starspike
Well-known member
Ik kan er wel mee leven dat er mensen zijn die vinden dat Anke haar column niet echt een toonbeeld is van een goed schrijfsel. Het is inderdaad wat plattekes, maar het punt dat ze aanhaalt is (ondanks niet perfect beschreven) wel een punt dat enorm veel mensen (en dat wordt enkel maar meer) nauw aan het hart ligt: "Het is te ver aan het gaan" en "Nuance is geen optie meer voor velen".
Ik ga hier nu niet doen alsof ik de meest progressieve persoon ooit ben, maar ik ben wel progressief genoeg om bij te leren en gedragingen aan te passen. Ik heb (voor zover dat iets betekent) ook al meerdere malen actief gereageerd op Vlaams Belang achtige redeneringen en al genoeg stevige discussies gehad met het conservatief deel van mijn familie (dochter van mijn peter, mijn peter zelf en mijn vader). Maar als ik me nu meng in discussies over sociale ongelijkheid voel ik me een pure fascist. En daar komen we uit op het huidig klimaat (zowel aan de progressieve als conservatieve kant): Als ge niet ELK onderdeel van de visie van één van beide kanten volgt, zijt ge "zij". En met hoe ik EN negatief reageer op racisme, seksismis, homofobie, transfobie, ... EN ook negatief reageer op de overdreven PC cultuur van de laatste tijden ben ik dus voor iedereen "zij". En soms word ik daar echt enorm boos van en heel soms (HEEL SOMS!) voel ik me zelf echt minder waardevol als mens wanneer ik besef dat er mensen zijn die me actief een racist en/of seksist vinden.
De reacties naar de column toe bewijzen dit imo ook. Er wordt gesproken over het bagateliseren van de strijd voor sociale gelijkheid wat dus eigenlijk impliceert dat "zij" vinden dat degenen die AB haar column steunen (op zijn minst) vlagen vertonen van het zijn van een racist, seksist, homofoob of transfoob. En dat terwijl het hier gaat over mensen die de ogen rollen wanneer Netsky naar zijn voeten krijgt omdat hij op Instagram de hakka nadoet, wanneer K3 aan "cultural appropriation" doet omdat de leden Egyptische outfits dragen voor een film, wanneer je als racist bestempeld wordt omdat je in de jaren '90 als een zwarte geverfd waart tijdens een verkleedfeest terwijl je ondertussen een zeer progressieve leider zijt van één van de grotere landen op de wereld, wanneer je de woorden "blacklist" en "whitelist" niet meer mag gebruiken in je IT software, wanneer er opgeroepen wordt om op Engelse universiteiten niet meer te controleren op taalfouten omdat dat elitair en/of racistisch zou zijn of wanneer een van de populairste TV series allertijden het verwijt krijgt racistisch, seksistisch, homofoob en transfoob omdat het in een COMPLEET andere tijdsgeest grapjes maakten die nu niet meer op commerciële TV zouden komen (en zo kan ik wel even blijven doorgaan).
Veel mensen zijn dit gewoon echt beu, maar durven hun mond niet open te trekken. De grijze, kleurloze, middelmatige, genuanceerde massa wordt maar stiller en stiller en grijzer en grijzer. Een mening hebben die niet in één kast geplaatst kunnen worden, is niet meer van deze tijd tenzij je klaar bent om langs alle kanten aangevallen te worden. En die groep mensen wordt groter en groter. En ook al is het niet perfect verwoord, ben ik dan toch blij dat een BV de kat de bel aanbindt zodat er eens wat meer gesproken kan worden om de middenweg te vinden tussen het belang van sociale gelijkheid niet uit het oog te verliezen en jezelf gewoon niet te verliezen in dat belang van sociale gelijkheid.
