In de VS had je dat ook veel, ook waar ik werkte. Ook de zijkanten hadden zo'n kier. Vreselijk vond ik dat, je kon gewoon los binnen- of buitenkijken.
Wat is voor jou niet vanzelfsprekend, maar voor anderen wel?
- Onderwerp starter Panda
- Startdatum
Dr. Sheldon Cooper
Well-known member
In de VS zijn die deuren bijna op kniehoogte.
Ik kak nog liever in mijn broek
Tuurlijk is dat geen toeval. De carriere van mijn vrouw en mezelf zijn op elkaar afgestemd: ik werkte tot eind 2017 op 400m van mijn huis (ik bracht/haalde kinderen naar/van de creche), maar "mocht" naar Brussel omdat zij op vaste uren voor de kinderen KAN zorgen. In ruil zorg ik ervoor dat mijn agenda maximaal gebruikt wordt zodat mijn telewerkdagen/verlof haar werk haalbaar maken én kies ik er bewust voor om iets minder te werken/week zodat zij meestal de woensdag de kinderen volledig aan mij kan overlaten. Ik zou kunnen carriere willen maken, maar gezin gaat voor.
Soit, wat mij niet lukt is:
- continu focus houden op iets. Ik ben altijd met verschillende dingen bezig tegelijk en heb dat nodig, anders is het saai. Met als resultaat dat als mijn vrouw vraagt om een fles water te halen in de garage ik dat meestal wel doe (soms ben ik met andere dingen bezig waardoor ik het terug vergeet), maar als ik het doe, ik vaak in de garage moet denken "waarvoor sta ik hier nu weeral"?
- mij kleden naar de weersomstandigheden. Ik draag vaak winterkledij tot eind april, hoewel het al warm geweest is. Ik "voel" dat niet tot iemand me er op wijst. Idem voor oktober/november, kan je me nog gewoon in t-shirt zien rondlopen.
- passende combinatie (kledij/interieur) kiezen. Ik ben niet kleurenblind, maar paars in combinatie met geel kan toch ook mooi zijn? En dat blauw in de wc, is dat eigenlijk geen groen? Onlangs moest ik de kleur ogen van mijn vriendin opgeven. Gelukkig dat ik goed gegokt hebt.
CerumenCrevice
Well-known member
Is niet per se gehoorverlies. Heb het ook en laat jaarlijks mijn gehoor grondig testen. Kan evengoed een aandachts probleem zijn of een sensory-verwerkingsprobleem etc. AD(H)D bijvoorbeeld.
Afantasie inderdaad en dat komt ook in gradaties. Ik denk bijvoorbeeld eerder in opeenvolgingen van situaties. Kan perfect nen dag in een opeenvolging van 'acties' navertellen. Maar de kleur van het toilet zou ik zo niet kunnen voorstellenAmai da's wel heel vreemd dat ge u niks visueel kunt inbeelden. Zijn uw gedachten dan tekst of hoe moet ik dat zien? Kunt ge nu bijvoorbeeld de zee niet inbeelden? Dat lijkt mij op één of andere afwijking tbh
Ha, je bent daar niet de enige in.
Ik heb denk ik nooit eens naar WC geweest op school (of toch heel zeldzaam als het echt zo nodig is). Idem voor de trein. Ik heb het misschien 1 of 2 keer gedaan, en dat is echt omdat het niet meer te doen van de pijn. Te veel volk rondom om u heen en vaak ook vies. Ik herinner mij op een school dat die geur zo sterk aanwezig was dat je eigenlijk kon spontaan overgeven van de geur. Een van de ergste geuren die ik ooit heb geroken.
Anderzijds hebben die toiletten ook wel een soort van "sociaal iets", met dat je daar afgezonderd bent van de rest dus als je met andere mensen dan is het daar dat je begint te roddelen, maar dat is meer iets stereotieps voor meisjes, maar jongens deden dat ook. Ik moest dan altijd "toevallig" niet gaan, en waste maar dan mijn handen maar een keer ofzo.
Ik ga enkel naar de wc denk ik thuis of bij vrienden of in comfortable omgevingen, nergens anders. Ik plas ook niet in een urinoir. Ik denk zelfs niet dat ik dat ooit 1 keer in mijn leven heb gedaan.
