Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Bij de dochter (13) is er PCOS vastgesteld na een bloedafname. Weet niet goed wat ik daar moet van denken. Ze heeft blijkbaar een soort insulineresistentie en weinig goede cholesterol. Eet nochtans goed/evenwichtig en sport. Enige dat ons opviel laatste tijd is haar onregelmatige cyclus en heftige moodswings. Bleek dan toch meer achter te zitten dan enkel "puberen".
Iemand hier daar concreet ervaringen mee? Zelf of in omgeving?
 
Ik kus mijn pollekes met mijn twee flinke slapers, die sliepen door na een paar maanden.

Enkel nu de oudste zelf uit bed kan, is het vaak wat vroeg want haar konijn negeert madame of ze begint gewoon om 5u 's morgens op haar kamer te spelen of te lezen, maar kan dat als 4,5-jarige natuurlijk niet stilletjes. Gelukkig heeft zo ondertussen ook de klik gemaakt qua nachtzindelijkheid.
 
Hier toch ook twee flinke slapers (sorry!). Zoontje sliep door op 1 jaar na de cursus snuggles en dreams (daarvoor wel slechte nachten), dochter gewoon van haar eigen op 9 maanden (daarvoor één keer opstaan fzo). Nu 6 en 3 en slapen beiden van 7 tot 6.45, zijn ook heel consistent en routineus in hun slapengaan

Durfden wel vroeg wakker zijn, maar hebben zoon een wekker gegeven en doet dat wel flink, durft wel boekje pakken voor in bed. Dochter heeft schrik van de schaap dus durft soms wel wakker te worden als één van ons opstaat om te gaan werken (rond 6). Maar durft ook wel langer blijven liggen
 
Als uw kinderen goed slapen, post je daar meestal ook niet over he. Zeker niet in dit topic als je sommige verhalen leest 🤐

Soit, ik wil toekomstige ouders ook niet ontmoedigen - dus:
- Eerste zoon sliep door na 14 maanden, ervoor moesten we 1-2x opstaan per nacht en in de ochtend altijd vaak heel vroeg wakker. Dat kind had altijd honger, ongelooflijk. Ik vond dat al slopend genoeg, maar uiteindelijk vrij normaal gedrag.
- Tweede zoon sliep al een hele nacht door na 6 weken en heeft nooit meer achterom gekeken. In het ziekenhuis moesten wij die al wakker maken om te eten omdat die heel lange stukken sliep 🥲. Als baby moest je die gewoon in zijn bedje leggen en je hoorde die niet meer, zelfs niet toen die bv. tandjes kreeg. Zalig kind. Heeft ook snel afscheid genomen van dutjes overdag, omdat die 's nachts zo goed/veel sliep.

Onze kinderen (ondertussen 8j en 5j) gingen en gaan ook altijd zonder problemen naar bed: instoppen - nog eens gek doen - knuffel/kusje en wij horen die niet meer. Staan in het weekend/vakantie ook zelfstandig op zodat wij nog een uurtje langer kunnen slapen. Met de jongste wel lang geduurd i.v.m. nacht zindelijkheid, maar een periode trainen met de plaswekker en het was in orde.

Wij zijn wel altijd heel strikt geweest in slaaproutines, geen uitzonderingen. Altijd op hetzelfde tijdstip naar bed als ze klein waren, ook met dutjes. Nu kan dat al af en toe iets flexibeler.
 
Laatst bewerkt:
Hier toch ook twee flinke slapers (sorry!). Zoontje sliep door op 1 jaar na de cursus snuggles en dreams (daarvoor wel slechte nachten), dochter gewoon van haar eigen op 9 maanden (daarvoor één keer opstaan fzo). Nu 6 en 3 en slapen beiden van 7 tot 6.45, zijn ook heel consistent en routineus in hun slapengaan

Durfden wel vroeg wakker zijn, maar hebben zoon een wekker gegeven en doet dat wel flink, durft wel boekje pakken voor in bed. Dochter heeft schrik van de schaap dus durft soms wel wakker te worden als één van ons opstaat om te gaan werken (rond 6). Maar durft ook wel langer blijven liggen
Ik heb er geen enkel probleem mee als mensen zeggen dat hun kind een flinke slaper is hoor :D Blij voor iedereen waar het zo is.
Maar, het irritante is dat je nogal vaak de kritiek krijgt van "eigen schuld, ge moet ze gewoon laten wenen" (niet persé hier op het forum) van mensen die dat dus nooit echt hebben moeten doen.

Soortgelijk met eten bvb, wij hebben een heel goeie eter die blij wordt door van alles te proeven. Maar dan moet ik ook geen kritiek geven op ouders met een moeilijke eten dat ze "hem maar gewoon moeten laten proeven". Het grote verschil tussen een slechte eter en een slechte slaper, is dat een slechte slaper ook directe impact heeft op uw eigen nachtrust :P
 
Bij de dochter (13) is er PCOS vastgesteld na een bloedafname. Weet niet goed wat ik daar moet van denken. Ze heeft blijkbaar een soort insulineresistentie en weinig goede cholesterol. Eet nochtans goed/evenwichtig en sport. Enige dat ons opviel laatste tijd is haar onregelmatige cyclus en heftige moodswings. Bleek dan toch meer achter te zitten dan enkel "puberen".
Iemand hier daar concreet ervaringen mee? Zelf of in omgeving?

Ik heb PCOS, maar dat is pas officieel vastgesteld halverwege mijn 20. Wel altijd sterk vermoed daarvoor en ook gestart met de pil ivm haargroei (maar dan hebt ge ook weinig zin om te stoppen natuurlijk).

Op zich heb ik daar weinig last van, ik kan ook niet vergelijken hoe een ander zich voelt natuurlijk. Ik had wel last van haargroei op atypische plaatsen maar de hoeveelheid viel mee (en daar valt ook wel iets aan te doen met waxen bv). Als ik stop met de pil (zeer vroeg gestart dus ik wist niet of ik onregelmatig was toen) heb ik ook zo goed als nooit maandstonden (wat dan weer fertiliteitsproblemen geeft natuurlijk)
Ik ben ook altijd wat zwaarder geweest en het is voor mij zeer moeilijk om te vermageren. Maar daar stopt het wel zowat denk ik.


ik weet niet of moodswings iets is dat toe valt te schrijven aan PCOS, maar ik heb er mij ook nooit in verdiept gezien de beperkte impact
 
sliep door op 1 jaar na de cursus snuggles en dreams (daarvoor wel slechte nachten),
wel even shout-out naar snuggles&dreams.
Gewoon met de papieren cursus waren wij al geholpen.
Dat ging van uren rondlopen en zingen met babies op onze armen (ik mag nog altijd niet Hung my head van johny cash opzetten 2j later want dat was mijn slaapliedje naar keuze) naar een week slaaptraining, neerleggen en wegwandelen.

Ze hebben nog altijd wel hun momentjes.. konijntje of tutje kwijt, dus het gebeurd 50/50 dat we er nog uit moeten, maar er zijn ook doorslaapnachten en dat houd het leefbaar.
 
Ik heb PCOS, maar dat is pas officieel vastgesteld halverwege mijn 20. Wel altijd sterk vermoed daarvoor en ook gestart met de pil ivm haargroei (maar dan hebt ge ook weinig zin om te stoppen natuurlijk).

Op zich heb ik daar weinig last van, ik kan ook niet vergelijken hoe een ander zich voelt natuurlijk. Ik had wel last van haargroei op atypische plaatsen maar de hoeveelheid viel mee (en daar valt ook wel iets aan te doen met waxen bv). Als ik stop met de pil (zeer vroeg gestart dus ik wist niet of ik onregelmatig was toen) heb ik ook zo goed als nooit maandstonden (wat dan weer fertiliteitsproblemen geeft natuurlijk)
Ik ben ook altijd wat zwaarder geweest en het is voor mij zeer moeilijk om te vermageren. Maar daar stopt het wel zowat denk ik.


ik weet niet of moodswings iets is dat toe valt te schrijven aan PCOS, maar ik heb er mij ook nooit in verdiept gezien de beperkte impact
Ze heeft ook wel wat meer haargroei dan leeftijdsgenoten op armen/benen en zowat rond navelstreek. Is inderdaad niet onoverkomelijk maar kinderen onder elkaar kunnen nogal cru zijn zo blijkt.
Moeten het nog verder met de arts bespreken, geen idee hoe ik momenteel sta tegenover de pil voor haar. Lijkt mij qua hormoonverstoring op jonge leeftijd toch ook niet min. Ze is absoluut niet zwaarlijving maar staat idd wel steviger dan andere klasgenoten. Heeft ze altijd al wel gehad dat ze vooruit leek op de rest. Groter, sneller die borstontwikkeling, wat stevigere bovenbenen.
Er is denk ik helemaal niks mis met haar maar mijn probleem is nu ook een beetje dat ik niet wil dat ze een perceptie gaat gaan krijgen dat er iets mis is met haar. Die jonge geeestjes zijn tegenwoordig zo fragiel allemaal en hoewel wij altijd positieve bevestigingen enzo gegeven hebben om dat eigenbeeld hoog te hebben, kan je dat vergif van vergelijken met anderen en sociale media precies toch maar moeilijk op afstand houden...
 
Ze heeft ook wel wat meer haargroei dan leeftijdsgenoten op armen/benen en zowat rond navelstreek. Is inderdaad niet onoverkomelijk maar kinderen onder elkaar kunnen nogal cru zijn zo blijkt.
Was ook rond de navel bij mij en dat komt wel hard aan als daar een opmerking over komt op die leeftijd. De pil hielp daarbij wel maar ook niet volledig. Ik gebruite daarvoor af en toe ook wel waxstrips.
Het is wel iets dat ge wat moet leren loslaten, iedereen is anders en een beetje meer haargroei is ook geen probleem. Maar op die leeftijd is dat moeilijk om dat zo te zien.

Moeten het nog verder met de arts bespreken, geen idee hoe ik momenteel sta tegenover de pil voor haar. Lijkt mij qua hormoonverstoring op jonge leeftijd toch ook niet min.
Er is eigenlijk al hormoonverstoring dus ik zou dat anders zien; het is normale niveaus proberen te verkrijgen. En gezien de impact op de visuele symptomen zeker niet af te schrijven

Daarnaast neem ikzelf ook nog altijd een pil, ookal is het niet nodig omwille van seksuele bescherming, omdat het belangrijk is dat er x keer op een jaar een maandstonde is om het risico op kanker te verlagen. Dat kan ook op een andere manier (om de paar maanden iets nemen om maandstonden uit te lokken) maar indien veel last van acne/haargroei zullen ze u toch een pil voorstellen vermoed ik.


Er is denk ik helemaal niks mis met haar maar mijn probleem is nu ook een beetje dat ik niet wil dat ze een perceptie gaat gaan krijgen dat er iets mis is met haar.

Als volwassene kunt ge dat kaderen, iedereen heeft wel iets. Maar als jong meisje komt dat toch binnen, zeker omdat dat dan vasthangt met hormonen (te veel mannelijke). Ge gaat een beetje moeten zien hoe zij het neemt daar.
 
Ik ben zo blij dat mijn dochter een flinke slaper is. Dan is het moeilijk te vatten waarom ouders met slechte slapers ervoor kiezen er nog een kleine bij te maken. Respect voor mensen die jarenlang op overlevingsmodus draaien.
Dit heel hard toch vooral. Dat was eerlijk gezegd mijn eerste vrees toen mijn vrouw zwanger was, op -uiteraard- al de mogelijke gezondheidsproblemen na: dat we een moeilijke slaper gingen hebben en jaren gingen afzien. Dochter bleek dan vrij snel een goede slaper, die begon door te slapen vanaf ze alleen op een kamer lag, en buiten wat nachten dat ze 1x wakker werd was dat alles.

Het ding is natuurlijk, zoals hier ook gezegd voor moeilijke eters, dat je daar heel moeilijk een lijn in kan trekken of het nu aan het kind ligt of aan de ouders. En er zijn denk ik wel wat gevallen waar je sterk van kan vermoeden dat het aangeleerd, waardoor mensen die al alles hebben geprobeerd nogal snel worden bekeken alsof het hun eigen fout is.
 
Heeft er iemand tips of suggesties voor een zwembril voor een kleuter? Ze heeft niet graag onverwachte spatten in haar gezicht dus dacht ik er aan om een zwembril te kopen. Maar geen idee waar ik op moet letten en of een goedkope evengoed is al een duurdere ?
 
Heeft er iemand tips of suggesties voor een zwembril voor een kleuter? Ze heeft niet graag onverwachte spatten in haar gezicht dus dacht ik er aan om een zwembril te kopen. Maar geen idee waar ik op moet letten en of een goedkope evengoed is al een duurdere ?
Wij hadden eerst die roze van decathlon, maar daar kwam die anti-aandamplaag precies supersnel eraf.
Nu de iets duurdere, en die vindt ze precies wel goed.
 
Dochter is 3.5 en het lijkt wel of ze na de week krokusvakantie met speelpleinwerking plots een of andere gedragsverandering heeft gekregen (door met oudere kinderen om te gaan, dunno). Het kan ook gewoon de leeftijd zijn, maar er is plots terug wat meer eigen wil en grenzen aftasten bij. Vooral mijn vrouw heeft het er moeilijk mee, misschien omdat die sowieso wat minder "authoriteit" heeft.

Ook vreemd om plots zo'n kleuter te hebben die een hele avond "6-7" roept, gelukkig lijkt ze dat terug vergeten.
 
Hier 10 maanden en nog 2 keer wakker elke nacht. Pittig. Ook temperamentje met veel gezeur overdag en gekrijs vroeger. Als je dan vrienden hoort met een baby die vanaf 3 maanden doorsliep en altijd heel tevreden is, dan snap je dat je een heel andere ervaring hebt 😅 letten erg veel op structuur etc maar elk kind is anders helaas. Hoop dat we bij de volgende kunnen switchen qua ervaring
 
De kleinsten is geselecteerd, samen met 13 anderen, uit een groep van 76 spelertjes om wedstrijden te gaan spelen. Heel trots, maar de agenda wordt daarmee nog drukker.

Dinsdag avond, woensdag namiddag, vrijdagavond - training. Zondagmorgen match.
Donderdag judo, waar hij volop aan 't focussen is op die gele gordel waarvan 1 deel examen al tot een goed eind werd gebracht.
Zaterdagochtend tekenles. en hij zou heel graag een instrument aanleren.

Dochter is al even ambitieus. Turnen. Tekenles. Woord (waar ze nu een 2de voorstelling aan het voorbereiden zijn en ze daar helemaal in opgaat). Jeugdbeweging. En mevrouwtje zou ook heel graag gaan dansen.

Zaterdag hebben ze met mij de training voor volwassenen meegevolgd in de kickboks.

Alé, ik ben content dat ze zo actief zijn hé, maar voor ons als ouders gaan we toch zaken moeten schrappen om het werkbaar te maken. Dat is nu de hele week rondrijden, incl. weekends. Op de 2 vrije dagen die we hebben gaan we zelf afwisselend sporten.
 
Dit heel hard toch vooral. Dat was eerlijk gezegd mijn eerste vrees toen mijn vrouw zwanger was, op -uiteraard- al de mogelijke gezondheidsproblemen na: dat we een moeilijke slaper gingen hebben en jaren gingen afzien. Dochter bleek dan vrij snel een goede slaper, die begon door te slapen vanaf ze alleen op een kamer lag, en buiten wat nachten dat ze 1x wakker werd was dat alles.

Het ding is natuurlijk, zoals hier ook gezegd voor moeilijke eters, dat je daar heel moeilijk een lijn in kan trekken of het nu aan het kind ligt of aan de ouders. En er zijn denk ik wel wat gevallen waar je sterk van kan vermoeden dat het aangeleerd, waardoor mensen die al alles hebben geprobeerd nogal snel worden bekeken alsof het hun eigen fout is.
Hier toch anekdotisch bewijs dat het aan de kinderen ligt. Zoontje eet alles en proeft alles, altijd gedaan eigenlijk. Begint nu zowa dingen op te merken dat hem echt niet graag lust (Ananas, kiwi, ajuin), maar eet wel vrolijk augurken, spruitjes, ...

Dochter daarentegen eet quasi niks aan tafel buiten patatten. Nochtans beide opgevoed met "ge eet wat de pot schaft" mentaliteit.
 
Er zijn hier dus meerdere ouders die niet weken/maanden maar echt járen aan een stuk zowat elke nacht opstaan om bij hun kind te gaan liggen omdat het anders blijft wenen? Wat een hel is dat :oops:

Ik word ondertussen al 6 jaar nog altijd 5x per nacht wakker om vanalles te moeten doen bij de kinderen
(heb er ondertussen 3, dus het niet dat het allemaal door de eerste komt).

Het went. Ik moet zeggen dat ik er niet echt zo veel last van heb, als dat nog 10 jaar zou duren bij wijze van spreken dan is dat maar zo.

Mogelijks willen we ook een 4e dus het zal nog niet direct gedaan zijn.
 
Hier toch anekdotisch bewijs dat het aan de kinderen ligt. Zoontje eet alles en proeft alles, altijd gedaan eigenlijk. Begint nu zowa dingen op te merken dat hem echt niet graag lust (Ananas, kiwi, ajuin), maar eet wel vrolijk augurken, spruitjes, ...

Dochter daarentegen eet quasi niks aan tafel buiten patatten. Nochtans beide opgevoed met "ge eet wat de pot schaft" mentaliteit.
Wat ook perfect kan natuurlijk, nature vs nurture. Ik denk dat veel van het karakter van je kind ook wel al vast ligt op voorhand. Allezja, mijn broer en ik zijn twee tegengestelden op elk vlak, en komen ook gewoon uit hetzelfde gezin.
 
De kleinsten is geselecteerd, samen met 13 anderen, uit een groep van 76 spelertjes om wedstrijden te gaan spelen. Heel trots, maar de agenda wordt daarmee nog drukker.

Dinsdag avond, woensdag namiddag, vrijdagavond - training. Zondagmorgen match.
Donderdag judo, waar hij volop aan 't focussen is op die gele gordel waarvan 1 deel examen al tot een goed eind werd gebracht.
Zaterdagochtend tekenles. en hij zou heel graag een instrument aanleren.

Dochter is al even ambitieus. Turnen. Tekenles. Woord (waar ze nu een 2de voorstelling aan het voorbereiden zijn en ze daar helemaal in opgaat). Jeugdbeweging. En mevrouwtje zou ook heel graag gaan dansen.

Zaterdag hebben ze met mij de training voor volwassenen meegevolgd in de kickboks.

Alé, ik ben content dat ze zo actief zijn hé, maar voor ons als ouders gaan we toch zaken moeten schrappen om het werkbaar te maken. Dat is nu de hele week rondrijden, incl. weekends. Op de 2 vrije dagen die we hebben gaan we zelf afwisselend sporten.


Trop is Trop.. Maar elk zijn ding.
Maar jullie met 4 zal nog ingewikkeld zijn.

Hier 1 zoon die atletiek, muziek ( les en instrument) en scouts doet.

We zullen zien hoelang het te combineren valt in de week met de uren.
 
Terug
Bovenaan