Ik maak me zo overigens nog een bedenking: Het overdreven gedrag werkt het echte belang van de strijd voor sociale gelijkheid ook tegen. Er is veel werk, dat mag duidelijk zijn. En we zijn nog ver verwijderd van een wereld waar racisme, seksisme en verschillende fobieën een klein stipje vormen op een verdraagzame wereld. En om dat werk succesvol te voltooien of verder zetten (voltooid zal het wellicht nooit zijn) heb je medestanders nodig die daarom niet elke week mee op de barricades kruipen, maar die wanneer "the going gets tough" (neem bvb de affaire rond Floyd als katalysator voor de doorbraak van BLM) laten zien dat ze ook aan de kant van sociale gelijkheid staan. Maar door de balans te ver te laten doorslaan, duw je deze mensen in een positie van onverschilligheid en een positie van "nu hoeft het voor mij niet meer" wanneer er (weer) iets ergs gebeurt in de wereld. Ik maak zo de vergelijking met hoe meer en meer mensen bezig zijn met hun vleesconsumptie aan te passen zonder vlees volledig op te geven. Die mensen zien dan in dat er iets moet gebeuren en dat het uit de hand loopt. Ze zijn dan trots dat ze bvb al 50% van hun vleesconsumptie opgeven. Maar dan komen ze op pakweg FB en zien ze een die hard vegan hun de mantel uitvegen als zijnde fakers en moordenaars omdat ze niet voor 100% meegaan. Sommigen van die mensen zeggen dan ook "fuck it". En dat effect wordt nu ook al enkele maanden bereikt inzake de strijd tegen sociale ongelijkheid.
Begin als strijder voor sociale gelijkheid eens in te zien dat je mensen moet bijleren terwijl je ze toch in hun waardigheid laat door hun issues ook aandacht te geven. Zijn die issues triviaal voor iemand die dagelijk geconfronteerd wordt met racisme en/of haat? Dat kan ik gerust geloven. Maar je communicatiepartner zit niet in die positie en zal daar wellicht ook nooit in zitten. Die ga je niet overtuigen door hem/haar een racist te noemen omdat die vindt dat het gebruik van het woord "neger" in het dagelijkse leven not done is maar je echt wel gewoon woord voor woord kan meezingen wat Dre en Kendrick Lamar op CD geplaatst hebben. (wat uiteraard niet betekent dat je pure racisme naar je persoon toe moet slikken om te blijven "educaten".
Om op één specifiek ding in te gaan:
Dat van Halle Berry was echt een "prachtig" voorbeeld van hoe fout het zit. Het gaat hier over een man die zijn smaak in vrouwen kenbaar maakt. Net zoals er ook vrouwen zullen zijn die op een specifieke huidskleur vallen, op een specifieke lichaamsbouw, een specifieke intelligentie, ... Maar in plaats van dat zo te bekijken, gaat Halle Berry er seksisme en racisme bijsleuren en in plaats van tegen haar te zeggen "mevrouw, doe eens een beetje normaal" wordt haar foute inschatting als waarheid aangenomen en is die man zijn half leven verneukt. Simpelweg omdat hij zijn smaak in vrouwen aangeeft en er iemand was die daar niet mee kon leven.
Ik ga hier nu niet doen alsof ik de meest progressieve persoon ooit ben, maar ik ben wel progressief genoeg om bij te leren en gedragingen aan te passen. Ik heb (voor zover dat iets betekent) ook al meerdere malen actief gereageerd op Vlaams Belang achtige redeneringen en al genoeg stevige discussies gehad met het conservatief deel van mijn familie (dochter van mijn peter, mijn peter zelf en mijn vader). Maar als ik me nu meng in discussies over sociale ongelijkheid voel ik me een pure fascist. En daar komen we uit op het huidig klimaat (zowel aan de progressieve als conservatieve kant): Als ge niet ELK onderdeel van de visie van één van beide kanten volgt, zijt ge "zij". En met hoe ik EN negatief reageer op racisme, seksismis, homofobie, transfobie, ... EN ook negatief reageer op de overdreven PC cultuur van de laatste tijden ben ik dus voor iedereen "zij". En soms word ik daar echt enorm boos van en heel soms (HEEL SOMS!) voel ik me zelf echt minder waardevol als mens wanneer ik besef dat er mensen zijn die me actief een racist en/of seksist vinden.
De reacties naar de column toe bewijzen dit imo ook. Er wordt gesproken over het bagateliseren van de strijd voor sociale gelijkheid wat dus eigenlijk impliceert dat "zij" vinden dat degenen die AB haar column steunen (op zijn minst) vlagen vertonen van het zijn van een racist, seksist, homofoob of transfoob. En dat terwijl het hier gaat over mensen die de ogen rollen wanneer Netsky naar zijn voeten krijgt omdat hij op Instagram de hakka nadoet, wanneer K3 aan "cultural appropriation" doet omdat de leden Egyptische outfits dragen voor een film, wanneer je als racist bestempeld wordt omdat je in de jaren '90 als een zwarte geverfd waart tijdens een verkleedfeest terwijl je ondertussen een zeer progressieve leider zijt van één van de grotere landen op de wereld, wanneer je de woorden "blacklist" en "whitelist" niet meer mag gebruiken in je IT software, wanneer er opgeroepen wordt om op Engelse universiteiten niet meer te controleren op taalfouten omdat dat elitair en/of racistisch zou zijn of wanneer een van de populairste TV series allertijden het verwijt krijgt racistisch, seksistisch, homofoob en transfoob omdat het in een COMPLEET andere tijdsgeest grapjes maakten die nu niet meer op commerciële TV zouden komen (en zo kan ik wel even blijven doorgaan).