Laatst bewerkt:
Lobmans
Well-known member
Hier is het puur het "sociale" aspect dat hindert, met het toilet of locatie op zich heb ik zelden problemen. Zelfs zo'n stinkende warme Dixi op festivals daar kan ik me relatief vlot over heen zetten.
Voor mij is het niet vanzelfsprekend om:
- een praatje te slaan met iemand of 'smalltalk' dus. Soms jaloers hoe sommige van mijn collega's of vrienden dat zo gewoon maar kunnen zeveren tegen iemand vreemd.
- te plassen aan een urinoir als er nog anderen staan. Heb al voorgehad dat er dan een collega ook staat en die begint dan wat te praten en dan is hij klaar en dan nog staan wachten op mij om terug naar bureau te gaan. Ja dan lukt het zeker niet en denk ik 'F*CK OFF GAST'. Even daarna ben ik dan nog maar eens terug naar het toilet gegaan als er niemand stond. Vroeger op fuiven was dat ook. Al wat pinten binnen en dan moet je wel eens naar het toilet. Kom je daar toe en staat daar 100 000 man dus ga je dan toch maar buiten tegen een boom. Maar één keer je na zoveel pinten een eerste keer gaat plassen zijn de sluizen geopend en moet je elk halfuur wel gaan.
- een praatje te slaan met iemand of 'smalltalk' dus. Soms jaloers hoe sommige van mijn collega's of vrienden dat zo gewoon maar kunnen zeveren tegen iemand vreemd.
- te plassen aan een urinoir als er nog anderen staan. Heb al voorgehad dat er dan een collega ook staat en die begint dan wat te praten en dan is hij klaar en dan nog staan wachten op mij om terug naar bureau te gaan. Ja dan lukt het zeker niet en denk ik 'F*CK OFF GAST'. Even daarna ben ik dan nog maar eens terug naar het toilet gegaan als er niemand stond. Vroeger op fuiven was dat ook. Al wat pinten binnen en dan moet je wel eens naar het toilet. Kom je daar toe en staat daar 100 000 man dus ga je dan toch maar buiten tegen een boom. Maar één keer je na zoveel pinten een eerste keer gaat plassen zijn de sluizen geopend en moet je elk halfuur wel gaan.
Niet vanzelfsprekend:
- pissen in urinoir met volk naast mij. Lukt mij vaak gewoon niet, zelfs al moet ik superdringend
- telefoneren / iets voorlezen / voor groep mensen spreken. De hel, want stotteren
- gesprek volgen in drukke/luide omgeving. Zelfs iemand die zijn neus snuit of hoest is al genoeg voor mij om niet meer te kunnen volgen
- programma volgen op tv zonder ondertitels. Onmogelijk tenzij de tv super luid staat
- wakker worden (en opstaan)
Geen onoverkomelijke zaken dus
- pissen in urinoir met volk naast mij. Lukt mij vaak gewoon niet, zelfs al moet ik superdringend
- telefoneren / iets voorlezen / voor groep mensen spreken. De hel, want stotteren
- gesprek volgen in drukke/luide omgeving. Zelfs iemand die zijn neus snuit of hoest is al genoeg voor mij om niet meer te kunnen volgen
- programma volgen op tv zonder ondertitels. Onmogelijk tenzij de tv super luid staat
- wakker worden (en opstaan)
Geen onoverkomelijke zaken dus
Eland
Well-known member
Bij mij heeft dat soms niks met die druk van andere mensen te maken. Op festivals kan ik soms (nuchter!) pissen als er achter elk urinoir 5 man staat aan te schuiven, maar op de pot duurt het soms een minuut tot ik kan beginnen pissen. 
Het is met momenten dat dat niet lukt, en dan lukt het gewoon nergens.
De twee redenen waarom ik niet naar een urinoir ga, is omdat 1) Ik geen goesting heb om daar een minuut te staan tussen het volk voor ee beweging in komt en 2) omdat ge de spetters pis gewoon voelt spetsen tegen uw handen (of benen als ge een short draagt) en dat vind ik redelijk vies.
Het is met momenten dat dat niet lukt, en dan lukt het gewoon nergens.De twee redenen waarom ik niet naar een urinoir ga, is omdat 1) Ik geen goesting heb om daar een minuut te staan tussen het volk voor ee beweging in komt en 2) omdat ge de spetters pis gewoon voelt spetsen tegen uw handen (of benen als ge een short draagt) en dat vind ik redelijk vies.
