Intussen zijn onze kinderen 4 jaar en bijna 2 jaar. Superschattig enzo. Maar pfff, wat een high-maintenance kinderen dat wij hebben.

• 's avonds niet naar bed willen. Gevecht om de pyama aan te doen. Gevecht om tanden te poetsen. Etc.
• 's ochtens het omgekeerde: niet uit bed willen. Gevecht om de kleren aan te doen. Gevecht om de tanden te poetsen. Etc. Onze 2-jarige heeft ook nog NOOIT eens gewoon willen stil liggen op het ververskussen. Altijd draaien, keren, spartelen, zich verzetten met al haar macht. Ja, zelfs met allerlei afleiding. Ze laat het gewoon niet toe. Precies bezeten. Je zou eens een gemiddelde ochtendrush bij ons moeten filmen. Gevecht hier, gevecht daar, roepen, drama, ... Er komt nog nét geen jonglerende aap op een éénwieler door het beeld gefietst.
• 4-jarige wil nooit warm eten. Zelfs geen typische zaken als frieten of pizza. En zelfs zijn lievelingseten (spaghetti) wil hij liefst zonder saus. Ook brood moeten we telkens stimuleren: "komaan, nog een hap!". Etc.
• 2- jarige wil tout court nooit eten. Vers koken? Wil ze niet, alles in de vuilbak. Repeat x 1000. Al vanalles geprobeerd, uiteindelijk geeft Olvarit het meeste kans op slagen maar dan nog is het zeer wisselvallig. Boterhammen met beleg x? Neen. Met beleg y? Neen. Niets. Misschien een droge boterham als we veel chance hebben. Fruitpap zeer wisselvallig. Er valt geen lijn in te trekken. Maar wel altijd een gevecht aan tafel. Frustrerend. Nooit op uw gemak.
• 4-jarige moet wel 6 keer per dag schijten ofzo. En ALTIJD als we aan het eten zijn. Er gaat geen maaltijd voorbij zonder.
• Met twee laten spelen gaat quasi nooit. Er moet altijd één iemand in een straal van 5 meter errond zijn of ze vliegen in elkaars haren. Ik voel me vaak een scheidsrechter in een MMA-kooigevecht waarbij ik telkens fysiek mij ertussen moet gooien.
• 2-jarige slaapt nog altijd zeer slecht. Moeilijk in slaap te krijgen (meer dan uur boven zitten is standaard). Vaak wakker 's nachts.

En hoe meer we afspreken met andere jonge ouders, hoe meer we ook beseffen dat wij precies toch wel van die high-maintenance kinderen hebben.

Die wallen onder mijn ogen worden er niet beter op. De gecumuleerde moeheid is wellicht niet meer gezond. Ik merk dat mijn korte termijngeheugen echt rare dingen doet. Tot grote frustratie van mijn vrouw.

 

[pardal]

Intussen zijn onze kinderen 4 jaar en bijna 2 jaar. Superschattig enzo. Maar pfff, wat een high-maintenance kinderen dat wij hebben.