Veel mensen zijn dit gewoon echt beu, maar durven hun mond niet open te trekken. De grijze, kleurloze, middelmatige, genuanceerde massa wordt maar stiller en stiller en grijzer en grijzer. Een mening hebben die niet in één kast geplaatst kunnen worden, is niet meer van deze tijd tenzij je klaar bent om langs alle kanten aangevallen te worden. En die groep mensen wordt groter en groter. En ook al is het niet perfect verwoord, ben ik dan toch blij dat een BV de kat de bel aanbindt zodat er eens wat meer gesproken kan worden om de middenweg te vinden tussen het belang van sociale gelijkheid niet uit het oog te verliezen en jezelf gewoon niet te verliezen in dat belang van sociale gelijkheid.
Ik maak me zo overigens nog een bedenking: Het overdreven gedrag werkt het echte belang van de strijd voor sociale gelijkheid ook tegen. Er is veel werk, dat mag duidelijk zijn. En we zijn nog ver verwijderd van een wereld waar racisme, seksisme en verschillende fobieën een klein stipje vormen op een verdraagzame wereld. En om dat werk succesvol te voltooien of verder zetten (voltooid zal het wellicht nooit zijn) heb je medestanders nodig die daarom niet elke week mee op de barricades kruipen, maar die wanneer "the going gets tough" (neem bvb de affaire rond Floyd als katalysator voor de doorbraak van BLM) laten zien dat ze ook aan de kant van sociale gelijkheid staan. Maar door de balans te ver te laten doorslaan, duw je deze mensen in een positie van onverschilligheid en een positie van "nu hoeft het voor mij niet meer" wanneer er (weer) iets ergs gebeurt in de wereld. Ik maak zo de vergelijking met hoe meer en meer mensen bezig zijn met hun vleesconsumptie aan te passen zonder vlees volledig op te geven. Die mensen zien dan in dat er iets moet gebeuren en dat het uit de hand loopt. Ze zijn dan trots dat ze bvb al 50% van hun vleesconsumptie opgeven. Maar dan komen ze op pakweg FB en zien ze een die hard vegan hun de mantel uitvegen als zijnde fakers en moordenaars omdat ze niet voor 100% meegaan. Sommigen van die mensen zeggen dan ook "fuck it". En dat effect wordt nu ook al enkele maanden bereikt inzake de strijd tegen sociale ongelijkheid.
Begin als strijder voor sociale gelijkheid eens in te zien dat je mensen moet bijleren terwijl je ze toch in hun waardigheid laat door hun issues ook aandacht te geven. Zijn die issues triviaal voor iemand die dagelijk geconfronteerd wordt met racisme en/of haat? Dat kan ik gerust geloven. Maar je communicatiepartner zit niet in die positie en zal daar wellicht ook nooit in zitten. Die ga je niet overtuigen door hem/haar een racist te noemen omdat die vindt dat het gebruik van het woord "neger" in het dagelijkse leven not done is maar je echt wel gewoon woord voor woord kan meezingen wat Dre en Kendrick Lamar op CD geplaatst hebben. (wat uiteraard niet betekent dat je pure racisme naar je persoon toe moet slikken om te blijven "educaten".
Om op één specifiek ding in te gaan:
Dat van Halle Berry was echt een "prachtig" voorbeeld van hoe fout het zit. Het gaat hier over een man die zijn smaak in vrouwen kenbaar maakt. Net zoals er ook vrouwen zullen zijn die op een specifieke huidskleur vallen, op een specifieke lichaamsbouw, een specifieke intelligentie, ... Maar in plaats van dat zo te bekijken, gaat Halle Berry er seksisme en racisme bijsleuren en in plaats van tegen haar te zeggen "mevrouw, doe eens een beetje normaal" wordt haar foute inschatting als waarheid aangenomen en is die man zijn half leven verneukt. Simpelweg omdat hij zijn smaak in vrouwen aangeeft en er iemand was die daar niet mee kon leven.
