Welke soort gamer ben jij?

[sparrion]

Ben jij iemand die graag enkel story speelt? Of ben je een trophy hunter. Kun jij stoppen middenin een game als het toch niet je ding is? Of moet je de game eerst uitspelen voor je verder kunt met iets anders? Speel je 1 game of meerdere tegelijk. Lijkt me leuk om te weten hoe jullie gamen .

Ik zelf complete graag alles, maar door tijdsgebrek (kindje) zal ik dit vrees ik toch wat moeten aanpassen. En ben dus wat op zoek naar een gulden middenweg.

 

[Yusifer]

Hangt er een beetje vanaf. Bij non-rpgs (denk dan aan FPS shooters, strategygames etc.) is er niet veel keuze dan de story te spelen. Multiplayer doe ik zo goed als nooit.

Bij RPGs hangt het ervanaf hoe leuk ik het vind, en hoeveel zijmissies er zijn. Bij games zoals Mass Effect doe ik zo goed als elke zijmissie omdat er niet heel veel van zijn en ze zijn vrij kort. Bij andere games zoals AC: Odyssey en The Witcher doe ik ze niet allemaal, omdat het anders echt té langdradig naar mijn zin wordt. Ik doe dan enkel genoeg missies om ervoor te zorgen dat ik sterk genoeg blijf en als ik ze interessant vind.

 

[Bunkerbudy]

Platinum en 100% completion + DLC's or bust, aan pleb gaming heb ik niks!

Jokes aside, van mij weet ge het eh. Ik probeer elke game volledig te completen en te gaan voor de platinum. Vroeger deed ik ook altijd alle DLC content, zeker als ze gratis was, maar daar ben ik van afgestapt ik doe enkel nog DLC als ik het ook wil spelen. Af en toe zal ik ook games niet platten als het echt te moeilijk of niet mijn ding is. Maar ik probeer toch altijd die extra mile te gaan om het toch te doen en anders te pushen tot waar ik kan.

Edit: Het kort antwoord is dat ik gewoon een GOD GAMER ben.

 

[shellshock]

Platinum en 100% completion + DLC's or bust, aan pleb gaming heb ik niks!

Jokes aside, van mij weet ge het eh. Ik probeer elke game volledig te completen en te gaan voor de platinum. Vroeger deed ik ook altijd alle DLC content, zeker als ze gratis was, maar daar ben ik van afgestapt ik doe enkel nog DLC als ik het ook wil spelen. Af en toe zal ik ook games niet platten als het echt te moeilijk of niet mijn ding is. Maar ik probeer toch altijd die extra mile te gaan om het toch te doen en anders te pushen tot waar ik kan.

Maar ben je dan soms niet een spel echt tegen je zin aan het spelen? Sommige achievements kan je toch alleen maar behalen door alleen maar urenlang te grinden.
Ik probeer wel zoveel mogelijk uit het spel te halen, maar echt 100% uitspelen zal ik zelden doen. Vice City heb ik meerdere keren 100% gedaan, San Andreas één keer en GTA V ook één keer. Bij die laatste was het plezier uiteindelijk al lang weg, maar ik wou het toch per sé.

 

[Kas de Kalebas]

Ik ben iemand die altijd voor 90% gaat. Ik denk eerst dat het leuk wordt om voor 100% te gaan, maar na een eindje besef ik hoe zinloos en betekenisloos dat is en dat het mij eigenlijk geen plezier meer bezorgt. Dan wil ik ineens gewoon het verhaal tot het einde spelen.

Ik probeer tegenwoordig meer om specifieke achievements te halen die niks te maken hebben met grinden. Geen enkel alarm in een stealthgame bijvoorbeeld.

Al ben ik zelfs daar van aan het afstappen omdat ik merk dat het soms leuker is om in te spelen op onverwachte situaties dan om 500 keer opnieuw te laden. Tegenwoordig is mijn vrije tijd een pak beperkter dan vroeger. Ik wil vooral veel plezier hebben gedurende een uurtje gamen. Niet meer een game uitrekken tot 500 uur speeltijd.

 

[Bunkerbudy]

Maar ben je dan soms niet een spel echt tegen je zin aan het spelen? Sommige achievements kan je toch alleen maar behalen door alleen maar urenlang te grinden.
Ik probeer wel zoveel mogelijk uit het spel te halen, maar echt 100% uitspelen zal ik zelden doen. Vice City heb ik meerdere keren 100% gedaan, San Andreas één keer en GTA V ook één keer. Bij die laatste was het plezier uiteindelijk al lang weg, maar ik wou het toch per sé.

