De zelfstandigheid van België werd den 4 october 1830, te Brussel uitgeroepen.....
Door wien geschiedde zulks nu?
Door een komiteit van negen onbekenden, dat geleid door een vreemdeling,
den Franschman Rogier, zich den titel aanmatigde van "Gouvernement
provisoire". (Voorloopige Regeering)
Wie had aan die negen heeren, in opstand tegen hunne wettige Regeering,
mandaat gegeven om uit de Zuidprovincies van 't Koninkrijk der Nederlanden
een afzonderlijke Staat te vormen ?
Wat vertegenwoordigden die negen enkelen?
Niet de belangen van de van Nederland afgerukte gewesten, niet het
Vlaamsche volk, dat niet eens geraadpleegd was, evenmin als het Waalsche
volk, zelfs niet op een vergadering, noch zijn wil daartoe had te kennen gege-
ven door middel van de pers.
Het Vlaamsche volk, steden als Brugge, Antwerpen en Gent, protesteerden
tegen het verraad van de negen onbekende eenlingen van het "Gouverne-
ment provisoire". Ook de hoogste vertegenwoordigers van de rechterlijke
macht kantten zich tegen de negen overweldigers.
En hoe antwoordden de negen van het "Gouvernement provisoire"?
De protesteerende rechters en prokureurs des Konings werden afgezet: te
Leuven, Nijvel, Bergen, Charleroi, Brussel, Doornik, Oudenaarde, Gent,
Ieper, Luik, enz..enz..bij besluiten van 4",5",6",8",9",10",11 ",16 october
1830 door de negen dictatoren van het "Gouvernement provisoire" zeiven
genomen.(Zie Pasimonie, 1830-31, blz.9 en volgende.}
De protesteerende Gemeenteraad van Gent werd ontbonden en bij besluit van
het "Gouvernemant provisoire" van 4 februari 1831, zonder verkiezing noch
volksraadpleging, vervangen door eene Commissie van elk vrienden van het
"Gouvernement provisoire". (Zie Pasimonie, 1830-31, blz.181.}
Ook gouverneurs en arrondissements- of districtscommissarissen en
provincieraden protesteerden tegen het uitroepen van den Staat België door
de negen onbevoegde Rogier's. Maar dadelijk werden die hooge ambtenaren
en openbare besturen door de Fransche leiders van de Belgische omwenteling
onschadelijk gemaakt en, bij besluiten van 8", 9", 12", enz.october 1830, door
de commissarissen van de revolutionaire Regeering vervangen-
Ook voorname burgers, als de Gentsche advocaat Hippoliet Metdepenning-
hen, verzetten zich tegen den staatsaanslag van de kliek Rogier. Metde-
penninghen werd aangehouden door het te Gent nieuw benoemd Parket. De
vrijmetselaarsloges, waarvan Metdepenninghen de ziel was, bleven lang de
tegenstanders van het Belgisch revolutionair bewind.
In 1886 werd den "orangist" Metdepenninghen, door de vrijmetselaars van
België en de hooge bescherming van den Gemeenteraad van Gent, in deze
stad, een standbeeld opgericht.
De tegenstand, dien de Staat België geheel het land door ontmoette, deed
Rogier beslissen in allerhaast eene soort verkiezing te houden. Maar zulk een
gering getal kiezers werd tot de stembus toegelaten dat de verkiezingen voor
het Nationaal Congres, waaraan alleen de vrienden van het nieuw regiem
deelnamen, niet als eene ware volksraadpleging konden aanzien worden. Het
werk van het Belgisch Nationaal Congres had den steun van een vreemd leger
noodig om zich hier bij het volk door te zetten-
Nooit is de Belgische Regeering erin geslaagd onder het volk eene Belgische
vaderlandsliefde te doen ontstaan. De Vrijmetselarij onderhield onder de be-
volking het wantrouwen tegen België, zoolang de liberale partij niet bij machte
was zich van het Staatsbewind meester te maken. Eens dat de vrijmetselaars,
in den persoon van een Frere-Orban of Bara, de Katholieken uit de Belgische
Regeering hadden weggekogeld, aarzelden de Bisschoppen niet het Belgisch
Staatsverband aan te vallen, den Koning der Belgen door het opgezweepte
volk der buitengemeenten en door de katholieke drukpers te laten smaden,
den biechtstoel te ontzeggen aan de geloovigen, die meenden te moeten ge-
hoorzamen aan de wetten door de Belgische Kamers aangenomen. In 1880
stond de katholieke geestelijkheid den geloovigen niet toe, deel te nemen aan
de Nationale feesten voor den vijftigsten verjaardag van België's zelfstandigheid.
Men leze den BieD Public zaliger van 1878 tot 1884 om overtuigd te
zijn van den geest van opstand overal door de katholieken verspreid tegen de
Belgische nationale instellingen en tegen den Koning.
Een kort begrijp in een notendop. EEN BLAD UIT DE GESCHIEDENIS VAN ONS VADERLAND, HOE KWAM DE STAAT BELGIË TOT STAND?-- Drukkerij A. HESSENS, Brussel, 1918
.
, waar ik naartoe wou is dat ook al zijn we zo een welvarende staat, dat wil nog altijd niet zeggen dat we zomaar de andere kant moeten opkijken als je ziet dat er geld verspild word, hoe welvarend we ook zijn, het kan altijd beter, en het is doodzonde om niet naar die vooruitgang te streven
. Alleen spijtig dat ze zijn verraden 
ad:.