Echt niet, car policy is bindend en daar kan je binnen het wettelijk kader ver in gaan. Als uw werkgever morgen binnenkomt en begint te wijzen "jij mag 10.000km, jij 5.000km en by the way dat is 6 maand geleden ingegaan" is dat natuurlijk een ander verhaal.
Woon-werk kilomets zijn privé kilometers in zowel de fiscale als de sociale (RSZ) definitie, als een werknemer 10.000km privé kilometers mag doen dan zijn woon-werk kilometers inbegrepen.
Als ik aan al mijn werkgevers even veel loon geef en een firmawagen met 10.000KM discrimineer ik niemand, als werkgever bepaal ik niet waar jij moet wonen. Net zoals een werkgever ook vrij is om iemand 10.000 km privé aan te bieden met een aparte definitie dat privé in dit geval geen woon-werk verkeer omvat.
Ik ben wel jurist (gespecialiseerd in taxatie, hence fiscalist). De car policy moet gewoon voor iedereen gelijk zijn, binnen het wettelijke kader (lees: je kan bvb. niet zeggen een man mag 10.000km doen en een vrouw 12.000km) en de berekening van de kilometers moet duidelijk en meetbaar zijn en je bent "in the clear". Als je hierna een vergoeding vraagt zal je wel perfect moeten uitwerken wat je doorrekent, op welke grondslag dat gebaseerd is enz.
Bijvoorbeeld:
Enkel werk kilometers. In zulke car policies worden standaard procedures voor de berekening aangenomen. Ga je rechtstreeks naar de klant mag je bvb. maar werk-werk verkeer rekenen van bij de kortste standplaats werkgever tot de klant, je geeft elke maand je werk-werk kilometers door die de werkgever kan controleren. De werkgever dient enkel uw totaal gereden kilometers te verminderen met uw werk-werk verkeer.
Werk-werk en woon-werk kilometers vrijgesteld. In dit geval kan hij enkel eisen dat je jouw feitelijke verblijfplaats doorgeeft, in de praktijk zullen ze uitgaan van domicilie adres tenzij je kan aantonen dat dit anders is (e.g. je huurt dichter bij het werk, attestatie feitelijke verblijfplaats). Daar moeten ze dus ook wat rekenen op de goodwill van de werknemer, maar ze zullen dan ook zo intelligent zijn om een clausule te voorzien dat het systeem misleiden gelijkgesteld wordt met een zware fout (diefstal) waarvoor ze u dus ook kunnen buiten kegelen.
Finale opmerking:
Er is een reden dat vele werkgevers dit niet doen, of de "limiet" hoog genoeg leggen dat het eerder een juridische bescherming vormt tegen torenhoge kosten dan een beperking voor de werknemer. Het is namelijk een administratief klotewerk waarvoor je ofwel IT implementatie moet voorzien ofwel naargelang het aantal wagens iemand full time mee kunt bezighouden.
.
Als dit u job is, dan zul je inderdaad er veel meer als mij van afweten.