Dat gebeurt eerlijk gezegd heel zelden en als het gebeurt is dat vaak pas maar naar het einde van het spel toe. Ik ben op zich doordat ik dit doe zeer kieskeurig in wat ik speel ook. Ik heb vroeger soms gehad dat ik een game speelde en dan dacht, oh god dit is het echt niet en dat zit je daar, doe ik verder... of ditch ik dit. Volgens mij heb ik 2-3 games die ik verborgen heb op mijn profiel omdat ik echt zo iets had van nee dit is een zware miskoop en een vervuiling op mijn profiel dat ik echt niet wil afwerken. Maar ik doe dat ook niet altijd, ik heb BV GTA V staan met 24% completion ofzo... dat spel was geen miskoop en ik heb hem volledig gespeeld, maar kan mij er echt niet aan zetten dat spel te grinden vandaar dat het al jaren zo op mijn profiel staat. Echt enkel als het een zware miskoop is en ik het spel amper speelde durf ik het wel eens te hiden.

Nu heb ik dit echt bijna niet meer voor omdat ik een grote backlog heb en ik heel weinig games day one koop. Hierdoor weet ik meestal wel al veel meer over de games die ik ga kopen en ben ik altijd wel vrij zeker dat als ik het koop en start, dat het ook echt wel men ding gaat zijn. Wat wel kan is dat ik na X aantal uur zo iets heb van pff man dees steekt tegen en jup op die momenten maak ik er het beste van. Ik zet een streamke op en probeer er op die manier toch een leuk avondje van te maken ook al ben ik een saaie grind aan het doen. Maar zoals ik al zei dat gebeurt echt niet vaak.

Also, misschien dom, maar soms als ik bij bepaalde games denk van, kwil het spelen, maar de trophy list zegt me echt niks, dan overweeg ik het soms elders te kopen en te spelen. Bij Indie games is dat simpel, ik koop het gewoon op switch, dat heeft geen trophies dus problem solved! Of ik koop het voor PC op steam waar ik echt niet care voor achievements en dan speel ik het spel daar gewoon eens een keertje. Meestal probeer ik daar ook wel het max uit te halen, maar als ik weet ik moet 100 uur grinden en tis niet leuk dan doe ik dat gewoon niet. Maar ook dik komt maar heel zelden voor.

 

[Coolguy]

Ik heb gewoon geen tijd en zin meer om door te zetten in spelletjes die na enkele uren echt niet leuk blijken te zijn.

Verder tracht ik mij te beperken tot 1/2 spelen tegelijk te spelen voordat ik aan het volgende begin en dit over 2 systemen gespreid (PC/PS/XBOX/SWITCH).
Vroeger haast uitsluitend een pc-gamer maar de laatste 3 jaar is dat omgeslagen. Ondermeer omdat ik nu gewoonweg recente consoles heb en mijn pc hopeloos verouderd is.

Hele dagen al voor de pc zitten voor het werk en dan na het werk tot 's avonds laat verder gamen op de pc ging vroeger maar nu is dat wat te veel van het goede.

Ik maak redelijk vroeg in een spel de beslissing of ik voor 100% completion ga of 'uitspelen is goed genoeg'.
Plezier, tijdsduur en mogelijke frustratie spelen daar een grote rol.


Met een kersverse dochter staat gamen nu en waarschijnlijk voor nog vele jaren op een laag pitje.


Gamen blijft voor mij wel de ultieme vorm van ontstressen. Aan passief in de zetel hangen heb ik weinig totdat ik eerst wat heb kunnen gamen.

Vroeger ook bijna uitsluitend multiplayer games gespeeld in alle vormen en soorten maar door tijdsgebrek is nu bijna alles singleplayer.

Mijn backlog is immens en dit zijn dan nog eens vaak RPGs waar 100+ uren inkruipen.

 

[Str8_6]

Jammer genoeg heb ik niet zoveel tijd meer ervoor. Ik heb teveel hobbys.

Vroeger kon ik echt genieten van games zoals GTA, Far Cry,.. om gewoon wat doelloos rond te rijden en dingen te doen.

Nu is het zo rap mogelijk die story proberen uit te spelen omdat er al weer een nieuwe game ligt te wachten die ik ook nog wil spelen.

 

[Furon]

Ik ga altijd voor een zo volledig mogelijke completion in één playthrough, en altijd op de hoogste moeilijkheidsgraad. Als er geen missable achievements zijn en geen repeatable sections (bv. voor meerdere consequences of endings ga ik zelf geen moeite doen met behulp van save scumming), dan ga ik voor 100% completion en/of alle achievements.

God of War is een ideaal voorbeeld voor een 100% completion. Alles verkennen, alle optional bosses verslaan, alle collectibles vinden (goed te doen zonder guide), en dat allemaal in een enkele playthrough en zonder iets te moeten herspelen.