Dyer Hunt
Well-known member
Exact dit, zo herkenbaar
Er zal bijna geen enkele urinoir zijn waar er niet binnen de 100 meter mensen zijn, want urinoirs zijn vaak publieke of openbare ruimtes. En normaal plas ik ook zittend en heb dus ook weinig ervaring met urinoirs, dus daarom dat ik ze liever vermijd. Ik ben eigenlijk allang gewend om gewoon zittend te plassen, ook al wordt dat niet als "mannelijk" gezien en schaamde ik me daarvoor. Maar blijkbaar is het wel beter voor de gezondheid, dus pas ik het ook niet meer aan.
Telefoneren vind ik ook moeilijk of gewoon niet leuk. Ik kan het wel, maar ik stress me er wel voor. Ik doe het liever face to face. Ik vind dat persoonlijk gemakkelijker. Je begrijpt ook niet altijd alles aan de telefoon, want sommige mensen praten dan gewoon stil of zijn echt moeilijk te begrijpen. Het is gewoon echt mijn ding niet, dus ook dat vermijd ik tenzij het niet anders kan. En het gebeurt wel regelmatig dat ik gewoon een telefoon laat doorrinkelen omdat ik er geen zin in heb om op te nemen. En ik vind het ook niet leuk dat mensen altijd verwachten dat je bereikbaar bent, dat je nooit eens echt privacy hebt, maar dat is het leven van vandaag zeker.
Ik bel wel soms op discord naar de enkele goede vrienden die ik heb, en daar heb ik geen probleem mee. Ik ben wellicht zelfs nog de meest extroverte dan. Maar via een computer bellen vind ik minder lastig dan via een telefoon omdat telefoon zo vervelend is om tegen uw oor te houden (ofwel met luidspreker). En met mensen dat je kent, weet je het ook wel beter hoe het gaat enzo, terwijl met vreemde mensen bellen ik echt niet graag doe, zeker als ik een telefoon moet verwachten en ik weet niet wanneer is mijn dag om zeep. Want dan moet ik zorgen dat ik het zeker hoor.
Ik hou ook niet altijd mijn telefoon dicht bij me, want ik heb dat niet echt nodig. Ik ben eigenlijk echt op dat vlak niet modern. Ik associeer het met een stressbakje, dus ik leg het wel vaak ver weg van me. Soms gebruik ik het wel als klok, of als mobiele computer als ik niet thuis ben (en dan eigenlijk quasi enkel Spotify), maar verder heeft het weinig te bieden, zeker thuis. Een computer is letterlijk beter op elk vlak.
Als het kan zal ik altijd mail, chat, sms prefereren. En gelukkig gaat dat ook wel. Of als het niet ver weg is, zal ik gewoon face to face gaan. Dat gedoe met zoom en al (zeker tijdens de pandemie), nee liever face to face, of gewoon niet. Videogesprekken vind ik nog oncomfortabeler (vooral omdat je uzelf ziet, en dan is het een soort van spiegel en dat vind ik ook eng). En dan ben je te perfectionistisch ook over uw omgeving, lopen er mensen rond bij u die u afleiden en andersom en... het is echt één heel gedoe. Nooit verloopt een videogesprek normaal, want er zijn dan mensen die niet begrijpen hoe het werkt, er niet in geraken, niet begrijpen hoe mute werkt, .... Of er wordt gewerkt met een gratis versie van zoom of microsoft teams (zoiets) en dan moet men 45 min later weer afsluiten en opnieuw erin. Ik val dan weg omdat mijn computer niet kan gebruiken omdat het geluid niet goed is, met mijn telefoon gaat het dan wel en ik val dan 10 minuten voor het einde plots weg omdat mijn telefoon plat is.
Ik ben niet de enige die ermee sukkel, dat was ook wel duidelijk.
Ik bel wel soms op discord naar de enkele goede vrienden die ik heb, en daar heb ik geen probleem mee. Ik ben wellicht zelfs nog de meest extroverte dan. Maar via een computer bellen vind ik minder lastig dan via een telefoon omdat telefoon zo vervelend is om tegen uw oor te houden (ofwel met luidspreker). En met mensen dat je kent, weet je het ook wel beter hoe het gaat enzo, terwijl met vreemde mensen bellen ik echt niet graag doe, zeker als ik een telefoon moet verwachten en ik weet niet wanneer is mijn dag om zeep. Want dan moet ik zorgen dat ik het zeker hoor.