• 's avonds niet naar bed willen. Gevecht om de pyama aan te doen. Gevecht om tanden te poetsen. Etc.
• 's ochtens het omgekeerde: niet uit bed willen. Gevecht om de kleren aan te doen. Gevecht om de tanden te poetsen. Etc. Onze 2-jarige heeft ook nog NOOIT eens gewoon willen stil liggen op het ververskussen. Altijd draaien, keren, spartelen, zich verzetten met al haar macht. Ja, zelfs met allerlei afleiding. Ze laat het gewoon niet toe. Precies bezeten. Je zou eens een gemiddelde ochtendrush bij ons moeten filmen. Gevecht hier, gevecht daar, roepen, drama, ... Er komt nog nét geen jonglerende aap op een éénwieler door het beeld gefietst.
• 4-jarige wil nooit warm eten. Zelfs geen typische zaken als frieten of pizza. En zelfs zijn lievelingseten (spaghetti) wil hij liefst zonder saus. Ook brood moeten we telkens stimuleren: "komaan, nog een hap!". Etc.
• 2- jarige wil tout court nooit eten. Vers koken? Wil ze niet, alles in de vuilbak. Repeat x 1000. Al vanalles geprobeerd, uiteindelijk geeft Olvarit het meeste kans op slagen maar dan nog is het zeer wisselvallig. Boterhammen met beleg x? Neen. Met beleg y? Neen. Niets. Misschien een droge boterham als we veel chance hebben. Fruitpap zeer wisselvallig. Er valt geen lijn in te trekken. Maar wel altijd een gevecht aan tafel. Frustrerend. Nooit op uw gemak.
• 4-jarige moet wel 6 keer per dag schijten ofzo. En ALTIJD als we aan het eten zijn. Er gaat geen maaltijd voorbij zonder.
• Met twee laten spelen gaat quasi nooit. Er moet altijd één iemand in een straal van 5 meter errond zijn of ze vliegen in elkaars haren. Ik voel me vaak een scheidsrechter in een MMA-kooigevecht waarbij ik telkens fysiek mij ertussen moet gooien.
• 2-jarige slaapt nog altijd zeer slecht. Moeilijk in slaap te krijgen (meer dan uur boven zitten is standaard). Vaak wakker 's nachts.

En hoe meer we afspreken met andere jonge ouders, hoe meer we ook beseffen dat wij precies toch wel van die high-maintenance kinderen hebben.

Die wallen onder mijn ogen worden er niet beter op. De gecumuleerde moeheid is wellicht niet meer gezond. Ik merk dat mijn korte termijngeheugen echt rare dingen doet. Tot grote frustratie van mijn vrouw.

Dit is de ochtend van zowat elke ouder met jonge kinderen.

En met 4 kinderen rondlopen hier, komt bovenstaande ook al eens voor. En de oorzaak bij ons is voor mij meestal snel gevonden: ikzelf

Mijn kinderen reageren om hetgeen ikzelf uitstraal of voel. Als ik prikkelbaar dan krijg ik dit onmiddellijk terug. Maar ben ik zelf rustig, dan lukt het perfect om om te gaan met het gedrag van de kinderen.

Maar het klopt dat slaaptekort niet het beste naar je naar boven brengt.

Als persoon kan je alleen rechtstreeks jezelf aansturen en onrechtstreeks andere door je houding/gedrag/energie die je uitstraalt.

 

[Tin_Cricket]

Dit is de ochtend van zowat elke ouder met jonge kinderen.

Ik hoop dat je bedoelt dat dit elke ouder met jonge kinderen al eens overkomt. Dat dit de regel is, is niet normaal. Lijkt me immers geen ochtendrush of willekeurige tantrum, maar kinderen die veel dicteren.

Zelf rustig blijven is idd wel de sleutel om het te de-escaleren. Wat vaak helpt bij jonge kinderen is hen 2 opties aanbieden die voor jou allebei aanvaardbaar zijn. Doen we eerst onze jas aan of eerst onze schoenen? komt bv geheel anders binnen als 'Doe je schoenen en jas aan'. Wil je de rode trui of de gele? Ga jij hem aandoen of ga je het zelf doen? Zij hebben het idee dat ze zeggenschap hebben en jij krijgt wat je wilt. Niet blijven zoeken naar opties die hen aanstaan. De 2-jarige wil zichzelf mss aankleden?
En soms al eens je strijd kiezen. Wil je je pyjama niet aandoen, fine dan leg ik je zo in bed.

 

[Sylverscythe]

Ik hoop dat je bedoelt dat dit elke ouder met jonge kinderen al eens overkomt. Dat dit de regel is, is niet normaal. Lijkt me immers geen ochtendrush of willekeurige tantrum, maar kinderen die veel dicteren.

Zelf rustig blijven is idd wel de sleutel om het te de-escaleren. Wat vaak helpt bij jonge kinderen is hen 2 opties aanbieden die voor jou allebei aanvaardbaar zijn. Doen we eerst onze jas aan of eerst onze schoenen? komt bv geheel anders binnen als 'Doe je schoenen en jas aan'. Wil je de rode trui of de gele? Ga jij hem aandoen of ga je het zelf doen? Zij hebben het idee dat ze zeggenschap hebben en jij krijgt wat je wilt. Niet blijven zoeken naar opties die hen aanstaan. De 2-jarige wil zichzelf mss aankleden?
En soms al eens je strijd kiezen. Wil je je pyjama niet aandoen, fine dan leg ik je zo in bed.