Indien (ingame) 100% completion of alle achievements halen teveel herhaaldelijk grinden is, dan hoeft het niet. Neem nu Doom Eternal, de game die ik het recentst heb uitgespeeld. De campaign uitspelen op highest difficulty met all collectibles found is voor mij al voldoende. Ik ga heus niet de volledige campaign herspelen op een lagere difficulty om die ene achievement te halen waar je met minstens 10 Extra Lives het einde moet halen. Wat een snoozefest, ik verspil mijn tijd daar niet aan.

 

[sparrion]

Ik ga altijd voor een zo volledig mogelijke completion in één playthrough, en altijd op de hoogste moeilijkheidsgraad. Als er geen missable achievements zijn en geen repeatable sections (bv. voor meerdere consequences of endings ga ik zelf geen moeite doen met behulp van save scumming), dan ga ik voor 100% completion en/of alle achievements.

God of War is een ideaal voorbeeld voor een 100% completion. Alles verkennen, alle optional bosses verslaan, alle collectibles vinden (goed te doen zonder guide), en dat allemaal in een enkele playthrough en zonder iets te moeten herspelen.

Indien (ingame) 100% completion of alle achievements halen teveel herhaaldelijk grinden is, dan hoeft het niet. Neem nu Doom Eternal, de game die ik het recentst heb uitgespeeld. De campaign uitspelen op highest difficulty met all collectibles found is voor mij al voldoende. Ik ga heus niet de volledige campaign herspelen op een lagere difficulty om die ene achievement te halen waar je met minstens 10 Extra Lives het einde moet halen. Wat een snoozefest, ik verspil mijn tijd daar niet aan.

Denk dat ik het nu ook zo ga aanpakken. Ik speel ook op hoogste moeilijkheid, tenzij het echt te hard is. Mijn idee hierachter is om zoveel mogelijk uit het spel te halen en gebruik te maken van de mechanics. Ik probeer ook zoveel mogelijk in 1 playthrough te doen maar zonder het echte grinden. Vind het wat onnozel en tijdverlies om een char naar lvl 100 te brengen terwijl ik iets anders met die tijd zou kunnen doen.

 

[Yurf]

Ik speel voor het verhaal dus meestal RPG's of action/adventure. Door tijdsgebrek (kleine kinderen) start ik meestal op normal en switch ik naar easy / story mode als het te moeilijk blijkt.

Ik speel enkel zijmissies als deze boeiend zijn, of nuttige loot opleveren. Ik speel ook zonder guides, mis ik wat content dan is dat spijtig maar ik lig er niet wakker van.

Achievements interesseren me niet.

Verder speel ik graag arcade games en platformers. Hierbij wil ik de games gewoon uitspelen, meestal ook op een lagere moeilijkheidsgraad indien nodig.

Online speel ik enkel Fortnite samen met maten (max 1x per week).

 

[Voidski]

Ik kan niet meer genieten van een spel op Playstation omdat ik altijd de drang heb om naar die platinum te werken. En met een voorliefde voor sport, een vrouw en kind en een opleiding momenteel is dat een vreselijke gewoonte.
Ik speel nu veel meer op PC. Daar heb ik die drang niet voor achievements, maar daar speel ik maar een handvol games die regelmatig roteren (vooral Anno 1800, Cities: Skylines en Destiny 2)

 

[kenneke2.0]

Amper online speel ik, heb ook een hekel aan mp trophies in games.
Nu probeer ik erop te letten max drie grote games te spelen excl fifa.
En ik haat collectibels wwar je steed een guide voor nodig hebt, ik ga wel eens iets op zoeken maar vanaf begin met youtube kijken zit er niet in voor mij.
Slecht kantje van mij die 0.99cent games kopen voor de platinum.

 

[Sond]

Ik speel voor het verhaal dus meestal RPG's of action/adventure. Door tijdsgebrek (kleine kinderen) start ik meestal op normal en switch ik naar easy / story mode als het te moeilijk blijkt.

Ik speel enkel zijmissies als deze boeiend zijn, of nuttige loot opleveren. Ik speel ook zonder guides, mis ik wat content dan is dat spijtig maar ik lig er niet wakker van.

Achievements interesseren me niet.

Verder speel ik graag arcade games en platformers. Hierbij wil ik de games gewoon uitspelen, meestal ook op een lagere moeilijkheidsgraad indien nodig.

Zoiets ongeveer maar dan andere hobbies, een vriendin die op dezelfde tv als mijn PS netflix kijkt en veel uren op het werk ipv kleine kinderen.

