Ik weet dat het een enorm gevoelig onderwerp is, maar ik maak me toch meer en meer de bedenking dat het allemaal wel heel erg hard lijkt op de modus operandi van de Nazis voorafgaand aan de tweede wereldoorlog. Ik bemerk toch heel veel autoritaire tactieken en (proto-)fastistische trekken.
- Een grote leider die niet in vraag wordt gesteld, waarbij loyaliteit van enorm belang is.
- Alles van oppositie bestempelen als vals, verraderlijk, of anti-thuisland.
- Het straffen van politieke tegenstanders door het (oneigenlijk) gebruik van de krachten die een regering heeft (
kijk maar eens naar de arrestatie van iemand die tegen de operatie in Venezuela was; al weten we daar natuurlijk niet 100% alles van).
- Een constante stroom aan leugens en propaganda.
- Het framen van minderheden en migranten als vijanden en werkelijke bedreigingen voor de staat.
- Het normalizeren van geweld en het breken van wetten, zolang het tegen "de tegenstand" is (6 januari pardons; de manier waarop de aanslagen op democratische verkozenen werd behandeld vs. hoe de aanslag op Charlie Kirk werd behandeld).
- De media als vijand van het volk: enkel wat de leider en zijn kornuiten brengen wordt gezien als waarachtig.
- Een moreel superieur gevoel tegenover de rest van de wereld en een expansiedrang waarbij 0,0 rekening wordt gehouden met andere sovereine staten (
kijk maar naar de statements van Miller mbt Groenland vandaag).
- Anti-wetenschappelijk beleid, en het censureren van wetenschap die niet in het straatje past.
- Het systematisch uithollen van democratische "checks and balances" tot het punt waarop de grote leider eigenlijk alleenheerser is.
Ik kan nog wel even blijven gaan. Daarmee bedoel ik niet dat het exact hetzelfde is, maar ik vraag me toch af of we binnen dit en 40 jaar niet vaak de discussie gaan horen "moest je terug in de tijd kunnen gaan met een pistool om Trump neer te schieten, zou je het dan doen"?
Daarmee doel ik heus niet op het feit dat iemand dat moet doen, maar wil ik maar bedoelen dat er toch ooit een punt moet komen waarbij het "te ver" gaat, zou ik denken. Waarbij we achteraf denken "hoe hebben we het ooit zo ver kunnen laten komen?" Ik vraag me af of we als mensheid wel genoeg hebben geleerd uit WO2, en meer specifiek hoe snel het kan gaan wanneer mensen met foute bedoelingen aan de knoppen zitten zonder weerstand.
En let op: dit is geen parelmoerenkettingmoment van een linkse rakker: iemand als Meloni bijvoorbeeld, die is extreem, maar die wandelt nog min of meer binnen de lijntjes en brengt de wereld niet in gevaar met haar beleid. Trump gaat mijns inziens nog veel en veel en veel verder.
)
www.vrt.be