Veel van die zaken komen anders toch wel herkenbaar voor. Daarom niet elke dag, maar "kinderen die veel dicteren" lijkt me nogal de schuld bij de kinderen te leggen zonder meer. Eerlijk gezegd, "mijn kind is high-maintenance", die had ik nog niet gehoord. Als ze het dan beiden zijn zou ik zeker ook eens voorbij het kind kijken.

Uiteraard akkoord dat als je zelf over je toeren raakt het gewoon escaleert. Heel soms gaat de onze eens met amper een hap op naar de crèche, ik ga er gewoon van uit dat als geen enkele van 5-10 opties goed zijn ze gewoon geen honger heeft.

 

[Kas de Kalebas]

Dit is de ochtend van zowat elke ouder met jonge kinderen.

En met 4 kinderen rondlopen hier, komt bovenstaande ook al eens voor. En de oorzaak bij ons is voor mij meestal snel gevonden: ikzelf

Mijn kinderen reageren om hetgeen ikzelf uitstraal of voel. Als ik prikkelbaar dan krijg ik dit onmiddellijk terug. Maar ben ik zelf rustig, dan lukt het perfect om om te gaan met het gedrag van de kinderen.

Maar het klopt dat slaaptekort niet het beste naar je naar boven brengt.

Als persoon kan je alleen rechtstreeks jezelf aansturen en onrechtstreeks andere door je houding/gedrag/energie die je uitstraalt.

Dit soort reactie vind ik eigenlijk behoorlijk ongepast. Iemand wil ventileren over hoe lastig hij het ervaart met zijn kinderen en je reactie is eigenlijk 'suck it up, het ligt aan jou'.
Dit lijkt me zeker niet de norm te zijn. Wij hebben in het begin ook erg zwaar afgezien met twee kinderen, maar da's nu toch ferm verbeterd nu onze kleinste een jaar geworden is. Niks willen eten, altijd ruzie maken, altijd wild om zich heen schoppen tijdens het verversen is echt geen gedrag dat alle kinderen vertonen. Het zijn misschien allemaal wel zaken die veel voorkomen, maar niet allemaal samen.

Als iemand het forum wil gebruiken om wat stoom af te laten, en jij komt meteen af met dat soort reactie, waarom zitten we hier dan nog in dit topic?

 

[Visenya]

Veel van die zaken komen anders toch wel herkenbaar voor. Daarom niet elke dag, maar "kinderen die veel dicteren" lijkt me nogal de schuld bij de kinderen te leggen zonder meer. Eerlijk gezegd, "mijn kind is high-maintenance", die had ik nog niet gehoord. Als ze het dan beiden zijn zou ik zeker ook eens voorbij het kind kijken.

Uiteraard akkoord dat als je zelf over je toeren raakt het gewoon escaleert. Heel soms gaat de onze eens met amper een hap op naar de crèche, ik ga er gewoon van uit dat als geen enkele van 5-10 opties goed zijn ze gewoon geen honger heeft.

Het zijn de ouders die de kinderen alles laten dicteren en hun baas maken in huis. Maar dat gebeurt in kleine stapjes die je vaak niet merkt. Zelf de kalmte bewaren tijdens een tantrum en wachten tot ze wat gekalmeerd is om logica toe te passen. Gelukkig luistert ze hier redelijk naar logica, ondanks dat ze soms heel goed weet wat ze (niet) wil.

Hier is het aankleden in ieder geval gebeterd sinds ze zelf haar ondergoed mag kiezen en als ze iets niet wil aandoen, ligt er een alternatief klaar. Sokken en schoenen kiest ze hier ook zelf. Keuzes aanbieden, helpt. Gewoon ervoor zorgen dat het jouw keuzes zijn en het kind het gevoel geven dat hij/zij kiest.