Ik game om mij te amuseren dus als ik meer progressie maak in een story door het op easy te zetten doe ik dat ook. Ik ben nooit echt goed geweest in games maar de tijd dat ik bepaalde levels 85 keer opnieuw deed om toch maar te kunnen zeggen dat ik het op hard had gedaan is echt wel voorbij. Ik krijg gewoon niet genoeg voldoening van die hogere moeilijkheidsgraad in vergelijking met verder geraken in mijn spel op die paar uren die ik per week kan spelen.
Ik geef gerust toe dat zo'n trophy zien poppen op u scherm altijd een leuk gevoel geeft maar ik heb het er eerlijk gezegd niet voor over om ze allemaal te gaan halen. En al zeker niet als ik daar meerdere playthroughs (of hoogste moeilijkheidsgraad) voor nodig heb. Ik heb dan ook maar 1 platinum en dat is van een telltale game

 

[Aprella]

Hoe ik game hangt enorm veel af van het spel. Mijn favoriete genre is RPGs. Als ik ze echt goed vind, doe ik alles (mainquest, sidequest, heel de map verkennen). Maar als het mij begint tegen te steken of te vervelen focus ik mij enkel op wat ik leuk vind.

Ik heb volgens mij nog geen enkel game 100%. Ik vind dat achter achievements jagen de immersie wat breekt. Nu heb ik onlangst besloten als ik een tweede playthrough doe, ik wel probeer voor achievements maar enkel zolang ik het leuk vind. Ik doe dit nu met Red Dead Redemption 2.

Moeilijkheidsgraad hangt van game tot game af. Ik wil niet dat het spel te gemakkelijk is, maar het mag ook geen frustratie opwekken. De meeste games speel ik op 'normaal'. Bij Assassin's Creed Valhalla speel ik op een hogere moeilijkheidsgraad maar als ik dan moeite heb met een Boss ofzo zet ik de moeilijkheidsgraad tijdelijk lager.

Het belangrijkste in gaming voor mij is dat het ontspannend is ik er plezier aan beleef.
Het ultieme game voor mij is immersive met een(semi) openworld, heeft een toffe gameplay die niet te ingewikkeld is zonder te veel grinden, en een goed verhaal. Een stapel bonuspoints als ik keuzes kan maken die effect hebben op het verhaal.
Helaas zijn er weinige die echt alles voldoen maar gelukkig ben ik niet heel kritisch.

 

[StannekeS]

Ik heb helemaal niks met achievements, dus daar kijk ik dan ook helemaal niet naar. Ik begin te spelen, maar als een spel me na 10 u niet meer kan boeien dan stop ik er gewoon mee en ga ik naar de volgende game.

Gamen moet vooral ontspanning blijven voor mij. Van zodra er frustratie of verveling bij komt kijken is het tijd om iets anders te doen.

 

[maze]

Super casual gamer, speel eigenlijk ook geen online games. Ik game enkel op ps en als het druk is op het werk dan game ik soms een hele maand niet. Ik ben ook geen "grinder". Ik doe het voor mijn plezier en uitdaging is leuk, maar als ik 10x dezelfde boss battle doe dan durf ik de difficulty setting voor dat ene eventjes wat minder zetten, gewoon omdat ik mezelf niet graag frustreer. Ik care ook totaal niet om completion rates, maar ik speel een spel als ik eraan begin meestal wel helemaal uit.

Heb ik alle verzameldingen op het einde verzameld? De meeste, maar ik ga niet terug om uren te zoeken om dat ene dingetje te hebben om die completion trophy te krijgen. Ik heb geen enkele platinum, want die hebben voor mij 0 waarde.

Ik speel zowat uitsluitend jrpg's en er moet een verhaal in zitten, liefst veel fantasie en een "mooie" wereld.

 

[Hoffman]

Ik ben een allesvreter.
Achievements boeien me niet echt, tis te zeggen ik heb nog nooit aan achievement hunting gedaan.
Story telling hangt af van spel tot spel, als het niet te langdradig is, anders begin ik te skippen als die mogelijkheid er is.
Tegenwoordig speel ik nog zelden games uit, er zijn altijd uitzonderingen maar het aanbod is zo groot dat ik mijn interesse niet bij 1 spel kan houden als er nog andere games zijn die ik ook wil spelen.

Vroeger (ben nu 48) speelde ik wel alles uit, maar ik had toen ook wel iets meer tijd en geduld als nu.

Maar vanaf morgen bijna 3 weken verlof, en ik moet nergen heen of met niemand rekening houden.
Mijn lijstje ligt klaar met zaken die ik wel nog wil uitspelen

 

[Tagliata]

Normaal 100% als het geen grinden bevat. Nu is het wegens werk dat ik zeg dat ik ga gamen tegen de avond en het eindigt dat ik in slaapval voor de tv.

 

[sparrion]

Normaal 100% als het geen grinden bevat. Nu is het wegens werk dat ik zeg dat ik ga gamen tegen de avond en het eindigt dat ik in slaapval voor de tv.

Herkenbaar