Ik hou ook niet altijd mijn telefoon dicht bij me, want ik heb dat niet echt nodig. Ik ben eigenlijk echt op dat vlak niet modern. Ik associeer het met een stressbakje, dus ik leg het wel vaak ver weg van me. Soms gebruik ik het wel als klok, of als mobiele computer als ik niet thuis ben (en dan eigenlijk quasi enkel Spotify), maar verder heeft het weinig te bieden, zeker thuis. Een computer is letterlijk beter op elk vlak.
Als het kan zal ik altijd mail, chat, sms prefereren. En gelukkig gaat dat ook wel. Of als het niet ver weg is, zal ik gewoon face to face gaan. Dat gedoe met zoom en al (zeker tijdens de pandemie), nee liever face to face, of gewoon niet. Videogesprekken vind ik nog oncomfortabeler (vooral omdat je uzelf ziet, en dan is het een soort van spiegel en dat vind ik ook eng). En dan ben je te perfectionistisch ook over uw omgeving, lopen er mensen rond bij u die u afleiden en andersom en... het is echt één heel gedoe. Nooit verloopt een videogesprek normaal, want er zijn dan mensen die niet begrijpen hoe het werkt, er niet in geraken, niet begrijpen hoe mute werkt, .... Of er wordt gewerkt met een gratis versie van zoom of microsoft teams (zoiets) en dan moet men 45 min later weer afsluiten en opnieuw erin. Ik val dan weg omdat mijn computer niet kan gebruiken omdat het geluid niet goed is, met mijn telefoon gaat het dan wel en ik val dan 10 minuten voor het einde plots weg omdat mijn telefoon plat is.
Ik ben niet de enige die ermee sukkel, dat was ook wel duidelijk.
Laatst bewerkt:
Ha, zo noemt dat dus. Ik heb hetzelfde, net als mijn zussen. Er moet bij ons achtergrondlawaai zijn tijdens het eten of ik word knettergek. Mijn vrouw snapt dat niet, maar probeert er wel op te letten. Mijn -niet wetenschappelijk onderbouwde theorie- is dat we vroeger thuis zodanig lang zijn blootgesteld aan smek-, smak- en slokgeluiden aan tafel dat we er hypergevoelig aan geworden zijn. Mijn vader kan niet tegen drukte en dus mocht de radio nooit op aan tafel, waardoor we stilzwijgend zaten te luisteren naar eetgeluiden.
Ik kan ook niet tegen het geluid van iemand die zijn neus optrekt, zijn keel schraapt, luid ademt, etc... Da's echt vervelend als je op een ander bent.
In dat opzicht is thuiswerk echt the best of both worlds. Ge zit letterlijk op uw eigen gemak én ge wordt ervoor betaald!Op elke wc kunnen schijten zonder gêne.
Hoe iedereen op het werk dat zo vlot doet, ben ik echt jaloers op. Ben veel te self aware daarvoor
Pieterjan94
Well-known member
Je bent vergeten: het kort houden.
Op elke wc kunnen schijten zonder gêne.
Hoe iedereen op het werk dat zo vlot doet, ben ik echt jaloers op. Ben veel te self aware daarvoor
Deed mij nu echt zo hard aan dit fragment denken.
Plus denk aan hoeveel je krijgt als je tijdens je werktijd gemiddeld 12,5 minuten per dag spendeert aan het schijten. (naar wc gaan, je ding doen, handen wassen, terug naar je werkplaats). 12,5 min/dag aan 5 dagen/week => één uur per week. Pak dat je 40 weken op een jaar werkt => 40 uur per jaar of één volle werkweek per jaar! Pak dat de gemiddelde BG'er tussen zijn 25e en 27e is begonnen met werken => 40 jaar werken tot je pensioen bent op je 67e. 40x één werkweek/jaar => één volledig jaar in je carrière spendeer je op de pot. Je wordt dus tijdens je carrière één volledig jaar gewoon betaald om te schijten. Kan je later zeggen dat je 1 of 2 procent van je huis gewoon hebt verdient door te kakken. Als dát niet motiveert, weet ik het ook niet.
Laatst bewerkt:
