Archief - Wie heeft er sociale angst? Stress in publiek, interacties?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
S

SF_9lives

Legacy Member
Inderdaad, wanneer mensen weet hebben van mijn situatie, voel ik mij al heel wat meer op mijn gemak. Er zijn periodes waarin het beter gaat dan anders. Dan durf ik al eens voor mijzelf op te komen :) maar op dit moment is dat dus niet het geval. Een vraag zoals 'hoe is het op school?' zal er op dit moment al voor zorgen dat het angstzweet me uitbreekt.
Een psycholoog vind ik inderdaad zelf al een stapje te ver. Ook hoop ik deze angsten op mijzelf te overwinnen, want op dit moment beperkt het mij toch heel wat in het dagelijkse leven. Daarom hoop ik een lotgenoot te vinden, onder het motto 'samen staan we sterk'. Volgens mij helpt het al heel wat als je met twee eens een uitdaging kan aangaan.
G

GenesisX

Legacy Member
Voor die dingen is er niet echt een kant en klare oplossing, en das ook afhankelijk van de persoon. Progressie maken en het allemaal gewoon worden door steeds meer en meer onder de mensen te komen, een sport te beoefenen, niet meer teveel nadenken, … Nuja, allemaal makkelijker gezegd dan gedaan :) Bij mij is er nu ook niet echt merkbare vooruitgang.
S

SF_9lives

Legacy Member
Inderdaad, oefening baart kunst. Maar toch val ik regelmatig terug op mijn oude gewoontes. Ik heb al gelezen over mensen die deze angst overwonnen hebben. Mij lijkt het leuker dit met twee te doen. Dan kan je elkaar al eens aanmoedigen bij bepaalde uitdagingen en weet je dat je er niet alleen voor staat.
S

Sick`

Legacy Member
@ADC: kan heel averechts werken. Psycholoog had mij en mijn ouders dat ook wijsgemaakt, dus tegen mijn zijn in een vereniging gegaan (2 keer zelf). Dat was alles behalve wat ik nodig had, en dat zijn zelf zo'n negatieve ervaringen geweest dat die me nog achtervolgen. Je moet vooral iets doen met mensen waar je jezelf goed bij voelt. Als je echt iets met vreemden wil ervaren moet je iets kiezen dat van 0 start (bv een avondcursus). Gedumpt worden in een vriendenkring waar je als nieuweling toekomt (bvb: chiro) was voor mij een hell.

@SF: zulke vragen maak ik me snel vanaf door te zeggen 'goed goed' of 'druk druk' :) Dat is zelden de waarheid, maar als het niet positief is krijg vooral meer lastige vragen en merk je dat het gesprek uiteindelijk eerder plaatsvind uit beleefdheid, dan oprechte interesse :s
g

glashelder

Legacy Member
Zodra het je leven sterk gaat beperken, vind ik een psycholoog helemaal niet zo overdreven hoor. Voor je het weet loopt het uit de hand en doe je dingen waar je achteraf spijt van krijgt (zoals niet afkomen op stages en zo, ahem).
G

Gamer94

Legacy Member
Rizla+ zei:
Vroeger eigenlijk tamelijk asociaal omdat ik geen mensen durfde aan te spreken. Maar door mijn schoolopleiding (verkoper), is dit eigenlijk totaal verdwenen, omdat ik op die momenten wel mensen moest aanspreken.

Het enige dat ik nu nog heb is eigenlijk zeer weinig vrienden. Maar ben dan precies ook een van de weinige mensen die dat niet erg vind. Ik ben perfect gelukkig zo.

Probleem is gewoon dat ik tegen 90% van de mensen letterlijk niets te zeggen heb. En dat ik ook soms iets te rechtuit ben, en veel mensen tegen hun schenen stamp...

EDIT: Heb wel het gevoel dat er maar zeer weinig mensen zijn die me kennen zoals ik echt ben.
Beetje zoals als je met een groep iets gaat drinken. Ik ben dan meestal zowat de enige die van een hele avond geen woord zegt. In groep heb ik gewoon het gevoel dat ik niets 'interessants' in de groep te gooien heb.
Voel me veel meer op mijn gemak als ik helemaal alleen met iemand ben, liefst dan nog in een vertrouwde omgeving.
Klik om te vergroten...

I feel you :) zelfs thuis zeg ik niks meer dan noodzakelijk.. Aln bij mijn vriendin kan ik de hele tijd praten :p



Sent from iTouch
Z

ZeRoX

Legacy Member
Rizla+ zei:
Vroeger eigenlijk tamelijk asociaal omdat ik geen mensen durfde aan te spreken. Maar door mijn schoolopleiding (verkoper), is dit eigenlijk totaal verdwenen, omdat ik op die momenten wel mensen moest aanspreken.

Het enige dat ik nu nog heb is eigenlijk zeer weinig vrienden. Maar ben dan precies ook een van de weinige mensen die dat niet erg vind. Ik ben perfect gelukkig zo.

Probleem is gewoon dat ik tegen 90% van de mensen letterlijk niets te zeggen heb. En dat ik ook soms iets te rechtuit ben, en veel mensen tegen hun schenen stamp...

EDIT: Heb wel het gevoel dat er maar zeer weinig mensen zijn die me kennen zoals ik echt ben.
Beetje zoals als je met een groep iets gaat drinken. Ik ben dan meestal zowat de enige die van een hele avond geen woord zegt. In groep heb ik gewoon het gevoel dat ik niets 'interessants' in de groep te gooien heb.
Voel me veel meer op mijn gemak als ik helemaal alleen met iemand ben, liefst dan nog in een vertrouwde omgeving.
Klik om te vergroten...

I can relate to that.. Vroeger kwam er amper een woord uit door asociaal/verlegen/onzeker gedrag met als gevolg dat ik fuiven etc. voorbij liet gaan, wat dan ook weer zijn effect had op de vriendenkring van toen & nu.

Op zich vind ik dit ook geen probleem, dat bespaart me sociale aangelegenheden, maar soms vind ik het toch wel spijtig dat ik amper gelijkgestemde mensen heb ontmoet.

@SF: zoals reeds gepost ligt een simpele oplossing niet voor het grijpen.. tijdens mijn opleiding hebben ze me zitten pushen om me uit mijn comfort-zone te halen en dat was zeker in het begin een stresserende periode. Denk dat zoiets achteraf bekeken het enige is wat een positieve invloed heeft gehad, uzelf of door anderen in situaties plaatsen die uit uw comfortzone liggen. Zal niet zeggen dat er gewenning optreedt (i'm still not used to it ^^) maar het verlaagt wel de drempel.

Iets wat mij wel (raar maar waar) serieus heeft geholpen bij presentaties is het vasthouden van een potlood.. Ik wist nooit geen blijf met mijn handen, en als ik er in gedachten begon op te letten was het al helemaal om zeep. Nu kom ik tenminste iets vlotter over en dat helpt bij onzekerheid!
J

Jack The Ripper

Legacy Member
Ik stak meestal 1 hand in mijn zakken, dat is minder lomp dan met 2 handen in uw zakken te staan, en dan met mijn ander hand houd ik een papiertje vast met trefwoorden ofzo. Dat lost het handenprobleem op :) Dikwijls dat het mij ook afleidde wanneer ik voor de klas stond en andere klasgenoten tegen mekaar zaten te babbelen of lachen. Ik had dan direct het gevoel natuurlijk dat ze over mij bezig waren of mij zaten uit te lachen.

Fuiven, tja als ik wist dat er kameraden gingen waar ik een klapke kon mee doen dan ging ik, maar zo een brede vriendenkring had ik niet en ik ben ook niet zo vlot om zomaar tegen iedereen te beginnen praten of ik moet echt al ladderzat zijn. En als ik moet rijden en geen alcohol mag drinken is houd ik het al helemaal niet uit op een fuif. De alcohol heeft een kalmerend effect op mijn brein waardoor ik niet alles zit te analyseren en wat socialer word.
Z

ZeRoX

Legacy Member
Ha, ja, dat babbelen kon direct op iemand zijn gemoed werken. Is echt een storende gedachte eens je begint te denken dat er iemand over u bezig is ._.

Klapkes op fuiven waren al uit den boze gezien mijn directe omgeving hevige fan was van 'hoe luider hoe beter'. Een mens zou op dat moment een sprong moeten wagen naar een nieuwe omgeving, maar dat was/is toch allesbehalve evident.
T

Tah_b00nz0r

Legacy Member
Jack The Ripper zei:
De alcohol heeft een kalmerend effect op mijn brein waardoor ik niet alles zit te analyseren en wat socialer word.
Klik om te vergroten...

Dit komt me ook bekend voor. Ni da k ni kan praten me men maten maar zeker om met volk te praten dat ik iets minder goed ken helpt alcohol wel. Ik overanalyseer alles wa ze van me denken als ik tegen ne onbekende persoon praat en alcohol helpt altij wel om da gevoel weg te krijgen.
H

Huppakee

Legacy Member
Heb hier ATM ongeloofelijk fel last van.Naar de winkel gaan etc is gewoon een helletocht voor mij.Het angstzweet breekt me op alle plaatsen en momenten uit,zonder aantoonbare reden.Kom meestal enkel nog buiten als het donker is.De oorzaak ervan weet ik nie.Zal wel te maken hebben met mijn turbulent verleden.
T

TheBud

Legacy Member
Sociale angst is voor iedereen wat anders denk ik.

Ik ben zelf erg uitgelaten, heel sociaal en sta best graag in het middelpunt van de aandacht. Maar er zijn bepaalde type personen die mij om de een of andere reden erg intimideren. Geen idee waar dat vandaan komt, waarschijnlijk iets in mijn jeugd dat ik heb meegemaakt en mij onbewust opfokt.

Ik neem nu cipralex 10mg en heb er helemaal geen last meer van. Ik was er jaren tegen, veel te trots voor, en zelfs nu nog stop ik er geregeld mee omdat ik mezelf weer wat zit te testen, maar het komt wel altijd weer terug.
A

Aslanovitch

Legacy Member
ik weet niet of het erbij hoort maar ik heb vooral last van Bindings/verlatingsangst (hangen grotendeels aan elkaar vast)

Moet zeggen dat een relatiestarten hiermee toch een hele uitdaging was, maar ondertussen gelukkig verloofd, dus dat heb ik al overwonnen, maar heb er nog regelmatig last van!


Ben ook een eeuwige piekeraar en vrij onzeker, wat blijkbaar niet aantrekkelijk is naar een man toe, maar gelukkig kan mijn ventje ermee om. Een beetje alcohol helpt ook remmingen te verwijderen, en af en toe is dat ook echt even alles vergeten en gaan. ;);)
B

Bekker

Legacy Member
Het is weer zover, de leuke feestdagen ...

Vanavond weer leuk aftellen en elkaar weer zoveel geluk en gezondheid wensen ... fock off met die bull shit ! Alsof 2014 zoveel beter zal zijn...
En morgen weer gezellig naar het jaarlijks familie feest waar je de hele dag kussen en beste wensen mag uitdelen en verder hoor of zie je hun nauwelijks meer. En dat de standaard vragen zoals hoe gaat het op je werk, zwaar gefeest gisteren zeker , hoe gaat het in de liefde .... echt, serieus?? ... alsof het hun maar iets kan schelen.
En om alles mooi af te sluiten moet ik ook nog eens mee op restaurant met collega's van op het werk. Zit er begot nu al over te stressen hoe ik dat daar ga moeten uithouden, een ganse avond aan een tafel zitten en over god weet wat moeten lullen, uit een kaart moeten kiezen waar ik de helft niet eens van ken (laat ons hopen dat ze streak friet serveren ...) en uiteraard de vraag krijgen hoe geweldig mijn eindejaarsfeest wel niet was...


Echt, wat een klote week! Ik zou het liefst in men bed kruipen en er volgende week weer uitkomen.
Zo... dat moest er ff uit.
M

Muscleduck

Legacy Member
Een meer 'go with the flow' attitude zou u veel stress besparen Bekker, zeker met dat etentje van het werk. Tenzij ge uw collgega's allemaal haat kan dat toch quasi niet fout gaan?
Z

ZeRoX

Legacy Member
Bekker zei:
Het is weer zover, de leuke feestdagen ...

Vanavond weer leuk aftellen en elkaar weer zoveel geluk en gezondheid wensen ... fock off met die bull shit ! Alsof 2014 zoveel beter zal zijn...
En morgen weer gezellig naar het jaarlijks familie feest waar je de hele dag kussen en beste wensen mag uitdelen en verder hoor of zie je hun nauwelijks meer. En dat de standaard vragen zoals hoe gaat het op je werk, zwaar gefeest gisteren zeker , hoe gaat het in de liefde .... echt, serieus?? ... alsof het hun maar iets kan schelen.
En om alles mooi af te sluiten moet ik ook nog eens mee op restaurant met collega's van op het werk. Zit er begot nu al over te stressen hoe ik dat daar ga moeten uithouden, een ganse avond aan een tafel zitten en over god weet wat moeten lullen, uit een kaart moeten kiezen waar ik de helft niet eens van ken (laat ons hopen dat ze streak friet serveren ...) en uiteraard de vraag krijgen hoe geweldig mijn eindejaarsfeest wel niet was...


Echt, wat een klote week! Ik zou het liefst in men bed kruipen en er volgende week weer uitkomen.
Zo... dat moest er ff uit.
Klik om te vergroten...

Totally agree on that one.. Ge krijgt er wel een feestdag voor, maar die valt dan weer in het water door die irritante sociale verplichtingen >_<
J

Jack The Ripper

Legacy Member
Muscleduck zei:
Een meer 'go with the flow' attitude zou u veel stress besparen Bekker, zeker met dat etentje van het werk. Tenzij ge uw collgega's allemaal haat kan dat toch quasi niet fout gaan?
Klik om te vergroten...

Wanneer ge constant dezelfde vragen krijgt over zaken waar ge niets over te vertellen hebt dan steekt dat op den duur serieus tegen.
K

Karre

Legacy Member
Niet dat ik een sociale angst heb maar het hoort er wellicht wel bij. Maar heeft er nog iemand last van trillende handen? Ik weet ook de oorzaak niet van wat het komt en als anderen dat merken krijg je natuurlijk daar commentaar op waardoor ik er op let en het nog erger wordt :sop:. Ik begrijp ook echt niet van waar dat vandaan komt omdat ik echt niets van stress of wat dan ook bij anderen heb.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan